facebook-icon

ยินดีต้อนรับสู่คลังนิยายของ "มิสเอ็ม" 🖤🖤

ชื่อตอน : BAD FRIEND 03

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 636

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2564 20:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD FRIEND 03
แบบอักษร

BAD FRIEND 03

.

.

@FRENS ROOM

"พวกมึงดูนี่ดิ ยัยมิวสิคติดอันดับสาวฮอตประจำเดือนนี้ด้วยว่ะ" ไอ้ปอร์เช่หันมาพูดกับพวกผมระหว่างที่พวกผมกำลังนั่งพักอยู่ในห้องทำงานของไอ้ฟรานส์ ก่อนที่ผมจะเหลือบสายตาไปมองหน้าจอโทรศัพท์ของมันซึ่งผมก็เห็นว่ามิวสิคติดอันดับสาวฮอตจริงแถมยังติดอยู่ในท็อปสามอีกด้วย

 

แต่ผมไม่แปลกใจหรอกเพราะว่ามิวสิคฮอตจริงๆ ผู้ชายทั้งในและนอกมหาลัยต่างพากันอยากที่จะเข้ามาจีบเธอกันทั้งนั้นและเธอก็ยังใจดียอมแจกจ่ายไลน์ให้กับผู้ชายที่เขามาจีบเธออีกด้วยซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดสุดๆแต่ก็พูดอะไรออกไปไม่ได้เพราะสถานะของผมกับเธอในตอนนี้เป็นแค่เพื่อนสนิทกัน ผมถึงไม่ชอบนิสัยแรดๆแบบนี้ของมิวสิคไง

 

"เดือนนี้ยัยมิวสิคได้อันดับที่สองถือว่าฮอตไม่เบาเลยนี่หว่าส่วนอันดับหนึ่งก็เป็นของเฟริสเจ้าของบัลลังค์เจ้าเก่าเจ้าประจำที่ครองแชมป์มาสามเดือนติด นี่ถ้าไม่ติดว่าเธอเป็นคู่หมั้นของไอ้ดีเดย์กูจีบไปนานละ" ไอ้ปอร์เช่พูดขึ้น

 

"แล้วอันดับสามเป็นใคร?" ไอ้ฟรานส์หันไปถามไอ้ปอร์เช่ก่อนที่ผมจะเห็นมันหยุดนิ่งไป

 

"อันดับสาม...พวกมึงดูเอาเองก็แล้วกัน" พูดจบมันก็โยนโทรศัพท์ของมันมาให้ผมก่อนที่ผมจะหยิบขึ้นมาดู

 

"เธอ..."

 

"อืม ยัยนั่นได้อันดับสาม" ไอ้ปอร์เช่พูดขึ้นถึงว่ามันดูไม่ค่อยสบอารมณ์สักเท่าไหร่ที่แท้ก็เป็นเธอคนนั้น

 

"ตั้งแต่เลิกกันไป มึงได้เจอกับเธอบ้างไหม?" ผมหันไปถามไอ้ปอร์เช่ ผู้หญิงที่พวกผมกำลังพูดถึงและได้อันดับสามของการจัดอันดับสาวฮอตประจำเดือนก็คือแฟนเก่าของไอ้ปอร์เช่ยังไงล่ะ

 

"ไม่อ่ะ ขนาดกูไปหาเด็กที่ตึกนิเทศกูยังไม่เคยเจอยัยนั่นเลย"

 

"เธอคงไม่อยากเห็นหน้ามึงมากกว่า" ไอ้ฟรานส์หันไปพูดกับมัน

 

"เหอะ กูก็ไม่อยากเห็นหน้ายัยนั่นเหมือนกันเว้ย!" ไอ้ปอร์เช่โวยวายใส่ไอ้ฟรานส์กลับไป

 

"พวกมึงเลิกพูดถึงยัยนั่นกันได้ละกูไม่อยากฟัง นี่ไอ้ทีเจ กูว่าจะถามมึงตั้งนานละแต่ก็ดันลืมไปซะก่อน" แล้วอยู่ๆไอ้ปอร์เช่มันก็เปลี่ยนเรื่องพูด

 

"ถามอะไร?"

 

"เรื่องที่ไอ้โรมบอกเลิกยัยมิวสิคเป็นฝีมือของมึงใช่ไหม?" คำพูดของไอ้ปอร์เช่ทำเอาผมหยุดนิ่งไป

 

"อืม ฝีมือกูเอง" ผมตอบมันกลับไป ใช่ ผมเป็นคนทำให้ไอ้โรมบอกเลิกมิวสิคเองและไม่ใช่แค่ไอ้โรมคนเดียวแต่ผู้ชายทุกคนที่มิวสิคเคยคบด้วยผมก็เป็นคนทำให้ผู้ชายพวกนั้นบอกเลิกเธอทั้งหมด

 

"เฮ้อ...มึงทำแบบนี้ไม่สงสารมิวสิคหรอวะ ยัยนั่นถูกผู้ชายบอกเลิกมากี่คนแล้วก็ไม่รู้แล้วทุกครั้งที่ยัยนั่นถูกบอกเลิกก็จะต้องมานั่งร้องไห้คร่ำครวญเสียใจแบบนี้ตลอด ถึงจะแค่ไม่นานก็เถอะ"

 

"....." ผมหยุดนิ่งไปกับคำพูดของมันผมรู้ว่าสิ่งที่ผมทำมันคงจะทำให้มิวสิคเสียใจ ถ้าเธอรู้ว่าผมเป็นคนอยู่เบื้องหลังของเรื่องราวทั้งหมดเธอต้องโกรธผมมากแน่ๆแต่ที่ผมทำไปเป็นเพราะผมไม่ต้องการให้เธอไปเป็นของผู้ชายคนอื่นก็เท่านั้น

 

"ในเมื่อมึงรักมิวสิคมึงก็พูดออกไปดิวะ จะมาทำแบบนี้เพื่อ?"

 

"กูยังไม่อยากบอกตอนนี้" ผมตอบมันกลับไป ใช่ ผมรักมิวสิคผมแอบรักเธอตั้งแต่อยู่ปีหนึ่งจนตอนนี้ก็สามปีกว่าแล้ว แล้วทำไมผมถึงไม่ยอมบอกความรู้สึกของตัวเองออกไปก็เพราะว่ามิวสิคไม่ได้รักผมไงเธอเห็นผมเป็นเพียงแค่เพื่อนสนิทคนนึงก็เท่านั้น

 

"ถ้ามึงไม่บอกตอนนี้แล้วมึงจะบอกตอนไหน เดี๋ยวยัยมิวสิคก็ไปคบกับผู้ชายคนอื่นอีกหรอก" ผมที่ได้ยินไอ้ปอร์เช่พูดออกมาแบบนั้นก็แสยะยิ้มมุมปากออกมา

 

"คบได้ก็เลิกได้ เพราะกูจะทำเหมือนทุกครั้งที่กูเคยทำ"

 

"แล้วถ้าผู้ชายคนนั้นไม่ยอมเลิกกับมิวสิคล่ะ มึงจะทำยังไง?" คำพูดของไอ้ปอร์เช่ทำเอาผมหยุดนิ่งไปอีกครั้ง

 

"ผู้ชายไม่ได้เหมือนกันทุกคนนะเว้ย ไอ้พวกผู้ชายก่อนหน้านี้พวกมันอาจจะกลัวมึงก็จริงแต่ถ้ามึงเจอคนจริงขึ้นมาเมื่อไหร่ถึงตอนนั้นมึงจะเอามิวสิคกลับมาก็คงไม่ทันแล้วล่ะ"

 

"มันจะไม่มีวันนั้น เพราะกูจะไม่มีวันให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด" ผมตอบมันกลับไปยังไงมิวสิคก็ต้องเป็นของผมไม่ช้าก็เร็ว

 

 

แกร่ก แอ๊ดดดด~ ระหว่างที่พวกผมกำลังคุยกันอยู่ๆไอ้โยฮันก็เปิดประตูห้องพักเข้ามาก่อนที่มันจะเดินมานั่งข้างไอ้ปอร์เช่

 

"ไงมึง ทะเลาะกับเมียมายังไม่คืนดีกันอีกหรอ?" ไอ้ปอร์เช่หันไปถามมัน

 

"ยัง"

 

"มึงกับยัยเมทัลนี่สามวันดีสี่วันทะเลาะจริงๆเลยนะ กูถามจริงไม่เบื่อกันบ้างหรือไงวะ?" ไอ้ปอร์เช่เอ่ยถามกลับไป

 

"ก็เบื่อ แต่มันก็เป็นเรื่องปกติของคนเป็นแฟนกันไหมวะ คบกันก็ต้องมีทะเลาะกันบ้างแหละ" ไอ้โยฮันตอบกลับไปคนอย่างไอ้ปอร์เช่ไม่มีวันเข้าใจหรอกเพราะขนาดตอนที่มันมีแฟนมันยัง...ไม่เคยเข้าใจแฟนของมันเลย

 

"เหอะ เป็นกูคงทนไม่ได้ว่ะ คงจะเลิกกันไปตั้งแต่วันแรกที่ทะเลาะกันละ"

 

"นั่นมึงไม่ใช่มัน" เป็นไอ้ฟรานส์ที่หันไปพูดใส่ไอ้ปอร์เช่

 

"เออจริงสิ นี่พวกมึงรู้ข่าวนี้กันหรือยัง?" ไอ้โยฮันหันมาถามพวกผมขึ้น

 

"ข่าวอะไรวะ?" ไอ้ปอร์เช่เอ่ยถามกลับไป

 

"ก็ข่าวที่ไอ้ดีเดย์กับเพื่อนของมันกำลังจะเปิดผับฝั่งตรงข้ามมหาลัยไง"

 

"ว่าไงนะ! มันจะเปิดผับตรงข้ามกับมหาลัยอย่างนั้นหรอ?" ไอ้ปอร์เช่เอ่ยถามกลับไปด้วยความตกใจหลังจากที่ได้ยินแบบนั้น

 

"ใช่ รุ่นน้องกูเป็นคนมาเล่าให้ฟัง แสดงว่าพวกมึงยังไม่รู้?"

 

"ยัง" ผมตอบมันกลับไป

 

"งั้นแบบนี้มันก็เป็นคู่แข่งกับผับกูอ่ะดิ" ไอ้ปอร์เช่พูดขึ้น ผมลืมบอกไปนอกจากไอ้ปอร์เช่จะเป็นลูกชายเจ้าของโชว์รูมรถสปอร์ตแล้วมันยังเป็นเจ้าของผับ PCH ที่อยู่เยื้ิองกับมหาลัยอีกด้วย

 

"ก็ชัดเจนอยู่แล้วนี่ว่ามันตั้งใจจะเปิดแข่งกับมึง" ผมเอ่ยออกไปก่อนที่ผมจะเห็นไอ้ปอร์เช่มีสีหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

 

"มันตั้งใจจะแข่งกับกูทุกเรื่องเลยใช่ไหมวะ!"

 

"ใจเย็นก่อน ค่อยดูกันต่อไป" ไอ้ฟรานส์หันไปพูดกับไอ้ปอร์เช่ ถ้าคนหัวนักธุรกิจอย่างมันพูดออกมาแบบนี้ก็คงไม่มีอะไรที่ต้องเป็นห่วงหรอก

 

"ได้เวลาเรียนคาบต่อไปละ กูไปก่อนนะ" ไอ้โยฮันพูดขึ้นพวกผมที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าตอบกลับไป ไอ้โยฮันเรียนคณะเดียวกันกับพวกผมแต่อยู่กันคนล่ะห้อง

 

"พวกเราก็เตรียมตัวไปเรียบคาบต่อไปกันเถอะ" ผมหันไปพูดกับเพื่อนสนิททั้งสองคนก่อนที่พวกเราสามคนจะเดินออกจากห้องไป

 

 

 

หลังเลิกเรียน

"พวกมึงเลิกเรียนแล้วไปช้อปปิ้งกันเถอะ" ฉันหันไปชวนอีจิมมี่กับอีเมทัล

 

"ไปดิ กูว่าจะไปดูเครื่องสำอางค์ด้วยเหมือนกัน" อีจิมมี่ตอบกลับมาก่อนที่ฉันจะหันไปถามอีเมทัล

 

"เมทัล มึงจะไปด้วยไหม?"

 

"พวกมึงสองคนไปกันเถอะ กูขอไปเคลียร์เรื่องของกูกับฮันก่อน" อีเมทัลตอบกลับมาตั้งแต่ที่ทะเลาะกับโยฮันเมื่อเช้าอีเมทัลก็นั่งซึมตลอด ดูท่าคราวนี้จะทะเลาะกันแรงอยู่เหมือนกันนะ

 

"อืม งั้นพวกกูไปก่อนนะ"

 

"เค พรุ่งนี้เจอกัน" แล้วฉันกับอีจิมมี่ก็เดินแยกออกมาก่อนที่พวกเราจะมุ่งหน้าไปที่ห้างสรรพสินค้ากันทันที

 

 

 

@SIAM MALL

"อีมิว มึงว่าลิปสีนี้สวยไหมอ่ะ?" อีจิมมี่เอ่ยถามฉันขึ้น

 

"ไหนมึงลองทาให้กูดูซิ" แล้วอีจิมมี่ก็จัดการทาลิปสติกสีนั้นให้ฉันดูทันที

 

"สวยมึง สีนี้เข้ากับมึงมากทาแล้วตกผู้ได้ชัวร์"

 

"โอเค งั้นกูเอาสีนี้แหละ" แล้วอีจิมมี่ก็หยิบลิปสติกใส่ตระกร้าทันทีก่อนที่มันจะเลือกดูสินค้าอย่างอื่นต่อ

 

ติ๊งงงงง~ เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นมาก่อนที่ฉันจะหยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นทีเจส่งข้อความมาหาฉัน

 

LINE

TJ : อยู่ไหน?

Music : ห้าง

TJ : ไปทำอะไร?

Music : มาห้างฉันก็ต้องมาซื้อของสิจะให้มาไหว้พระสวดมนต์หรือไง

TJ : อย่ากวน อยู่กับใคร?

Music : อีจิมมี่

TJ : แล้วเมื่อไหร่จะกลับ

Music : คงกลับค่ำๆอ่ะ

TJ : ทำไมกลับค่ำ

Music : ก็ฉันยังไม่ได้กินข้าวเลย ฉันว่าจะกินข้าวกับอีจิมมี่ก่อนกลับอ่ะ

TJ : กินเสร็จแล้วก็รีบกลับห้ามไปที่ไหนต่อเข้าใจไหม?

 

"เป็นเพื่อนหรือเป็นพ่อกันแน่เนี่ย สั่งอยู่ได้" ฉันที่อ่านข้อความของทีเจก็บ่นอุบอิบออกมาก่อนจะเห็นทีเจส่งข้อความมาอีกครั้ง

 

TJ : อ่านแล้วทำไมไม่ตอบ

TJ : เข้าใจที่พูดไหม?

Music : ฉันเข้าใจแล้ว

TJ : อืม

 

"อะไรของเขาเนี่ย?" ฉันได้แต่ยืนงงไปกับข้อความที่ทีเจส่งมา ฉันว่านับวันเขายิ่งจะจู้จี้จุกจิกกับฉันมากเกินไปแล้วนะ

 

"อีมิวมัวยืนทำอะไรอยู่ มานี่เร็ว" อีจิมมี่เอ่ยตะโกนเรียกฉันขึ้นมา

 

"เคๆ" แล้วฉันก็เดินไปหาอีจิมมี่ทันที

 

 

ตึกตึกตึก หลังจากที่ฉันเดินซื้อของกับอีจิมมี่เสร็จเรียบร้อยแล้วตอนนี้พวกฉันก็เริ่มรู้สึกหิวขึ้นมาละ

 

"กูเริ่มหิวแล้วอ่ะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ" ฉันหันไปพูดกับอีจิมมี่

 

"เออไปดิ กูก็หิวแล้วเหมือนกัน" อีจิมมี่ตอบกลับมา

 

"แล้วพวกเราจะไปกินอะไรกันดี?" ฉันเอ่ยถามมันกลับไป

 

"ไปกินอาหารญี่ปุ่นกันไหมพวกเราไม่ได้กินกันนานแล้วนะ" อีจิมมี่ตอบกลับมาอาหารญี่ปุ่นก็ได้นะ ฉันก็ไม่ได้ทานนานแล้วเหมือนกัน

 

"นั่นสิ งั้นพวกเราไปกินอาหารญี่ปุ่นกันเถอะ" พูดจบฉันกับอีจิมมี่ก็พากันเดินไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแต่เพราะความไม่ระวังของฉันเลยทำให้ฉันเผลอไปเดินชนเข้ากับใครบางคนอย่างไม่ได้ตั้งใจ

 

"ตุบ!"

 

"อ๊ะ! ขอโทษค่ะ..."

 

"เซฟ!"

 

"มิวสิค!"

 

 

 

 

 

Next ep

"มิว เซฟดีใจนะที่ได้เจอกับมิวอีกครั้ง"

 

****************************************************************

อ่านแล้วอย่าลืมเข้ามาคอมเมนต์พูดคุยเพื่อให้กำลังใจไรท์กันด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ 🙏🏻❤️

ความคิดเห็น