email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ถ้า VILLAIN มันแปลว่าตัวร้าย เขาก็คือ SCOUNDREL ที่มีความหมายไม่ต่างกัน!!!

ชื่อตอน : DARK VILLAIN l INTRO

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 537

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2564 22:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DARK VILLAIN l INTRO
แบบอักษร

 INTRO 

  

  

เสียงริงโทนจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนหัวเตียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง... 

เป็นเหตุผลที่ว่าทำไม ‘กราฟิก’ ถึงต้องงัวเงียลุกขึ้นมาคว้าโทรศัพท์และกดรับอย่างหัวเสีย เขาเพิ่งถ่ายงานกลับมาตอนเที่ยงคืน ได้นอนไปไม่ถึงสามชั่วโมงด้วยซ้ำ... 

เจ้าของใบหน้าเรียวคม ดวงตาโฉบเฉี่ยว หางตาตกซึ่งแฝงมนต์เสน่ห์ยิ่งกว่าเพชรเลอค่าเม็ดใด อีกทั้งจมูกโด่งเล็กเชิดรั้นแสดงชัดถึงความเอาแต่ใจ ริมฝีปากบางหยักแต่แดงสดราวกับผลสตรอว์เบอร์รี ด้วยองค์ประกอบเพียงเท่านี้ กราฟิกก็สามารถทำให้ผู้ชายหลายคนหรือแม้แต่ผู้หญิงครึ่งค่อนปารีสมาสยบอยู่แทบเท้าได้แล้ว เพราะเขาจัดเป็นนายแบบหนุ่มที่มีค่าตัวมหาศาล ชื่อเสียงที่โด่งดัง สายตาและท่าทางที่ดูเย่อหยิ่งพวกนั้น ทำให้คนมองรู้สึกว่ามันท้าทาย หากได้คนคนนี้มาครอบครองก็คงจะรู้สึกดีไม่น้อย... 

“อืม” 

‘อึก กะ กราฟ...’  

“…” เรียวคิ้วสวยขมวดยุ่งเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นจากอีกฝ่าย ปลายสายมักโทรมาร้องไห้และมีเขาคอยปลอยอยู่หลายครั้ง 

“มีอะไรมิกซ์” 

‘มะ มารับฉันได้ไหม ฮึกก ฉันไม่ไหวจริง ๆ’  

“ผมเพิ่งได้นอนไปเองนะ ขอเถอะมิกซ์ ถ้าคุณทะเลาะกับไอ้หน้าไหนก็ไปเคลียร์กับมันเองซะ!” 

‘คุณซี ฮึกก วะ วันนี้ฉันเห็นเขาอยู่กับมันอีกแล้ว! อึก ตอนนี้ฉันอยู่คลับออล์ไนท์ มารับทีได้ไหม ฉันไม่ไหวแล้วจริง ๆ นะกราฟ’  

“…” กราฟิกเงียบเมื่อได้ยินอีกฝ่ายร้องขอด้วยน้ำเสียงแบบนั้น แล้วมันมักทำให้เขาใจอ่อน 

ว่ากันตามตรงแล้วตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้ามาในวงการมายานี่ ‘มิกซ์’ เป็นผู้ชายคนแรกที่เข้ามาพูดคุยและพวกเขาก็สนิทสนมกันขึ้นเรื่อย ๆ กระทั่งมีความสัมพันธ์ทางกายที่เลยเถิดไปถึงไหนต่อไหน... แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ มิกซ์ไม่เคยให้สถานะอะไรกับกราฟิกนอกจากคู่ขา คู่นอน หรืออะไรก็ตามที่มันโคตรจะไร้ค่าสิ้นดี! 

‘ถ้าไม่มารับฉันจะนอนตรงนี้แหละ อึก’  

“ทำตัวดี ๆ หน่อยได้ไหมวะ อย่างน้อยคุณก็ควรจะรักตัวเอง ไม่ใช่-” 

‘นายรักฉันไหม...’  

“...” 

‘ขอร้องล่ะ... มาเถอะนะ’  

  

สุดท้ายกราฟิกก็มายืนอยู่หน้าคลับจนได้... 

ร่างสูงแต่ทว่าบอบบางกระชับหมวกแก๊ปบนหัวลงพร้อมแว่นตาสีดำอำพราง กราฟิกกลอกตาไปมาด้วยความเซ็งจัด นึกไม่ถึงว่าตัวเองต้องมาเจอเหตุการณ์น่าเบื่อซ้ำซากแบบนี้อีกจนได้ 

ถูก... ไอ้เสียงสะอึกสะอื้นและคำพูดเหมือนจะขาดใจตายนั่นมันก็แค่แอคติ้งที่มิกซ์ทำเพื่อหลอกให้เขามาที่นี่!!! 

“ไหนบอกว่าไม่ไหวแล้วไง” นายแบบหนุ่มเดินตรงเข้าไปที่ขอบบาร์ แสงไฟและเสียงเพลงมันดังตุ้บ ๆ จนรู้สึกปวดหูไปหมด แต่ผู้จัดการคนใหม่ของเขากลับหันมายิ้มยั่วแถมข้าง ๆ กายยังมีผู้ชายหน้าไหนก็ไม่รู้นั่งด้วย 

“ทำไมถึงดูซีเรียสขนาดนั้นล่ะ...เอ้านี่! ดาร์กรัม ของชอบกราฟไง” มิกซ์ยื่นแก้วแอลกอฮอล์ที่สั่งมารอกราฟิก แต่นายแบบหนุ่มกลับแสดงหน้าเครียดตึงใส่มากกว่าเดิม กราฟิกส่ายหน้าไปมาก่อนจะหันหลังเดินออกมาจากตรงนั้นแต่ไม่ได้ไปที่รถยนต์หน้าคลับแบบทันทีหรอก 

กราฟิกเลือกเดินมาที่ห้องน้ำของคลับ โชคดีที่คลับแห่งนี้มีแค่พวกไฮโซ ดาราและคนดังที่ชอบเที่ยวกลางคืนก็มักจะมารวมตัวกันที่นี่ ดังนั้นกราฟิกจึงไม่จำเป็นต้องปกปิดอะไรมากแค่หมวกกับแว่นตามันก็ดูเกะกะเกินพอ คิดได้แบบนั้นเขาเลยถอดแว่นตาออกมาคาดไว้ที่คอเสื้อแทน สายตาของผู้ชายหลายคนที่มองมาพอรู้ว่าเป็นกราฟิกก็ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ โปรยเสน่ห์ให้และยิ้มกว้างถูกอกถูกใจที่ได้เห็นเขาตัวเป็น ๆ ที่นี่... 

“สวัสดีครับ” 

“...” ดวงตาเรียวคมเหลือบขึ้นไปมองอีกคนที่เข้ามาทักทาย แต่กราฟิกรู้ว่ามันจะไม่จบแค่ทักทายกันเท่านั้นก็รู้กันอยู่ว่าตอนนี้เขายืนอยู่ในสถานที่แบบไหน สายตาที่ใคร ๆ ต่างก็พูดกันว่ามันเย็นชา ไร้ความรู้สึกและออกแนวหยิ่งยโสถูกใช้กับผู้ชายตรงหน้า แม้ว่าเขาจะเป็นถึงลูกชายมหาเศรษฐีคนหนึ่งของฝรั่งเศสก็ตาม 

“ผมชื่อพีทนะครับ” 

“พอที วันนี้ผมไม่มีอารมณ์อยากรู้จักใครเพิ่มทั้งนั้น” ใบหน้าสวยหันหนีแล้วเตรียมเดินออกไป แต่ทว่าพีเทอร์กลับคว้าข้อมือเล็กนั้นเอาไว้แล้วดึงกลับเข้ามาหาอย่างแรง 

“เดี๋ยวสิ ผมอยากรู้จักคุณเป็นการส่วนตัวจริง ๆ นะครับ ได้ข่าวว่าคุณกำลังเป็นพรีเซนเตอร์ให้...” 

