คุนิจัง~~~ อรุณสวัสดิ์~~~ (#งัวเงียตื่นขึ้นมาแล้วมองคน ที่กำลังนั่งอ่านหนังสือบนเก้าอี้)

หว่าๆ ยังทักทายอย่างเย็นชา เหมือนเดิมเลยน้าาา

แล้วเจเจล่ะ?

อยู่ที่มือคุนิจังนี่เอง~~~

ใจร้ายอ่าาาาา

นี่ๆ คุนิจัง ไปกินข้าวเช้ากันเถอะ

ทำไมอ่าาาาาา?

ชัดจ้า

ใจร้ายอ่ะ... (#กระดึบลงจากเตียง ไปล้างหน้าล้างตาอย่างงอนๆ)

คุนิจัง~~~ (#เดินออกมาจากห้องน้ำ)

คุนิจางงงงงง

คุนิจัง...ไปกินข้าวเช้ากัน...

เด็กกำลังโตอย่างคุนิจังกินข้าวเช้า สองรอบก็ไม่เป็นไรหรอกน่า

ไป ไปกันเถอะคุนิจัง (#จับคอเสื้อ มิคุนิแล้วลากไปทั้งอย่างนั้นเลย)

บอกไม่บอกฉันก็ลากคุนิจัง ไปอยู่ดีแหละจ้า♡

วันนี้ยังดีที่นายไม่ตื่นเที่ยงแฮะ

ไงยูมิจัง จุนจัง มาเช้าจังน้าาาาา

ลากคุนิจังมากินข้าวเป็นเพื่อนน่ะ

ถ้ามิคุนิไม่อยากมา นายจะลากมาเพื่อ?

ก็กลัวคุนิจังเหงา~~~

แหมๆ อย่าว่างั้นสิคุนิจัง~~~

ไม่อ้าวววววว เดี๋ยวคุนิจังหนี

ทำไมเริ่มสงสาร?

อย่าว่างั้นสิ~~~~

ยังดีที่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ขยะเต็มห้อง แบบเมื่อก่อน

หัดเก็บขยะเองแล้วสินะ?

เปล่า คุนิจังเป็นคนเก็บ

แบบนั้นยิ่งหนักเลยเว้ยยยยย!!!

ไหงพากันรุมฉันกันล่ะ!? ยูมิจัง จุนจังใจร้าย!

... (#อยู่ในร่างงูเลื้อยออกมา จากเสื้อมิคุนิ)

ให้ช่วยไหมมิคุนิ?

อูย~~~ พูดทีเดียวเจ็บเลยอ่ะ คุนิจางงงงงง

ม...

แอ๊ก! ยูมิจังโหดร้าย!!! (#กุมหัวตัวเองอย่างเจ็บๆ)

ก็กวนคนอื่นก่อนนิ

เอ้าๆ เลิกเล่นแล้วรีบกินข้าวเถอะ... ได้งานใหม่มาแล้วนะ

จ้าาาา

ดีจังที่งานเสร็จตอนเที่ยงพอดี~~~

ก็ยูมิจังบังคับให้ฉันเลี้ยงมื้อเที่ยงนิ

ก็ถือว่าได้กินข้าวเที่ยงแล้วกัน

ไม่ยอมเสียเงินง่ายๆ เหมือนเดิมสิน่า

แน่นอนอยู่แล้ว~~~♡

ไม่ได้ชมนะเฮ้ย

อย่าน้าาาาาาา

เดี๋ยวจับสึรุงิไม่ให้ไปป่วนให้

หว่าาาาาาา คุนิจังหนีไปแล้ว อ่าาาาาาาา

และนายอย่าไปป่วนมิคุนิแม้กระทั่ง ตอนกินเลยเถอะ ฉันสงสารมิคุนิ

จุนจังโหดร้ายยยย ว่ากันได้ไง~~~~

ก็มันจริงนิ นายป่วนมิคุนิตั้งแต่ก้าว ออกจาก C3 ยันกลับมาเนี่ย

อย่าว่างั้นสิ~~~ เจ็บปวดนะ~~~

ไม่สนหรอก

ใจร้ายอ่ะ!!!!

