"อีกริ๊งอีเวร มึงพูดอะไรของมึงเนี่ย ที่มึงพูดมึงแน่ใจแล้วใชไหมว่ามันกลั่นกรองออกมาจากสมองน้อยๆของมึงแล้ว" พวงผกา หญิงสาววัยยี่สิบหกอาชีพนักร้องกลางคืนพูดกับเพื่อนด้วยความตกใจสุดขีด
"กูกลั่นกรองแล้วมึง กลั่นกรองมาดีแล้วด้วย ดีมากๆแบบมากๆด้วย นะอีพวงมึงก็ยอมๆกูหน่อยเถอะกูไม่ตะกละหรอก" กรุ๊งกริ๊ง หรือชื่อจริงที่พ่อแม่ตั้งให้คือการันต์ พูดกับเพื่อนพร้อมกับพยายามจะเดินเข้ามาหาเพื่อนสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
"หยุดค่ะสาว มึงยืนอยู่ตรงนั้นเลยอย่าเดินเข้ามา กูกำลังฝันอยู่ใช่กูกำลังฝันอยู่แน่ๆ หรือไม่เพื่อนสาวกูแม่งก็ต้องโดนผีเข้าอย่างแน่นอน ไม่ได้การละไปอีกริ๊งไปกับกู" พวงผกาบอกกับเพื่อนหลังจากที่ตั้งสติแล้ว
"มึงจะพากูไปไหนอีพวง?" กรุ๊งกริ๊งถามเพื่อน
"จะพาไปไหนล่ะ ก็ไปวัดน่ะสิ กูว่ามึงโดนผีเข้าแน่ๆไปให้หลวงพ่อสาดน้ำมนต์สักสองสามโอ่ง เผื่อว่าผีในตัวมึงมันจะได้ออกไป เชื่อกูมึงไม่ต้องกลัวกูไม่ยอมให้ผีห่ามันสิงมึงแน่ ไป" พวงผกาบอกกับเพื่อน ก่อนที่จะจับแขนเพื่อนแล้วพยายามจะลากเพื่อนให้เดินตามเธอออกไปจากห้อง
ทว่า...........
"อีพวงกูไม่ได้ถูกผีเข้า" กรุ๊งกริ๊งบอกเพื่อนพร้อมกับยื้อตัวเอาไว้
"มึงจะไม่ได้ถูกผีเข้าได้ยังไง มึงเป็นเกย์เว้ยเพื่อนแถมยังเป็นเกย์รับด้วย แล้วอยู่ดีๆมึงกลับมาบอกกูว่าเกย์รับอย่างมึงอยากเอากูเนี่ยนะ ถ้ามึงไม่ได้ผีเข้ากูก็ว่าสมองมึงคงถูกกระทบกระเทือนแน่ๆ" พวงผกาบอกเพื่อน
"กูรู้ว่ากูกำลังทำอะไรคิดอะไรอยู่ แต่ก็อยากเอามึงจริงๆมึงก็ยอมๆกูสักครั้งจะเป็นอะไรไป" กรุ๊งกริ๊งบอกกับเพื่อน
"ไม่ได้ๆ แบบนี้มันไม่ถูกต้อง มึงมีผัวนะอีกริ๊ง ผัวมึงแต่ไปทำงานที่จีนเดี๋ยวมันก็กลับมา กูว่าตอนนี้มึงแค่เหงาแล้วก็เปลี่ยว เอางี้มึงลองไปเที่ยวบาร์โฮสต์ดูไหมล่ะ เหมือนที่มึงเคยพากูไปตอนที่กูอกหักไง นะเดี๋ยวกูพามึงไปเองไปเลือกสักคนสองคนให้มึงได้ปลดปล่อย "พวงผกาพยายามโน้มน้าวเพื่อน
"ก็ได้" กรุ๊งกริ๊งรับคำเพื่อนในที่สุด
'ฟู่ววว์'
พวงผกาพ่นลมหายใจออกมา เมื่อเพื่อนรักยอมเบนเข็มไปบาร์โฮสต์กับเธออย่างง่ายดาย ไม่อย่างนั้นเธอคงจะลากเพื่อนไปวัดให้หลวงพ่อรดน้ำมนต์ หรือไม่ก็ตีมันให้สลบแล้วยัดใส่กล่องส่งไปหาผัวมันที่จีนเลย
Guest
