ฉันก็อยากรู้

ฉันเองก็พอกันนั้นแหละ

ไม่รู้ทำไมลิลลี่กลายเป็น แบบนี้เหมือนกัน

อย่างที่บอก...ไม่รู้

เนโกะล่ะรู้ไหม?

ไม่รู้สิ

รู้แค่นี่เหมือนกับลิลลี่ตอนเพิ่ง มาเป็นเซอร์แวมพ์ใหม่ๆ น่ะ

ปกติเซอร์แวมพ์ไม่เติบโตจากเดิมนิ?

อา ไอ้นั้นเพิ่งมาเป็นตอนหลัง

หมายความว่าไง?

ไม่รู้จะอธิบายไงเหมือนกัน

เอาเป็นว่าเดี๋ยวฉันตามคนอื่นๆ มาแก้ปัญหานี่กันก่อน เรื่องอื่น ค่อยว่ากัน

ชิ! เอางั้นก็ได้...

พวกเซอร์แวมพ์คนอื่นไง อาจพอ ช่วยระลึกชาติ (?) ว่าทำไงลิลลี่ถึง นิสัยเป็นแบบปัจจุบันออก (#หยิบ มือถือมากดโทรทันที)

เออ...นี่ซัง...

...นี่คือ?

ลิลลี่ไง

และดูท่านิสัยจะย้อน กลับไปตามร่างด้วย

ข้าว่าน่าจะเป็นความทรงจำหมอนี่ มากกว่านะ ที่ย้อมตามร่างน่ะ

พี่ชายลำดับเจ็ดตอนนี้ ดูน่ากลัวแปลกๆ อ่ะ

ก็หมอนี่ตอนเด็กๆ แทบพูดนับคำได้นี่นา

กับเจ๊ยังพูดนับคำได้ แต่ฉันสิ... ตอนนั้นไม่พูดกับฉันสักคำ

สำหรับฉันดูจะคุยปกติดีนะ... ถึงน้อยไปหน่อยก็เถอะ

ไม่รู้เหมือนกัน เจอตัวอีกทีก็เป็นงี้แล้ว

คุณผีเสื้อน่ารักดีออกในสภาพนี่...

... (#มองนิ่งๆ)

... (#พยักหน้ารับ)

... (#พยักหน้ารับอีกรอบ)

พี่ชายลำดับเจ็ดดูน่ากลัวอ่ะ ผมชอบแบบเดิมมากกว่า

ฉันก็อดหลอนนิดๆ ไม่ได้ เหมือนกันแหละ

... (#เดินไปหาลิลลี่แล้ว อุ้มขึ้นมาหน้าตาเฉย)

!? (#ตัวแข็งทื่อ)

ไปอุ้มหน้าตาเฉยเลยเหรอ!?

เท็ตสึ...ถึงรู้ว่าเจ้าแค่อยากทำให้ ลิลลี่พูดอะไรบ้าง แต่เล่นอยู่ๆ ไป อุ้มแบบนี้เหมือนโจรลักพาตัวนะ

? งั้นเหรอ?

ไหงมาโยนให้ฉันล่ะ?

ก็นะ...

แล้วนี่ลิลลี่...เงยหน้าหน่อยสิ...

... (#ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองอย่างช้าๆ)

...

มาฮิรุ

ดูท่าเรื่องนี้จะยุ่งยากกว่าที่คิดแล้วนะ

หน้าตายแบบแทบไม่แสดง ความรู้สึกแบบนี้ชัดเลย...

เป็นช่วงลิลลี่มาเป็นเซอร์แวมพ์ วันสองวันแรกสินะ?

อา หน้าตายปานรูปปั้นแบบนี้คงใช่

แล้วเอาไงต่อ? (#มองลิลลี่ ที่นิ่งเงียบแล้วถอนหายใจ)

ทำให้ออล ออฟ เลิฟกลัวเจ๊ จนเปลี่ยนจากเงียบไปติด เด๊าท์ เด๊าท์แบบเมื่อก่อนไหม?

