ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เก็บซิงไว้ชิงโชค [3/3]

ชื่อตอน : เก็บซิงไว้ชิงโชค [3/3]

คำค้น : เก็บซิงไว้ชิงโชค

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 42

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2564 00:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เก็บซิงไว้ชิงโชค [3/3]
แบบอักษร

“ข้างนอกโถฉี่มันเต็ม” 

“ก็แล้วทำไมเอ็งไม่ไปเข้าห้องอื่นล่ะวะ” 

“ไม่รู้โว้ย...! ก็ข้าเปิดได้ห้องนี้นี่หว่า” 

ผมกับเขาเถียงกันไปมาทั้งที่ยืนหันหลังชนกันนี่แหละครับ 

“เป็นเพราะเอ็งนั่นแหละ ความผิดของเอ็ง เอ็งไม่ยอมล็อกประตู เห็นไหม...ข้าก็เลยเข้าห้องผิดคิดว่าไม่มีคน” 

ดูมันครับ ดูมัน โยนความผิดให้ผมเฉยเลย แต่ก็จริงของเขาแหละครับ ส่วนหนึ่งก็เป็นความผิดผมที่ลืมล็อกประตู 

“เออ ๆ ช่างมันเถอะ เสร็จยังล่ะ” ผมรีบตัดบทเพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด 

“ยัง” 

“ช้าจังวะ ของก็มีอยู่แค่นั้น” ผมแค่บ่นพึมพำเบา ๆ เองนะแต่เขาดันได้ยิน 

“อะไรนะ” 

“เปล่า...ไม่มีไร รีบเลยเร็ว ๆ เข้า” 

‘แต่เอ๊ะ! ประตูก็อยู่ฝั่งผม แล้วผมจะมายืนอยู่เป็นเพื่อนเขาทำไม ทำไมไม่ออกไปก่อน’ คิดได้แบบนั้นผมก็จับกลอนประตูเตรียมจะเปิดออกไป แต่เขาก็ขัดขึ้นมาซะก่อน 

“เอ็งอย่าเพิ่งออกไปก่อนนะเว้ย” 

มันรู้ความคิดผมได้ยังไง 

“ทำไมวะ อะไรของเอ็งอีกเนี่ย แล้วจะให้ข้ารอเอ็งฉี่จนเสร็จเลยหรือไง มันเป็นธุระอะไรของข้า...ฮะ?” ผมชักจะเริ่มหัวเสียขึ้นมาเรื่อย ๆ แล้วสิ 

“ขืนถ้าเอ็งออกไปก่อนข้า แล้วถ้าคนเห็น เขาก็จะเข้าใจผิดคิดว่าข้ากับเอ็งเข้ามาทำอะไรกันในห้องน้ำน่ะสิ รอก่อน เดี๋ยวข้าดูต้นทางให้” 

ได้ยินแบบนั้นแล้วผมก็ไม่พูดอะไรต่อเพียงแค่บ่นพึมพำไปตามนิสัย 

“วุ่นวายจริง ๆ เลย” 

เสียงรูดซิปปิดสนิท เสียงกดน้ำชักโครกสงบลง ชีวาก็หันมาเรียกผม 

“เสร็จแล้ว” 

ผมหันหน้าไปประจันกับเขาเต็ม ๆ ตา แต่พอหันไปปุ๊บ ชีวาก็จ้องหน้าผมอยู่ก่อนแล้ว เอาซะผมสร่างเมาไปเลย 

จะว่าไปไอ้หมอนี่มันก็หล่อดีเหมือนกันแฮะ 

ผมกับเขาจ้องหน้ากันนิ่ง ๆ อยู่สักพัก หน้าตาของแต่ละคนไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไรทั้งสิ้น จนกระทั่งไอ้หน้าหล่อถอนหายใจก้มลงมองเป้าตัวเองช้า ๆ ชวนให้ผมมองตามลงไป แล้วเขาก็เงยขึ้นมามองหน้าผมเหมือนเดิม 

“เมื่อกี้เอ็งเห็นอะไรบ้าง” 

ผมกรอกสายตาไปมาพลางนึกภาพตามในหัวตอนที่ยังสะลึมสะลืออยู่ ก่อนจะกลับมาสบตาชีวาอีกครั้ง 

“ก็เห็นหมดอะ” 

“เอ็งห้ามบอกใครนะ ห้ามพูด ห้ามเอาไปเล่าให้ใครฟังเด็ดขาด” เขาชี้นิ้วสั่งผมแต่ผมไม่กลัวแถมยังนึกขำในใจ 

“ทำไม? อายเหรอ?” ผมยอกย้อนกลับ ยียวนชวนโมโหจนชีวากระชากคอเสื้อผมพร้อมทั้งกำหมัดจ้องจะซัดเต็มเหนี่ยว 

กรี๊ด ~~~ 

ยังไม่ทันที่ผมจะได้โดนหมัด จู่ ๆ ก็มีเสียงคนร้องปะปนมากับเสียงฮือฮาอะไรสักอย่าง มันดังมาจากในร้าน 

ผมกับชีวาเงี่ยหูฟังก่อนจะมองหน้ากันแบบงง ๆ 

“เสียงไรวะ” ชีวาถามผม 

“ไม่รู้ดิ” ผมตอบก่อนที่เขาจะปล่อยคอเสื้อผมแล้วเปิดประตูห้องน้ำออกไปดูพร้อมกัน 

“เสียงอย่างกับคนตีกันแน่ะ” เขาบอกพลางเดินนำหน้าผมออกไป 

โอ้โห...! พระเจ้า! ชัดเลยครับ คนตีกันจริง ๆ ด้วย ขวดเหล้า เหยือกน้ำแข็ง โต๊ะ เก้าอี้ ปลิวว่อนกระจัดกระจายเต็มไปหมด มีโซดาเปล่าขวดนึงลอยมาทางห้องน้ำด้วยครับ ผมกับชีวารีบก้มหลบแทบไม่ทัน ทุกอย่างมันชุลมุนอลหม่านไปหมด ไม่รู้ว่าฝ่ายไหนเป็นฝ่ายไหน ถ้าให้ผมเดามันก็คงไม่พ้นเด็กจากสถาบันผมกับไอ้หน้าหล่อนี้แน่นอน 

เสียงผู้หญิงกรีดร้อง เสียงผู้ชายก็ร่วมด้วย ใครที่ไม่เกี่ยวก็วิ่งหลบหาที่กำบังกันให้วุ่น ใครหนีออกจากร้านได้ก็หนีไป ส่วนที่ยกพวกตีกันก็ส่งเสียงฮึกเหิมเข้าไปใหญ่ ไม่มีใครกล้าห้าม กล้าเข้าไปยุ่งเลยสักคน ต่างคนต่างหนีเอาตัวรอดสุดชีวิต 

“เฮ้ย ๆ ตำรวจมา...ตำรวจมา...หนีเร็ว” ใครคนหนึ่งตะโกนลั่น ส่งผลให้ทุกคนรีบหนีแยกย้ายกันไปทันที สลายตัวอย่างรวดเร็ว 

“ไอ้ชีวาไปเร็ว” ไอ้เหยี่ยวประคองแฟนตัวเองวิ่งผ่านมาก็เรียกให้ชีวาตามไปด้วย ส่วนผมยังคงชะเง้อหาพวกเพื่อน ๆ อยู่เลย ไม่รู้ว่าแตกกระเจิงไปทางไหนกัน 

แป๊ะ ~~~ 

“โอ๊ย...!” ผมโดนตบกระบาล 

“เอ็งรออะไรเล่า...รอให้พ่อมาตัดริบบิ้นเหรอ...ไปดิ...วิ่ง...” 

ไอ้อ่างมันเป็นคนตบผมครับ ไม่รู้ว่ามาจากทางไหน แต่ก็ช่างเถอะ ตอนนี้ผมขอหนีเอาตัวรอดก่อนดีกว่า 

“รอข้าด้วย...” แล้วผมก็วิ่งตามพวกมันไป 

ความคิดเห็น