คุณน้าที่เยิฟๆ

พอเดินกลับมาถึงบ้านพักครูอาสา อนาวินขอตัวกลับไปทำงานต่อที่กองร้อย ทิ้งให้สองสาวอยู่กันตามลำพัง ทันทีที่ก้าวขาเข้าประตูบ้านมา รุ่งนภาก็ปิดประตูลงกลอนดังปัง แล้วหันขวับมามองหน้าภาวินีทันทีด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ล้อเลียนสุดขีด

"ยัยพา แกรีบสารภาพมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

น้ำขยับเข้าไปใกล้ระเบิดเสียงแซวขยี้ซ้ำเติมเพื่อนรักทันที

"เมื่อกี้ที่โรงเรียนน่ะ อาการแกมันชัดมากเลยนะรู้ตัวไหม ตอนที่ครูแป้งเขาถามเรื่องผู้กองวินว่าชอบผู้หญิงแบบไหน กินอะไร แกนี่นั่งหน้าตึง หน้ามุ่ย แถมยังทำน้ำหกเลอะเทอะลนลานไปหมด แหน่ะ... แอบหึงหลานชายตัวเองล่ะสิ!"

"ยัยน้ำ! แกจะบ้าเหรอ ฉันจะไปหึงวินทำไมกัน วินเขาเป็นหลานฉันนะ" ภาวินีรีบปฏิเสธเสียงสูง หน้าแดงแปร๊ดลามไปจนถึงคอ เธอเดินหนีไปวางกระเป๋าบนโต๊ะดูลนลานทำอะไรไม่ถูก

"หลานก็หลานเหอะแก แต่แกกับผู้กองวินไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันซักหน่อย เขาเป็นลูกบุญธรรมของพี่ชายแกนะแถมอายุห่างกันสิบปีเอง แกได้กินเด็กเลยนะพา"

น้ำยังคงขยี้ต่อไม่เลิก เดินตามไปกอดอกจ้องหน้าเพื่อนยิ้ม ๆ

"แล้วสายตาผู้กองวินตอนแอบก้มลงมากระซิบข้างหูแกเมื่อกี้ระยิบระยับมากเลยนะแก ฉันมองอยู่ยังรู้เลยว่าเขาตั้งใจหยอดแกชัด ๆ ส่วนแกน่ะเหรอ หน้าแดงจนจะระเบิดเป็นลูกมะเขือเทศสุกอยู่ละ ถ้าไม่ได้คิดอะไรแล้วจะเขินทำไมฮะ!"

"ยัยน้ำ! หยุดพูดเลยนะ ฉันไม่ได้เขิน ฉันแค่หงุดหงิด อากาศมันร้อนเฉย ๆ"

ภาวินีพยายามหาข้ออ้างข้าง ๆ คู ๆ พลางเอามือปิดแก้มร้อนผ่าวของตัวเองไว้ แต่ในอกของเธอมันดันเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอก

"จ้า ๆ อากาศร้อนเนอะ ร้อนจนหน้าแดงหูแดงไปหมดเลย"

น้ำหัวเราะร่าชอบใจที่ต้อนเพื่อนจนมุม

"ฉันจะคอยดูนะยัยพา ว่าแกจะปากแข็งแกล้งทำเป็นแค่น้าหลานไปได้อีกนานแค่ไหน เจอผู้กองวินต้อนหนัก ๆ ทุกวันแบบนี้ ระวังเหอะ... ซักวันแกจะยอมใจอ่อนให้หลานชายสุดหล่อของแก!"

ภาวินีได้แต่หยิบหมอนบนโซฟาขึ้นมาเขวี้ยงใส่เพื่อนรแก้เขิน รุ่งนภาเดินหัวเราะคิกคักหนีเข้าห้องนอนไปโดยไม่สนใจเพื่อนที่กำลังเขินและหงุดหงิดที่ถูกเธอจับได้ และทิ้งให้ภาวีนีนั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเอง เธอยกมือขึ้นแตะหน้าอกข้างซ้ายที่มันยังเต้นรัวไม่หยุด พลางคิดในใจด้วยความสับสนว่า ตัวเธอเริ่มคิดเกินเลยกับหลานชายตัวเองไปตั้งแต่ตอนไหนกันแน่

เรื่องคุณน้าที่เยิฟๆ

ชื่อและสถานที่เหตุการณ์เป็นเพียงเรื่องสมมุติขึ้น

ไม่มีเจตนาทำให้ผู้ใดเกิดความเสียหาย ไม่มีเจตนาว่ากล่าวเจ้าหน้าที่ ถ้าเกิดความผิดพลาดไรท์กราบขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วยความเคารพอย่างสูง