[L2b] CRAZY || โลกันตร์มายา18+

ชีวิตฉันไม่ได้เปลี่ยนเพราะใครหน้าไหน...

แต่มันเปลี่ยนเพราะ 'อิเก้ง' ตัวนั่น!

ความซวยมาเยือน หรือสวรรค์กั่นแกล้งรังแกฉันก็ไม่รู้ จากชีวิตที่เคยสงบสุขต้องมาคอยระเวงหน้าพะวงหลังสัตว์ประเพศหนึ่งที่มันจะมางาบพี่ชายฉันไป ถึงจะไม่ใช่พี่ชายแท้ๆของฉันก็เถอะ ฉันก็รักเทิศทูลและดูแลรักษาทนุทนอมมาเป็นอย่างดี ริ้นไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม  ถ้าเป็นชะนี หรือ แรด ฉันก็ยังไม่ว่าอะไร แต่นี้มันเป็น เก้ง ที่ตัวสูง หน้าหล่ออย่างกับมาริโอ้ แถมผิวยังขาวโอโม้นี่สิ ฉันยอมรับไม่ได้ และไม่ยอมมีพี่สะใภ้มีพี่สะใภ้เป็นผู้ชายเด็ดขาด เป็นไงเป็นกัน อิ 'มายา' คนนี้สู้ตาย เพื่อความได้พี่สะใภ้ที่งดงาม และไม่มีหนอนชาเขียว เหมือนอิเก้ง 'โลกันตร์'

"ฉันจะไม่ยอมให้นายมาเอาพี่ชายฉันไปกินเด็ดขาด" 

ฉันจ้องหน้าหล่อเหลาของอิเก้งตัวแม่ที่มันคิดจะงาบพี่ชายฉันอย่างเอาเรื่อง

"แล้วหล่อนจะให้ฉันไปกินใครล่ะชะนี ผู้ดีๆมันหายากนะ...รู้ไหม" 

อิพี่กันตร์พูดอย่างจีบปากจีบคอ หือ... เห็นแล้วมันน่าตบนักเชียว ขนาดฉันเป็นผู้หญิง ยังไม่กล้าแรดเท่าพี่มันเลย

"ก็แล้วแต่นายสิ! ใครก็ได้ที่ไม่ใช่พี่ชายฉัน" ฉันพูดก่อนจะหันไปมองทางพี่ธาราที่กำลังนั่งดื่มอยู่กับเพื่อนๆ ก่อนจะปลาดตามามองอิเก้ง ที่ยืนยกยิ้มอย่างยียวนกวนเบื้องต่ำมาให้ฉัน ถ้าฉันตบเก้ง มันจะผิดกฎหมายข้อหารังแกสัตว์สงวนที่ต้องอนุรักษไว้รึเปล่าว่ะ

"ถ้าไม่ให้ฉันกินพี่ชายหล่อน... งั้นให้ฉันกินหล่อนแทนไหมล่ะ  แม่ชะนีน้อยหอยขม" พูดก่อนจะยิ้มแพรวพราวอย่างเจ้าเล่ห์ แต่เดี๋ยวนะ เมื่อกี้หมอนี้พูดว่าอะไรนะ....

"กรี๊ดๆ.... นี้นายว่าฉันหอยขมเหรอห๊ะ นายอย่าอยู่เลย อีเก้งลุยดง!"

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

Love is like magic. Sadly, magic is mostly an illusion.
ความรักก็เหมือนเวทย์มนต์ น่าเศร้าตรงเวทย์มนต์ที่ว่าดันเป็นภาพลวงตาเกือบหมด

คำเตือน

ฉากบางฉากในนิยายมีเนื้อหาไม่เหมาะสมอย่างเช่น NC,H+ หรือมีคำพูดที่รุนแรง หยาบคาย โปรดอ่านอย่างใจเย็นและวิจารณญาณดีๆ

จากใจ LAC-LA BELL : จงมีสติในการอ่าน และนางเอกฮามากและแสบมาก พระเอกก็แรดมากและอ่อยมากเช่นกัน

✳นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์นะค่ะ ห้ามคัดลอกนะ สงสารเราเถอะพึ่งแต่งเอง เป็นกำลังใจให้เรา ช่วยไลค์ ช่วยคอลเม้นด้วยนะ  ขอบคุณค่ะ