ลวงเธอให้รัก...แล้วควักหัวใจออกมากินซะ!
เวลานี้แหละ...จูบเธอเป็นครั้งสุดท้าย แล้วควักหัวใจเธอออกมาซะ !
"อืมมม" เขาก้มเข้าหาใบหน้าสวย ประกบจูบริมฝีปากแล้วบดขยี้อย่างเร่าร้อน เธอจูบตอบด้วยความเต็มใจ แลกลิ้นตวัดโรมรันอย่างดูดดื่ม
"อ่าห์..." เสียงครางกระเส่าผสมผสานหวานใส ลมหายใจอุ่นซ่านประสานกัน สองริมฝีปากบดจูบแลกลิ้น ขยับขับเคลื่อนวนเวียนวาบหวามอย่างไม่รู้เบื่อ
‘ตอนนี้แหละ...จัดการเธอซะ!’
"ทำยังไง ผมถึงจะได้เป็นมนุษย์"
ยักษ์หนุ่มเจ้าของดวงหน้างดงามดุจเทพสร้าง เอ่ยถามยักษ์ชรานามว่าอรรณพ
"กินหัวใจของมนุษย์"
"กินหัวใจของมนุษย์ ..กินสักเท่าไหร่?"
"แค่ดวงเดียว"
"งั้นก็ไม่ยาก"
"แต่ต้องเป็นหัวใจที่รักเจ้า ..รักด้วยใจบริสุทธิ์"
อสุรามยิ้มกริ่ม ดั่งผู้ชนะ
"คงไม่ยากหรอกครับ ผมหล่อรวยขนาดนี้ จะจิ้มเลือกคนไหนก็ได้ เชื่อผมสิ ผมรู้จักมนุษย์ดี"
ศาตราจารย์ก็ยิ้มกริ่มเช่นกัน...
"แล้วเจ้าจะเลือกผู้หญิงแบบไหนมาทำหน้าที่นี้"
อสุรามแทบไม่ต้องคิดเลย...มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ต้องใช้สมองเลยนี่นา
"ผู้หญิงที่ผมจะไม่มีวันหลงรักเด็ดขาดไงครับ...และสำคัญกว่านั้น จะต้องเป็นผู้หญิงที่โดดเดี่ยว ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อนแท้ เป็นผู้หญิงโง่ๆ ที่ต้องการความรัก เป็นคนที่ถ้าวันหนึ่งหายสาบสูญไป..ก็ไม่มีใครสักคนใส่ใจ ไม่มีใครตามหา!!"
