facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Blood 20 (The End)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 679

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2563 22:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Blood 20 (The End)
แบบอักษร

การเปลี่ยนเจคอปได้เริ่มขึ้นในคืนที่ฟ้าเปิด เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมแอลจึงจัดการฉีดพิษสำหรับการเปลี่ยนเจคอปให้เป็นแวมไพร์เข้าสู่กระแสเลือด แน่นอนว่าอะไรก็ตามที่ขึ้นชื่อว่าพิษมันสามารถทำให้คนทรมารได้

 

แต่ไม่ว่ายังไงเจคอปก็ไม่ยอมแพ้ต่อความแสบร้อนที่เกิดขึ้น แม้ร่างกายของเขาจะต้องดิ้นเพราะความทรมาร แต่เขาก็เอาแต่มองคนรักของเขาไม่ยอมหลบตาเลยแม้แต่น้อย เอวาเองก็คอยอยู่ข้างๆ และจับมือเจคอปอยู่ตลอด

 

“ฮึก!! อ๊าก!!!”

 

“อดทนหน่อยนะพี่เจ”

 

ถึงแม้เจคอปจะพยายามกลั้นเสียงของตัวเองเพื่อไม่ให้เอวาเป็นห่วงแต่มันก็เป็นไปได้ยาก ทางเอวาที่ได้ยินเสียงคนรักของตนร้องแต่ทำอะไรไม่ได้ก็ได้แต่คอยพูดให้กำลังใจคนรักของคน

 

“อ…เอ..อึก!!!เอ…วา…อ๊ากกกกก!!!” เจคอปพยายามเรียกเอวาแต่ก็เรียกได้ไม่นานเขาก็ต้องร้องออกมาอย่างสุดเสียง เพราะเหมือนว่าพิษของแอลจะแล่นเข้าสู่หัวใจของเขาแล้ว

 

จังหวะการเต้นของหัวใจที่เคยต้นราวกับกลองชุดบัดนี้จังหวะของมันค่อยๆ เปลี่ยนไปราวกับคนที่สงบจิตสงบใจของตัวเองได้ แต่มันไม่ใช่เพราะพอจังหวะมันช้าลงมันไม่หยุดในอัตราการเต้นที่ปกติแต่มันช้าลงเรื่อยๆ จนกระทั่งมันหยุดเต้นไป

 

“เตรียมตัวเองให้พร้อมเอวาสามีเจ้าจะตื่นขึ้นเมื่อไหร่นั่นขึ้นอยู่กับร่างกายของสามีเจ้า ถ้าสามีเจ้าตื่นมาเขาจะกระหายเลือด ให้เขาดื่มเลือดของเจ้าซะเพื่อความแข็งของเขา” เมื่อเจคอปแน่นิ่งไปแอลก็พูดกับลูกชายของตน

 

“ครับท่านพ่อ” เอวาตอบรับพ่อตนก่อนจะมองไปที่เจคอป

 

“อย่ากังวนไปเลย พิษของท่านพ่อเป็นพิษที่สามารถเปลี่ยนคนให้เป็นแวมไพร์ได้ แน่นอนว่ามันทำให้คนตาย แต่เขาก็จะฟื้นขึ้นมาในสถานะใหม่” อีคอนว่า

 

“ครับท่านพี่ ข้าจะรอ รอเวลาที่สามีของข้าตื่นขึ้นมาหาข้า” เอวาว่า

 

“ถ้าเช่นนั่นเจ้าอยู่เฝ้าสามีเจ้าเถอะ ภายในเวลาก่อนรุ่งส่างเขาจะตื่นขึ้นมา”

 

“ครับท่านพ่อ” เมื่อหมดเรื่องแล้วแอลและอีคอนก็เดินออกไปจากห้อง หลังจากนี้พวกเขาทำได้แค่รอ รอเวลาที่เจคอปจะฟื้นขึ้นมา แอลและอีคอนเดินออกมายังห้องนั่งเล่นที่มีเลนนี่และมีแอลรออยู่

 

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ เอวาก็ยังคงไม่ไปไหนร่างกายของเจคอปเองก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงจากร่างกายที่มีสีเลือดฝาดก็เริ่มซีด จากอุณหภูมิตัวที่เคยอุ่นก็เริ่มเย็น ร่างกายที่ปกติดูแข็งแรงอยู่แล้วก็ดูเหมือนว่าจะดูแข็งแรงมากขึ้น ร่างกายของเจคอปเริ่มเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เริ่มมีลักษณะเหมือนคนที่เป็นแวมไพร์

 

พรึ่บ!!!!

 

“พี่เจ!!!”

 

เวลาผ่านไปนานกี่ชั่วโมงเดวาไม่สามารถรู้ได้ แต่ในที่สุดเวลาที่เอวารอคอยก็มาถึง ดวงตาของเจคอปได้เปิดขึ้นพร้อมกับการเปลี่ยนแปลง ดวงตาสีน้ำตาลเปลี่ยนเป็นสีแดง มันบ่งบอกถึงความกระหายของแวมไพร์ได้เป็นอย่างดี

 

“เอวา” เจคอปเรียกชื่อของเอวาพร้อมกับลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว

 

“หิวหรือเปล่าครับ” เอวาเอ่ยถามเจคอปพลางส่งยิ้หวานไปให้

 

“ไม่ครับ แต่เหมือนกระหายน้ำมากกว่า และพี่…ก็ได้กลิ่นหอมๆ จากเอวามันทำให้…” เจคอปว่าพลางมองไปที่เอวา แต่สายตาก็ดันไปโฟกัสที่ซอกคอขาว ที่เขาสามารถเห็เส้นเลือดได้อย่างชัดเจน

 

“มาสิครับ ทำในสิ่งที่พี่อยากทำ” เอวาว่าแล้วยื่นแขนทั้งสองข้างไปข้างหน้าเพื่อรอรับเจคอป

 

เพียงเสี้ยววิเจคอปก็พุ่งเข้าหาเอวาก่อนจะซุกซอกคของเอวา เจคอปซุดดความหอมจากซอกคอขาวก่อนจะค่อยๆ เลียเบาที่ลำคอและเมื่อเข้ารู้ตัวอีกทีความหอมหวานราวกับน้ำหวานก็แล่นเข้าสู้ปากของเจคอป

 

“อึก!! อ๊า~~ อืม~~” เจคอปไม่ใช่แค่ดูดเลือดของเอวา แต่เขายังดูดเม้นซอกคอของเอวาด้วย มือก็ลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกาย

 

“อึก!! อึก!! อึก!! อ๊า~~” เจคอปดื่มเลือดของเอวาอย่างกระหายอยู่พักใหญ่จนเริ่มอิ่มเขาก็ค่อยๆ ถอนคมเขี้ยวออกก่อนจะเลียที่รอยเขี้ยวเบาๆ แล้วผละออก

 

“กินเก่งจังเลยนะครับ” เอวาพูดขึ้นเมื่อเจคอปผละอกจากซอกตนแล้วกลับมามองหน้า ตอนนี้สีของดวงตาเจคอปเริ่มกลับมาเป็นสีปกติแล้ว

 

“ขอโทษครับ”

 

“ไม่เป็นไรครับผมเต็มใจ เราลงไปหาทุกคนกันเถอะครับ พวกเขาคงรออยู่” เอวาว่าเจคอปก็พยักหน้ารับ

 

จากนั้นทั้งสองก็พากันลงมาข้างล่าง มีแอลที่เห็นว่าเจคอปฟื้นแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก อีคอนเองก็มองไปที่สามีของน้องขายอย่างยินดีที่เจคอปสามารถฟื้นขึ้นมาจากความตายได้ พอเอมากับเจคอปเดินมานั่งที่โซฟาแอลก็เริ่มพูดกับเจคอปเรื้องการปรับตัวต่างจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนฟ้าส่างทุกคนก็พากันเข้านอน…

 

 

 

หลายเดือนต่อมา

 

หลังจากที่เจคอปเปลี่ยนเป็นแวมไพร์ แอลก็ฝึกการปฏิบัติตัวต่างให้เจคอปมีพื้นฐานไม่ทำอะไรให้ตัวเองดูต่างไปจากเดิม พอเจอคอปเริ่มปรับตัวได้แอลก็นัดคุยกับพ่อเจคอป แล้วบอกกับพ่อเจคอปว่าพวกเขาจะส่งเอวาไปเรียนต่างประเทศและเจคอปอยากจะตามไปด้วย ทางพ่อของเจคอปไม่ได้ขัดอะไรเพราะเขาให้ลูกเป็นคนตัดสิ้นใจ

 

เมื่อตกลงกันได้ทั้งาองฝ่ายก็คุยกันเรื่องหมั้นหมายแม้ว่าทั้งสองจะแต่งงานกันแล้ว แต่พ่อของเจคอปยังไม่รู้ทางแอลเลยให้เจคอปกับเอวาหมั้นกันแล้วจัดพิธีขึ้นแบบเรียบๆ ที่มีเพียงผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย หลังจากนั้นแอลก็ไปจัดการเรื่อวของเอวาและเจคอปที่มหาลัยของทั้งสอง

 

และหลังจากที่จัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นเอวาและเจคอปก็มาอยู่ที่บ้านของแอล โดยแอลเป็นคนจัดการเรื่องการเรียนการสอนให้เจคอป กับเรื่องการใช้ชีวิตในแบบแวมไพร์จนตอนนี้เจคอปเริ่มโอเคกับสิ่งเร้าต่างๆ ที่เขามักจะไว้กับมันและได้รับความรู้จากการเป็นแพทย์ที่มากกว่าตอนเรียนในมหาวิทยาลัย

 

‘เอวา~~~ คิดถึงจังอยู่ที่นู่นเป็นไงบ้าง พี่เจคอปด้วย’ เสียงของแมรี่ดังขึ้นเมื่อเอวากดรับสายการวิดิโอคอลของแมรี่

 

“สบายดีเธอล่ะ” เอวาตอบ

 

‘สบายดี แต่คิดถึงเอวากับพี่เจมากๆ’

 

“ฮ่าๆ ดีใจนะที่มีคนคิดถึงพี่ด้วย” เจคอปว่ายิ้มๆ

 

‘แน่สิคะ ยังไงพี่เจก็เป็นรุ่นพี่แมรี่ /เธอครับไอ้เจกับน้องเอวารับสายแล้วหรอ’ แมรี่ตอบ สักพักก็มีเสียงของใครอีกคนดังขึ้น

 

‘เฮ้ย!! ไอ้เจเป็นไงบ้างสบายดีเปล่าวะ น้องเอวาสบายดีมั้ยครับ’ เจ้าของเสียงเดินเจ้ามาในจอกล้องก่อนเอ่ยทักทายเจคอปกับเอวา

 

“สบายดีครับ”

 

“สบายดี” ทั้งสองตอบกลับไป คนที่มาไม่ก็ไม่ใช่ใครแต่เป็นริคเพื่อนของเจคอป ที่ตอนนี้กำลังคบหาดูใจอยู่กับแมรี่เพื่อนของเอวานั่นเอง

 

‘แล้วเรียนที่นู่นเป็นไงบ้างวะ’

 

“ยากแต่ก็ดี เพราะเรียนไปไกลจากที่ได้เรียนที่นั่นเยอะอยู่” เจคอปว่า

 

จากนั้นพวกเขาก็คุยกันอีกเล็กน้อยก่อนจะวางสายไป วันที่เอวาและเจคอปบอกกับเพื่อนของตนว่าจะไปเรียนต่อที่อื่นแน่นอนว่าเพื่อนๆ ของทั้งสองคนต่างก็ถามนั่นนี่แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็เข้าใจและได้แต่อวยพรให้กับทั้งสองคน ตอนนี้แมรี่กับริคเลยทำได้แค่โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบของทั้งสอง

 

“งั้นไว้ค่อยคุยกันใหม่” เอวาว่าหลังจากที่พวกเขาคุยกันมาพักใหญ่

 

‘เคจ้า ไว้คุยกันนะ’ แมรี่ว่า จากนั้นพวกเขาก็ลากันแล้วสายก็ตัดไป

 

“จุ๊บ!! คิดถึงเพื่อนหรอ” เจคอปกอดเอวาก่อนจะกดจูบที่หน้าผากของเอวาแล้วเอ่ยถาม

 

“ครับ เพราะแมรี่เป็นเพื่อนคนแรกและคนเดียวของผมที่ดีกับผม” เอวาว่า

 

“พี่เข้าใจครับ ขอโทษนะครับที่ตัดสินใจแบบนี้จนทำให้เราต้องกลับมาใช้ชีวิตแบบเดิม” เจคอปว่า

 

“ไม่ครับ ผมยิมรับการตัดสินใจของพี่เสมอ ไม่ต้องคิดมากนะครับ” เอวาว่าพลางลูบมือของเจคอปที่แนบแก้มของตน

 

“เอาไว้หลังจากที่ทุกอย่างลงตัว เรากลีบไปหาพวกเขากัน” เจคอปว่ายิ้มๆ

 

“ครับ” เอวาตอบรับเจคอปก็กอดเอวา

 

ช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาแม้พวกเขาจะไม่ได้รู้จักกันนานนัก แต่เพราะเรื่องราว่างๆ ที่พวกเขาผ่านมาด้วยกันมันทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองเดินมาถึงในจุดที่เรียกได้ว่าดีแบบสุดๆ ในทุกวันของทั้งสองที่ได้ใช้เวลาด้วยกันมันทำให้พวกเขารักกันมาขึ้น ดูแลเอาใจใส่กันมากขึ้น และคอยสนับสนุนกันและกันจนทั้งสองมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน

 

 

 

หลายปีต่อมา

 

“เอวาทางนี้~~” เสียงของแมรี่ดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่ยืนขึ้นโบกมือให้กับเอวา

 

“ใจเย็นที่รักลูกเร็วๆ ลูกตกใจแย่” เสียงของริคพูดขึ้นอย่างห่วงๆ เพราะคุณแม่ท้องแรกยังคงทำตัวตื่นเต้นกับทุกอย่างจนคนเป็นสามีอย่างริคต้องคอยเอ่ยเตือนอยู่เสมอ

 

เวลาของโลกช่างเดินเร็วเหลือเกิน เพราะไม่นานแมรี่และริคก็เรียนจบและได้แต่งงานกัน หลังจากแต่งงานไม่กี่ปีแมรี่ก็ตั้งครรภ์ เล่นเอาคุณพ่อมือใหม่อย่างริคโทรมาพูดและร้องไห้กับเจคอปอย่างดีใจไม่หยุด

 

“ใจเย็นๆ หน่อยคุณแม่คนสวย” เอวาเดินเข้ามาหาทั้งสองก่อนจะพูดยิ้มๆ เอวาหลังจากใช้ชีวิตอยู่กับเจคอปก็มีหลายสิ่งที่เขาเปลี่ยนไป อย่างแรกเลยคือการแสดงออกทางสีหน้า

 

“ก็ดีใจนี่ เจอกันล่าสุดก็เมื่อตอนงานแต่งเรา สวัสดีค่ะพี่เจ เจ้านิ่งล่ะคะ” แมรี่พูดกับเอวายิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยทักทายเจคอปและไม่ลืมที่จะถามหาหลานจอมมึนของเธอ

 

“สบายดี เจอาร์เขาอยู่กับพี่ของเอวาน่ะวันนี้เลยไม่ได้มาด้วย” เจคอปว่า

 

“เสียดายจัง แมรี่อยากเจอหลานอ่ะ”

 

“ไว้วันหลังก็ได้ ยังไงไอ้เจกับเอวาก็ยังอยู่ที่นี่อีกหลายวัน” ริคว่า

 

“ใครบอก” เจคอปพูดขึ้น

 

“อ้าว อย่าบอกนะว่ามาแป๊บเดียว”

 

“เปล่าครับ แต่ผมกับพี่เจและลูกจะย้ายกลับมาอยู่นี่ครับ” เอวาว่า

 

“จริงหรอดีจัง ตัวเล็กจะได้มีเจอาร์เป็นเพื่อนเล่น” แมรี่ว่ายิ้มๆ

 

“ให้หลานยิ้มออกมาให้ได้ก่อนมั้ยนั่น” ริคว่าขำๆ

 

“ก็จริง นี่ถ้าไม่บอกว่าเป็นลูกบุญธรรมนะ แมรี่จะคิดว่าเป็นลูกของพี่เจกับเอวาจริงๆ หน้าก็เหมือนพี่เจ นิสัยก็ดันะคล้ายๆ เอวา” แมรี่ว่า

 

ซึ่งเอวาและเจคอปทำได้เพียงแค่ยิ้มบางๆ เพราะจริงๆแล้วสิ่งที่แม่รี่คิดนั้นคือเรื่องจริง ความจริงแล้วเจอาร์คือลูกที่เกิดขึ้นจากเจคอปและเอวา แน่นอนว่าเจคอปพยายาอยู่หลายปีเอวาถึงจะท้อง แต่ด้วยอายุครรภ์ของแวมไพร์เลยทำให้เอวาคลอดเร็ว และด้วยความที่ทั้งพ่อและแม่เป็นแวมไพร์ถึงเอวาจะได้เชื้อจากมีแอลมาบ้าง แต่ลูกของเอวานั้นเป็นเหมือนแวมไพร์ทุกประการ แถมยังเหมือนจะได้พลังมากจากทางฝั่งของพ่อเอวามาซะส่วนใหญ่ด้วย

 

เหมือนกับอีคอนพี่ขายของเอวาที่จะไปทางฝั่งพ่อ ลูกชายของเอวาคนนี้ก็ได้ความผสมทั้งฝั่งพ่อที่เป็นแวมไพร์และแม่ที่เป็นเลือดผสมของราชาแวมไพร์ เพราะงั้นการเดเฝติมโตของเจอาร์เลยค่อนข้างเร็ว แต่ก็ถือว่ายังดีที่การเจริญเติมโตของเจอาร์คงที่เหมือนมนุษย์ตอนลักษณะภายนอกเหมือนเด็กห้าขวบ เอวากับเจคอปเลยสามารถปกปิดเพื่อนและครอบครัวของเจคอปได้ว่าเจอาร์คือลูกบุญธรรม

 

“ไว้ยังไงเดี๋ยวแวะไปหาที่บ้าน ไม่ต้องพากันไปที่บ้านเราหรอกมันไกล” หลังจากที่นั่งคุยนั่นนี่กันพักใหญ่ก็ถึงเวลาที่พวกเขาต้องลา เอวาเลยบอกเพื่อนของตนไปว่าเดี๋ยวตนจะไปหาเพื่อนเอง เพราะบ้านของตนนั้นไกลกลัวแมรี่จะลำบาก

 

“เอางั้นก็ได้ งั้นไว้เจอกันนะ” แมรี่ว่า

 

จากนั้นพวกเขาก็ลากัน เอวากับเจคอปก็พากันกลับบ้าน

 

ตอนนี้ที่บ้านของเอวาไม่มีใครอยู่ เพราะมีแอลไปหาลูกๆ ของเพื่อนรักและลูกๆ ของพี่สาวมีแอล ส่วนอีคอนกับเลนนี่ก็พาเจอาร์ไปหาพ่อแม่ของแอล

 

“ดีใจล่ะสิที่วันนี้ได้เจอกับแมรี่” เจคอปว่า

 

“ครับ ดีใจมากเลย” เอวาตอบไปตามตรง

 

“ดีแล้วครับ จุ๊บ!! แค่เห็นเรามีความสุขพี่ก็ดีใจ” เจคอปว่า

 

“ขอบคุณนะครับ ที่รักและอยู่ข้างๆ ผมมาตลอด”

 

“ครับ ขอบคุณเหมือนกันครับที่เบือกพี่เป็นคู่ชีวิต ขอบคุณที่รักพี่และขอบคุณที่มอบของขวัญสุดพิเศษอย่างเจอาร์ให้พี่” เจคอปว่า จากนั้นทั้งสองก็นั่งสวมกอดกัน

 

“กว่าเจ้ามึนจะกลับมาพี่ว่าอีกนาน เราไปเร่งทำน้องให้เจ้ามึนกันดีมั้ย” เจคอปว่าพลางลูบขาอ่อนของเอวา

 

“อยู่ก็มาหื่นได้ไงเนี่ย” เอวาว่าพลางผละออกมามองเจคอป

 

“ก็เมียพี่น่าฟัดตลอดเลยนี่ ไปเถอะรีบไปปั๊มลูกคนที่สองกันเดี๋ยวเจ้ามึนจะกลับมาก่อน” เจคอปว่าก่อนจะอุ้มเอวาขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาว

 

“ผมเคยห้ามพี่ได้หรอ?” เอวาว่า เจคอปส่ายหัวยิ้มๆ ก่อนจะพาเอวขาขึ้นไปบนห้องได้บน

 

พอถึงห้องทั้งสองก็ไม่รอช้าประกบจูบกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ทั้งสองต่างเติมเต็มและมอบความสุขให้แก่กันจนพวกเขาแทบจะกระอักความสุขที่มี เพียงแค่นี้…เพียงแค่ได้อยู่กับคนที่รักและคอยดูแลกัน คอยอยู่ข้างๆ กันไม่ทิ้งกันไปไหน เพียงแค่นี้มันก็มากพอแล้วล่ะ…

 

“ผมรอกอดท่านแม่นานแล้วนะครับ ท่านพ่อควรปล่อยท่านแม่ได้แล้ว”

 

เสียงของเจ้าลูกชายดังผ่านกระแสจิต คนเป็นพ่อที่กำลังจะเริ่มบทรักอีกครั้งก็ชะงักในทันที ทางเอวาเองก็ได้ยินเลยรีบลุกขึ้นนั่งดีๆ ก่อนจะจัดแจงเสือผ้าของตนและเรียกให้สามีลงไปหาลูกชายด้านล่าง

 

“เจ้าลูกตัวแสบ” เจคอปตอบกลับไปอย่างเคืองลูกตนน้อยๆ

 

สิ่งที่เจอาร์ใช้สื่อกับทุกคนผ่านกระแสจิตคือพลังของเจอาร์ที่ดูเหมือนจะได้มาจากเอวาแต่พลังมันมากกว่านั้น เพราะเจอาร์สามารถสื่อสารได้กับทุกคนที่เจ้าตัวอยากจะสื่อสารด้วยแน่นอนว่าคนที่เจอาร์จะสื่อสารด้วยก็สามารถตอบกลับได้

 

เจคอปแต่งตัวก่อนจะเดินลงมายังด้านล่าง พอลงมากผ้เจอกับเจอาร์ที่กำลังกอดและอ้อนแม่ของตนอยู่ ภาพนี้เป็นภาพที่เขาเห็นอยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่ใช่กับคนภายนอกเพราะเจอาร์จะเหมือนกับคนบะคนกันเลยเวลาอยู่กับเอวาและคนอื่น ภาพที่แม่ลูกกอดกันมันเป็นอะไรที่ทำให้เจคอปมีความสุขสุดๆ นี่แหละคือสิ่งที่ชีวิตของเขาต้องการ แค่นี้ก็เกิดพอแล้ว เขาได้แต่สัญญากับตัวเองว่าเขาจะรักและดูและครอบครัวของเขาให้ดีที่สุด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาก็จะไม่ทิ้งครอบครัวของเขาไปไหน….

 

THE END

 

 

 

 

 

 

จบแล้วจ้า~~~ ฮือออออ หายไปนานเลยขอโทษด้วยนะคะ แต่แบบจบแล้วนะจ๊ะ แฮปปี้เนอะๆ 55555

 

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเรื่องนี้นะคะ แล้วก็็ขอบคุณที่ยังรอยู่นะคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ

 

ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น