อื้อ..

(หลังจากนั้นริมฝีปากของเจคก็ประกบลงมาบนปากฉันอีกครั้งก่อนเราทั้งคู่จะปล่อยให้กิจกรรมนั้นเป็นไปตามธรรมชาติของกันและกัน)

คุณพ่อ!

มาได้ไงคะ

(หลังจากฉันตื่อนขค้นมาก็พบว่าเจคไม่อยู่เลยตั้งใจจะเดินลงมาดูข้างล่างซักหน่อยว่าเขาไปไหนแต่ก็เดินลงมาไม่ทันไรก็ได้นินเสียงคนคุยกันทำให้ฉันสงสัยว่าเขาคุยกับใครก่อนจะรีบเดินลงมาดูทันทีภาพตรงหน้าคือชายกลางคนที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อของฉันที่นั่งอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นโดยมีเจคที่ยืนพูดคุยกับเขา)

(แต่บรรยากาศมันชั่งแปลกนักฉันจึงต้องเข้าไปมีส่วนร่วมก่อนอะไรๆจะแน่กว่านี้)

(ฉันเดินไปยืนข้างเจคก่อนจะกระซิบกระซาบเบาๆ)

นายทำไรเนี่ยเจคปกติไม่เป็นงี้

เอ่อคือ…

มันกระทันหันน่ะค่ะ

ว่าจะบอกวันนี้บ่ะค่ะว่าตะพาไปบ้าน

(มันคือความจริงที่จริงวันนี้เป็นวันหยุดของฉันและตั้งใจจะกลับบ้านไปหาพ่อพร้อมเจคนี่ละแต่พ่อดันมาก่อนซะงั้น)

ค่ะ เอ่อเดี๋ยวพ่อมาหาหนูถึงบ้านเลยมีอะไรรึเปล่าคะ

อ้อ ค่ะงั้นเดี๋ยวรอแปปนนึงหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ

ไปเถอะเจค พ่อคงอยากคุยกับเจคน่ะ

ตั้งแต่ผมอยู่ปี1ครับ

ใช่ครับผมเอง

ผมรู้ผมผิดและผมเองก็พร้อมที่จะกลับมาเริ่มต้นใหม่โดยเรื่อวที่ผ่านมาผมยอมรับผิดผมไม่มีอะไรจะเถียง

ผมมีเรื่องจำเป็นที่ต้องกลับ ไปดูแลคุณพ่อของผมกระทันหันแล้วผมก็ด้นทำมือถือหายเลยติดต่อใครไมไ่ด้เลย

รู้ได้ไงครับ?

ว่าผมเป็นใคร?

(ทำไมพ่อYOUถึงรู้เรื่องผม?)

(หรือโป๊ะกันนะ)

!!(เดา? แต่รู้ชื่อจริงงั้นหรอเหอะไร้สาระคิดว่าคำโกหกโง่ๆนี้ใครจะเชื่อ)

รู้ถึงขื่อจริงขนาดนี้ คงไม่ธรรมดาแล้วมั้งครับ?

? แม่ผมหรอ?

???

คุณอย่ามาโกหกเลยครับ

โอเคครับผมจะลิงถามดู แต่ก็ดีใจนะครับ ที่คุณเป็นเพื่อนพ่อผม คุณก็คงรู้จักแม่ผมสินะ?

หรอครับงั้นคุณคงจะมีความทรงจำกับแม่ผมมากมายใช่ไหมครับ

แล้วความทรงจำสุดท้ายที่อยู่กับแม่ผมคือตอนไหนแล้วเรื่อวเป็นยังไงหรอครับผมอยากรู้จักช่วยเล่าให้ฟังหร่อยได้ไหมครับ?

ครับผมจะไป

แน่นอน

ครับ ขอตัวครับ

คุณพ่อครับ

ตอนนี้พ่ออยู่ไหน

พ่ออยู่คนเดียวใช่ไหม

คนที่เราสงสัยผมหมายถึงพ่อYOUน่ะ

เขาเป็นเพื่อนพ่อหรอครับ?

แล้วทำไมพ่อไม่เห็นบอกผม

ไม่รู้สิบางทีผมว่าเรื่องนี้มันไม่แปลกไปหน่อยหรอครับ

ผมว่ามันแปลกตรงที่ว่าเราคุ้ยเรื่องนี้มาเป็นสิบๆปีเรากับตามรอยอะไรไม่เจอมีแค่ตาตำรวจของพ่อYOU

แต่จู่ๆคุณน้าก็หาหลักฐานเจอในเวลาอันสั้นพ่อว่ามันไม่แปลกไปหรอ

พ่อครับผมลูกพ่อนะครับฟังผมซักนิด อีกอย่างตอนที่พ่อเรียกผมกลับน่ะ โทรศัพท์ผมหายทั้งๆที่ผมใส่ในกระเป๋ามาแต่ผมกลับหาไม่เจอผมเลยคิดว่าทำตกระหว่างขึ้นเครื่องแต่ที่สำคัญกว่าคือมีข้อความจากเบอร์ผมส่งไปถึงyouให้เลิกยุ่งกับผมแล้วผมเองก็ไม่ได้เป็นคนส่งด้วย

แล้วอีกอย่าง

พ่อรู้ไหมว่าเมียพ่อนะแอบไปเจอกับพ่อเวนดี้สองต่อสองท่าทางสนิทสนมกับที่ร้านอาหารของพี่ยอนจุนน่ะ

เมื่อวานครับ

ช่วงดึกๆของที่นี่ที่โน้นก็คงจะเกือบบ่ายได้มั้งครับ

ผมว่ามันแปลกนะครับอีกอย่างผมมีรูปที่เธอไปกับพ่อเวนดี้ด้วยจับมือถือแขนขนาดนั้นคงปกตินะครับ

Sent photo

แต่พ่อแย่าเพิ่งตื่นตูมนะครับ ผมขอเวลาผมจะวางแผนก่อนขอผมเช็คอะไรซักพักเดี๋ยวผมจะรายงานเป็นระยะระหว่างนี้ก็ทำตัวปกติไปก่อนนะครับ

อ้ออีกอย่างพ่อYOUนะเขาเป็นเพื่อนพ่อแล้วทำไมตอนนี้ไม่สนิทกันแล้วหรอ

เล่าได้ไหมครับ

แล้วแบบนี้จะมีเหตุจงใจให้ฆ่าหรอครัยถ้าเขารักแม่ขนาดนั้น

ครับพ่อยังไงผมจะรายงานอีกที

(หลังจากวันนี้ที่ผมได้เจอพ่อYOUเขาเองดูเป็นมิตรแถมลักษณะรูปร่างของเขาไม่เหมือนคนที่ฆ่าแม่ผมสักนิดถึงแม่จะเป็นเรือ่วที่ตัดสินไม่ได้แต่ผมก็มีปัจจัยอื่นที่ทำให้ผมเริ่มคิดไม่ตกว่าใครกันแน่คือฆาตกรตัวจริงตอนนี้ผมเริ่มสับสนงงไปหมดแล้วเหมือนจะจบแต่เหมือนเพิ่งเริ่มใหม่ด้วยซ้ำผมจะทำยังไงดี)

(แต่ตอนนี้ผมคงไว้ใจใครไม่ได้แล้วละ)

(ในขณะที่ผมกดมือถือโทรหาเพื่อนสนิทของผมตั้งใจจะปรึกษาเรื่องนี้ไม่ทันได้เอ่ยปากถามก็โดนมันหวึดหงิดใส่ก็แหงสิเวลานี้มันเวลานอนนิแต่ตกใจกว่าเมือ่ได้ยินเสียงที่เร็ดรอกผ่านสายมาอีกเสียงไอ้นี่มันนอนกับสาวชัว)

(คงจะหงุดหงิดเพราะว่าผมโทรไปขัดมันก็เป็นได้แต่ที่สำคัญกว่าเสียงคนในสายมันคุ้นจังวะ)

มึงอยู่กับใคร?

ไอ้เหี้ย!!

มึง!

กับ!