“ไอ้พีท” พีเทอร์ยังพูดไม่จบประโยคดี คนที่เข้ามาร่วมวงสนทนาคนใหม่ก็ดันขัดจังหวะเขาเสียก่อน พีเทอร์จิ๊ส์ปากอย่างหงุดหงิด ปล่อยมือกราฟิกก่อนจะหันมาหาเพื่อนที่นั่งโต๊ะเดียวกันอย่าง ‘เคลวิน เมอร์เซีย’  

“แหกตาดูไหมว่ากูกำลังคุยอยู่ เสียมารยาทจริง ๆ เลยมึง” 

“โทษที แต่กูจะกลับแล้ว” เคลวินเหลือบไปมองกราฟิก เช่นเดียวกันกับที่อีกฝ่ายมองมา ต่างคนต่างรู้จักกันดีในฐานะที่อยู่วงการเดียวกัน แค่เพียงคนละค่ายเท่านั้น 

เผื่อบางคนไม่รู้... เมอร์เซียเป็นตระกูลที่ทรงอิทธิพลมาก ธุรกิจของพวกเขามีอยู่มากมายและกระจายไปทั่วทวีป ดังนั้นก็ไม่แปลกที่เคลวินจะเป็นที่รู้จักของใครหลาย ๆ คน ยิ่งตอนนี้เขากำลังดังตีคู่มากับ ลี เลออนที่เป็นคู่จิ้นกันด้วย กราฟิกแสยะยิ้มใส่เคลวิน คู่จิ้นที่ว่าก็เป็นคู่กรณีของมิกซ์ด้วย เพราะลี เลออนกำลังมีความสัมพันธ์บางอย่างกับซีโน่ คลาร์ก 

“เฮ้ย ๆ มองอะไรวะ คนนี้กูจองแล้ว... มึงหมดสิทธิ์ไอ้เคล” 

“กูไม่พิศวาสสักนิด มึงถามคนที่มึงจองดีกว่า มองกูแบบนี้มีปัญหาอะไร...” เคลวินพูดกับเพื่อนของเขาแต่สายตากลับจ้องกราฟิก อีกฝ่ายมองมาด้วยสายนิ่งงันพอกัน เหมือนกับว่าถ้าใครหลบตาก่อนคนนั้นจะแพ้ทันที 

ว่ากันว่าเคลวิน เมอร์เซียเป็นผู้ชายที่จัดอยู่ในหมวดใครต่างก็คลั่งไคล้ในรูปร่างของเขา ใบหน้าคม สันกรามสวยประกอบด้วยดวงตากลมโตแต่ทว่ากลับดูดุดันอยู่ในที จมูกเขาโด่งเป็นสันทำให้เขาดูโดดเด่นในผู้คนนับร้อย เส้นผมสีสว่างของเคลวินยิ่งขับผิวให้เขาขาวมากกว่าที่ผู้ชายควรจะมี ทั้งหมดนี่คือร่างกายสมบูรณ์แบบที่โด่งดังพอ ๆ กัน 

“อย่ามาทำตัวกร่างนะเว้ย คุณกราฟิก อย่าใส่ใจเลยนะครับ ไอ้หมอนี่มันก็ปากหมาแบบนี้” 

“ไม่ใส่ใจหรอก” 

“...” 

“ที่พูดมาเมื่อกี้...มันไม่เข้าหูเลยมากกว่า เหมือนเสียงอะไรสักอย่างที่มันงุ้งงิ้งอยู่ข้างหู โคตรน่ารำคาญ” กราฟิกพูดและสบตาเคลวินไปด้วย สายตาคู่นั้นไม่มีความกลัวอยู่เลยสักนิด รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นมาพร้อมกับร่างบางที่หันหลังเดินออกไป ทิ้งไว้แค่คำพูดที่คอยกวนใจเคลวิน... 

แล้วไอ้ท่าทางหยิ่งจองหอง อวดดีพวกนั้น... มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดน่าดู! 

  

  

 

 

-​ 

อ้าว ทำไมกราฟปากหมางี้อ่ะลูก  

ฝากๆๆๆๆ เรื่องน้องเคลคนดีที่หนึ่งของเมลด้วยนะค๊า  

กดหัวใจและคอมเม้นท์ให้น้องเยอะ ๆ ด้วยน๊า ♥ 

  

#ดาร์กวิลเลี่ยน 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว