“น้องพัทธ์!!!” เสียงร้องเรียกเริ่มจะคุ้นหูมากขึ้นทุกวัน เป็นเสียงของปภาวิน เขามักจะทักทายชายหน้าสวยทุกครั้งที่มีโอกาส บางครั้งก็เหมือนกับว่าตัวเขาเองเป็นคนสร้างโอกาสด้วย
"เห้ยไอ้นุ! ทำไมต้องคนนี้ด้วยวะ"
ภานุนิ่งเงียบแต่ก็หยุดเดิน เขาหันกลับมามองหน้าเพื่อนสนิทอย่างปภาวินนิ่ง มีสายตาของเพื่อนมากมายกำลังมองมาเป็นตาเดียว
ความจริงเขาไม่ได้อยากจะแข่งขันกับเพื่อน แต่ในเมื่อความรู้สึกบอกว่าชอบก็จะลองให้เต็มที่
"แล้วทำไมมึงต้องคนนี้วะ..."
"ในเมื่อมึงกับกูตัดสินกันไม่ได้ ก็ต้องเอาให้ถึงที่สุด"
“ได้!”
รีวิว (0)
เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว
Guest
