พี่ค่ะ

ได้โปรดกลับหาหนูอีกครั้งจะได้หรือเปล่าค่ะ

.

.

บ้านคามาโดะ

06:30

โรงเรียนมัธยมซากะ

07:15

ภาพที่เธอเห็นอยู่ตอนนี้

คือภาพของชายหนุ่มที่เป็นที่รักของเธอ

กำลังคุยกับผู้หญิงต่างโรงเรียนกับเธออยู่อย่างสนิทสนม

เธอที่คิดได้เช่นนั้นแล้วจึงเดินเข้าไปทักทายแฟนหนุ่มของเธอ

กริ่งๆๆๆๆ

เขาพูดพร้อมกับวิ่งออกไป

เธอพูดจบก็วิ่งตามอิโนะสุเกะไป

พูดจบเธอก็วิ่งตามทั้งสองคนไป

พูดจบทั้งสองก็รีบขึ้นห้องเรียนของตน

.

.

ดาดฟ้า

16:00

เอี๊ยด!

เสียงประตูเปิดออก ปรากฏให้เห็นชายผมสีเหลืองที่เป็นคนเปิดประตูบานนั้น

เธอพูดพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลออกมา

ชายหนุ่มเดินออกไปพร้อมใบหน้าที่ซะใจ

.

.

17:00

สวนสาธารณะ

หญิงสาวที่อยู่นั่งบนชิงช้าในสนามเด็กเล่นเล็กๆในสวนสาธารณะ

เธอค่อยๆนั่งลำพึงหาพี่ชายของตน

พี่ค่ะหนูอยากเล่นไม้กระดก

เอาสิเดี๋ยวพี่เล่นด้วย

พี่ค่ะเล่นอันนี้กับหนูหน่อยได้ไหมค่ะ

ได้สิก็เธอเป็นน้องของพี่นี่นา

หนูรักพี่จ๋าที่สุดเลย

แงๆๆ

เนซึโกะไม่เป็นไรนะ

เดี๋ยวพี่ทำจะทำแผลให้นะ

เป็นไงบ้างหายเจ็บหรือเปล่า?

ขอบคุณค่ะพี่จ๋า

หนูหายเจ็บแล้ว

.

.

ความทรงจำต่างๆมากมาย

ค่อยๆไหลเวียนกลับมาพร้อมกับความเศร้าใจในที่สิ่งที่ตนทำไปแล้วไม่อาจแก้ไข้ได้ในความผิดของตนเอง

.

.

หน้าทางเข้าบ้านคามาโดะ

18:00

เธอเดินกลับบ้านพร้อมกับลำพึงหาพี่ชายของตน

เธอพูดพร้อมกับมองไปที่ชายคนหนึ่งที่กำลังตะโกนหาพี่ชายของเธอ