ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ เม้นเป็นกำลังใจให้ไร้ท์กันด้วยนะคะ :)

บทที่1 เรื่องบังเอิญหรือพรหมลิขิต 100%

ชื่อตอน : บทที่1 เรื่องบังเอิญหรือพรหมลิขิต 100%

คำค้น : รักอันตรายเทพบุตรสุดหื่น 25++

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.พ. 2560 11:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1 เรื่องบังเอิญหรือพรหมลิขิต 100%
แบบอักษร

บทที่ 1 ต่อ

"ไม่ค่ะ นางแบบสวยๆมีตั้งเยอะแยะทำไมต้องเป็นฉันด้วยและอีกอย่างฉันก็ไม่ใช่นางแบบของคุณนะคะ"ไข่มุกตอบอย่างไม่ใยดี

"ผมว่าคุณต้องยอมเดินแบบกับผมแน่ เพื่อโรงแรมผมว่าคุณทำได้แน่นอน"เจสันพูดแกมขู่มุกดาริน

 "นี่คุณขู่ฉันหรอ"มุกดารินถาม

"ปล๊าวว ก็แค่บอกให้ฟังเฉยๆ"เจสันพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก

 "ไม่ค่ะ ยังไงฉันก็ไม่ยอมเดินแบบกับคุณแน่นอน"มุกดารินพูดเสร็จก็ทำท่าจะลุกออกไปแต่เจสันพูดดักไว้ก่อน

"งั้นถ้าโรงแรมนี้จะเจ๊งขึ้นมาภายในพริบตาผลของมันจะเป็นยังไงหรอคับท่านประธาน"เจสันพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางท่านประธาน

 "เอ่อ เอ่อ คือๆ"ท่านประธานถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว

"ก็ได้ค่ะ ฉันยอมเดินกับคุณก็ได้เเต่จำไว้นะคะว่าฉันทำเพื่อโรงเเรม"มุกดารินพูดขึ้นมาพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจเจสัน

"แบบนี้สิค่อยคุยกันง่ายหน่อย"เจสันบอกกับมุกดาริน

"งั้นพรุ่งนี้มาซ้อมเดินกันหน่อยนะครับคุณไข่มุกสถานที่และเวลาเดี๋ยวผมโทรบอกอีกที โอเคนะครับ"เจสันพูดจบก็เดินออกไปทันที

หึ ตาบ้าเอ้ยให้มันได้แบบนี้สิไข่มุกพูดพร้อมกับเดินออกไปปล่อยให้ท่านประธานงงๆกับการกระทำของทั้งสองคน

10.00 น.

กริ้งงงๆๆเสียงโทรศัพท์ของมุกดารินดังขึ้น

ฮัลโหล ว่าไงคะคุณแขกวีไอพีมุกดารินเอ่ยขึ้นอย่างประชดประชัน

แหมๆ ไม่ต้องชมผมหรอกครับ ว่าแต่คุณลืมเรื่องการซ้อมเดินของเราวันนี้รึยังครับเจสันเอ่ยถาม

จะให้ลืมก็ได้นะคะ แต่พอดีว่าฉันเป็นคนรักษาคำพูดนะค่ะมุกดารินตอบกลับไป

งั้นวันนี้เรามาเจอกันที่ห้องจัดงานนะครับ เราจะได้คุ้นกับสถานที่กันซะหน่อยเจสันเอ่ยบอกแบบกวนๆมุกดาริน

“ค่ะๆกี่โมงล่ะคะ” มุกดารินเอ่ยถาม

“เอากี่โมงดีน๊า งั้นวันนี้ตอนสองทุ่มละกัน  ” เจสันตอบมุกดาริน

“ห๊ะ ซ้อมตอนสองทุ่ม จะบ้าหรอคุณ นั่นมันเวลาพักผ่อนของฉันนะ”มุกดารินรีบแย้งขึ้นมาทันที

“ตอนนี้แหละ เป็นเวลาที่ดีที่สุดที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน”เจสันรีบตอบทันที

