ไอ้คุณสึรุงิน่ะ...

ขอฝากไว้หน่อยได้ไหมช่วงนี้?

เอาตามจริงไหม?

ยัยชิโกะ...ยัยคนเขียนเกิดนึก สนุกอยากแกล้งสึรุงิซังขึ้นมาน่ะ

สรุปคือโดนแกล้งกันอีกตามเคย (#อยู่ในร่างแมวและกำลังโดน สึรุงิกอดเล่นอยู่)

ก็ตามนั้น

และก็...ตอนนี้สึรุงิซังมีความนึกคิด เป็นเด็กไปด้วย เพราะงั้นระวังๆ หน่อยล่ะ

ไม่รู้ว่าสภาพนี้จะป่วน กว่าปกติหรือเปล่าด้วย

งั้นไปนะ ต้องไปทำงานต่อ

เฮ้อ ขี้เกียจจัง...ต้องดูแล นายเหม่งสินะเนี่ย~~~

? (#เอียงคออย่างงงๆ)

พี่ชายเรียกผมทำไมเหรอ? (#กอดแมวน้อยด้วยท่าทาง เหมือนกลัวมาฮิรุนิดๆ)

ครับ

...

นานเหม่งตอนเด็กว่าง่ายดีเนอะ

ว่าแต่มาฮิรุ..

วันนี้เราอาจเลี้ยงหมอนี่ได้ แต่พรุ่งนี้ นายต้องไปเรียนนะ...จะเอาไง?

อา...เอางั้นก็ได้

คราวนี้เอาไงต่อ? (#เหล่มองสึรุงิ ที่วาดรูปเล่นอยู่)

...แต่ฉันว่าเหลือคนที่ว่างกลุ่มหนึ่งนะ

กลุ่มสึบากิ

ว่างสุดล่ะพวกนั้นน่ะ

ถ้าสมองลดตามตัวคงไม่ล่ะมั้ง

แต่ถ้าไม่เอากลุ่มสึบากิก็ต้อง เป็นพ่อหนุ่มตุ๊กตาล่ะนะ

ก็จริง

แต่ยังไงก็ต้องเลือกสักทางล่ะ

ตัดสินใจดี เพราะฉันว่าถ้าเอาไป ฝากพ่อหนุ่มตุ๊กตาล่ะก็คงหาทาง แกล้งนายเหม่งเป็นการแก้แค้นที่ เคยโดนแกล้งแน่

...

นี่ซัง...

นี่คือ?

นายเหม่งไง (#อยู่ในร่างแมว และเกาะหัวมาฮิรุอยู่)

...เอาจริงดิ?

แล้วพามาทำไม!? (#ชี้ที่สึรุงิที่หลบ อยู่หลังมาฮิรุอย่างเจาะจง)

และถ้านายทำเด็กร้องไห้ เจออาญาไม้กวาดแน่

ชะอุ๋ย...

คงยากอ่ะ

หื้อ?

ไม่มีอะไรหรอกแค่...

ไม่เอา!

อย่าดื้อ...

ฮะๆ เด็กๆ ควรไปเรียนนะ

ทำเรื่องออกให้แล้วนิ!?

ไอ้จิ้งจอกบ้านั้น!!!

คิดว่าลากไปได้?

ชะอุ๋ย! มาไงเนี่ยมาฮิรุ... (#ส่งยิ้มแห้งๆ ให้)

ไอ้บ้าแซมล็อก!

แต่...

เปล่าจ้า...

จบเรื่องวุ่นวายไปหนึ่ง...

เดี๋ยวสิ!

ก็นี่... (#ชี้ที่สึรุงิ)

หน้าตาทำไมดูคุ้นๆ ...

ฮาๆ หน้าตาเหมือนสึรุงิเลยนะ~

ครับ?

คามิยะ สึรุงิครับ...

ดูนิสัยไม่เหมือนเลย...

เอ๋~~~ ไหงเป็นงี้ได้ล่ะ?

