เฮียบุ๋นมองมือร่างเล็กสลับกับใบหน้าสวย ภามก้มลงมองมือตัวเองที่กำเสื้อเฮียบุ๋นถึงกับชะงักปล่อย

เฮียบุ๋นจะพูดอาฆาตแค้นใครสักคน ถึงระบายกับเสื้อเขาขนาดนี้ภามเตะนิ้วตรงที่ปากชายหนุ่มเชิงให้หยุดพูด

ภามแสร้งยิ้มเอามือคล้องคอมาเฟียหนุ่ม

เฮียบุ๋นเลิกคิ้ว

เฮียบุ๋นขำ

ภามปล่อยมือออกจากคอชายหนุ่ม

เฮียบุ๋นโอบกอดรัดเอวคอด

ภามเลิกคิ้วสงสัย

เฮียบุ๋นยิ้มมุมปาก

ภามเอามือจับอกแกร่งลูบคลำสายตามองมาเฟียหนุ่มอย่างเย้ายวน มาเฟียหนุ่มยิ้มมุมปาก เเละช้อนตัวเล็กขึ้นมาวางลงกับเตียงเบาๆ

เฮียบุ๋นก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างเคยชิน สูดดมกลิ่นกายหอม จนผิดสังเกตุทำไมร่างเล็กถึงไม่ขัดขืน

นอนนิ่งเป็นก้อนหิน เฮียบุ๋นชะงักมองใบหน้าสวยที่เรียบนิ่งก่อนจะเผยยิ้มกับคำตอบนี้ที่ไม่คิดว่าจะได้ยิน

มาเฟียหนุ่มก้มลงประกบริมฝีปากอวบดูดกลืนเรียวปากอย่างเมามัน คนใต้ร่างเริ่มมีอารมณ์ร่วมช้อนแขนทั้งสองคล้องคลอชายหนุ่มดื่มตอบจนพอใจ

เฮียบุ๋นรีบถอดเสื้อเผยให้เห็นอกล้ำกับซิกแพคหน้าจิ้มหน้าขย้ำก้มลงไปไซ้คอนวลก่อนจะฝังคมเขี้ยวไว้ในกายร่างเล็ก กึก!

พรึ่บ! ภามผลักร่างโตออกจากตัวอย่างแรงด้วยความเจ็บ

ภามจับต้นคอตัวเองสายตามองเขาอย่างไม่พอใจก่อนจะลงจากเตียงไปดูในกระจก

เฮียบุ๋นน้ำเสียงอ้อนแฟนหนุ่มสุดชีวิต เเล้วช้อนร่างเล็กขึ้นบนเตียงอีกครั้ง

มาเฟียหนุ่มกระซิบข้างหูร่างเล็กมือไม้เริ่มเอาไม่อยู่แอบถอดเสื้อผ้าชายหนุ่มเล้าโลมสูดดมกลิ่นกายไหล่ขาว

เฮียบุ๋นประกบกลีบปากอวบดันร่างเล็กนอนลงกับเตียง

เฮียบุ๋นเบียดกายทับร่างสวย ภามจ้องมองใบหน้าหล่อที่อ้อนวอนเขารับรู้ถึงเเรงกระตุ้น แรงดันบางอย่างที่ทาบทับลงมา

เฮียบุ๋นก้มลงไซ้คอหอมทั้งสองสูดดมพวงแก้มเล้าโลมจูบริมฝีปากตามด้วยหน้าผากมนของคนใต้ร่าง

"ผู้ชายคนนี้แหละภาม ที่จะช่วยแกกำจัดนังสองแม่ลูกแพศยาออกไปให้พ้นพ่อของเขา แล้วทุกๆอย่าง ก็จะกลับมาเป็นของเขา ทั้งหล่อ ทั้งรวย หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว คนนี้แหละคือประตูนำทาง"

