"หนึ่งคนตายด้วยความแค้น อีกคนมีชีวิตอยู่ด้วยคำสาป"
ในอดีตชาติอันรุ่งโรจน์แห่งเมืองบาดาล ความริษยานำมาซึ่งโศกนาฏกรรมเมื่อ 'นาคเทวี' ชายาหลวงพลั้งมือสังหาร 'มณีมธุรส' สนมเอกจนสิ้นชีพ กลายเป็นตราบาปที่สลักลึกด้วยคำสาปแช่งสุดท้าย... ขอให้พญานาคากับชายาใจอำมหิตอย่าได้ครองคู่กันทุกภพชาติไป!
ทว่ากาลเวลาไม่อาจลบเลือนสายใยรัก เมื่อโชคชะตาพัดพาให้เขาทั้งสองกลับมาพบกันอีกครั้งในร่างมนุษย์ ความรักที่ถวิลหาเริ่มก่อตัวขึ้นท่ามกลางความทรงจำที่เลือนลาง แต่ทุกครั้งที่สองกายขยับชิด... ทุกคราที่ใจสองดวงสอดประสาน... ท้องฟ้ากลับพิโรธแปรปรวนราวกับจะย้ำเตือนถึงพันธนาการแห่งกรรมที่ยังไม่สิ้นสุด!
ยิ่งรัก... ยิ่งอันตราย ยิ่งผูกพัน... ยิ่งเกิดอาเพศ! ท้องฟ้าที่มืดดับและสายฟ้าที่ฟาดลงมาในยามที่เขาสัมผัสกัน คือสัญญาณเตือนว่าเจ้ากรรมนายเวรกำลังตามมาทวงคืน "ความรักที่ผิดคำสาปแช่ง" ในครั้งนี้... พวกเขาจะยอมสยบต่อโชคชะตา หรือจะใช้รักแท้ฝ่าฟันม่านหมอกแห่งกรรมไปให้ได้?
*****************
"แม้สิ้นวาสนาในเมืองบาดาล แต่หัวใจข้าจะตามติดท่านไปทุกภพชาติ”
เพราะบ่วงกรรมจากการพลัดพรากและคมดาบแห่งโทสะในอดีตชาติ ทำให้นาคาผู้ยิ่งใหญ่ต้องจำใจสะบั้นสายสัมพันธ์กับชายาเอกผู้เป็นที่รักตลอดกาล ทว่าสำหรับ ‘นาคเทวี’ คำว่าตลอดกาลไม่มีอยู่จริง... เธอระเหเร่ร่อนตามหาเงาของเขาจากบาดาลสู่โลกมนุษย์ เฝ้ามองเขาผ่านสายตาของเด็กหญิง ‘น้ำฝน’ ตั้งแต่เยือนรั้วโรงเรียนประถม จนถึงวัยเบญจเพสที่กงล้อโชคชะตาเริ่มหมุนกลับมาอีกครั้ง
แม้ในชาตินี้เขาจะจำเธอไม่ได้แม้แต่ชื่อ และเธอก็ไร้ซึ่งความทรงจำในอดีตชาติ แต่หัวใจที่สลักไว้ด้วยรักมั่นกลับเพรียกหาเพียงเขาคนเดียว... เธอจะทำทุกวิธีให้เขากลับมาจำ ‘สัญญาใจ’ ที่เคยให้ไว้ แม้ท้องฟ้าจะพิโรธและขวางกั้นความรักที่ผิดกฎแห่งกรรมนี้ก็ตาม!
📌
“เขาจำไม่ได้แต่เธอไม่เคยลืม”อดีตชาติเขาคือพระสวามีที่สะบั้นรักเพื่อชดใช้กรรม ชาตินี้เขาคือนาคาชายหนุ่มผู้ไม่เคยรับรู้ถึงเธอ แต่สำหรับน้ำฝนหรือนาคเทวีหัวใจยังมั่นคงเพียงหนึ่งเดียว.. เธอยอมรับกรรมและตามหาเขาในทุกภพชาติ หวังเพียงพลังรักจะสลายม่านหมอกแห่งการลืมเลือน ให้เขากลับมาเรียกชื่อเธอด้วยหัวใจดวงเดิมอีกครั้ง