ไม่รู้ รู้แค่พวกนี่ซังเอามา ฝากไว้และรายนี้กลายเป็น เด็กทั้งภายในภายนอกน่ะ

ตามนั้นแหละ

นั้นสินะ~~~ (#เดินไป นั่งยองๆ หน้าสึรุงิ)

นี่สึรุงิคุง~~~ ลุงชื่อฮิกังนะ~~~ สนใจไปวาดรูปเล่นกับลุงไหม?

...

ได้เหรอครับ? (#ทำท่าทางกล้าๆ กลัว)

ฮะๆ ได้สิ (#อุ้มสึรุงิไป)

นั้นสิ

นั้นสิ ไม่งั้นวุ่นวายตายเลย

และเท่าที่ดูแล้วปล่อยให้ฮิกัง จัดการไปก่อรเถอะ หากสึรุงิ มันงอแงเมื่อไหร่ค่อยคิดอีกที

ค่ะ

งั้นถือว่าตกลงตามนี้นะ (#แยก ตัวไปหาอะไรทำตามประสา)

นี่ๆ พี่สาว...เล่นกัน...

ฮาๆ ดูท่านายในสายตาเด็กจะเป็น พี่สาวอย่างเดียวเลยระเบลเกีย

แต่ถึงบ่น...เบลก็ยอมเล่นด้วย อยู่ดีนิ? (#มิงเบลเกียที่วาดรูป เล่นเป็นเพื่อนสึรุงิ)

เอาน่าๆ ยอมเป็นพี่สาวไปหน่อย จะเป็นไรไป~~~

เถียงไม่ออก?

??? (#งงกับบทสนทนา ที่พวกเบลเกียคุย)

ท้องฟ้ากับดาวและไทจัง

ชูชิ

โซบะ

อะไรก็ได้ล่ะนะ~~~

แล้วสึรุงิคุงอยากกินอะไรล่ะ~~~?

...สตอเบอร์รี่

บะหมี่กึ้งสำเร็จรูป...บางทีก็ อาหารจากร้านสะดวกซื้อ แล้วแต่ไทจังจะพาไป...

ดูจากลักษณะแล้วก็ไม่น่าเป็นหรอก

เลี้ยงจนกลายเป็นแบบนั้นได้นี่นะ

นี่สึรุงิคุง...งั้นเคยกินอะไรบ้าง นอกจากสองอย่างที่ว่ามาน่ะ

ไม่เอาพวกของสำเร็จรูปนะ เอาแบบที่มีคนทำให้กินน่ะ...

อื้อ... (#ทำท่าครุ่นคิด)

ข้าวห่อไข่ เพื่อนไทจังทำให้กิน

ก็คงมีล่ะนะ~~~

ว่าแต่แบบนี้สรุปเที่ยงนี้ เรากินอะไรดีล่ะ?

ความคิดดีนิ~~~

อื้ม ตามนั้น...

... (#หยิบฉลากมาใบหนึ่ง)

สรุป...ได้อะไร?

เย้...

เบลขี้บ่น...

น้าๆ อย่าทะเลาะกันสิ

ไง เป็นไงกับการเลี้ยงเด็ก?

บังคับฉันไปเรียนเองนิ

แล้วตกลงเป็นไง?

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ไอ้คุณสึรุงิ เป็นเด็กดีเกินคาดเลย

...

เอาจริงดิ?

จริง

ก็เป็นเด็กดีนะ แถมเรียกเบลเกีย ว่าพี่สาวด้วย ฮาๆ

WWW นายกลายเป็นพี่สาวเหรอ!?

น่าๆ ขนาดเมื่อวานนายเหม่ง ยังเรียกมาฮิรุว่าแม่เลย

ฮะๆ ดีจังนะที่โดนตำแหน่งพิเศษ (?) แค่สองคน

ว่าแต่มีพี่สาวกับแม้แล้ว ใครจะเป็นพ่อล่ะ~~~

อย่ามีเลยเถอะ

...จ้า

จากหน้า...ความจริงกะโดดสินะ?

เงียบไปเลย...

อาๆ เลิกเล่นแล้วกลับเถอะ...

... (#มองตาม)

ดูท่าจะจบเรื่องวุ่นๆ ลงแล้วสินะ

คงงั้นแหละครับ

ถ้าไม่มีเรื่องใหม่ลอยมาล่ะนะ

ฮะๆ แต่ก็ไม่แน่นะ

น่าๆ

ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่มี เรื่องอะไรอีกล่ะนะ

อื้อ...เช้าแล้วเหรอ? (#เอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุก)

ไม่ต้องเลย ตื่นเลยนะคุโระ

อย่ามานอนบนหัวฉันแทนสิ

นั้นสิ สึรุงิซังจะคืนร่างเดิมยังนะ... (#ลุกจาดเตียงเดินไปยังห้องนอน รับแขกที่ตนให้เป็นที่นอนของสึรุงิ)

อ่ะ? (#เปิดเข้าไปในห้องแล้วเจอ ชายหนุ่มผมดำนั่งทำหน้างงอยู่)

งายยยย มาฮิรุคุง [เวอร์ชั่นกลับร่างเดิมแล้ว]

อรุณสวัสดิ์ครับสึรุงิซัง...ในที่สุด ก็กลับร่างเดิมสักทีนะครับ

กลับร่างเดิม? อะไรอ่ะ?

แล้วทำไมฉันมาอยู่ห้องนายได้ล่ะ?

จำไม่ได้เหรอครับ? ว่าคุณโดน ชิโกะแกล้งทำให้กลายเป็นเด็ก แล้วรุ่นพี่สึยุกิก็เอาคุณมาฝาก ผมไว้น่ะครับ

เอ๋~~~ ฉันโดนชิโกะแกล้งเหรอ?

แถมชูจังยังเอาฉันมาฝากไว้ที่นี่อีก

ครับ

แล้งเป็นไง? ฉันตอนเด็กป่วนไหม?

ไม่ครับ

เฮ้ย!? ชิโกะ!? มาได้ไงเนี่ย!? (#สะดุ้งโหยงกับคนที่อยู่ๆ โผล่มาอยู่ข้างๆ ตน)

อ่ะ? (#รับคุโระไว้)

เฮ้ย! จะทำอะไรเนี่ย!? (#เริ่มสังหรณ์ไม่ดี)

โอ๊ะ? (#มองม่านควันที่จางลง)

อาาาา กลายเป็นเด็กล่ะ~~~ (#มองมาฮิรุที่กลายเป็นเด็ก)

ไม่รู้สิน้า~~~

อึก... (#ทำท่าจะร้องไห้) [เวอร์ชั่นเด็ก]

ว้าวๆ ดูอุ้มชำนาญดีน้าาาาา

ทำอะไรอ่ะเนโกะจัง?

มีอะไร?

เหรอ งั้นดีเลย...บอกให้ ไอ้คุณสึรุงิกลับมาทำงาน ด้วย ไม่งั้นหักเงินเดือน

ว่าแต่ทำไมคนโทรเป็นนาย แทนชิโรตะล่ะ?

...

งั้นพยายามดูแลเด็กต่อไปแล้วกันนะ ช่วงนี้ไม่ว่างไปช่วยหรอก

อา

ว่าไง~~~ ชูจังว่าไงล่ะ~~~

โอเคงั้นไปล่ะ!!! (#รีบวิ่ง ออกจากห้องไปทันที)

??? (#มองคุโระกลับอย่างงงๆ)

คุณลุงฝากผมไว้กับพี่ชายเหรอฮะ?

อา? นี่ซังเหรอ...มีอะไรอ่ะ?

เหรอ~~~ งั้นแสดงว่าผมต้องหาทาง กันมันปีนห้องเบลอีกแล้วสินะ~~

ก็?

...

ห๊า?