ไม่เอาย่ะ ไอ้คราวนั้นเล่นซะหมอนี่ กลัวฉันถาวรมาจนปานนี้เลย

พี่สาวไปทำอีท่าไหนล่ะนั้น?

จะว่าไงดีล่ะ...ช่วงนั้นห้าวไปหน่อยมั้ง

ช่วงที่ลิล...ออล ออฟ เลิฟมา ตอนนั่นดิส มาเธอร์คล้ายๆ กับ เป็นช่วงวัยรุ่นน่ะ เลยทำอะไร แบบกล้าได้กล้าเสียไปหน่อย

ถ้าเทียบกับสมัยนี้ตอนนั้นดิส มาเธอร์ เกิดนึกอะไรไม่รู้ไปเป็นสาวซ่าน่ะ

อ๋อ พี่ชายลำดับเจ็ดเลยกลัว

ตามนั้น

ตอนนั้นคิดผิดชีวิตเปลี่ยนเลย...

เปลี่ยนแค่ตรงออล ออฟ เลิฟ กลัวเธอเนี่ยนะ?

เออดิ

ก็นะ

แล้วเอาไงต่อ?

ไม่รู้สิ... (#ใช้มือข้าง ที่ว่างลูบหัวลิลลี่เล่น)

... (#ทำท่าจะเดินออกจากห้อง)

ไปเอาของมาล่อ

... (#ไม่สนใจมิคุนิแล้ว เดินออกจากห้องไป)

ของล่อที่ว่าคืออะไรหว่า?

จะรู้ไหมนั้น?

จะอะไรก็ช่าง หวังว่ามันจะทำให้ พี่ราคะเลิกทำหน้าตายได้นะ

ผมหลอน

ถ้าไม่อยากหลอนต้อง ให้อาเจ๊เสียสละ

ไม่เอาล่ะ

พลาดคราวนั้นก็เกินพอ

ว่า?

เฮ้ย! ไหงอยู่ๆ มาสนใจ เรื่องนี้เล่าเทนชิจัง!?

ผมด้วยๆ

อย่าบ้าตามสิเว้ย!

เจ็บนะฮ้าฟ!

เลิกเล่นๆ

พวกเจ้าจะทำลิลลี่ เงียบกว่าเดิมแล้วนะ

...

ส่วนนิสัยโลวเลสเมื่อก่อน บอกได้ง่ายๆ คือเป็นผู้เป็น คนมากกว่านี้แล้วกัน

เฮ้ยๆ! ไหงว่างั้นล่ะ!?

ก็มันจริง

นายเมื่อก่อนบ้าน้อยกว่านี่เยอะ

จะว่าไปก็จริงแฮะ

ก็จริง

นี่ซังอ่ะ!

???

เลิกทำหน้ามึนสักสามนาทีเถอะ เซนดากายะ

มาแล้ว... (#เดินกลับมา พร้อมจานมาการอง)

ล่อ (#วางจานลงบนโต๊ะแล้ว แย่งลิลลี่จากคุโระมาอุ้มเอง)

... (#มอง)

กินไหม? (#หยิบมาการอง จ่อปากลิลลี่)

... (#กินก่อนที่จะเริ่มตาวาวขึ้นมา พร้อมกับปอยผมบนหัวกระดิกไปมา)

อ่ะ? เปลี่ยนโหมดแล้ว

เมื่อก่อนนายก็ใช้วิธีนี้จนหมอนี่ ติดนายเหรอเด๊าท์ เด๊าท์?

อื้ม (#ป้อนขนมลิลลี่ต่อ)

ตอนนั้นหลังออล ออฟ เลิฟสยอง ดิส มาเธอร์จนไม่ยอมคุยกับใคร ยิ่งกว่าเดิมฉันก็เอามาการองมา ให้กินแบบนี้แหละ

...เมื่อตอนนั้นเจ้าเอามาการอง มาจากไหน?

จิ๊กของเวิล์รเอนด์มา

ถึงว่าตอนนั้นหายไปไหน กล่องหนึ่งที่แท้นายจิ๊กมา ให้ออล ออฟ เลิฟนี่เอง

สาม

สามเดือน?

สามชั่วโมง...ถึงไม่จ้อมากเท่า ในปัจจุบัน แต่ก็ถือว่าพูดคุยขึ้น หน่อยล่ะ

...

ปกติฉันคิดว่าคนลักษณะนี้ปรับตัว มันน่าจะนานกว่านั้นนะ

คนปกติไม่รู้ แต่สำหรับหมอนี่ เป็นแบบนั้นจริงๆ

นั้นสินะ

รองลงมาก็พวกที C3

แต่ฉันว่ามีอีกคนที่มีความเป็นไปได้ มากกว่าไอ้ด็อกเตอร์สติเฟื้องกับ พวก C3 นะ

ชิโกะ...ยัยบ้านั้นไง

สำหรับรายนั้นจริงเกินกว่าจะ เถียงว่าเป็นไปไม่ได้แฮะ

อะไรวะเนี่ย? (#มองกระดาษที่ นอนนิ่งบนพื้นอย่างไม่ไว้ใจนัก)

... (#เดินดุ่มๆ ไปหยิบกระดาษ แผ่นนั้นขึ้นมาหน้าตาเฉย)

...รู้สึกว่าคุณเม่นจะเดาถูกนะ

หมายความว่าไง?

อา...ในจดหมายนี่เขียนว่า...

...เดาแม่นนิโลวเลส ใช่ นี่ฝีมือเราเองจ้า

พอดีอยากเห็นลิลลี่กลายเป็นเด็กใน เวอร์ชั่นที่สมองย้อนตามร่างไปด้วย เลยเสกใส่ซะเลย WWW

และไม่ต้องห่วง...เดี๋ยวผ่านไป สักหนึ่งสัปดาห์ก็กลับร่างเดิม เองแหละ

ขอให้โชคดี

By Shiko Akaki

...กะแล้วเชียว (#ทำหน้าปลงโลก)

เอาง่ายๆ

ให้เด๊าท์ เด๊าท์ทำให้ลิลลี่กลับโหมด เดิมก่อน ไม่งั้นพวกฉันเองก็รับมือไม่ ไหวเหมือนกัน

ส่วนเจ้าหนูแกก็ต้องพยายามคุม พ่อหนุ่มตุ๊กตาอย่าให้ลวมลาม ลิลลี่ด้วยล่ะ

แต่นายก็ทำจริง

ไม่ต้องห่วง ยังไงฉันไม่ให้มัน กลายร่างเป็นโชตะค่อนแน่

แล้วส่วนพวกเราล่ะพี่ชาย?

ตอนนี้ฉันว่าทุกคนกลับกันก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีเถอะ

ลิลลี่ตอนนี้คงคุยอะไรมาก ไม่ได้หรอก

โอเค ตกลงตามนี่

สรุป แยกย้าย!

...

ฉันไม่คิดว่าพวกนายจะมา เช้ากันขนาดนี้นะ

ถึงบอกว่าจะมาก็เถอะ...

ฉันแค่มาตอนทำงาน ช่วงเช้าเสร็จเอง...

ส่วนผมอยากรีบๆ มาดูว่าพี่ราคะจะ หลอนเท่าเมื่อวานหรือเปล่าเฉยๆ

เหมือนกัน

ส่วนฉันโดนเจ๊ล็อกคอแล้วลากมา

จะยังไงก็ช่างเถอะ

ลิลลี่ล่ะ?

อยู่กับเจเจ

อรุณสวสดิ์... (#เดินเข้ามาในห้อง อีกคนพร้อมอุ้มลิลลี่มาด้วย)

ไงเด๊าท์ เด๊าท์...ออล ออฟ เลิฟ ยอมพูดอะไรหรือยัง?

อื้ม

นี้ๆ ลิลลี่...คุยกับข้าหน่อยสิ! (#ปีนขึ้นไปขี่คอเจเจ)

...ครับ?

อ่ะ! พูดแล้วๆ!

นี้ๆ มาเล่นกันเถอะ!

เฮ้ยๆ นายทำออล ออฟ เลิฟ กลัวนายแล้วนะเฮ้ย!

นี่...จำได้ไหมว่าฉันชื่ออะไร?

...

ดิส มาเธอร์...

โอ๊ะ? จำได้สินะ? (#ยิ้ม)

ปลื้มหรือไงเจ๊? ที่ออล ออฟ เลิฟ ไม่ทำท่ากลัวใส่น่ะ

อื้ม

เฮ้ยๆ ให้ฉันเล่นบ้าง...

คงงั้น

แกน่ะไม่ต้องเลย!

ปล่ยให้พวกนั้นเล่นลิลลี่จนพอใจ ก่อนแล้วค่อยคิดอีกทีแล้วกัน

เพราะตอนนี้คงเข้าไปแทรกยากล่ะ

เปล่า ลิลลี่เบื่อพวกฉันจนหลับไป แล้วก็เลยจำใจต้องหยุดน่ะ

เอ้าๆ ไหนๆ ลิลลี่ก็หลับไปแล้ว งั้นมารวมตัวกันตรงนี้เลย (#เรียกเซอร์แวมพ์แต่ละคนมา)

สรุปในเจ็ดวันนี้ใครจะมาดูแล ลิลลี่หรืออะไรบ้าง?

ก็คงมาดูมาเล่นกันทุกคนนั้นแหละ

ก็จริง งั้นแบ่งเป็นมาเล่นมาดูแล ด้วยวันละคนแทนแล้วกัน

ตามนั้นก็ดี งั้นตั้งแต่วันนี้เลยแล้วกัน

ใครคนแรกหากไม่นับเจเจ ที่ลิลลี่เกาะหนึบที่สุด

ฉันเอง

ได้ไงอ่ะ! ผมก็อยากเล่นเร็วๆ เหมือนกันนะ!

ผมก็ด้วย!

เหมือนกัน

อย่าขี้โกงสิ!

ใช่ๆ!

อ้าว แย่งกันซะแล้ว

...

เอางั้นก็ได้

โอเค ดูยุติธรรมดี

ตามนั้นล่ะน่อ

ก็ได้

ตกลง

ก็ได้~~~

อา...งั้นเดี๋ยวทำฉลากให้... (#หากระดาษมาฉีกๆ เขียนๆ แล้วจิ๊กหมวกฮิวมาใช้แทนกล่อง)

เดี๋ยวสิเท็ตสึ! ไหงใช้หมวกข้าล่ะ!?

ก็มันง่ายดี

... (#รีบจับฉลากทั้งทีพร้อม กับเซอร์แวมพ์คนอื่นๆ)

แย่จัง...ได้ 3

ของฉัน 6 ...สุดท้ายเลย

4

ได้ 2 อ่ะ

ผมได้ 5

งั้นแสดงว่าคนแรกที่ได้ เล่นกับพี่ราคะคือ...

ฉันเอง (#ยิ้ม)

ยิ้มระรื้นเชียวนะเจ๊

อิจฉาอ่ะ

ก็ตามนั้นแหละ

เซ็งแฮะ

แต่เอาเถอะ พวกเรากลับกัน ก่อนบ้านเจ้าหนูแกพังเถอะ

อา ก็ได้...

เจ้าอย่าเล่นลิลลี่หนักนักล่ะ

รู้แล้วน่า

ฉันก็ขอตัว ใกล้เวลางาน ช่วงสายแล้ว (#อุ้มฮิวขึ้น มาและเดินออกไปเป็น คนที่สอง)

ผมก็ไปล่ะ! อีกห้าวันเจอกัน! (#เดินจากไปอีกคนอย่างเซ็งนิดๆ)

ดูแลดีๆ นะเจ๊ (#เดินจากไปอีกคน)

...กลับสู่ความสงบแล้วสินะ?

อยู่ๆ

อยู่

ข้างๆ นายไง

กลัวนายระเบิดตัวเองตาย

ตามนี่ซังว่านั้นแหละ ถ้านายรู้ คงระเบิดตัวเองตายจริงๆ แน่ๆ

แต่บอกไปก็ไม่เสียหายนิ

ก็ไม่เท่าไหร่นะ

น่าจะไม่เป็นไรมั้ง

แต่ฉันว่าเป็น

ไม่รู้สิน้าาาา

อ่ะ มากันแล้ว

ถ้าให้สรุปง่ายๆ คือ นายโดนชิโกะแกล้ง

จบไหม?

แต่ผมเริ่มอยากบอกแล้วล่ะ ว่าชิโกะแกล้งอะไรพี่ราคะ

อย่านะเฮ้ย!

ไม่สน ผมจะบอก

พี่ชายลำดับเจ็ดก่อนหน้านี้โดนชิโกะ แกล้งให้กลายเป็นเด็กล่ะ~~~

เป็นเด็กจริงๆ กลายเป็นย้อนไปช่วง ตอนที่นายเป็นเซอร์แวมพ์ใหม่ๆ น่ะ

ขอบ่นสักนิดนะ...พี่ชายลำดับเจ็ด ตอนเด็กๆ หลอนอ่ะ

คงได้ แต่รายนั้นฉันว่าคงเมิน คำบ่นทุกประโยค

แถมโดนแกล้งกลับเป็นของแถม

อื้ม

ใครว่า นายยอมเข้าหาเจเจคนหนึ่งล่ะ

และจากนั้นก็ช่วยเจเจดูแลนายกันเอง

และเช้าวันแรกฉันเป็นคนดูแลนายล่ะ

ขอบอกเลยนายนิ่งมาก แต่ยังดี ที่ตอนนั้นเป็นตอนช่วงที่นายยัง ไม่ผวาฉันล่ะนะ

ส่วนวันที่สองก็ฉัน...และไอ้วันนั้นนาย โดนลิชท์จับไปเล่นเสียมันส์เลย

ไม่หรอกๆ แบบปกติน่ะ

ต่อจากโลวเลสก็ข้าเอง

ตอนข้านี่วุ่นวายหน่อยๆ ตรงที่เจ้าดันกลัวเท็ตสึเนี่ย

เพราะในคืนที่เจ้ากลายเป็นเด็ก เท็ตสึ ดันไปอุ้มเจ้าขึ้นมาเสียดื้อๆ น่ะสิ

หลังจากโอไซด์ก็ฉัน

ซึ่งนายไม่ทำอะไรเลยนอกจาก กินขนมกับออล ออฟ เลิฟเนี่ย

ใช่

ส่วนต่อจากพี่ตะกละก็ผมล่ะ~~~

เปล่าน้าาาา

ผมแค่เล่นนิดเดียวเองงงงง

อื้ม นิดเดียวเพราะเล่นนอนกอดเล่น จนหลับไปทั้งคู่เนี่ย

หว่าๆ พี่ชายลำดับสามอย่าแฉผมสิ!

อา โทษที

ส่วนคนสุดท้ายก็ฉันอย่าง ที่นายเห็นนี่แหละ

นายก็รู้นิสัยฉันนิ

ไม่เหลือ พี่ใหญ่ถ่ายรูปนาย ตอนเด็กไว้เป็นโหลเลย

ถ่ายไว้จริงดิ? ขอบ้าง

ได้ เดี๋ยวส่งให้

แต่ก่อนอื่นฉันไปปลอบลิลลี่ก่อนนะ เริ่มหง่อยแล้ว

ฉันก็ขอไปช่วยปลอบออล ออฟ เลิฟ อีกคนก่อนล่ะ

...นี่ฉันคิดไปเองหรือว่า ออล ออฟ เลิฟชอบอาย กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้จังหว่า?

ฉันก็ว่างั้น

ไม่รู้สิ

แต่ที่แน่ๆ คือข้าว่าไป ช่วยกันปลอบลิลลี่เถอะ

ไม่งั้นมีแววหง่อยอีกนานแน่

โอเค เจ๊

อื้ม

คร้าบบบบ