ความคิดที่อยู่ภายใต้ดวงตาเลวร้ายมองเฮียบุ๋นอย่างไร้ความรู้สึก

ภามดันเฮียบุ๋นออกจากตัว เสื้อผ้าที่โดนฉีกขาดกับถอดออกไม่หมด เขาจึงถอดต่อหน้ามาเฟียอย่างไม่ปฏิเสธ

จนตอนนี้เหลือเพียงแค่อันเดอร์แวร์ตัวน้อยเท่านั้น

ภามผลักเฮียบุ๋นลงนอนยาว ร่างเล็กขึ้นคร่อมแทนมือไม้เล็กสัมผัสอกล้ำลากยาวจับต้องซิกแพคไปถึงสะดือ เขาก้มลงไซ้คอเฮียบุ๋นอย่างเอาคืน กึก!

เฮียบุ๋นสบถเสียงหลงเมื่อไอ้ตัวร้ายกัดลงที่ต้นคอด้านขวา เหมือนกับที่เขาฟังเขี้ยวไว้ที่คอด้านซ้ายเขา

ภามส่งสายตาเย้ายวนมองเฮียบุ๋นก่อนร่างเล็กจะถูกพลิกลงไปอยู่ใต้ร่างใหญ่

เฮียบุ๋นมองยอดอกดอกสีชมพูชูชันหน้าเขมือบให้ขาดคาฟัน เฮียบุ๋นมองแผงอย่างสเหน่หา

ภามโค้งตัวเอามือปกปิดอกสวยอย่างเขินอาย จะไปรู้มั้ยไอ้ตานี่คือคนแรกที่ได้เห็นมัน

มาเฟียประสานมือเรียวกดลงกับเตียงให้อยู่หมัด ก้มลงจูบเรียวปาก

มาเฟียหนุ่มก้มลงดูดยอดอก คลึงเคล้ายอดอกอย่างเมามันจนพอใจ เเล้วลากลิ้นร้อนลงไปตามหน้าท้องเพรียวจนมาถึงจุดสั่นไหวของร่างเล็ก

-Cut- พิมพ์ค้นหา : Nc-Fiction.Y "ค้นหาชื่อนี้เท่านั้นนะคะ" ส่วนนี้คือตอนที่ต้องอ่านค่ะ: nc-นายตัวร้ายกับเจ้าพ่อมาเฟีย-ep.14 ค้นหาได้ใน ReadAWrite Nc ทั้งหมดจะเอามาลงในนี้นะคะ

อย่างหมดสภาพ...สภาพตอนนี้... เหลือเพียงแต่ความสุข สุขมของสวรรค์ที่แท้จริง

เฮียบุ๋นสบถกับตัวเองอย่างเหนื่อยล้า

น้ำแรกทำเอาอ่อนเพลียกันทีเดียว ผู้ชายคนนี้ พิเศษสำหรับเขาในชีวิตจริงๆ

มาเฟียหนุ่มพลิกกายกำยำนอนข้างร่างเล็ก

เฮียบุ๋นบอกร่างเล็ก สายตาแห่งความสุขเอ่ยกับเพดานหรูคอนโด

เฮียบุ๋นพูดกับเพดานอยู่นาน ไร้เสียงตอบ จนคนมโนหันมามองร่างเล็กที่หลับลงคาน้ำสีขุ่นไปเรียบร้อยแล้ว

ทำได้มั้ยไม่รู้พูดไปงั้นแหละ ไม่เคยอาบให้ใครนี่

ว่าแล้วเจ้าคนเจ้าเล่ห์ก็ช้อนตัวบางที่กึ่งตื่นกึ่งหลับเข้าไปทำความสะอาดตัวในห้องน้ำ ก่อนจะกลับมาอีกครั้ง และผล็อยหลับไป

ถึงแม้เวลาตอนนี้จะกลางวันแสกๆแค่ไหน ก็ทำให้หลับได้ไม่อย่างไม่อยากลำบาก จนเวลาล่วงเลยจนตกดึก...

-โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ-