...

มิคุนิ

นี่มันอะไรกัน?

ไม่ตลกมิคุนิ

ทำไมนายมีสองคนได้!? (#มองอีฟ ตัวเองที่อยู่ๆ เพิ่มมาอีกคนเฉยเลย)

อื้ม

... (#มองมิคุนิคนที่ดู เด็กกว่าในปัจจุบัน)

โทษทีนะ ขอถามหน่อย...นี่เป็น นายก่อนบ้าหรือหลังบ้าแล้ว?

ห๊า?

เมื่อก่อนใช่ แต่หลัง ติดเชื้อสึรุงิมาเนี่ย...

...สุดท้ายฉันติดเชื้อสึรุงิซังมา?

ใช่

ตั้งแต่ตื่นมาไม่เห็น คงมีแต่ ฉันที่หลุดมาคนเดียว

แล้วแบบนี้เอาไงดี? หากอยู่ห่างกัน เกินยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่ดีแน่

แต่ก็ไม่แน่นะเฮ้ย

ไม่หน่อยล่ะ มากเลยต่างหาก

...ทำไมรู้สึกเจเจพูดมากขึ้นเนี่ย?

...

แต่ยังไม่เพี้ยนตาม...ใช่ไหม?

ยัง ยังปกติดี

มิ - คุ - นิ!!! อย่าเล่นสิเฮ้ย!!! (#ชักปืนมายิง)

... (#มองสองคนที่ ไล่ล่ากันอย่างปลงๆ)

สุดท้าย...บ้าตามสึรุงิซัง หมดเลยสินะ?

เฮ้ มิคุนิ ตื่นย... (#ชะงักเมื่อเห็น ภายในร้านชัดๆ)

มิคุนิ?

ท...ทำไมมีสองคนล่ะ?

ม...มิโซโนะเหรอ?

นายต้องไปงานประชุมผู้ปกครอง ให้ฉันวันนี้ ลืมแล้วหรือไง?

ไม่สิ...ตอนนี้มันไม่ใช่ประเด็นนี่นา! มิคุนิ! อธิบายเลยนะว่าทำนายมีสอง คนน่ะ!!!

เออ...ไม่รู้หรอก อยู่ๆ ก็โผล่มานี่เอง

เรื่องนี้ไม่รู้เหมือนกัน

แหมๆ แบบนี้วุ่นวายน่าดูนะครับ (#เป็นผีเสื้อเกาะบนผมมิโซโนะ)

ลิลลี่! บอกกี่ทีแล้วว่าอย่ามา เกาะบนผมฉัน! (#เอามือปัด)

ฮาๆๆ ขอโทษครับ (#บินหนี)

แล้วนี่มิคุนิซัง...อยู่ๆ ตัวมิคุนิซัง ก็โผล่มาเหรอครับ?

อื้ม ตามนั้นแหละ

...ทำไมมิคุนิในอดีตดู ปกติกว่าตอนนี้เนี่ย?

เป็นตอนที่ยังไม่ติดเชื้อบ้าจากสึรุงิไง

...

ฉันควรอยู่ห่างๆ คามิยะซังไว้สินะ?

ถึงไม่รู้ไปเจอกันยังไง...แต่อย่าง สึรุงิซังอยู่ห่างๆ หน่อยก็ดีนะ

แหมๆ พูดซะสึรุงิซังเสียเลยนะครับ

ก็หมอนั้นมันบ้าจริงๆ นี่นา

ว่าแต่แล้วแบบเรื่องงานประชุม ผู้ปกครองของอีฟนายจะว่าไงดี?

ไม่รู้สิครับ ไปกันหมดเลยมั้งครับ?

แล้ว...แบบนั้นจะบอกว่า มิคุนิในอดีตนี่เป็นใครล่ะ?

อ้างว่าเป็นญาติห่างๆ กัน คงได้ล่ะครับ

ว่าแต่...ทำไมนายไม่ให้ลิลลี่ไปเป็น ผู้ปกครองแบบเมื่อก่อนล่ะมิโซโนะ?

คือ...คนในห้องบางคนอยู่ ห้องเดียวกันตั้งแต่ประถมน่ะ และเริ่มมีคนสงสัยด้วยว่า ทำไมลิลลี่ไม่เปลี่ยนไปเลย

ก็เลยต้องหาคนอื่นไปแทน?

อื้ม

ตามนั้นเลยครับ มิโซโนะเลย ต้องหาคนที่ว่างไปแทน

ที่จริงตอนแรกกะให้เท็ตสึคุงตีเนียน ไปแทน แต่มิคุนิซังโวยล่ะครับ

เท็ตสึนี่ใคร?

อีฟอัตตาน่ะ

อ๋อ

เรื่องอื่นไว้คุยทีหลังเถอะ...มิคุนิรีบ ไปแต่งตัวเลย! ฉันจะสายแล้วนะ!!!

อื้ม

ใครน่ะ หล่อจัง

นั้นสิ

ผู้ปกครองใครน่ะ

อีกคนที่หน้าคล้ายๆ กันนั้น เหมือนรุ่นเดียวกับเราเลย

จีบได้ไหมเนี่ย

ฯลฯ

(ในใจ : คิดผิดหรือเปล่าเนี่ย ที่พามิคุนิมาเนี่ย?)

วุ่นวายมากต่างหาก ดูพวกในห้อง จะสนใจนายนะ (#มองรอบๆ อย่าง เบื่อหน่าย)

ก็นะ...

(ครู) เอ้า! นักเรียนทุกคน เงียบหน่อย!!!

(นร.) ครับ/ค่ะ!!!

(ครู) วันนี้ผู้ปกครองทุกคนมาชม การเรียนการสอนของทุกคนก็ไม่ ต้องเกร็งกันนะ ทำตัวตามปกติเลย ...เอ๊ะ? เธอ? อาริสึอิง มิคุนิ?

(ครู) ...

(ครู) ...อย่าเอานิสัยอะไรแปลกๆ ไปสอนน้องเธอแบบที่คามิยะคุง เอามาติดเธอล่ะ

นี่ไปก่อวีรกรรมอะไรมาเนี่ย... ครูแกถึงพูดแบบนี้... (#พึมพำ)

(ครู) อย่าคุยกันสิ

ขอโทษครับ (#ดึงฮู้ด ปิดหน้ากันครูจำได้)

(ครู) งั้นครูเริ่มสอนล่ะนะ

รู้แล้วน่า ฉันก็ไม่คิดปล่อยให้ นายไปก่อเรื่องหรอก (#หลบ)

...ทำไมเหมือนเห็นภาพ สึรุงิซังซ้อนทับเนี่ย?

ก็ติดบ้ามาเลยคล้ายๆ มั้ง (#อยู่ในร่างงู)

ก็คล้ายๆ กันอยู่นะครับ (#อยู่ในร่างผีเสื้อบินไปมา)

ก็จริง...

ช่างเถอะ ไปกินข้าวกัน...

อื้ม

ไปด้วยสิ

ได้...เอ๊ะ? (#หันไปมองต้นเสียง ที่ตนเผลอขานรับเมื่อครู่)

... (#มองนิ่งๆ)

... (#ชูคอขึ้นมา)

นายไปหาโยฮันมาก่อนแล้ว?

???

พูดอะไรกันเนี่ย?

และเป็นแบบนี้หลายรอบล่ะ

แล้วมิคุนิซังอนุญาตไหมครับ?

ก็จริงแฮะ

จะว่าไปเบลเกียก็บ่นบ่อยๆ นะครับ

...

ความจริงจำไม่ได้ก็ดีนะครับ

ก็นะ

...สึรุงิซังบ้าขนาดนั้น?

เออ...ประมาณนั้นครับ

และเพราะแบบนี้เลยเจอด่านพ่อตาน่ะ

ก็ไม่แปลก...ที่ไม่อยากได้นาย เป็นเขย...

ไม่ง้อนะ

อื้ม

อื้ม

นั้นสินะ

เฮ้อ....

สุดท้ายก็โดนสึรุงิป่วนสิน่า

ยังดีที่เจอชูเฮย์ให้ช่วยลากกลับไปได้

อะไร?

คิดว่าฉันไม่เป็นหรือไงที่ต้องมาเห็น ตัวเองติดเชื้อบ้าจากสึรุงิซังเนี่ย

อย่าทะเลาะกันสิ

เปล่าสักหน่อย

ให้มันจริงเถอะ

ว่าแต่โยฮันล่ะ?

ก็จริง

?

ทำเองสิ

...เฮ้อ ก็ได้

นายเอาด้วยไหม? (#หันไปถามมิคุนิในอดีต)

ก็ดี

งั้นเดี๋ยวมา (#เดินไปหลังร้าน)

...

นี่

นาย...ยอมเปิดใจให้หมอนั่นแล้ว?

...

ก็จริง

แต่ฉันไม่อยากติดบ้าจากสึรุงิซัง เหมือนนายเลย

ไม่เชื่อ

?

ห๊า? เมาอากาศหรือไงพูดแบบนี้?

หยุดเลยนะมิคุนิ!!! ห้ามพูดต่อนะ!!! (#เดินกลับมาพร้อมโกโก้สองแก้ว)

เป็นสิ! มากด้วย!

ไม่ว่ายังไงก็ห้ามพูดเด็ดขาด!

???

ก็อย่าสงสัยแล้วฟังหมอนี่พล่ามเลย (#ยื่นแก้วให้)

ก็ไม่คิดฟังเท่าไหร่หรอก... ยิ่งติดบ้ามาเนี่ย (#รับแก้วมา)

สมควรโดนว่าล่ะ (#เดินไปยื่นแก้วให้มิคุนิ)

ไม่ซึน อย่ามั่ว

เงียบไปซะแล้วดื่มโกโก้เงียบๆ ไปเลย!!!!

นายนี่มัน... (#คุมขมับ)

...นี่ฉันต้องบ้าแบบนี้จริงๆ เหรอ? (#ถอนหายใจพลางมองเจเจอย่าง สงสารนิดๆ)

มิคุนิ!!! (#ไล่ยิงมิคุนิ)

... (#มองตาม)

กลับไปได้เมื่อไหร่คงต้องอยู่ห่างๆ สึรุงิซังหน่อยแล้วสิ

ไม่งั้นติดบ้าจริงๆ แหง (#มองคู่ริษยา อย่างปลงๆ พลางดื่มโกโก้ไประหว่าง รอทั้งสองหยุดไล่ล่ากัน)

หื้อ? (#ชูคอขึ้นมา)

มีอะไร?

อยู่ในห้องน้ำเปล่า? (#มองหา)

ดูท่าจะกลับไปแล้วจริงๆ แะ

ถ้าเป็นนายในอดีตคงไม่ทำงั้นหรอก

ในอดีตนายสุขุม รู้ว่าอะไรควรไม่ควร มากกว่าในตอนนี้อีก

หายไปแบบนี้คงกลับไปแล้วแหงๆ

... (#หน้าแดงวาบทั้งๆ ที่อยู่ในร่างงู)

พูดบ้าอะไรของนายห๊ามิคุนิ!? หัดอายบ้าเซ่!

ไม่เอาโว้ย!!!

ฉันจะอยู่ในร่างงูทั้งวันเลยคอยดู!!!

ไอ้บ้า! ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย!?

ไอ้บ้า!!!

อย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกัน 💢💢💢

มิคุนิ...ตื่นได้แล้ว...มิคุนิ...

ใช่สิ...

เป็นอะไร...หรือเปล่า?...ดูแปลกๆ...

หื้อ? ก็ปี ××× ไง

เป็นอะไรไปมิคุนิ?

ว่า?

...

!!! (#หน้าแดงขึ้นมา)

ถามบ้าอะไรของนายเนี่ย!? เมาขี้ตาหรือไง!?

ไปล้างหน้าล้างตาไป! พวกสึรุงิ รออยู่ด้านนอกแล้ว! (#รีบเผ่น ออกจากห้อง)