ช่วงโควิดที่ผ่านมาหลายครอบครัวต่างเจอวิกฤติเศรษฐกิจ เช่นเดียวกับครอบครัวของผม พ่อเอกของผมที่เคยเป็นถึงผู้จัดการฝ่ายในโรงงานผลิตชิ้นส่วนอะไหล่เครื่องยนต์แห่งนึง ประสบการณ์ทำงานเกือบ 30 ปี ก็ถูกบริษัทเลิกจ้าง…
พ่อในวัยใกล้จะ 50 ไปสมัครงานที่ไหนก็คงยาก พอจะลงทุนทำธุรกิจเล็กๆก็ไม่มีทุนอีก… ช่วงนั้นพ่อเอกจึงหมกมุ่นอยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ บางทีก็ออกไปข้างนอกกลับเข้ามาอีกทีก็ดึกดื่นจนผมหลับไปแล้วก็มี พ่อเอกคงออกไปหางานหรือไม่ก็คงไปหาพรรคพวกของแกที่พอจะช่วยเหลือได้บ้าง ตอนนี้พ่อเอกก็ตกงานได้เกือบจะ 3 เดือนแล้ว เงินสำรองที่มีก็น่าจะใกล้ร่อยหรอแล้ว…
