!? (#สะดุ้ง)

มิคุนิ! แกมาดีๆ สักครั้ง จะตายไหมห๊าไอ้พี่บ้า!!!

จั๊กจี๋นะ! ไปไกลๆ เลย! (#พยายามผลัก)

นายก็ทำตัวแบบคนปกติสามัญ หน่อยเถอะ!

จากสภาพนายนี่หาคำว่าปกติ ไม่เจอมากกว่า (#ถอนหายใจ)

แล้วมานี่มีอะไร? ปกติมักดักหน้าบ้าน (?) มากกว่าที่จะเข้ามานิ?

ห๊า?

สรุปนึกสนุกอยากเที่ยวบ้างว่างั้น?

...

เฮ้อ ก็ได้

เฮ้ย! มิคุนิ! ฉันเดินเองได้!

...

นี่...มิคุนิ...

ทำไมฉันต้องใส่ชุดบ้าๆ แบบนี้ด้วยล่ะเฮ้ย!? (# มองชุดที่เหมือนชุดนอน แบบเต็มตัวรูปชินาม่อน)

ไม่น่ารักเฟ้ย!

แล้วทำไมนายไม่ใส่เองเนี่ย!?

...

(ในใจ : เออ จริงแฮะ...หากมิคุนิใส่ เขาคงไม่กล้าเดินด้วยล่ะ)

เฮ้อ...แล้วนี่อีเวนท์ที่นายว่านี่ ให้แต่งชุดนี้ทำไม?

เฮ้ยๆ ฟังแปลกๆ นะนั้น

ไปไหน?

...

มิคุนิ

เอาดีๆ สิเฮ้ย💢

เออ บอกแค่นี้ก็จบ

งั้นเอาร้านไหน?

งั้นไปร้านคาเฟ่ใกล้ๆ นี่แล้วกัน (#เดินนำไป)

... (#มองบุคคลหนึ่งที่อยู่ ในร้านอย่างงงๆ)

ก็มากินหนมสิ คุนิจังถามแปลกๆ ~

ว่าแต่โซโนะจังแต่งตัวน่ารักจังน้าาาา ขอเอากลับบ้านได้ไหมเนี่ย?

อย่าแกล้งมิคุนิมันสิเฮ้ย (#โบกหัวสึรุงิไปหนึ่งที)

แอ๊ก! ยูมิจังโหดร้าย!

จัดหนักๆ เลยยูมิ ถือว่าสึรุงิทำตัวเอง

ไม่บอกก็ทำเว้ย

ใจร้ายยยยย!!!

ก็ไอ้อีเวนท์บ้านั้นไง... (#ทำหน้าหน่ายๆ)

เป่ายิ้งฉุบแพ้

ยูมิแพ้เกมน่ะ

นี่ๆ โซโนะจัง...ทิ้งคุนิจังแล้ว ไปเล่นกับฉันเถอะนะ~~~ (#ใช้จังหวะที่มิคุนิเผลอกระดึบ ไปหามิโซโนะ)

เออ...คือ...

แหมๆ งกจังนะคุนิจัง~~~

ขอสักนิดไม่ได้เหรอ?

แกก็เลิกแกล้งมิคุนิได้แล้สเฟ้ย! (#โยนถาดรองแก้วใส่หัวสึรุงิ)

เดี๋ยวนายก็ได้โดนมิคุนิเชือด จริงๆ หรอก (#ถอนหายใจ)

แอ๊ก! ขยันทำร้ายกันจัง! (#โอดครวญอย่างน่าถีบ)

ฉันก็เริ่มคิดงั้นเหมือนกัน...

จะไปไหนก็รีบไปเลย ก่อนไอ้สึรุงิ มันจะป่วนกว่านี้

อย่างว่างั้นสิ!

รีบไปเถอะ...พวกฉันคุมสึรุงิได้ ไม่นานหรอกนะ

โหดร้าย!

ก็โซโนะจังน่ารักขนาดนี้ขอ นิดๆ หน่อยๆ ไม่ได้หรือไง~ ขี้งกกันจังอ่ะ~~~ (#แอบใช้ จังหวะที่แต่ละคนเผลอไปหอม แก้มมิโซโนะ)

นุ่มนิ่มเหมือมาสเมโล่เลยนะ โซโนะจางงงง

!? (#ตัวแข็งทื่อ)

พรากผู้เยาว์คุกนะเว้ย!

เล่นอะไรให้มีขอบเขตหน่อยสึรุงิ!

แอ๊ก! (#โดนบาทาสามัคคี ถีบกระเด็น)

รีบๆ พาน้องนายไปไหนก็ ไปเลยมิคุนิ ก่อนหมอนี่จะ โดนสึรุงิลวมลามมากกว่านี้

นี่ มิคุนิ

เย็นแล้วกลับเลยไหม?

เออ

แต่เปลี่ยนชุดก่อนกลับได้ไหมเนี่ย?

แต่คนเขามองกันเฟ้ย! (#ชกมิคุนิ)

ฝากถือของแป๊บ เดี๋ยวมา

เลิกกวนประสาททีเถอะ! (#เดินไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ)

อุ๊บ! (#โดนปิดปากลากเข้าหัวน้ำไป)

!?

อู้อี่ๆ (#ชี้ที่ปากตน)

ทำบ้าอะไรของคุณเนี่ยคามิยะซัง!? ลากผมมาเพื่อ?!

แต่ผมไม่อยากเล่น! ผมต้อง รีบกลับบ้านแล้วนะ!

ไม่เอาครับ!

💢💢💢

...

ไม่ได้เฟ้ย!!!!

อ...เฮ้ย...มิคุนิ...พ่อ... (#มองคนที่ถีบประตู ห้องน้ำเข้ามา)

อย่ามองลูกๆ ฉันด้วยสายตา หื่นกระหายนะเจ้าบ้า!!!

ไม่เชื่อ

...

นี่พ่อ ถามจริง...

มาได้ไงครับ?

พอดีมาทำงานน่ะ~

ชะอุ๋ย! (#ยิ้มเจื่อนๆ)

หว่า!

เอาลูกฉันคืนมาาาาาา!!! (#วิ่งตามอีกคน)

ขอโทษทีที่ปล่อยมันมาป่วนนะ มิคุนิ (#เอาเท้าเขี่ยๆ สึรุงิที่โดน มัดปานมัมมี่)

ว่าแต่...เออ...โอเคไหมทั้งสองคน? (#มองคนสองคนที่นั่งเหมือนใกล้ ตาย)

โดนเขวี่ยงเกือบตาย...

ยาดมไหมลุง? (#ยื่นยาดมให้)

มียาแก้เมารถ (?) ไหมครับ? ขอหน่อย...

ไม่มี เอายาดมไปอีกหลอดแล้วกัน (#ยื่นยาดมอีกหลอดมห้)

ขอบคุณ... (#รับยาดมมา)

เดี๋ยวช่วยแล้วกัน

ส่วนไอ้สึรุงิเดี๋ยวฉันพากลับเอง

...ฉันว่าฉันเอาสึรุงิมันกลับก่อน โดนตื้บตายดีกว่า (#รีบแบกสึรุงิ ขึ้นบ่าก่อนไปวอนหาเท้าอีก)

ฉันก็ว่างั้น

งั้นฉันไปล่ะ

อาๆ (#โบกมือไล่)

ได้ๆ