ไอ้เหี้ย!!

มึง!

กับ!

มึงจีบกันเมือ่วานเองไม่ใช่รึไง!

สาบาน!!!

กาก!!!

เออๆกูขอโทษ

เจย์กูกวนมึงไหมมึงไปสวีทกับเมียมึงต่อก็ได้นะ

เออๆ สรุปคุยได้ชะ

กูจะคุยกับมึงเรื่องวันนั้น

ที่พี่ยอนจุนส่งรูปมาอ่ะ

กูโทรคุยกับพ่อแล้วว่ะ

พ่อบอกว่า

เดี๋ยวตามน้ำไปก่อนเดี๋ยวกูจะหาหลักฐานแล้วก็หาความยริวอะไรบางอย่างก่อนกูจะจัดการเอง

อืมขอบคุณมึงมากนะเพื่อน

เออๆฝันดีเบาๆกับมันน่อยนะเว้ยเดะมันช้ำ

555

(หลังจากผมวางสายจากเจย์ผมจึงเดินกลับขึ้นไปนอนทันที)

(ผมกลับมาบนห้องเห็นคนตัวเล็กที่ผมรักหรือผมต้อวเกลียดเธอกันนะผมสับสนจังเธอนอนขดอยู่ในผ้าห่มผมจึงไปนั่งตรงข้างๆเธอก่อนจะแทรกตัวนอนข้างๆแล้วกอดอีกคนไว้โดยผมก็โดนเธอกอดเช่น)

(ผมนอนกอดเธอพิจารณาใบหน้าสวยของเธอก่อนจะยิ้มออกมาเธอน่ารักและสวยสำหรับฉันเสมอขอให้เรื่องมันอย่าเลวร้ายเลยนะฉันไม่อยากเกลียดเธอเลย)

กาแฟมั้ยคะ

บ้าหน่าพูดอะไรก็ไม่รู้

อะ!

😳ทำอะไรเนี่ยเดี๋ยวคนอื่นก็มาเห็นหรอก

เด็กนี่นิ

ดูพูดจาเข้าเด็กนี่

พอเลยเจคปบ่อยพี่ได้แล้วจะไปทำงาน

อื้มๆก็ได้

จุ๊บ

อะ! อื้มมมมมม😳

ขี้โกงหนิ

ไม่ใช่ห้ามหมาไม่ให้กินกระดูกหรอ

อื้ออพอเลยเจคนายนี่เก็บทุกโอกาสจริงๆ

ปล่อยได้ยังหื้มคุณโกเดนรีทีฟเวอร์

เจคเดี๋ยวพี่จะออกไปคุยงานกับลูกค้าที่ร้านคาเฟ่ข้างบริษัทนะเอาไรไหม

อื้มเดี๋ยวรีบมานะ

(หอมแก้มเจค)

อย่าเวอร์หน่า

อื้ม

หื้มใครกัน เชิญครับ

ว่าไมบอม

ใครหรอ

(หลังจากคุยกับลูกค้าเสร็จฉันก็หยิบมือถือขึ้นมาเช็คข้อความทันทีเพราะข้อความสั่นรัวเหทือนมีใครติดต่อเรื่องสำคัญมาพอเปิดมือถือก็เห็นว่าเป็นบอมกยูเองที่แชทมาไม่รอช้าฉันจึงกดเปิดแชทข้อความนั้นทันที)

(เมื่อเปิดแชทก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็นทันที)

นี่มันอะไรกัน?

(เห็นดังนั้นฉันจึงรับออกจากร้านแล้วตรงไปที่บริษัททันที)

(เมื่อมาถึงฉันก็รีบตีวไปที่ห้องทันทีแล้วก็เจอบอมกยูที่อยู่หน้าห้องพอดี)

อืม ยังอยู่ไหม

(ฉันพยักหน้าให้บอมเป็นอันเข้าใจก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องแต่ไม่ทันที่จะได้เปิดประตูเข้าไปเสียงของคนสองคนที่พูดคุยกันเหมือนจะทะเราะกันนิดหน่อยก็ดังออกมาทำให้ฉันที่กำลังจะเปิดประตูเข้าไปก็ชะงักมือไว้ทันทีเพื่อฟังสิ่งที่เขาพูดกัน)

