email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 2

ชื่อตอน : Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 2

คำค้น : เด็กของชาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2564 14:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chan's Children เด็กของชาน ตอนที่ 2
แบบอักษร

 

 

 

 

 

AuThor : นามิ 

 

 

 

 

ตอนที่ 2 

 

 

 

 

 

“ฮึก!...ถ้าไม่รักแล้วจะมาขอคบทำไม คนเห็นแก่ตัว!” 

“ปล่อยผมนะ!...อย่ามาแตะตัวผม...ฮึก!” 

“หรือพี่คิดว่าจะหลอกฟันผมงั้นเหรอ...ฮึก!...ฝันไปเถอะ!” 

ชานอุ้มคนเมามาถึงรถแล้วจับยัดเข้าไปด้านในอย่างทุลักทุเล เห็นผอมแห้งแบบนี้แต่แรงเยอะใช่ย่อย น้ำร้องไห้และทุบตีไม่หยุด ปากก็พร่ำด่าทอทั้งที่เขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด 

“ไปไหนครับนาย” คนขับรถถามขึ้นเมื่อชานขึ้นมาบนรถ 

“กลับบ้านครับ” ชานบอกแค่นั้นแล้วรถก็ทะยานออกสู่ถนนอย่างรวดเร็ว ชานมองคนบนตักที่ตอนนี้เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้วอย่างพิจารณา แก้มใสและจมูกแดงก่ำเพราะดื่มไปเยอะ ปากสีช้ำที่จูบกับเขาก่อนหน้าเผยออกเล็กน้อยแล้วเสียงกรนก็ดังเล็ดลอดออกมา 

ชานใช้มือลูบไปตามผิวขาวที่แสนนุ่มนวล ยอมรับว่าเด็กคนนี้น่าสนใจมากและเขาก็อยากกินมากด้วย  

ชานดึงผ้าม่านมาปิดเอาไว้กันไม่ให้คนขับมองมาเห็นเขาและร่างเล็ก เสื้อกล้ามถูกเลิกขึ้นจนเห็นหุ่นได้ชัดขึ้น ชานเลียรอบปากแล้วใช้มือบดขยี้เม็ดสีชมพู 

คนที่หลับอยู่นิ่วหน้าเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้นมา  

เป็นน้ำที่โอบลำคอแล้วดึงชานลงมาใกล้จนริมฝีปากสัมผัสกัน ชานจับน้ำนอนราบไปกับเบาะแล้วจูบต่อ  

เขาชอบรสจูบแบบนี้เพราะมันทั้งหอมและหวานมาก  

สองลิ้นเกี่ยวพันกันอย่างไม่ยอมแพ้แต่คนเชี่ยวชาญมากที่สุดคงเป็นชานเพราะทั้งตวัดลิ้นและดูดแรงๆ จนน้ำลายเลอะมุมปาก 

ชานถอดเสื้อคลุมและปลดกระดุมเสื้อเพื่อคลายความอึดอัดจากชุดและจะได้ชิมคนบนตักได้ง่ายขึ้นด้วย 

“อ๊ะ!...ค-คุณ...อื้อ!” น้ำหันหน้าหนีจากจูบที่กระชากใจและจะต่อว่าเมื่อเริ่มได้สติแต่ก็ถูกจูบปิดปากไว้ ชานจับมือเรียวมาลูบหน้าอกของเขาเบาๆ จนน้ำหน้าแดงก่ำ  

น้ำร้อนใบหน้ายิ่งกว่าเดิมเมื่อสัมผัสได้ถึงซิกซ์แพ็กที่แน่นมาก แถมตอนนี้ริมฝีปากหนาก็ผละออกจากปากตัวเองแล้วเลื่อนลงไปยังหน้าอกที่นูนเด่นตรงหน้า 

“เรียกฉันว่าพี่เสือ” ชานพูดสั่งอย่างเอาแต่ใจและมองตากลมที่มีน้ำตาคลออยู่ น้ำเบะปากและหันหน้าหนีจนชานต้องดึงให้ลุกมานั่งตัก ชานถอดเสื้อตัวบางออกแล้วดันแผ่นหลังให้น้ำแอ่นอกขึ้น 

“อย่านะ...อื้ม!...พอเถอะครับพี่เสือ” น้ำร้องห้ามเมื่อลิ้นร้อนเลียวนรอบฐานยอดอกแล้วตวัดลิ้นเลียตรงส่วนหัวนมอย่างแผ่วเบา จนน้ำตัวสั่นเทา น้ำครางเสียงดังเมื่อลิ้นอีกฝ่ายตวัดหน้าอกเร็วขึ้นพร้อมกับมือที่เลื่อนต่ำลงไปบีบเคล้นบั้นท้ายอย่างแรง  

น้ำดิ้นหนีความซ่านอยู่บนตักจนชานแทบทนไม่ไหว ไม่เคยเจอใครที่ยั่วยวนทั้งน้ำเสียงและท่าทางได้มากขนาดนี้  

“นายครับใกล้ถึงแล้วครับ” เสียงคนขับรถพูดขัดจังหวะ  

ความจริงก็ไม่อยากขัดจังหวะหรอกแต่ถ้าบอกช้ากว่านี้จะยิ่งขัดจังหวะมากกว่าเดิมเสียอีก  

ชานตอบรับในลำคอแล้วหยิบเสื้อมาคลุมร่างเล็กเอาไว้แล้วพาลงจากรถเมื่อรถจอดอยู่หน้าบ้าน  

น้ำมองไปรอบตัวที่ไม่คุ้นเคยอย่างหวาดระแวงเพราะรอบตัวเต็มไปด้วยชายชุดดำแถมหน้าตาก็นิ่งและโหดมากด้วย 

ชานแสยะยิ้มเมื่อเห็นท่าทีหวาดกลัวของเด็กน้อย ชานอุ้มขึ้นไปบนห้องและโยนลงที่เตียง น้ำขยับถอยไปหัวเตียงและยกมือไหว้ 

“ปล่อยผมไปเถอะนะ ผมแค่เมาไม่ได้ตั้งใจจะไปก่อกวนคุณ” น้ำพูดออกมาด้วยความกลัว  

ถึงแม้จะยังไม่รู้ว่าคนน่ากลัวคนนี้คือใคร แต่ถ้าสังเกตจากลูกน้องที่เยอะแบบนี้แถมมีแต่คนน่ากลัวทั้งนั้น คงไม่ใช่พวกคนดีแน่นอน 

“รับผิดชอบกับสิ่งที่ทำเอาไว้ก่อนสิ” ชานยิ้มออกมาก่อนจะถอดเสื้อออก หุ่นที่แน่นไปด้วยกล้ามเนื้ออยู่ตรงหน้าทำให้เด็กวัยรุ่นหน้าแดงอย่างเลี่ยงไม่ได้ 

ยิ่งหน้าแดงมากกว่าเดิมเมื่อเห็นชานถอดกางเกงออกแล้วสิ่งที่รอการปลดปล่อยก็ดีดผงาดขึ้นมาจนน้ำมองตาค้าง  

มันน่ากลัวมากเพราะน้ำไม่เคยเจอที่มันใหญ่อลังการขนาดนี้ ร่างสูงขึ้นมาบนเตียงดึงผ้าห่มลงไปกองที่พื้นแล้วกระชากข้อเท้าน้ำมาหาตัวเอง 

“ให้ผมรับผิดชอบอย่างอื่นแทนได้ไหมครับ” น้ำถามออกไปเพื่อเลี่ยงสถานการณ์ตอนนี้  

“ไม่” ชานตอบกลับไปแค่นั้นแล้วถอดกางเกงของน้ำออก  

น้ำร้องลั่นห้องแต่ก็สู้แรงของชานไม่ได้ ส่วนเสื้อถูกถอดออกตั้งแต่อยู่บนรถแล้ว ชานคร่อมร่างเล็กเอาไว้แล้วแยกขาเรียวออก  

ทุกการกระทำถูกต่อต้านตลอดแต่ก็สู้แรงของชานไม่ได้เลย 

ชานก้มลงจูบอีกครั้งและรีบสอดลิ้นเข้าไปตวัดชิมโพรงปาก น้ำได้แต่ปล่อยให้ชานฉกชิมอย่างหนำใจเนื่องจากเรี่ยวแรงถูกสูบไปหมดแล้ว มือหนาบีบบั้นท้ายจนน้ำคิดว่ามันต้องแดงแล้วแน่  

ชานถอนจูบออกแล้วเลื่อนลงไปยังลำคอ ออกแรงดูดจนเกิดรอยแดง น้ำสะดุ้งเพราะเจ็บจี๊ดแต่ก็ยอมรับว่ารู้สึกดีด้วย 

พอดูดจนรอยเต็มลำคอแล้วจึงเลื่อนปากลงไปยังหน้าอกแลบลิ้นเลียและตวัดชิมหน้าอกอย่างหลงใหล  

เม็ดทับทิมสองข้างบวมเป่งจนอยากจะชิมไปยันเช้าเลย  

“ค-คุณครับ...ฮึก!...พอเถอะนะ” น้ำพูดออกมาอย่างลำบาก  

“บอกให้เรียกว่าพี่เสือ” ชานพูดเตือน  

“พี่เสือพอเถอะนะครับผมกลัว” น้ำพูดออกมาและน้ำตาคลอ 

“เดี๋ยวก็รู้สึกดี” ชานบอกแค่นั้นแล้วแยกขาเรียวออก  

ชายหนุ่มหยิบสารหล่อลื่นออกมาจากลิ้นชักตรงหัวเตียงแล้วป้ายลงนิ้วทั้งสาม สอดนิ้วแรกเข้าไปก็ทำให้น้ำผวากอดรัดชานแน่น 

“จ-เจ็บครับ...ฮึก!...ฮื้อ!” น้ำร้องไห้ออกมาจนชานต้องเลียที่ใบหูเพื่อดึงความสนใจ ดูดเม้มใบหูจนน้ำขนลุกซู่ น้ำหดคอหนีแต่ก็ถูกลิ้นร้อนแหย่เข้ามาในรูหูยิ่งสร้างความซ่านมากกว่าเดิม 

ชานเลื่อนมือมาบดขยี้หน้าอกจนน้ำแอ่นอกขึ้น ชานสอดนิ้วเข้าไปจนสุดแล้วตามด้วยนิ้วที่สอง น้ำครางเสียงออกมาเป็นระยะจนเขาอดใจไม่ไหวก้มลงเลียหน้าอกบางอีกรอบ ทั้งหอมหวานจนไม่อยากคิดว่าถ้าได้เข้าไปในร่างกายมันจะสุดยอดมากแค่ไหน 

ชานสอดนิ้วเข้าไปจนครบแล้วเริ่มขยับช้าๆ น้ำตัวสั่นเทาแต่ไม่ได้ร้องห้ามหรือต่อต้านเหมือนในช่วงแรกเพราะฤทธิ์เหล้าที่ยังหลงเหลืออยู่และน้ำเองก็ชอบบทรักที่แสนเร่าร้อนนี้เข้าแล้ว 

ชานถอนนิ้วออกแล้วแทนด้วยสิ่งใหญ่โตที่น้ำต้องอ้าปากค้างและทุบไหล่รัวๆ เพราะเจ็บมาก 

“ผ่อนคลาย” ชานบอกแค่นั้นแล้วดันเข้ามาจนสุดความยาว  

เด็กหนุ่มทั้งร้องเพราะเจ็บและครางเพราะความเสียวลั่นห้อง ชานจูบปิดปากเอาไว้แล้วขยับต่อทันทีเพราะทนไม่ไหวแล้ว ช่วงล่างขยับเร็วจนน้ำร้องไห้ออกมา ความเจ็บมีมากกว่าความเสียวเพราะของชานใหญ่ไม่ใช่เล่นและน้ำก็ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้ด้วย  

ชานจับขาของน้ำขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้างแล้วเริ่มขยับต่อทันที เสียงเนื้อกระทบกันทำเอาน้ำรู้สึกเขินอายอยู่ไม่น้อย  

มองไปที่ดวงตาคมก็รู้สึกร้อนที่ใบหน้า ชานไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆ ออกมานอกจากใบหน้าที่เรียบนิ่ง  

ชานจ้องใบหน้าเนียนที่ครางออกมาเป็นระยะและกัดปากไปด้วย ชานขยับเร็วมากจนน้ำตัวสั่นคลอนตามแรงกระแทก 

ชานชะงักไปนิดเมื่อเห็นเลือดเลอะเต็มที่นอน แต่อารมณ์ถูกจุดแล้วจึงหยุดไม่ได้ เขาเลิกใส่ใจเรื่องนั้นแล้วจับน้ำพลิกไปมาในท่าต่างๆ จนปลดปล่อยออกมาทั้งคู่  

ชานไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่า.... 

เขาพาน้ำไปยังโต๊ะทำงานแล้วกวาดของทุกอย่างลงพื้นอย่างไม่ไยดีแล้ววางน้ำนอนราบไปที่โต๊ะแล้วจ่อส่วนใหญ่โตกระแทกรวดเดียวเข้าไปมิดด้าม 

“อ๊ะ!...พี่เสือ...ฮื้อ!” น้ำครางชื่อเขาไม่หยุดจนชานแทบคลั่ง ชานก้มลงฝังเขี้ยวลงที่หน้าอกอย่างมันเขี้ยว อยากกัดไปทุกสัดส่วนให้มีแต่รอยเขี้ยวจริงๆ  

ด้านหลังบีบรัดแน่นมากจนอยากปลดปล่อยเสียตอนนี้ น้ำถูกอุ้มมาแนบอกแล้วชานก็ขยับช่วงล่างต่อและเดินวนไปรอบห้องจนน้ำอยากจะบ้าตายเพราะท่านี้มันเข้าลึกมากโดยเฉพาะตอนเดิน  

น้ำซบลงไหล่หนาเพราะเสียวจนแทบขาดใจ ส่วนชานก็ขยับต่อจนเมื่อใกล้จะปลดปล่อยเขาจึงพาไปที่เตียงแล้วขยับต่ออีกไม่กี่ครั้งก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน 

“แม่งเอ๊ย! ลืมใส่ถุงยาง” ชานพูดออกมาเมื่อนึกขึ้นได้  

ปกติกับคู่นอนเขาใช้เสมอแต่กับเด็กคนนี้ดันลืมไปเสียสนิทไม่ใช่ว่ารังเกียจเพราะรู้ว่าเด็กคนนี้ไม่เคยผ่านมือใครมาก่อนแน่นอนเพราะดูจากท่าทางที่ไร้เดียงสาแบบนี้  

เพียงแต่เขายังไม่พร้อมให้อีกหนึ่งชีวิตเกิดมาก็เท่านั้น.... 

ชานอุ้มคนที่กึ่งหลับกึ่งตื่นไปที่ห้องน้ำและจัดการอาบน้ำให้ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะทำให้ทำไม  

การอาบน้ำเป็นไปอย่างยากลำบากเพราะเจ้าเด็กขี้เมางอแงและโวยวายใส่เขาไม่หยุด จนเมื่ออาบน้ำเสร็จเขาก็เช็ดตัวให้และอุ้มออกมานอนที่เตียง  

ชานไม่มีเสื้อผ้าชุดเล็กจึงหาเสื้อเขาใส่ให้แทน ซึ่งมันตัวใหญ่และยาวถึงเข่าด้วย ตอนนี้เด็กน้อยหลับไปแล้วชานจึงห่มผ้าให้แล้วเดินลงไปชั้นล่าง 

“เคลียร์เรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับคุณเฉิน” ชานถามขึ้นเมื่อเห็นเฉินที่เดินเข้ามาในบ้านพอดี  

“เรียบร้อยครับแต่กว่าจะเคลียร์ได้ต้องให้ขู่” มือขวาพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ชานสังเกตเห็นรอยฟันที่ลำคอของเฉินเข้า  

ตอนแรกก็ไม่อยากถามหรอกแต่ชานอยากจะแกล้งมือขวาเท่านั้นเองเลยจะลองถามดู 

“คอไปโดนอะไรครับ” ชานถามกลับไปอย่างสงสัย 

“ไม่มีอะไรครับ” เฉินเลี่ยงที่จะตอบ ชานเองก็ไม่ได้เซ้าซี้ต่อเพราะมือขวาของเขาค่อนข้างพูดน้อยและโลกส่วนตัวสูง 

“แล้วเด็กคนนั้นให้ไปส่งที่ไหนครับคุณชาน” เฉินถามถึงน้ำที่อยู่บนห้อง ซึ่งเป็นเรื่องปกติเวลาที่ชานหลับนอนกับผู้หญิงคนไหนเสร็จเฉินก็มีหน้าที่ไปส่งตามที่เจ้านายบอก 

“ไม่ต้องครับเดี๋ยวผมจัดการเอง” ชานโบกมือปฏิเสธ เฉินคิ้วขมวดเล็กน้อยเพราะปกติชานจะไม่ให้คู่นอนค้างที่ห้องโดยเด็ดขาด  

แต่ความจริงมันผิดปกติตั้งแต่ที่หิ้วมาที่บ้านแล้ว.... 

“ครับ” เฉินตอบรับ 

“คุณเฉินไปพักผ่อนได้เลยครับ” เฉินพยักหน้ารับเมื่อชานสั่งให้ไปพักผ่อนแล้วเดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ทันที 

ส่วนชานก็เดินไปห้องครัวเอาเหล้าราคาแพงมานั่งดื่ม ชานใส่แค่เสื้อคลุมลงไปและนั่งกระดกเหล้าเข้าปาก  

มุมปากยิ้มอยู่ตลอดเมื่อนึกถึงบทรักกับร่างเล็กก่อนหน้านั้น 

เขามีอะไรกับร่างเล็กโดยที่ไม่ได้ถามชื่อเลยด้วยซ้ำ ส่วนเขาก็ให้เรียกเพียงแค่ฉายาออกไปเท่านั้น 

.. 

.. 

เช้าวันต่อมา.... 

น้ำลืมตาขึ้นมาก็ปวดหัวจี๊ดจนต้องหลับตาลงก่อน พออาการดีขึ้นจึงลืมตาขึ้นมาใหม่และพยุงตัวเองให้ลุกนั่ง มองไปรอบห้องอย่างสงสัยว่ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เด็กหนุ่มตาเบิกกว้างเมื่อเหตุการณ์เมื่อคืนไหลเข้ามาในความทรงจำ  

ดึงผ้าห่มออกมาก็เห็นรอยเลือดวงกว้างอยู่เตียงนอนแค่นี้ก็เป็นหลักฐานยืนยันได้แล้วว่าเป็นเรื่องจริง 

เด็กน้อยร้องไห้ออกมาเมื่อรู้ตัวว่าพลาดพลั้งไป เคยคิดจะเก็บความบริสุทธิ์เอาไว้ให้คนรักและคนนั้นคือพอร์ช แต่เพราะถูกบอกเลิกและความเมาเลยอยากประชดชีวิต ถ้าน้ำมีสติมากกว่านี้สักนิดเรื่องนี้ก็คงไม่เกิด 

“ฮึก!...ไอ้คนบ้า!!” น้ำทำได้แค่ก่นด่าคำนี้ใส่ร่างสูงที่ตอนนี้หายไปไหนก็ไม่รู้ น้ำอยากเข้าห้องน้ำจึงค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียง 

ผลคือขาสั่นมาก ถ้าลุกขึ้นคือได้ล้มลงแน่นอน  

เสียงเปิดประตูดังขึ้นจนน้ำผวารีบดึงผ้าห่มมาคลุมกายเอาไว้เพราะรู้ว่าทั้งตัวมีแค่เสื้อตัวใหญ่ตัวเดียวที่คลุมตัวเอาไว้อยู่  

“ขออภัยที่เปิดเข้ามาโดยไม่ได้เคาะครับ” เสียงชายคนที่เปิดประตูเข้ามาพูดจาสุภาพซึ่งขัดการบุคลิกที่น่ากลัวมาก 

“ท-ที่นี่...ท-ที่ไหนครับ” น้ำถามกลับไปเสียงสั่น  

“บ้านของคุณชานครับแต่ตอนนี้คุณชานออกไปทำงานแล้วและสั่งให้ผมดูแลคุณครับ ผมชื่อบอลครับ” ชายคนเดิมตอบกลับมา 

น้ำนิ่งไปนิดก่อนจะปะติดปะต่อเรื่องได้ว่าคนร่วมรักกับน้ำเมื่อคืนชื่อชานและคงมีตำแหน่งใหญ่โตสุดในบ้านแล้ว 

บอลมองรอยบนคอของน้ำและคิดในใจว่าเจ้านายเขารุนแรงกับเด็กคนนี้พอสมควรเพราะแอบเห็นรอยเลือดอยู่บนที่นอนด้วย  

“ผมชื่อน้ำครับ” น้ำแนะนำตัวกลับไป 

“ครับคุณน้ำ” บอลรับน้อมรับประโยคที่น้ำแนะนำตัวกลับมา 

“ทำไมต้องเรียกคุณด้วย ไม่ชินเลย” น้ำไม่ชอบแบบนี้เลยเพราะน้ำยังเด็กอยู่จึงไม่ชอบให้ใครมาเรียกคุณแบบนี้ บอลไม่ได้พูดอะไร กำลังจะเดินมาพยุงพาน้ำไปเข้าห้องน้ำเพราะชานสั่งเอาไว้ 

“ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมจัดการเอง คุณบอลไปรอข้างนอกเถอะครับ” น้ำผวาออกห่าง ทำให้บอลขยับออกห่างเช่นกัน  

น้ำสังเกตว่าบอลเรียกชานว่าคุณชาน นั่นก็แปลว่าชานต้องเป็นเจ้านายและบอลคงเป็นลูกน้อง บวกกับการแต่งกายด้วยชุดสูทสีดำและใบหน้าไม่แสดงอารมณ์แบบนี้ มันไม่ต่างจาก..... 

“พ-พวกคุณเป็นมาเฟียเหรอครับ” น้ำกลั้นใจถามออกไป 

“ครับ” บอลพยักหน้ารับ ไม่มีอะไรต้องปิดบังเพราะชื่อเสียงของแก๊งก็เป็นที่รู้จักอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเจ้านายของเขาไม่ชอบออกสังคม คนภายนอกเลยไม่ค่อยเห็นหน้าสักเท่าไหร่  

“แปลว่าพวกคุณจะฆ่าผมหลังจากที่เบื่อหรือหมดประโยชน์แล้วใช่ไหมครับ” น้ำก็พอรู้ว่าแถวผับที่ไปเที่ยวเป็นของพวกมาเฟีย แต่ไม่คิดว่าเป็นน้ำเองที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับมาเฟียเอง 

“ก็คงต้องเป็นแบบนั้นครับ” บอลตอบกลับไปตรงๆ ทำให้น้ำขวัญเสียมากกว่าเดิม น้ำร้องไห้ออกมาอีกครั้ง  

บอลไม่ได้ช่วยปลอบใจอะไรเพราะหน้าที่เขาแค่ดูแลและพยุงพาไปเข้าห้องน้ำแล้วพาลงมาทานข้าวเท่านั้นห้ามทำมากกว่านี้ด้วย 

“คุณออกไปเถอะครับ ผมอยากอยู่คนเดียว” น้ำพูดเชิงไล่  

บอลเพียงแค่รับคำแล้วเดินออกไปจากห้อง ลงมายังชั้นล่างก็เห็นชานกลับมาถึงบ้านพร้อมกับเฉินพอดี บอลรู้สึกโล่งใจเพราะดูแล้วคนที่เข้าใกล้น้ำได้คงมีแต่ชานเท่านั้น 

“น้องเป็นยังไงบ้างครับคุณบอล” ชานถามขึ้น 

“คุณน้ำบอกอยากอยู่คนเดียวครับ” บอลตอบกลับไป  

บอลเป็นมือซ้ายของชานและเพิ่งกลับจากต่างประเทศเมื่อคืนแล้วก็ถูกชานสั่งให้ดูแลเด็กที่หิ้วมาเมื่อคืนด้วย ซึ่งบอลก็ค่อนข้างแปลกใจเพราะปกติเจ้านายไม่เคยพาใครมาค้างที่ห้อง 

“เดี๋ยวผมจัดการต่อเองครับ ผมอยากให้คุณเฉินกับคุณบอลไปจัดการบ่อนของเราหน่อย มีสายบอกว่าไอ้ชญะพลแฝงตัวเข้ามาเพื่อจะจัดการบ่อน” ชานสั่งงานด้วยท่าทางสบายๆ  

ความจริงสายรายงานมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วแต่ชานไม่ได้รีบร้อนเพราะยังไงลูกหมาก็คือลูกหมา ทำอะไรไม่ได้นักหรอก  

ชานขึ้นไปบนห้องพอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นน้ำกำลังล้มลงพื้น เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปพยุงเอาไว้  

“ฮึก!...ก-กลัวแล้ว...ออกไปนะ!!” น้ำผวาและพยายามขยับออกห่างจากตัวเขา ชานถอนหายใจด้วยความรำคาญแล้วอุ้มไปเข้าห้องน้ำ เขาโดนทุบตีตลอดตอนเดินเข้าไปในห้องน้ำ พอเข้ามาด้านในชานก็ถอดเสื้อออกจากคนตัวเล็กและโยนลงอ่างน้ำ 

ชานเปิดน้ำเอาไว้ตั้งแต่อาบน้ำเมื่อเช้าแล้ว ชานถอดเสื้อผ้าออกบ้างแล้วลงอ่างไปพร้อมกัน น้ำตัวสั่นด้วยความกลัว  

สายตาก็สอดส่องหาว่าร่างสูงแอบซ่อนปืนเอาไว้ตรงไหน 

น้ำถูกจับนั่งบนตักและส่วนใหญ่โตก็ตั้งตระหง่านอยู่ก้นด้วย ริมฝีปากพรมจูบที่ไหล่ขาว  

น้ำนั่งตัวเกร็งด้วยความกลัว ชานจับน้ำหันหน้าเข้าหาแล้วกอดเอวกระชับให้ใบหน้าเข้าใกล้กันมากขึ้น  

น้ำหน้าแดงมากกว่าเดิมเมื่อชานใช้มือบดขยี้หน้าอกสองข้างจนมันแข็งสู้มือ เสียงครางเล็ดลอดออกมาทำให้ชานพอใจมาก 

“ชื่ออะไร” ชานถามชื่อ ริมฝีปากเฉียดกันไปมาจนน้ำต้องดันหน้าอกของชานออกห่าง น้ำมองใบหน้าคมด้วยสายตาสั่นระริก 

“น้ำครับ” น้ำตอบกลับเสียงสั่นก่อนจะถูกประกบปากลงมา  

ชานบดจูบลงไปอย่างรุนแรง น้ำทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากจูบตอบกลับไปอย่างไร้เดียงสา สองลิ้นต่างไซซ์นัวเนียนกันอยู่ในปากอย่างเร่าร้อนจนน้ำหายใจไม่ทัน พอผละออกน้ำก็ถึงกับเหนื่อยหอบ 

“อายุล่ะ” ชานถามต่อ เขาขยับช่วงล่างไปด้วยจนเรียกเสียงครางจากเด็กนั่งตักได้เป็นอย่างดี  

“สิบแปดปีครับ” น้ำเชิดหน้าขึ้นเมื่อชานดูดลำคอซ้ำรอยเดิม 

“หึ! ไม่เด็กแล้วนี่นา” ชานยิ้มหื่นก่อนจะเลื่อนปากลงไปดูดจุกสีชมพูอย่างหิวกระหาย ชานมันเขี้ยวเลยกัดไปหนึ่งที 

“เจ็บ!” น้ำร้องลั่นเพราะไม่ทันตั้งตัว ชานยิ้มอย่างพอใจก่อนจะสอดใส่ความเป็นชายเข้าไปยังช่วงล่างรวดเดียวจนน้ำผวากอดคอร่างสูงเอาไว้ 

น้ำแสบช่องทางด้านหลังมากเพราะมันเพิ่งฉีกขาดเมื่อคืนและพอโดนน้ำมันก็แสบมาก แล้วนี่ชานยังสอดใส่เข้ามาโดยไม่เบิกทางอีกน้ำยิ่งเจ็บมากกว่าเดิม 

“แสบ...ฮื้อ!...ไอ้คนบ้า...ฮื้อ!” น้ำร้องไห้ออกมาจนได้  

น้ำตาไหลอาบทั่วแก้มใสจนชานต้องจูบปิดปากเอาไว้แล้วเริ่มเด้งสะโพกสวนขึ้นมาจนน้ำร้องลั่นในลำคอ น้ำถูกจูบปิดเสียงเอาไว้แล้วรองรับสะโพกที่เด้งสวนขึ้นมา   

ชานขยับเร็วมากจนน้ำในอ่างกระจายตัววงกว้าง บางส่วนก็กระเด็นลงพื้น ชานผละออกจากปากเล็กมาดูดชิมหน้าอกต่อ น้ำกัดลงที่ไหล่หนาเพื่อเอาคืนบ้าง  

ชานไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิดแค่รู้สึกเหมือนถูกมดกัดเท่านั้น ชานตวัดร่างเล็กอุ้มแล้วลุกขึ้นเดินออกไปตรงฝักบัว  

น้ำขนลุกไปทั่วร่างกายเพราะความซ่านเริ่มก่อตัวขึ้น ทั้งเจ็บและเสียวปะปนกันไปจนสุดท้ายก็เสร็จไปก่อน น้ำแทบสลบคาอก แต่ชานยังไม่เสร็จเลยรังแกน้ำต่อ ผ่านไปสักพักก็ปลดปล่อยออกมา  

ชานพรมจูบตามใบหน้าใสอย่างแผ่วเบาจนน้ำที่กำลังเคลิ้มหลับต้องฝืนลืมตาขึ้นมา ดวงตามีน้ำใสไหลออกมาจนชานชะงักไป 

“ม-ไม่มีแรงขยับตัวเลยครับ...ฮื้อ” น้ำร้องไห้ออกมาเสียงดังจนชานทำอะไรไม่ถูกเพราะความร้อนแผ่ออกมาจากร่างเล็กด้วย  

ดูท่าแล้วคงจะเป็นไข้ ชานจึงรีบอาบน้ำให้ร่างเล็กและอาบให้ตัวเองด้วย น้ำร้องไห้ตลอดเวลาเพราะปวดไปทั้งตัวเลย 

น้ำถูกอุ้มไปนั่งที่เตียงและยังถูกสั่งห้ามอย่าเพิ่งหลับเพราะยังไม่ได้ทานข้าวและทานยา น้ำจึงนั่งสะลึมสะลืออยู่บนเตียง  

ส่วนชานก็ลงไปบอกแม่บ้านให้เตรียมโจ๊กและยาตามที่เขาบอกแล้วกลับขึ้นมาบนห้องเห็นน้ำนั่งสัปหงกอยู่ 

“ตัวเล็กตื่นก่อน” ชานตบแก้มใสเบาๆ จนน้ำต้องลืมตาขึ้นมา 

ตาแดงก่ำเพราะกำลังจะหลับแต่ถูกปลุกเสียก่อน ชานยกโต๊ะวางของมาใกล้เตียงเพื่อเอาไว้วางโจ๊กที่แม่บ้านจะเอาขึ้นมาให้ 

“ผมเหนื่อย...ฮึก!...หิวข้าวด้วย” เด็กน้อยร้องไห้ออกมาอีก ทำเอาชานทำอะไรไม่ถูกเพราะเขามีแค่ฝาแฝดและไม่มีน้อง จึงไม่รู้จะรับมือยังไง น้ำเช็ดน้ำตาออกก่อนจะชูมือขึ้นทั้งสองข้าง  

“อุ้มไปเข้าห้องน้ำหน่อยครับปวดฉี่” เด็กงอแงพูดออกมา  ชานรู้สึกเหมือนเมื่อคืนเขาคิดผิดมหันต์ที่หิ้วเด็กคนนี้กลับมาบ้าน  

นี่เขาหิ้วมาเพื่อสนองตัณหาหรือหิ้วมาเพื่อรับเลี้ยงดูก็ไม่รู้! 

 

 

 

 

-------------++++++++++++------------ 

ความคิดเห็น