**คำเตือน**
นิยายเรื่องนี้สร้างจากจิตนาการของผู้เขียนเท่านั้น
ไม่มีตัวตนจริง มีคำหยาบคาย มีฉากร่วมเพศ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป
ไอ้โรคจิตขึ้นมานั่งคร่อมตัวอยู่บนหน้าอกของป้าใจ มันก้มหน้าโน้มตัวลงให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกันก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้แก
นั่นไม่ใช่รอยยิ้มแบบใจดี แต่เป็นรอยยิ้มที่มันมองเหยื่อตะหาก!!
“อี้...อี้..”
“ชู่ววววว์ ไม่ต้องพูด...” มันบอกพร้อมเอานิ้วชี้มาแตะที่ริมฝีปากที่ขยับไม่ได้ของป้าใจ น้ำตาแกเอ่อคลอด้วยความกลัวสีหน้ามันเปลี่ยนไปเป็นเศร้าหมอง
“โถ่ว อย่าร้องเลยนะ เดี๋ยวผมจะปลอบใจเอง” มันบอกกับแกก่อนจะก้มหน้าลงไปชิดแล้วแลบลิ้นเลียน้ำตาที่ไหลออกมาทางหางตาของป้าใจ
จากที่นอนตัวแข็งอยู่แล้วแกยิ่งแข็งเกร็งเข้าไปใหญ่ต่อเมื่อมันถอยหน้าออกไปแกก็เริ่มเห็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่ที่ตุงคับกางเกงในของมัน
ไอ้โรคจิตมองตามสายตาของป้าใจก่อนจะร้องถามอย่างดีใจพลางชี้ไม้ชี้มือไปที่ท่อนลำของมัน
“อยากินมั้ย?...อยากกินใช่มั้ย”
Guest