เข้าใจผมหน่อยสิเวนดี้ ผมก็ไม่ได้อะไรหรอก ก็ต้องตามแผนไปก่อนอย่าโกรธเลยนะไม่ทำแบบนี้จะรู้ได้ไงว่าฆาตกรที่ฆ่าแม่ผมคือพ่อYOUจริงๆรึเปล่า

รู้แล้วครับคนเก่งของผมเพราะงั้นช่วยเนียนๆไปก่อนว่าเราไม่มีอะไรต่อกันแล้วได้ไหมครับ

ครับ

(ฉันปล่อยมืออกจากประตูตอนรี้สมองขาวโพลคิดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ไม่มีแรงแม้กระทั่งจะยืนเหมือนมีคนตบหน้าเป็น10ๆครั้งรู้สึกตื้อชาทำอะไรไม่ถูกใจฉันเจ็บจี๊ดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก)

ทำไมกันฉันรักเขาเขารักฉันบ้างไหมอะไรทีเป็นความจริงบ้างทำไมหลอกลวงฉันอีกแล้วฉันยังโง่ไม่พออีกหรอ

(ฉันพยายามกั้นน้ำตาแต่มันไม่เป็นผลฉันทำได้แค่สะอื้นออกมาพร้อมน้ำตาที่ไหลเป็นสายแล้วเรื่องที่ว่าพ่อเป็นฆาตกรมันคืออะไรนี่เขาเข้าหาฉันเพราะเรื่องนี้หรอหลอกฉันแล้วยังมากล่าวหาพ่อฉันอีกหรอนายมันเลวจริงๆ)

(ฉันพยักหน้าให้บอมกยู)

พี่ขอบคุณบอมมากนะพี่คงอยู่ที่นี่ไมไ่ด้แล้วหละพี่เจ็บ มีโอกาสไว้เจอกันอีกนะ

พี่ฝากเก็บของพี่ด้วยนะ

(ฉันกอดลากับบอมกยูแล้วเดินจากไปทันที)

เวนดี้ครับ

แล้วช่วงนี้คุณน้าไปหาเวนดีเบ้างรึเปล่า

แกคงอยากมีลูกสาวน่ะ

(แม่งั้นหรอ? )

เรียกไปเถอะครับ

แล้วข่วงนี้คุณพ่อเวนดี้อยู่เกาหลีไหมหรืออยู่ออส

เปล่าหรอกถามเฉยๆไม่ค่อยได้เจอถ้สอยู่เกาหลีเผื่อจะแวะไปหา

แล้วเวนดี้กลับออสวันไหน

อ้อครับ

งั้นเดี๋ยวเวนดี้กลับไปก่อนนะพอดีเจคจะไปหาลูกแล้วอ่ะ เดี๋ยวเย็นๆโทรหานะครับ

ครับ

ฮึก~~ ฮรื้อ~~ ทำไมกัน!

นายมันเลว!

นายทำร้ายฉันอีกแล้ว!!

ต่อไปนี้อย่าให้เราได้เจอกันอีกเลยนะฉันจะไม่อยู่ให้นานเห็นอีกต่อไป

ไม่อยากเจอคนใจร้ายแบบนายอีกแล้ว

(ฉันวางแผนว่าฉันจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่นและจะลืมทุกอย่างที่นี่ให้หมดก่อนออกไปฉันมองดูห้องที่ฉันและเขาเคยอยู่ มันเป็นแบบนี้อีกแล้วอีกครั้งอีกแล้วซ้ำๆพอกันที)

(ฉันตัดสินใจเก็บข้าวของของฉันก่อนจะออกไปที่สนาบินทันที)

(ฉันเดินออกไปแล้วเรียกแท็กซี่ตรงไปสนามบินทันทีโดยไม่ลืมที่จะเล่าเรื่องทุกอย่างให้พ่อฟังซึ่งพ่อก็ไม่ได้ขัดอะไรเพียงแค่อวยพรให้ฉันโชคดีและสัญญาจะไปเยี่ยมฉันบ่อยๆ)

ลาก่อนทุกคน

(หลังจากฉันจดเบอร์ของพ่อและบอมกยูใส่สมุดโน๊ตแล้วฉันจึงกดล้างเครื่องมือถือแล้วโยนทิ้งลงถังขนะทันทีก่อนตะเดินขึ้นเครื่องไป)

หลังจากนี้ฉันจะเริ่ม1กับชีวิตใหม่ที่จะไม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว