เอ่อ…

เรามีเรื่องอยากถามพวกนายหน่อย

ไหนๆตอนนี้ก็มีแต่ผู้ชายด้วยกันแล้ว

หนังสือxxxเล่มแรกของทุกคนคืออะไรกันบ้าง?

พวกมึงไม่อ่านหนังสือxxx กันเหรอ?

ตลอดทั้งชีวิตตูยังไม่เคยเห็นที่ไหนขายหนังสืออย่างว่าเลยเหอะ

แค่แอบหยิบมาจากใต้เตียงพ่อ

มันน่าสนใจก็เลยหยิบมาอ่านดู

แบบอ่านไปแล้วมันให้ความรู้สึกมีความสุขแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

แล้วนายอายุเท่าไหร่ตอนที่อ่านหนังสือเล่มนั้นวะ

11 ปี

เราดูวิดีโอxxxครั้งแรกตอน 9 ขวบ

แสดงว่ามึงเข้าสู่โลกใบนั้นช้ากว่าเพื่อนสินะ

…

ตูอยู่บ้านเดียวกับผู้หญิงที่อายุแทบจะเท่ากันมาทั้งชีวิต

มึงอ่อนหัดก็บอกมาตรงๆก็ได้

ตูต้องนอนห้องเดียวกับน้องชายตัวเองตั้งแต่อยู่ชั้น ป.5

แล้วจะให้ตูเสพของแบบนั้นได้ที่ไหน

ห้องนำ้ก็มีแค่ห้องเดียว ต้องแย่งกันใช้อีก

ไม่เหมือนพวกมึงที่มีห้องระบายอารมณ์ส่วนตัวใช้กันโว้ย!

ว่าแต่ตลอด 16 ปีเศษในชีวิตของมึง

มึงเคยมีประสบการณ์ xxx บ้างมั้ยวะ?

ถ้าจะมีก็คงเป็นแค่เรื่องอารมณ์ชั่ววูบอ่ะ

ตูเปิดดูภาพแบบนั้นไม่ได้นานหรอก

ครั้งแรกในชีวิตตู น่าจะเป็นช่วง ม.2

ตูสงสัยว่าผู้หญิงให้นมลูกกันยังไงก็เลย…

ตูก็พึ่งรู้ ณ ตอนนั้นแหละว่า xxx ผู้หญิงจะใหญ่กว่าผู้ชายเว้ย

และตูก็รู้สึกปวดบริเวณช่วงล่างอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

หัวใจเต้นแรงขึ้น เหงื่อออกมากขึ้น xxx ขยายตัวมากขึ้น

ตูก็พอเข้าใจว่า ถ้าตูทำจิตใจให้สงบ xxx จะกลับมามีขนาดปกติเอง

แต่เพื่อความแน่ใจ ตูเลยไปปรึกษาพ่อไอ้เปเรื่องนี้

เรื่องที่มันเกิดขึ้นโดยธรรมชาติอ่ะนะ

ให้หากระดาษทิชชู มาอย่างน้อย 2 แผ่นมาวางซ้อนกัน

เอามือข้างที่ถนัดมากำรอบ xxx ไว้แล้ว…

ดีนะที่พ่อตูเป็นคนแนะนำนะเนี่ย

จริงๆตูก็ไม่ได้สนใจเรื่องอย่างว่ามากนักหรอก

ถ้ามึงเป็นผู้ชาย วันหนึ่งก็ต้องเข้ามาสู่โลกไปนี้

แล้วพี่แกก็ชัก xxx ต่อหน้าตูเลยเว้ย

การระบายอารมณ์ต่อหน้าคนในครอบครัวมันไม่ใช่เรื่องปกติเว้ย

ตูไม่เคยคิดจะทำเรื่องอย่างนั้นต่อหน้าน้องปูนเลยสักครั้งเดียว

เวลาอยู่บ้านจะไม่ชอบใส่กางเกงใน

หนักหน่อยก็สวมผ้าขาวม้ามานอนดูทีวีที่ห้องรับแขกชั้นล่าง

เวลา xxx ขยายตัว ก็เลยเห็นได้ชัดไง

อายุตั้ง 50 ยังขยายตัวได้อีกงั้นเหรอ?

แล้วดันมาตั้งได้ในเวลาที่ไม่สมเหตุสมผลสุดๆด้วย

อย่างเวลาที่พี่จาวิ่งแก้ผ้าออกมาหยิบโทรศัพท์อย่างเนี่ย

ตอนเก้าขวบ เกิดอะไรขึ้นกับมึงวะ?

คือ…

แล้ว…

พ่อเปมีคลิปอย่างว่าในมือถือเนี่ยนะ

รูปในนั้นเป็นรูป xxx ของคนไข้ที่พ่อดูแลเว้ย!

พ่อต้องถ่ายเก็บไว้เป็นกรณีศึกษา

ความอยากรู้อยากเห็นในจิตใจก็เริ่มทำงาน

จนไปพบกับความจริงอันแสนโหดร้าย…

ไม่ต้องเอามันมาพูดถึงอีกเป็นอันขาด

เปน่าจะพูดถึงสภาพคนไข้ที่ดูยมๆมากกว่า

ภาพพวกนั้นมีแย่กว่าภาพ xxx อีกนะ

พ่อตูมีรูปผู้ป่วยเด็กในเครื่องด้วยนะเออ

ตูบอกไม่ต้องเอามาพูดถึงมันไง!

ถ้ามีคนเขาสืบได้ว่า คนที่เราพูดถึงเป็นใคร

เรากลับมาเรื่องเรียนพิเศษกันก่อนมั้ย

อย่าง Moment เด็ดๆตอนที่เรียนพิเศษอยู่

มีใครเคยไปกินอาหารที่โรงอาหารใต้ดินคณะทันตะมั้ย

คนที่ไปเรียนพิเศษที่ตึกลูกอมต้องเคยไปกินอย่างน้อยสักครั้งในชีวิต

คือ ร้านเกาเหลาหัวมุมที่แจกผักให้กินได้ฟรีไม่อั้นอ่ะ

รู้จักตำนาน ซุปผักบุ้งภูเขาไฟมั้ย

เกาเหลาที่ใส่ผักบุ้งสดจนกองกันเป็นภูเขา

ตอนที่ไปกินกับเพื่อนที่อยู่ ม.4/9 ด้วยกัน

ด้วยความเคยชิน เราเลยยกตระกร้าใส่ผักเทลงชามก๋วยเตี๋ยวจนหมด

ทุกคนที่ไม่คุ้นกับวัฒนธรรมโคกอิสานก็ตกใจกันสุดๆไปเลย

นายนี่เองที่คนในห้องคิงเขาพูดถึงกัน

แต่ตอนนั้นผักก็เหลือน้อยแล้วนะ

ไม่ได้กองเป็นภูเขาเหมือนตำนานรุ่นก่อนสักหน่อย

อย่างน้อยก็ไม่เท่ากับพี่ส้มชายกินเมื่อปีที่แล้วนะ

จนป่านนี้ยังไม่มีใครทำลายสถิติกิน ‘โซบะเย็นร้านดัง ณ ใจกลางโลก’ ได้เลย

ไอ้ส้มชาย กินโซบะไปถึง 34 ชาม

ตูกินได้มากสุดแค่ 14 ชามเอง

ไอ้ส้มมีกี่กระเพาะกันแน่ถามจริง

‘ส้มหญิง’ หรือ ‘ส้มชาย’ ก็เอาให้ชัดเจน

เทอมที่แล้วก็มีดราม่าไม่ใช่เหรอ

ดราม่าเรื่อง ‘เจ๊ส้มดาวโรงเรียน’ กับ ‘เฮียส้มยอดนักแดก’ อ่ะนะ

ตั้งแต่ตอนนั้นก็ไม่มีใครเรียกส้มชายว่าส้มเฉยๆอีกเลย

ได้ข่าวว่าทั้งสองส้มนี่ก็อายุเท่ากันด้วยนะ

เจ๊ส้มไปแลกเปลี่ยนต่างประเทศตอน ม.4 นาน 1 ปี แต่เทียบหน่วยกิตกับการศึกษาบ้านเราไม่ได้ ก็เลยต้องซ้ำชั้น ม.4

ส่วนเฮียส้มสอบเข้า ก.ธ.ว. ครั้งแรกไม่ติด แต่สอบติดในปีถัดไป ก็เลยซิ่วมาเรียน ม.4 ใหม่ที่นี่

ถ้าอิงจากวันเกิด เฮียส้มก็เด็กกว่าเจ๊ส้มแค่ 5 วัน

เจ๊ส้มกินโซบะได้กี่ชามกันนะ?

เจ๊ส้มเขาจะกินเมนูโซบะเย็นแบบนั้นหรือเปล่าเหอะ