เพื่อปกป้องซอยที่เป็นพวกเขาอยู่กันมานาน วันนี้เหล่าผีจึงต้องฮึดสู้เพื่อขับไล่ใครก็ตามที่จะมาแย่งที่อยู่ของเขา และหากใครขัดขืนมันผู้นั้นจะต้องพบเจอกับเรื่องที่สะพรึงกลัวที่สุด
ทว่า……..
“ฮือออ ไอ้คนเฮงซวย คนบ้า แกมันคนบ้าที่สุดไอ้โหน่งชะชะช่า คอยดูนะถ้าเกิดว่าแกกล้าเอาหน้ากลมๆของแกกลับมาให้ฉันเห็นอีก ฉันจะข่วนหัวเหน่งแกให้เลือดท่วมเลยคอยดู!!” เสียงอ้อแอ้ของหญิงสาวดังขึ้นท่ามกลางความมืดของซอยเปลี่ยวไร้บ้านคน
“หึๆๆๆ” เสียงหัวเราะปริศนาดังลอยตามลมมา
“…………ใคร เสียงใครวะ” วาศิตา หรือวิวาห์ หญิงสาววัยยี่สิบสามปีร้องทักถาม เมื่อหูของเธอพลันได้ยินเสียงหัวเราะเย็นเยียบของใครบางคน
“หึๆๆๆๆ” เสียงหัวเราะที่เย็นกว่าเดิมดังขึ้นมาอีกครั้ง
“อย่านะเว้ย อย่ามาเล่นกับวิวาห์คนนี้นะเว้ย เล่นกับพี่เล่นไม่ยากโผล่มาเมื่อไหร่แม่จะซัดให้คว่ำเลยเชียว” วิวาห์พูดขึ้นอย่างหงุดหงิด คนเพิ่งจะอกหักยังมาถูกใครก็ไม่รู้แกล้งอีก
“เก่งจริงๆเลยนะตัวแค่เนี้ย”
“มันจะร้อนอะไรอย่างนั้นตัวนิดเดียว…….ไอ้บ้า!!! แล้วฉันจะร้องต่อทำไมกันล่ะเนี่ย แกเป็นใครผีหรือคนโผล่หน้าออกมาเลยนะ” วิวาห์ถามในท้ายประโยค หลังจากที่ร้องเพลงต่อจากเจ้าของเสียงแล้ว
“แน่ใจหรือว่าอยากให้ออกไป”เจ้าของเสียงถาม
“ก็ลองออกมาสิ จะผีหรือว่าจะคนฉันก็ไม่กลัวหรอกโว้ย” วิวาห์ประกาศกร้าว
“ถ้าอย่างนั้นจะออกไปแล้วนะ” เจ้าของเสียงว่า
สิ้นเสียงนั้นลมราวพายุก็พัดพาเอาเศษฝุ่นเศษดินลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ ก่อนที่ควันสีดำจะปรากฏขึ้นแล้วลอยวนอยู่เหนือหัวของร่างบางที่ยืนเอนซ้ายเอนขวา
“กรี๊ดดดดดดดด!!!!!”