ผมนี่แหละพระรองมือวางอันดับหนึ่ง (ไม่ติดเหรียญจนกว่าจะลงจนจบ)

ภูวิช   วิศวกรหนุ่ม ผู้ไม่เคยสมหวังด้านความรักด้วยเหตุผลว่า “ดีเกินไป” "ยังลืมคนเก่าไม่ได้" เขาตัดสินใจขอ "เมลินา" เพื่อนสาวคนสนิทแต่งงาน ทั้งที่เธอกำลังจะแต่งงานกับดาราหนุ่มชื่อดัง ใครจะรู้ว่า “อภิรุจี” อดีตเพื่อนบ้านผู้แสนจะไร้อารมณ์กลับเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด พร้อมยังส่งสายตายิ้มเยาะมาทางเขาอย่างไม่คิดจะปิดบัง เฮอะ ก็อย่างว่า คนมันไม่เคยมีความรัก จะมาเข้าใจความรู้สึกได้ยังไง

 อภิรุจี คอลัมนิสต์สาว ประจำเว็บไซต์ในเครือนิตยสาร Men trick ผู้เป็นเจ้าของคอลัมน์ “แองจี้เข้าใจเพื่อน” คอลัมน์ How to เพื่อให้ผู้ชายเข้าใจผู้หญิง เธอบังเอิญได้เห็นความลับของพี่ชายที่เคยรู้จักก่อนจะอดส่งยิ้มเยาะให้กับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างอดไม่ได้ ใครจะไปรู้ว่าเขาจะเห็นรอยยิ้มนั้นของเธอกันเล่า

"พี่ภู" วิศวกรหนุ่มผู้มั่นคงในรักต่อเพื่อนสาวคนสนิท

ก่อนจะโดนตกหัวใจโดยอดีตน้องสาวข้างบ้านโดยไม่รู้ตัว

"น้องจี" คอลัมนิสต์สาวจอมขรึมผู้ไม่เคยมีแฟน เพราะ เฝ้าคิดถึงพี่ชายข้างบ้านมาเป็นสิบปี

ใครจะรู้ว่าการพบกันครั้งแรกในรอบสิบปีจะกลายเป็นเรื่องงามไส้!!!

"ยัยเปี๊ยก" ภูวิชเรียกเธอพร้อมทำหน้ายียวน

"คุณภูวิชเลิกเรียกยัยเปี๊ยกซักที เราไม่ใช่เพื่อนบ้านหรือคนรู้จักกันอีกแล้ว" อภิรุจีโกรธจนควันออกหู เขาจะมาทำตัวสนิทสนมกับเธอเหมือนเมื่อก่อนเพื่ออะไร

"ถ้าไม่ให้เรียกยัยเปี๊ยก แล้วน้องจีจะให้พี่เรียกว่าอะไร" ภูวิชยื่นหน้าเข้ามาใกล้ก่อนยิ้มกริ่ม หญิงสาวสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากตัวเขา ทำให้แก้มเห่อร้อนขึ้นมาก่อนจะสะบัดหน้าหนี

"จะเรียกอะไรมันก็เรื่องของคุณ"

ภูวิชยิ้มก่อนโน้มริมฝีปากไปที่ข้างหู

"ถ้างั้นพี่เรียกที่รักแล้วกัน"

ฝากกดไลค์ติดตามพี่ภูกับน้องจีด้วยนะคะ ^^

บึ้มมมมมมม อีตานี่ถึงกับกล้าจูบติ่งหูเธอ ให้ตายเถอะ เมื่อไหร่ไอคอลัมน์บ้าๆนี่จะจบซักที

นิยายเรื่องนี้และตัวละครเป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลในรูปภาพทั้งสิ้น