คุนิจางงงงงง

อย่าทำท่าเย็นชาใส่กันสิ~~~~

น้อยใจนะ~~~~

อย่าทำท่าเย็นชาสิ~~~ ฉันแค่ อยากกินข้าวกับคุนิจังเอง~~~

เย้~~~~♡ (#นั่งลงข้างๆ มิคุนิ)

นี่ๆ คุนิจัง~~~ ลองกินนี่ไหม~~? อร่อยน้าาาาา

เย็นชาอ่ะ~~~

ป่วนมากๆ ระวังสักวันมิคุนิจะ ฟิวส์ขาด ไล่ตื้บนายล่ะ

อย่าใส่ร้ายสิจุนจัง~~~ ยูมิจัง~~~

ฉันแค่นั่งกินข้าวกับคุนิจังเอง~~~

วุ่นวายเหมือนเดิม

อ่ะ พวกฉันนั่งด้วยนะมิคุนิ

อาาาาา! คุนิจังลำเอียง! ทีกับฉัน ไม่เห็นพูดเหมือนกับจุนจังเลย!!!

ยูมิจังอ่ะ!!!

ขอโทษแทนสองคนนี้ด้วยแล้วกันนะ มิคุนิ...เป็นแบบนี้ประจำแหละ

อย่าว่ากันสิ!

ยูมิจังใจร้ายยยยย (#เขี่ยลูกมีทบอลเล่น)

อ่ะ? (#ทำมีทบอลกระเด็น ไปโดนหน้ามิคุนิ)

แม่นเหลือเกินนะ กระเด็น โดนมิคุนิพอดีเนี่ย

น่าๆ เดี๋ยวเช็ดให้ก็ได้ (#ยื่นหน้า เข้าไปใกล้แล้วเอานิ้วเชยคางมิคุนิ)

แผล็บ... (#ก้มไปเลียคราบ มิทบอลที่แก้มมิคุนิ)

อร่อยดีเนอะคุนิจัง (#ผละออกแล้วยิ้มร่า)

ก็เช็ดหน้าให้คุนิจังไง~~~

แอ๊ก! ยูมิจังโหดร้าย!!! (#กุมหัวตัวเองอย่างเจ็บๆ)

เออ...นายโอเคไหมมิคุนิ? (#โบกมือไปมาหน้ามิคุนิ)

มิคุนิ? (#เอานิ้วจิ้มร่างมิคุนิ)

อ้าวเฮ้ย!?

มิคุนิ!!! (#กระโจนออกจากเสื้อ รีบกลับร่างเป็นมนุษย์แล้วรับมิคุนิไว้)

แหมๆ คุนิจังขวัญอ่อนจัง...

... (#เหล่มองสึรุงิ)

ใครก็ได้จับสึรุงิไปดัดนิสัยหน่อยสิ...

...เล่นแบบนี้ชักแรงเกินไปล่ะ

จะเอาให้หนักๆ เลย ไม่ต้องห่วง

แต่ตอนนี้ฉันว่านายพามิคุนิ กลับห้องเถอะ

อื่ม (#แบกมิคุนิกลับห้อง)

ส่วนสึรุงิเตรียมรับโทษได้เลย

เดี๋ยวๆ! จะทำจริงดิ!?

จริง

แว๊ดดดด! ช่วยด้วยยยยย!!!

อรุณสวัสดิ์...

อรุณสวัสดิ์

มิคุนิให้อยู่ในร่างนี้น่ะ

แล้วสึรุงิ?

อรุณ...สวัสดิ์... (#เสียงเหมือนใกล้ตาย)

เออ...นายคงไม่ได้กำลัง จะตายใช่ไหม?

ยัง... (#เงยหน้าขึ้นมา)

...ตาเป็นแพนด้าเลย

ก็ยูมิจังกับจุนจังเล่นเทศฉันทั้งคืน แบบไม่ให้หลับให้นอนเลยนิ... แถมมีสลับเวรกันเทศอีกต่างหาก

หลัง...

มิคุนิเกาะหลังฉันอยู่

... (#เดินไปดูและเห็นมิคุนิเกาะหลัง เจเจปานจะรวมร่างกัน)

เออ...นายเป็นไรมากหรือเปล่ามิคุนิ?

แน่ใจนะ?

ไหงเงียบล่ะคุนิจัง~~~

ช่วงนี้นายอยู่ห่างๆ มิคุนิดีกว่านะสึรุงิ (#มองมิคุนิที่ตัวสั่นในเสื้อเจเจ)

เดี๋ยวๆ แล้วแบบนั้นฉัน จะไปนอนไหนล่ะ!?

ไปนอนหน้าห้องแล้วกัน

ซะงั้น!

ไม่ช่วยนะบอกก่อน

...

แล้วแต่เวรแต่กรรมแล้วกันนะ สึรุงิ

ใจร้าย!!!!