“คุณต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ โอเค้ ไว้เจอกันตอนสองทุ่มนะคะ”มุกดารินพูดพร้อมกับเน้นเสียงลงไปเพื่อให้รู้ว่าไม่พอใจ

ณ ห้องจัดงานตอนสองทุ่ม มุกดารินได้มารอเจสันอยู่แล้วแต่ผ่านไป 20 นาทีแล้วเจสันยังไม่มาสำหรับไข่มุกนั้นเวลาสำหรับเธอนั้นมีค่ามาก ทำให้ตอนนี้เธอหงุดหงิดมาก และแล้วเจสันก็เดินเข้ามาพร้อมกับบราวน์คนสนิทของเขา

“สวัสดีครับ คุณไข่มุกรอผมนานรึยังครับ”เจสันพูดทักทายมุกดารินแต่มุกดารินนั้นทำเป็นนิ่งเงียบไว้ไม่สนใจ

“เฮ้ย บราวน์ฉันว่าแกออกไปรอข้างนอกก่อนไป เดี๋ยวนายพลอยได้รับแรงโกรธไปด้วย”เจสันสั่งกับคนสนิทเพราะเจสันเหมือนรับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างว่ามันไม่ปกติจากมุกดาริน

“ครับนาย”บราวน์เอ่ยตอบพร้อมกับคิดในใจว่าเจ้านายของตัวเองนั้นเจอมวยถูกคู่เอาซะแล้ว

“นี่คุณ นัดฉันกี่โมงแล้วนี่มันกี่โมงแล้วทำไมถึงไม่รักษาคำพูด”มุกดารินพูดขึ้นหลังจากที่เงียบไปนาน

“แหม คุณก็ นี่ผมมาสายแค่ 20 นาที เองนะครับ” เจสันเอ่ยบอกกับมุกดาริน

“นี่คุณใช้คำว่าแค่หรอ ก็ได้ค่ะ งั้นวันนี้ฉันก็แค่ไม่อยากจะซ้อมกับคุณนะคะ ลาก่อนค่ะ” มุกดารินพูดเสร็จก็กำลังจะเดินออกไป แต่เจสันได้รั้งแขนของมุกดารินไว้ก่อน ทำให้มุกดารินถึงกับเซเพราะว่าถูกดึงอย่างรวดเร็วทำให้ตอนนี้หน้าทั้งสองคนนั้นใกล้กันมาก

“ผมขอโทษนะคร้าบบบ อย่าโกรธผมเลยนะ พอดีผมมีประชุมด่วนเข้ามาพอดี เลยไม่ได้บอกคุณไว้”เจสันพูดพร้อมกับเอามือไปลูบไล้แก้มที่ขาวนวลของมุกดาริน

“นี่คุณจะทำอะไรน่ะ ปล่อยฉันนะ”มุกดารินรีบดึงสติกลับมาก่อนจะผลักเจสันออกไปแต่ทำให้เจสันยิ่งดึงมุกดารินเข้ามากอดไว้ในอ้อมกอด

“ผมไม่อยากตกหลุมรักคุณหรอกนะ แต่คุณก็อย่าทำให้หัวใจของผมเต้นแรงเมื่ออยู่ใกล้กับคุณสิ”เจสันพูดพร้อมกับสบตามุกดารินอย่างจริงจังมากส่วนมุกดารินพอตั้งสติได้ก็รีบผลักเจสันออกแล้วรีบวิ่งหนีออกไปทันที

“ไม่นะ เมื่อกี้ทำไมเขาถึงสบตาฉันแบบนั้นนะ ทำไมหัวใจฉันถึงเต้นแรง ไม่ ไม่ ไม่เด็ดขาด ฉันจะไม่แต่งงาน ฉันจะไม่มีลูกท่องไว้สิไข่มุก”มุกดารินบ่นกับตัวเองพร้อมกับเดินกลับห้องของตัวเอง พอถึงห้องตัวเองก็รีบโทหาเพื่อนสนิททันที

“ตุ้ดด  ตุ้ดด ฮัลโหล ว่าไงยัยมุก กว่าจะโทมานะแกอ่ะ”พอปลายสายรับก็รีบพูดขึ้นมาทันที

“อย่างอนเพื่อนเลยนะ ฉันงานเยอะแกก็รู้นี่ไหนจะเจอกับแขกบ้าๆอีก ฉันเหนื่อยมากเลยอ่ะแก”มุกดารินคุยกับเพื่อนเหมือนกับไม่ได้คุยกันมานาน

“จ้ะๆ ฉันรู้แล้วนี่ลมอะไรหอบแกให้โทรมาหาฉันเนี่ย”โรสรีบถามเพื่อนสาวทันที

“ก็วันนี้อ่ะ ฉันไปสบตากับผู้ชายคนหนึ่งเข้าแต่ทำไมหัวใจฉันแต้นแรงวะแก”มุกดารินรีบเล่าให้เพื่อนสาวฟังทันทีเพราะโรสเป็นคนที่ไว้ใจได้ที่สุดและให้คำปรึกษาได้ดีที่สุด

“เฮ้ย!!จริงดิ ใครวะที่ทำให้เพื่อนฉันหัวใจเต้นแรงได้ขนาดนี้”โรสตอบกลับอย่างประหลาดใจมากเพราะไม่คิดว่าจะมีผู้ชายคนไหนมาทำให้หัวใจของไข่มุกเต้นแรงได้

“เฮ้ย อย่าแซวสิแก แต่ฉันไม่มีทางรักคนอย่างเขาหรอกเพราะผู้ชายอย่างเขาดูแล้วออกจะเลวมากอ่ะ”มุกดารินรีบบอกกับเพื่อนสาว

“ดีแล้วล่ะ แกจะได้รีบลงจากคานไง555”โรสรีบบอกทันที

“จ้ะๆแกก็รีบลงได้แล้วนะ เห็นคบกับวินตั้งนานแล้วนะเมื่อไหร่จะแต่งซะที”มุกดารินรีบสวนกลับทันที

“ก็เร็วๆนี้แหละแก วินเขากำลังยุ่งๆกับงานอยู่น่ะสิ”โรสพูดพร้อมกับถอนหายใจ เพราะโรสกับวินคบกัน5ปีแล้วแต่ยังไม่มีวี่แววจะแต่งซะที

“โอเคยังไงก็รีบๆน้ะจ้ะ เออนี่ไว้ว่างๆเราไปดื่มกัน”มุกดารินพูดพร้อมกับชวนโรสไปคลายเครียดเพราะเวลาถามถึงงานแต่งทีใดโรสต้องถอนหายใจทุกที

“ได้ๆวันไหนก็นัดมาเลย ฉันว่างเสมอสำหรับแก”โรสตอบกลับมุกดาริน

“โอเคจ้า งั้นแค่นี้ก่อนนะฉันง่วงมากเลยไว้ฉันจะโทรไปนัดนะจ้ะ บาย” มุกดารินพูดเสร็จก็วางสายไป

ทางด้านของเจสันนั้นพอกลับมาถึงห้องก็มาดื่มไวน์ราคาแพงทันที เขาเอาแต่ครุ่นคิดว่าทำไมใจถึงเต้นแรงกับผู้หญิงคนนี้ ทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นแบบนี้นานแล้ว

“นายครับ เอ่อ คือ ...”  บราวน์พูดตะกุกตะกักเพราะกำลังคิดอยู่ว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับเจ้านายรึเปล่า

“อ่าว เป็นไรมีไรก็รีบๆพูดมาฉันง่วงแล้ว”เจสันรีบถามบราวน์ที่เอาแต่ตะกุกตะกัก

“เอ่อ คือว่า คุณลิลลี่กลับมาประเทศไทยแล้วนะครับ ได้ข่าวว่าเธอหย่ากับสามีนักธุรกิจของเธอแล้วด้วยนะครับ..”บราน์กำลังจะพูดต่อแต่ถูกเจสันห้ามไว้ก่อน

“หยุด พอเลยแล้วไม่ต้องมาเล่าเรื่องผู้หญิงคนนี้ให้ฉันได้ยินอีก เข้าใจไหม”เจสันรีบพูดขึ้นมาทันที

“ครับนาย แล้ววันนี้นายจะเอาสาวมานอนเป็นเพื่อนไหมครับ” บราวน์เอ่ยถามกับเจสัน

“ถ้าฉันบอกจะเอาคุณไข่มุก แกพาเขามานอนกับฉันได้ไหมล่ะ”เจสันรีบตอบกลับทันที

“อุ่ย คนนี้ผมคงไม่สามารถพาเธอมาให้นายได้หรอกครับ แหะๆ” บราวน์พูดพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย

“นั่นสินะ แล้วทำยังไงฉันถึงจะทำให้เขามาเป็นของฉันได้วะ”เจสันพูดอย่างจริงจัง

“แล้วตกลงวันนี้นายจะไม่เอาสาวคนอื่นเลยหรอครับ นอกจากคุณไข่มุกน่ะครับ”บราวน์เอ่ยถามอีกครั้ง

“ไม่ล่ะ ฉันว่าฉันเริ่มเบื่อผู้หญิงง่ายๆละ ฉันอยากลองอะไรที่มันได้มายากๆบ้าง อย่างคุณไข่มุกน่ะ”เจสันพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก

“ตกลงครับ สู้ๆนะครับนาย งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”พูดจบบราวน์ก็เดินออกไป

เช้าวันรุ่งขึ้น

ทางด้านของมุกดารินนั้นวันนี้เธอแต่งตัวดูสวยเป็นพิเศษซึ่งเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาต้องทำให้ตัวเองดูสวยขึ้น

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณไข่มุก” พนักงานสาวทั้งหลายกล่าวทักทายแล้วพากันจ้องดูมุกดารินเป็นพิเศษ เพราะว่าวันนี้เธอแต่งตัวสวยมากด้วยเสื้อลายลูกไม้สีขาวและกระโปรงรัดรูปสีแดงไม่เพียงแต่พนักงานที่พากันดูแม้กระทั่งบรรดาแขกก็พากันจับตาจ้องมาที่เธอ

“นี่ พวกเธอจ้องอะไรฉันนักหนาเนี่ย”มุกดารินรีบเอ่ยถามพนักงานทันทีเพราะรู้สึกว่าสายตาจับจ้องมาที่เธอหลายคู่เหลือเกิน

“ก็วันนี้คุณไข่มุกดูสวยมากๆเลยนะคะ”พนักงานสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

“จริงหรอ ฉันว่าฉันก็แต่งแบบนี้ทุกวันไม่ใช่หรอ”มุกดารินพูดพร้อมกับสังเกตดูตัวเอง

“ทุกวันไม่ใช่แบบนี้ค่ะ ตั้งแต่ทำงานที่นี่มาวันนี้คุณไข่มุกดูสวยเป็นพิเศษมากเลยค่ะ”พนักงานสาวรีบตอบขึ้นมาทันที

จากนั้นประตูลิฟท์ก็เปิดออก คนที่เดินออกมาจากลิฟต์นั้นก็คือเจสันนั่นเอง พอเขาพ้นออกมาจากประตูลิฟต์ก็ตะลึงกับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าจนก้าวขาแทบไม่ออก

“นายครับ รีบไปเถอะครับเรามีประชุมเช้านะครับ”บราวน์ที่เห็นนายตัวเองกำลังตกตะลึงกับความสวยของมุกดารินอยู่นั้นก็รีบสะกิดทันที

“เอ่อ..เอ่อรู้แล้วน่า ไป ไปรีบไปกันเถอะก่อนที่ฉันจะจับยัยนั่นทำเมีย”เจสันพูดแบบตะกุกตะกักพร้อมกับต้องยับยั้งชั่งใจตัวเองเข้าไว้แล้วจึงรีบเดินจากไป

ทางด้านมุกดารินพอเห็นเจสันเดินออกมาจากลิฟต์ก็รู้สึกใจเริ่มสั่น แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้แล้วรีบปลีกตัวออกไปจากตรงนั้นทันที

11.30 น.

กริ้งงงๆๆเสียงโทรศัพท์ของมุกดารินดังขึ้นพอหยิบขึ้นมาดูก็รู้ว่าปลายสายคือใคร ไข่มุกครุ่นคิดอยู่นานว่าจะรับดีไหม แต่ก็ต้องรับเพราะเขาคือแขกวีไอพี

“ฮัลโหล มีอะไรหรือเปล่าคะ”มุกดารินพยายามที่จะทำให้น้ำเสียงดูปกติทั้งที่ในใจนั้นเต้นแรงมาก

“ว่างรึเปล่าครับคุณไข่มุก พอดีว่าผมอยากจะชวนคุณมารับประธานอาหารกลางวันกับผมน่ะครับ”เจสันเอ่ยปากชวนมุกดาริน

“”ค่ะว่างค่ะ เอ้ย!! ไม่ใช่ ไม่ว่างค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ” มุกดารินตอบแบบถูกๆผิดๆเพราะมัวแต่คิดเรื่องเธอกับเขาเมื่อวาน

“นี่คุณเป็นอะไรมากรึเปล่าครับ โอเคตกลงว่าว่างนะครับ เดี๋ยวผมให้บราวน์ไปรับคุณที่โรงแรมนะครับ”เจสันพูดจบก็รีบวางสายทันที

“เอ้ะ..นี่คุณก็ฉันบอกว่าไม่ว่างไง ตุ้ด ตุ้ด ตุ้ด” มุกดารินรีบตอบกลับแต่ว่าไม่ทันแล้วเพราะเจสันได้วางสายไปแล้ว

“โอ้ยๆๆๆ แล้วฉันจะทำยังไงดีเนี่ย ยิ่งไม่อยากเจอหน้าแต่ทำไมฉันต้องไปกินข้าวกับเขาด้วยนะ”มุกดารินบ่นกับตัวเอง

สักพักบราวน์ก็ขับรถมาถึงโรงแรม ถึงแม้ว่ามุกดารินจะไม่อยากไปแต่ก็มานั่งรอบราวน์ที่เคาเตอร์แล้ว ซึ่งมุกดารินเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้มานั่งรอแบบนี้

“เชิญครับ นายหญิงคนใหม่ อุ่ย โทษครับ คุณไข่มุกพอดีคิดว่าคุณเป็นนายหญิงคนใหม่ไปแล้ว”บราวน์พูดพร้อมกับแก้ต่าง

“โอเคๆ ฉันไม่ถือสาหรอก แต่นายอย่าไปเรียกฉันแบบนี้ให้ใครได้ยินอีกนะฉันอายคนอื่นเขา”มุกดารินรีบบอกกับบราวน์ทันที

ณ ร้านอาหารสุดหรู

“เชิญครับ ตอนนี้นายรออยู่ที่ห้องวีไอพีแล้วครับ”บราวน์บอกกับมุกดารินพร้อมกับนำทางไป

“อ้าว มาถึงแล้วหรอครับคุณไข่มุกของผม”เจสันพูดหยอก

“นี่ ฉันทันไปเป็นของนายตั้งแต่เมื่อไหร่กันห๊า”มุกดารินรีบโต้กลับทันที

“อีกไม่นานนี่แหละครับ ผมสัญญาผมจะทำให้คุณเป็นของผมให้ได้”เจสันพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาหามุกดาริน ซึ่งตอนนี้มุกดารินหน้าแดงจนแทบเก็บอาการไม่อยู่แล้ว

“เอิ่ม..ฉันว่าเราสั่งอาหารกันดีกว่า”มุกดารินรีบตัดบททันที

“ตกลงครับ ”เจสันเอ่ยกับมุกดารินพร้อมกับเรียกพนักงานเพื่อสั่งอาหาร

 

พอทั้งคู่รับประทานอาหารเสร็จเจสันก็ให้บราวน์ขับรถไปส่งมุกดารินที่โรงแรม ส่วนเขาก็กลับไปที่บริษัทด้วยหัวใจที่ว้าวุ่นซึ่งเขาก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน….

ถ้าชอบก็อย่าลืมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ติชมได้เลยคร้าาาาา http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/15.gif

ความคิดเห็น