email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

.ช็อคโกแลต มันไม่ได้หวานทุกชิ้น ช็อคโกแลต บางรส...มันก็ขม แต่ที่มันขม ก็เพราะว่ามันเข้มข้นไม่ใช่เหรอ?

ชื่อตอน : DARK CHOCALATE 20 l SENSITIVE

คำค้น : #ซีเลน #เคลกราฟ #ซีโน่เลออน #ดาร์กช็อกโกแลต #DARKCHOCALATE

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 662

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2564 19:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DARK CHOCALATE 20 l SENSITIVE
แบบอักษร

 DARK CHOCALATE 20 

 

 

“ไม่ใช่...” 

“ทำไมจะไม่ใช่!” เขากระชากเสียงดุใส่ พร้อมดึงร่างกายของเลออนเข้ามาใกล้ตัวเองอีก เลออนไม่รู้จะทำยังไงแล้วก็ได้แต่ก้มหน้างุดอยู่ตรงนั้น 

“...อ้ะ! ซี...มันเจ็บ” 

“ต้องเป็น เลออน คลาร์ก ก่อนรึไงถึงจะยอมรับว่าเป็นเมียกูสักที!” 

“...” ใบหน้าเลออนชาวูบเมื่อได้ยินชื่อของตัวเองต่อท้ายด้วยนามสกุลของเขา ร่างกายมันร้อนไปหมดโดยเฉพาะบริเวณใบหน้า ต่างจากซีโน่ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังพูดอะไรออกมา สมองมันประมวลผลแค่ว่าลี เลออนน่ะชักจะเถียงเก่งขึ้นไปทุกวัน! 

“จะกลับไปทำงานไหม หรือจะยืนหน้าแดงอยู่ตรงนี้ต่อก็ตามใจนะ” 

“กะ กลับสิ...ซีกะ ก็ขยับออกไป” เลออนพูดเสียงตะกุกตะกักแล้วใช้ฝ่ามือดันตัวซีโน่ออกห่าง แต่อีกฝ่ายกลับยืนนิ่งไม่ไหวติง ซีโน่จับฝ่ามือเลออนที่วางทับอยู่บนแผงอกเขาเอาไว้แล้วจงใจพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง 

“อย่าเชื่อในสิ่งที่คนอื่นพูด” 

“...” 

“คนที่มึงควรฟัง มีแค่กูคนเดียว เข้าใจรึเปล่าเลน” เลออนพูดอะไรไม่ออกเลยสักประโยค เงยหน้าขึ้นไปมองหน้าซีโน่ที่อยู่ใกล้ ๆ แทบไม่มีช่องว่าง สายตาเรียวคมของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ เลออนคิดว่าตัวเองเริ่มชินแล้วเวลาโดนเขามองแบบนี้... 

เลออนไม่เข้าใจซีโน่เลย ตัวตนของเขามันหลากหลายมากสำหรับเลออน บางครั้งเขาก็ดูเหมือนไม่ได้สนใจหรือแม้แต่จะใส่ใจกัน แต่บางครั้งก็มักจะพูดอะไรที่ส่อแววว่าเขากำลังสนใจกันอยู่ ในความสัมพันธ์พวกเรา ทั้งที่มันแค่ระยะเวลาไม่กี่เดือน แต่ในความรู้สึกของเลออนเหมือนมันนานนับหลายปี ยิ่งช่วงนี้ซีโน่ชอบทำอะไรแปลก ๆ พูดจาก็แปลก... 

เลออนไม่อยากจะสบสายตากับนัยน์ตาคู่นั้นเลย... เพราะทุกครั้งที่สบตากับเขา เลออนมักจะรู้สึกแปลก ๆ มันเริ่มจะชัดเจนมากขึ้นทุกที 

  

‘แล้วถ้าวันหนึ่งที่แกรักเขามาก...จนเผลอแสดงมันออกมา...แกก็จะมีจุดจบเหมือนฉันนี่ไง!’  

  

“ครับ... เข้าใจแล้ว” เลออนตอบเขาพร้อมมองและสบตากับเขา ต่างจากทุกครั้งที่ซีโน่จะเป็นฝ่ายบังคับให้มองหน้าตากันตลอด เขาแค่นหัวเราะหึออกมาแค่ครั้งเดียวแล้วจับจูงฝ่ามือข้างนั้นให้เดินตามกันออกไป เลออนมองฝ่ามือตัวเองที่ถูกอีกฝ่ายกระชับจับมันเอาไว้ซะแน่น... 

เลออนก็ไม่รู้หรอกว่าจะทนอยู่แบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน... ทั้งรู้ว่าเขาเป็นไฟ สิ่งที่ควรทำคือการหนีออกไปให้ไกลแต่ตอนนี้กลับอยากเดินเข้าไปหากองไฟซะงั้น... 

  

ฟิทซ์ขับรถกลับมาที่สตูดิโอในโมเดลลิ่งในเวลาต่อมา... 

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกกว้างเมื่อถึงชั้นที่เลออนต้องกลับไปถ่ายแบบต่อกับเคลวิน ซีโน่ก็เดินออกมาก่อนคนแรกตามด้วยเลออนที่ต้องก้าวยาว ๆ ตาม ฝ่ามือซีโน่ไม่ปล่อยแล้วยังเดินนำหน้าไปเร็ว ๆ แบบนั้นอีก ใครที่ไหนมันจะเดินตามทัน ฟิทซ์มองเจ้านายตัวเองสลับกับนายแบบชื่อดังด้วยอารมณ์ไม่เข้าใจ คุณชายของเขาทำท่าทางเหมือนหงุดหงิดตลอดเวลาแต่ก็ยังไม่ยอมตัวการที่ทำให้หงุดหงิดคนนั้น 

ประตูห้องสตูดิโอถ่ายภาพถูกเปิดเข้าไปด้านใน เคลวินปรายสายตามองซีโน่ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนสายตาไปที่เลออน ริมฝีปากหยักแค่นหัวเราะออกมาแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ตอนนี้มันเลทมาสิบนาทีแล้ว ปกติเลออนไม่เคยสายหรอก แล้วเหตุผลมันจะมีอะไร ก็ถ้าไม่ใช่เพราะซีโน่เป็นผู้จัดการที่ไม่ได้เรื่อง! 

“เปลี่ยนชุดเลยนะคะ น้องเลออน” อันนายิ้มตอนที่พูด เธอแค่ต้องการให้งานมันเสร็จสรรพเรียบร้อย ขอแค่ตอนนี้ท่านประธานของเธออารมณ์ไม่แปรปรวนและยอมให้ลี เลออนถ่ายแบบต่อเท่านั้นก็พอแล้ว อย่างอื่นจะเป็นอย่างไร อันนาไม่สนหรอก โดยเฉพาะเรื่องส่วนตัวของเจ้านายน่ะ... 

เลออนพยักหน้ารับ กว่าจะแกะฝ่ามือซีโน่ออกได้ก็เกือบห้านาทีไปแล้ว เขาแอบส่งสายตามองค้อนซีโน่ก่อนจะรีบหันมายิ้มแล้วเดินออกไปพร้อมอันนาและช่างแต่งหน้าทำผมอีกสองสามคน 

ซีโน่ไม่มีความคิดจะกลับไปนั่งอยู่ในห้องสำหรับประธานบริษัท นั่นยิ่งทำให้ฟิทซ์งุนงงหนักกว่าเดิม ห้องถ่ายภาพคนเยอะแยะ แออัดแถมยังค่อนข้างร้อน... มีลูกชายของตระกูลเมอร์เซียที่ซีโน่ไม่ชอบเอาสุด ๆ แต่ทำไม คุณชายคนโตของบ้านคลาร์กถึงได้ยอมนั่งอยู่ในห้องนี้ มันน่าแปลกจริง ๆ 

ซีโน่นั่งไขว่ห้าง กอดอกอยู่บนเก้าอี้พับตัวหนึ่ง สายตาเขาคอยมองที่นายแบบคนดังที่กำลังตั้งใจทำงานชนิดที่ว่าไม่แม้แต่จะมองมาหาเขาเลยสักนิดเดียว! 

“เสื้อผ้าคอลเล็คชั่นนี้คงขายดีแย่เลยเนอะ...” มิกซ์เดินมาหาเขาที่นั่งอยู่ท่าเดิมหลังจากส่งกราฟิกให้ทีมช่างที่เป็นของกราฟิกโดยเฉพาะเรียบร้อย ร่างเล็กกะทัดรัดยืนกอดอกมองตามสายตาซีโน่ไปพร้อม ๆ กับรอยยิ้มร้ายกาจ มิกซ์รู้ว่าซีโน่ไม่ชอบเคลวินด้วยเหตุผลบางอย่างตั้งแต่สมัยเรียน... อันที่จริงคนบ้านคลาร์กก็ไม่เคยชอบตระกูลไหนอยู่แล้วนี่นะ 

“เงียบปากไปเถอะ” 

“ฮ่ะ ๆ แหม คุณซี... ทำอย่างกับคนไม่รู้จักกันไปได้ ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณกำลังหงุดหงิดเพราะเด็กคนนั้นมากแค่ไหน พอทุกอย่างเริ่มรู้สึกเหมือนกับว่าตัวคุณเองควบคุมไม่ได้ถึงหงุดหงิด เอาแบบนี้ดีไหมครับ...ให้ฉันช่วยปลอบใจคุณเหมือนที่เคยทำเป็นไง” มิกซ์ก้มลงไปหาเขาที่นั่งต่ำกว่า ซีโน่ไม่ได้ตอบรับหรือไม่ได้ปฏิเสธอะไรด้วยซ้ำ รอยยิ้มของมิกซ์ผุดขึ้น เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มกำลังโน้มเข้าไปใกล้มากกว่าเดิม แต่สุดท้ายเขาก็เบือนหน้าไปทางอื่นแทนกลายเป็นว่าริมฝีปากของมิกซ์ต้องชะงักค้างไว้ตรงนั้นทันที 

“ไปช่วยปลอบใจไอ้หน้าอ่อนนั่นดีกว่า... ไม่รู้จะโดนกูไล่ออกตอนไหนด้วยสิ” เขายกยิ้มหลังจากที่พูดจบ มิกซ์เบิกตาโพลงขึ้นมาด้วยความตกใจ เรื่องของเขากับกราฟิกไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ... แล้วทำไมซีโน่ถึงรู้ได้อย่างง่ายดายเลยล่ะ! 

“พะ พูดเรื่องอะไร” 

“ฝากไปบอกมันด้วย... ถ้าคิดที่จะยุ่งกับคนของกู กูไม่ปล่อยไว้แน่... รวมถึงมึงด้วยมิกซ์... คราวนี้ไม่ว่ามึงจะให้ไอ้นิคมาพูดอะไรกูก็ไม่สนทั้งนั้น” 

“…!” 

“ใครที่ยุ่งกับลี เลออนมันจะไม่ได้ตายดีสักคน ถ้าไม่เชื่อคำพูดกูจะลองดูก็ได้นะครับ” ซีโน่ยิ้มราวกับเรื่องที่เพิ่งพูดออกมามันน่าสนุกดี ใบหน้าหล่อเหลาดุจรูปปั้น ส่อแววตาท้าทายและริมฝีปากบางเป็นกระจับของเขาก็ยังยกยิ้มอยู่ได้ มิกซ์ตัวชาวูบไปสักหนึ่งก่อนจะผละออกมาจากเขาอย่างรวดเร็ว คนตัวเล็กกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดหวั่น ทั้งสีหน้าและแววตาของซีโน่เมื่อครู่นี้มันค่อนข้างน่ากลัว... 

“ละ แล้วฉันจะไปยุ่งอะไรกับคนของคุณซีได้ล่ะ...” 

“...” 

“คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังในสิ่งที่ลูกพี่ลูกน้องของฉันพูดก็ได้ แต่ทำไมถึงยังดึงตัวฉันกับกราฟมาที่นี่!” 

“...ไม่ดีหรือไง กูอุตส่าห์จะช่วยให้มึงสมหวังกับมันนะ” ซีโน่พูดทีเล่นทีจริง เขาหันไปสนใจเลออนกับเคลวินที่กำลังสับเปลี่ยนท่าโพสต์ไปมา หางคิ้วของท่านประธานกระตุกนิดหนึ่งเพราะตอนนี้เคลวินไม่สวมเสื้อแล้วยังกล้าใช้ฝ่ามือโอบรั้งเอวเลออนอีก! 

“คุณซี...! คุณก็รู้ดีอยู่เต็มอกว่าถึงยังไงฉันก็เลิกรักคุณไม่ได้ แล้วทำไมถึงยังให้กลับมาเจอหน้าคุณอีก ทำไมต้องให้ฉันกลับมาที่นี่!” มิกซ์เริ่มกระชากเสียงใส่เขา แม้หน่วยตาจะเริ่มคลอเคล้าน้ำตาแล้วบ้างแต่ก็นึกโมโหที่ซีโน่ไม่สนใจเขาอยู่ดี! 

“เพื่อที่จะให้มึงเห็นกับตาตัวเองไงวะ! มึงจะได้เลิกไปเพ้อเจ้อกับไอ้นิคสักที!” 

“…!! อะไรนะ!” 

“กูกับมึงมันไม่มีอะไรมาตั้งแต่แรกแล้ว... กูไม่เคยรักมึงเลย แม้แต่นิดเดียวก็ไม่!” 

“แล้วตอนนี้คุณรักใคร! ในหัวใจคุณยังมีแค่ฟรานซิสจริง ๆ งั้นเหรอ!” ซีโน่ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นไปมองมิกซ์ คนคนนั้นยืนกำมือแน่น ตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธแล้วเริ่มพูดจาไร้สาระออกมา 

“...อย่ามายุ่งเรื่องของกู!” 

“หรือว่ามันเปลี่ยนไปแล้วกันแน่! คุณกำลังให้ความสนใจไอ้เด็กนั่นมากกว่าคนอื่น ให้ค่ามันมากกว่าคนอื่น ๆ ฉันก็แค่อยากรู้ว่าคุณจะทิ้งมันตอนไหนหรือว่าไม่คิดทิ้งกันแน่!” มิกซ์ปาดน้ำตาทิ้งอย่างแรงแล้วกระแทกเท้าเดินหนีเขาออกไป ฟิทซ์หันมามองหน้าซีโน่เหมือนรอคำสั่ง แต่ซีโน่ส่ายหน้าไปมาเพื่อบอกทางอ้อมว่าให้ปล่อยไป... เจ้าตัวถอนหายใจหนัก ๆ เหมือนระบายความหงุดหงิดแล้วหันกลับไปมองที่เลออนอีกครั้งพบว่าตอนนี้เลออนกำลังมองมาหาเขาเหมือนกัน ซีโน่เลิกคิ้วข้างหนึ่งเหมือนการสร้างคำถามผ่านสีหน้าเช่นเคย แต่ครั้งนี้เลออนกับเมินหน้าหนีเขาไปทางอื่น... ทางที่มีเคลวินยืนอยู่พอดี! 

“Damn!” เขาสบถออกมาเสียงดังจนคนที่ยืนอยู่บริเวณนั้นต้องสะดุ้งกันเป็นแถบ เลออนได้ยินแต่ก็ทำเป็นไม่สนใจ นั่นยิ่งสร้างความหงุดหงิดให้ซีโน่มากขึ้นไปอีก… 

  

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง... กว่างานถ่ายจะจบก็เล่นเอาทีมงานทุกคนเหงื่อตกกันทั้งหมด เลออนเดินออกมาจากห้องแต่งตัวหลังจากเปลี่ยนไปใส่ชุดที่สวมมาเมื่อเช้าพร้อมกับเธียร์ พวกเขาตามหาเคลวินที่ไม่รู้ว่าหายตัวไปไหนแล้วกันแน่ หลังจากถ่ายเซทสุดท้ายลงตัวแล้วผู้ชายคนนั้นก็รีบหุนหันออกไปทันที แม้แต่เธียร์ก็เรียกไว้ไม่ทัน 

“กลับดี ๆ นะเลน โทษทีวันนี้เธียร์รีบ ๆ เลยไม่ได้แวะซื้อช็อกโกแลตมาให้” 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ วันนี้เลนกินไปหลายแท่งแล้วขืนกินอีกพรุ่งนี้ต้องวิ่งอ้อมหมู่บ้านแน่ ๆ เลย…อ๊ะ! เจ็บ...” เสียงของเลออนขาดหายไปเพราะโดนล็อกคอจากคนด้านหลัง นายแบบหนุ่มเซไปตามแรงดึง เลออนเบ้หน้าเพราะเจ็บ พอได้กลิ่นกายคุ้นเคยก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นใคร แล้วมันก็ไม่มีใครที่กล้าทำรุนแรงกับเลออนแบบนี้หรอก ยกเว้นก็แต่ซีโน่นี่แหละ! 

“ไป...กลับ!” ซีโน่ได้ยินที่เลออนพูดว่าเจ็บแต่ก็ทำเป็นเมินเฉย เขามองหน้าเธียร์เล็กน้อยก่อนจะหันหลังพาเลออนเดินออกไปจากตรงนั้นทันที 

“ซี... อึก ปล่อยเราก่อนได้ไหม แบบนี้มันเจ็บนะ แล้วก็เดินไม่ถนัดด้วย อื้ออ” 

“หุบปากไปเลย กูไม่อยากได้ยินเสียงมึง!” เขาใช้มือข้างที่ล็อกคอเลออนบีบริมฝีปากปากอวบอิ่มนั่นเอาไว้เต็มปาก เลออนพูดเสียงอื้ออึงในลำคอพร้อมกับพยายามออกห่างจากซีโน่ด้วย แต่เหมือนว่าทำไปก็ไร้ประโยชน์เพราะนอกจากซีโน่จะไม่ปล่อยแล้วเขายังรัดวงแขนแน่นกว่าเดิมด้วย ซีโน่ดันตัวเลออนเข้าไปนั่งที่เบาะหลังเช่นเคยก่อนจะออกคำสั่งให้ฟิทซ์ออกรถทันที เจ้าตัวปิดประตูรถเสียงดังลั่นเล่นเอาเลออนสะดุ้งเฮือก บทจะหันหน้าหนีออกนอกรถเพราะไม่อยากทะเลาะกับเขา ซีโน่ก็กระชากแขนให้หันกลับมามองหน้ากันอีก! 

“อารมณ์เสียอะไรของซีเนี่ย... โอ๊ย! ทำไมต้องบีบแขนเราด้วย!” 

“เห็นกูยอมให้หน่อย มึงก็เอาแต่ใจใหญ่เลยนะเลน ใครใช้ให้มึงเอาแก้มไปเบียดกับแก้มไอ้ห่าเคลห๊ะ!” 

“ยอมให้อะไร เรื่องงานก็คือเรื่องงานสิ ซีนั่นแหละที่…!” เลออนชะงักแล้วกลืนคำพูดลงคอ ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันเป็นกิริยาคุ้นเคยที่ซีโน่รู้ดีซะยิ่งกว่าอะไร! 

“กูมันทำไมอีก!” 

“เปล่าครับ” 

“จะพูดไม่พูดห๊ะ!! กูไปทำอะไร มึงถึงกล้าเอาร่างกายที่เป็นของกูไปเบียดคนอื่นวะ!!” เขาบีบต้นแขนเลออนแรงกว่าเดิมพร้อมกำลังเสียงหงุดหงิดใส่ เลออนพ่นลมหายใจออกมาเริ่มโมโหขึ้นมาบ้างแล้วเหมือนกันที่โดนซีโน่เอาแต่ใช้กำลังด้วยแบบนี้ นายแบบหนุ่มทุบแผงอกเขาด้วยแรงที่คิดว่ามันมากที่สุดแล้วพร้อมกับขึ้นเสียงใส่บ้าง 

“ก็แล้วซีไปคุยกับแฟนเก่าทำไมล่ะ!” 

“แฟนเก่า? ไอ้มิกซ์? อะไร แค่นี้หึงเหรอ” เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง เอียงคอถาม เลออนชะงักเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าเพิ่งเผลอพูดเรื่องบ้า ๆ ออกไป ตอนแรกก็ขึ้นเสียงใส่เขาด้วยความโกรธแต่ตอนนี้เสียงกับเบาลงจนซีโน่แทบจะไม่ได้ยินอะไร 

“มะ ไม่ใช่... ไม่ได้หึงสักหน่อย” 

“ถ้าไม่หึงแล้วจะประชดทำซากอะไร อีกอย่าง...กูกับมิกซ์นี่เคลียร์ไปแล้วนะ กูเป็นคนบอกเลิกมันเองแล้วจะกลับไปหามันเพื่อ!?” ซีโน่พูดไปพร้อมกับอารมณ์ที่เลออนคิดว่าถ้าเขาฆ่ากันได้ก็คงฆ่าให้ตายตรงนี้ไปแล้ว ก็เล่นอธิบายซะยาว ชักสีหน้าเครียดจัดใส่แล้วยังยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเลออนตัวแทบจะติดกับกระจกรถอีกฝั่งอยู่แล้ว! 

“มะ ไม่ต้องมาอธิบายก็ได้” 

“แล้วหมาตัวไหนมันชอบงี่เง่าเพราะเรื่องนี้ล่ะ!” 

“เราไม่ใช่หมาสักหน่อย... อ๊ะ!” เลออนผงะเมื่อซีโน่โน้มเข้ามากัดปากล่างตัวเองหนึ่งครั้งแล้วผละออกไปอย่างรวดเร็ว ซีโน่คลอเคลียอยู่ตรงพวงแก้มไม่ได้ผละออกไปไหนไกล เล่นเอาหัวใจเลออนเต้นกระหน่ำขึ้นมาอย่างรุนแรง 

“ยอมรับแล้วเหรอว่างี่เง่า...” เขากระซิบใกล้ ๆ ใบหูขาวพร้อมกดริมฝีปากจูบลงบริเวณนั้น เลออนส่ายหัวไปมาเพื่อปฏิเสธคำกล่าวหา ซีโน่แค่นหัวเราะออกมาเล็กน้อย แล้วเลออนก็ไม่รู้ว่าหายงอนซีโน่ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีซีโน่ก็ใช้มือข้างหนึ่งยึดปลายคางเลออนเอาไว้แน่น ริมฝีปากอุ่น ๆ ทาบลงบนริมฝีปากอีกฝ่าย เขาบดคลึงมันซ้ำ ๆ จนเลออนต้องอ้าปากให้เขาสอดเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปาก ใบหน้าหวานขึ้นสีตอนที่ซีโน่ผละออกมาแล้วก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าในรถมีฟิทซ์อยู่ด้วย! 

  

  

 

 

หลงรักเขารอบที่ 1000  

แงงง อีน้องงง  

  

#ดาร์กช็อกโกแลต 

  

ครบ 20 เม้นท์มาอัพเหมือนเดิม** 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว