นี่ๆ ซาคุยะ...ผมสงสัยอ่ะ

โหดร้าย ว่าผมน่ารำคาญได้ไง...

เดี๋ยวสิซาคุยะ!

ผมแค่อยากถามว่าทำไมซาคุยะ ชอบแอบมองเบลเกียอ่ะ?

ก็เห็นซาคุยะชอบแอบมอง เบลเกียตอนเผลอ

พอเบลหันมามองก็ยัง แสร้งเมินหน้าหนีด้วย

เปล่านะ แค่บังเอิญเห็นอ่ะ...

...ตกลงแอบมองเบลทำไมอ่ะ?

อ๋อ จะว่าไปก็เหมือนล่ะนะ

แต่ถ้าเบลเกียรู้ว่าซาคุยะเห็นตัวเอง เหมือนพี่สาวคงโวยน่าดู

นี่ๆ คุยอะไรกันเหรอ? คุยด้วยสิ (#เพิ่งเปิดประตูเดินเข้ามาในห้อง)

ก็ไม่มีอะไรมากหรอกน้าาาา

นี่ๆ เบลรู้ไหมว่าซายะน่ะ...

อัก! (#คุกกี้ติดคอ)

หว่า! สึบากิ้ว! น้ำๆ! (#วิ่งไปหยิบน้ำมาให้)

อึกๆ (#รีบกระดกน้ำ)

เฮ้อ ค่อยยังชั่ว...นี่กะจะฆ่าผม หรือไงเนี่ยซาคุยะ?

โหดร้าย

เย็นชาอ่ะ...

อึก โหดร้ายยย (#เริ่มหดหู่)

โอ๋ๆ สึบากิ้ว ไม่ร้องนะไม่ร้อง

...หมอนั้นเป็นอะไรของมันวะ?

ผมทำซาคุยะหึงเบลซะแล้วอ่ะ

ห๊า? อะไร? (#ตามไม่ทัน)

แค่อาการซิสค่อน (?) ออกน่ะ

เห๊? อะไรน่ะสึบากิ้ว ตามไม่ทันอ่ะ

ไม่บอกหรอก~~~ (#แสยะยิ้มน้อยๆ เหมือนกำลังวางแผนบางอย่างอยู่)

สึบากิ้วอ่ะ!

สึบากิ้วววว

สึบากิ้ววววว

สึบาคุงอยู่หน่ายยยยย

เห็นสึบากื้วไหม?

ไปอยู่ไหนน้าาาาา

ไม่อยู่ ดูแล้ว

เพราะงั้นเลยแปลกใจไง

สึบากิ้ววววว อยู่หน่ายยยยย

ทำไมล่ะ?

เฮ้ย! เหลือแค่ฉันกับนายเหรอ!

สึบากิ้วทำไมไม่พากัน ไปด้วยอ่ะ~~~? อยาก เที่ยวเหมือนกันนะเฮ้ย!

ก็จริง

แต่ฉันว่ากรณีแบบนั้นคนที่ สึบากิ้วควรพาไปด้วยมาที่ สุดคือนายนั้นแหละ

ทำหน้ายังกับเบื่อโลกงั้นแหละ

ไอ้คนที่ทอดได้แค่ไข่เจียว ยังจะถามอีกเหรอวะ?

ถ้าไม่อยากกินแต่ไข่ทุกวันสุดท้าย ฉันต้องทำเองอยู่ดีนี่หว่า!

ไปๆ ไปล้างหน้าล้างตาเลย! เดี๋ยวทำมื้อเช้าให้!

ได้ยินนะเฟ้ย!!!

... (#พลิกหน้าหนังสือพิมพ์ไป)

หื้อ? (#หันขวับไปเมื่อรู้สึกว่าถูกมอง)

... (#หันกลับไปอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ)

เฮ้ย...นายมองอะไรห๊าซาคุยะ?

แล้วที่นายเหล่มองฉันนี่?

คิดไปเองกับแมวน้ำสิ

แหกตาดูหน่อยสิฟะว่าจอทีวี มันสะท้อนภาพนายอยู่น่ะ

ไม่ต้องมาบ่นเลย ตกลง มองฉันทำไม?

ไม่เชื่อวะ

บอกมาเลย

ผม? อ๋อ แค่ทำผ้ามัดผมหายน่ะ

และที่จ้องปานจะทะลุเพราะแค่นี้? ถามตรงๆ ง่ายกว่าไหมฟะ?

เออๆ

อะไร?

ห๊า? พูดแบบนี้หมายความว่าไงฟะ!? หาเรื่องกันหรือไง!?

ไม่เหมือนเฟ้ย!

ไม่เหมือน ยังไงก็ยืนยันว่าไม่เหมือน!

ฉันออกจะแมนนะเฟ้ย!

ไอ้บ้าเอ้ย!

โอ๊ย! เถียงกับนายแล้วปวดหัวเว้ย!

ไปเดินเล่น! ส่วนนายก็ เฝ้าห้องไปเลยไอ้บ้า!!!

กลับมาแล้ว...

ฉันทำที่ไหนล่ะ ไอ้ผีเสื้อโรคจิตนั้น ต่างหากที่ทำ!

เออ

มันนึกบ้าอะไรไม่รู้มาเล่นผมฉันเนี่ย

กว่าจะหลุดออกมาได้แทบแย่

ยังดีไม่โดนจับแต่งตัวด้วย

เฮ้ย! ถ่ายทำไมเนี่ย!?

อย่านะเฮ้ย! อย่าส่งให้สึบากิ้วน้าาา!!! (#พยายามแย่งมือถือมา)

อย่าเล่นน่าซาคุยะ! เอามานี่เลย!

ซาคุยะ! เอามานี่เลย! ลบภาพไปซ้าาาาาา!!!

ไอ้บ้าเอ้ย!

ยังมาเถียงอีก!

เดี๋ยวพ่อเสียบซะนิ!

เออวะ

เฮ้ยๆ จะส่งให้สึบากิ้วจริงๆ เหรอวะ!?

เดี๋ยวก่อนซาคุยะ! เดี๋ยว~~~!!!

ห้ามส่งนะเฮ้ย!

ก็มันน่าอายไง!

เฮ้ย! รู้ได้ไงอ่ะ!? ฉันไม่ได้ให้นายดูนิ!

อย่าน้าาาาา!!!

โอ๊ย! งั้นเอางี้...ถ้านายยอมลบภาพ และไม่ส่งให้สึบากิ้วฉันจะทำตาม นายหนึ่งอย่างเอ้า!

ใช่ๆ

เดี๋ยวๆ ลบภาพด้วย!

โคตรเขี้ยวเลยวุ้ย!

เอาๆๆๆๆ จะขออะไรก็ว่ามา!

...จะมาไม้ไหนเนี่ย? (#บ่นอุบอิบ แต่ก็ยอมไปนั่งตามที่ซาคุยะบอก)

!? (#สะดุ้งโหยง)

นายทำอะไรของนายเนี่ย!?

เป็นเด็กหรือไงฟะ? ถึงจะต้องนอนกลางวัน...

อาๆ (#กรอกตาไปมา)

ให้ตายสิ เล่นบ้าอะไรของนายเนี่ย?

ซาคุยะ?

หลับเร็วแท้!

แล้วนี่ฉันต้องนั่งแบบนี้ ตลอดหนึ่งชั่วโมงจริงๆ ดิ!?

เฮ้!

เฮ้ ซาคุยะ (#เขย่าตัวซาคุยะ)

ตื่นได้แล้วเฮ้ย

ตื่นเว้ยตื่น!

ไม่ได้เฟ้ย!

ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะเฮ้ย!!!

ตื่นแล้วก็รีบลุกเลยซาคุ...เอ๊ะ!? (#สะดุ้งโหยงเมื่อซาคุยะยกตัว ขึ้นมากอดคอตนเฉย)

ทำบ้าอะไรเนี่ย!? ซาคุยะ!!!

ห๊า? พี่สาว???

เดี๋ยวนะ...นายเมาขี้ตาอีท่าไหนมอง ฉันเป็นพี่สาวนายล่ะเฮ้ย! ผมก็คนละ สีกันแล้ว!!! ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะเฟ้ย!!!!

ถ้าหนวกหูก็ปล่อยเซ่! แล้วนี่นาย ทำอะไรของนายเนี่ย!? ปล่อยนะ!!! (#เอามือสับเข้ากลางหัวซาคุยะเมื่อ ซาคุยะเริ่มไซร้คอตน)

ก็นายไม่ยอมตื่นดีๆ นี่หว่า!

แล้วนี่ตื่นเต็มตาหรือยัง?

ไม่มีอะไรหรอกน่า!

เอา! ลุกไปไกลๆ เลย! ฉันจะไปทำมื้อเย็นแล้ว!!!

งั้นไปล่ะ!!! (#รีบหนีเข้าครัว อย่างรวดเร็ว)

ซาคุยะ~~~ เบลเกีย~~~ กลับมาแล้วจ้าาาาา

ไม่ได้ทำห้องพังหรืออะไรใช่ไหม?

ฮาๆ กลับมาแล้ว

กลับมาแล้ว...

หื้อ? อย่างนายเนี่ยนะ?

วันนี้ซาคุยะมาแปลก....ตัวจริง?

ฮาๆ แล้วนี่จะให้ช่วยอะไรเหรอ?

เอ๊ะ?

ซาคุยะจะตามจับเบลทำไมอ่ะ?

ไปทำอีท่าไหนล่ะนั้น?

อาๆ เดี๋ยวช่วย

ถ้าเจอ...เดี๋ยวมัดมาส่ง

โอเคๆ

เดี๋ยวผมไปตามหาเบล ให้แล้วกันนะ~~

จะไปไหนอ่ะ?

เบลอยู่บนฝ้าต่างหาก (#ชี้ไปบนเพดานห้อง)

แอ๊ก! (#ร่วงลงมาจาก เพดานเนื่องจากฝ้าทะลุ)

เฮ้ย! จะมาไล่ฉันทำไม!? (#หลบแล้วใส่เกียร์หมาเผ่น)

ไม่บอกเว้ย!!!

... (#เอาด้ายขัดขาเบลเกีย)

อั๊ก! (#ล้มหน้าทิ่ม)

ทำอะไรของเธอเนี่ยกิริโอโตะ!?

ก็เบล...หนี... (#จับเบลมัด)

เฮ้ย! ปล่อยนะ!!!

ขอปฏิเสธ

ม่ายยยยย

เฮ้ยๆ เดี๋ยวชั้นล่างก็มาโวยหรอห

แล้วตกลงนี่มันเรื่องอะไรกัน? นายหนีซาคุยะทำไมเนี่ย?

นั้นสิ ผมก็อยากรู้

ฮะๆ งอนอะไรเหรอ?

งอนบ้าอะไรเล่าตาแก่!

หว่าๆ อย่าว่าลุงสิ

ไม่ได้งอนเฟ้ย! อย่าพูดอะไร ชวนเข้าใจผิดแบบนั้นเซ่!

ก็...ก็นายหาเรื่องฉันก่อนนิ!

เมื่อวานตอนนายเมาขี้ตา ไงไอ้บื้อ~~~!!!

ซาคุยะๆ (#กระดึบ ไปกระซิบกับซาคุยะ)

นี่ตอนนอนเผลอละเมออะไรแปลกๆ ออกมาหรือเปล่าเนี่ย?

...

... (#มองเบลเกียสลับกับซาคุยะ)

เบล...ไม่พูดจะแกล้งล่ะนะ (#หยิบขนนกออกมา)

เฮ้ยๆ! อย่านะเฮ้ย!

งั้นพูดมาสิ...

...ก็ไอ้บ้าซาคุยะว่าฉันเหมือนผู้หญิง ก่อนนิ! แถมยังเรียกฉันเป็นพี่สาวอีก! ฉันเหมือนผู้หญิงตรงไหนกันไอ้โง่!!!

เออสิ! มีผู้ชายที่ไหนชอบโดนว่า ว่าเหมือนผู้หญิงกันล่ะวะ!

ฮาๆ ดีๆ กันไว้น่า

ให้ตายเถอะ ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้

ก็คนมันไม่ชอบนี่หว่า!

น่าๆ อย่าทะเลาะกันน่า

ว่าแต่...นายโกรธแค่เรื่องนั้น จริงๆ อ่ะ? เบลเกีย?

... (#หน้าแดงวาบเมื่อดันไป นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน พลางแอบเอาดาบตัดด้ายทิ้ง)

ต่อให้เป็นสึบากิ้วก็ไม่บอกหรอก! (#เผ่นออกจากห้อง)

เฮ้ย! เดี๋ยวสิเบล! (#วิ่งตามออกไป)

...ไปแล้ว

วุ่นวายดีเนอะ

ให้ตายสิ เรื่องอะไรกันวะ...

ว่าแต่เมื่อกี้มีใครเห็นว่าตอนนายหนุ่ม ถามเบลเกียหน้าแดงบ้างไหม? หรือ ฉันมองผิดเอง?

ไม่หรอก...เห็นเหมือนกัน

ฉันก็เห็น

สงสัยซาคุยะละเมอทำอะไร น่าอายใส่เบลเกียแหง

คงงั้นล่ะน้าาาาา

แล้ว...เอาไงต่อ?

ปล่อยให้ซาคุยะจัดการปัญหาตัวเอง ไปแล้วกัน ถือว่าทำตัวเอง

ว่าแต่วันนี้อยากกินอะไรกัน?

โซบะ

ตามแต่เลย

งั้นเที่ยงนี้เอาโซบะแล้วกัน