facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Blood 17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 527

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ส.ค. 2563 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Blood 17
แบบอักษร

เจคอปเคยถามตัวเองอยู่หลายครั้งว่าแม่ของเขารักเขาจริงๆ บ้างมั้ย เพราะตั้งแต่ที่แม่เดินจากพ่อไป แม่ของเขาก็ไม่เคยกลับมาหาเขาอีกเลยจนเจาอายุสิบห้า เขาดีใจมากที่แม่มาหา แต่แม่ของเขาก็มาพร้อมกับลูกใหม่ มาแนะนำลูกใหม่และมาบอกเขาว่าคิดถึง แน่นอนว่าคำว่าคิดถึงของแม่นั้น ต่อให้มันจริงหรือไม่จริงก็ตามมันทำให้เขาอบอุ่นไปทั้งหัวใจ

 

แต่หลังจากนั้นก็ปีนึงครั้งสองครั้งแม่จะนัดเขาไปเจอที จนเขาสิบแปดเขาก็ขอพ่อออกมาอยู่ข้างนอก ตอนแรกทั้งพ่อและแฟนพ่อต่างก็ไม่ยอมเพราะกลัวเขาจะลำบาก แต่เขาก็อยากใช้ชีวิตของเขาเองจนในที่สุดเขาก็ขอพ่อออกมาอยู่ข้างนอกได้

 

ตอนแรกเขาจะอยู่หอพักหรือคอนโด แต่แฟนของพ่อเป็นห่วงเลยได้บ้านหลังนี้มาแทน เขาเลยได้มาอยู่ที่นี่ช่วงเข้ามหาลัย จากนั้นแม่ก็มาหาเขาบ้างแต่แม่ก็มักจะพูดแดกดันอยู่บ่อยครั้งเวลามา พอนานๆ เข้า แม่เขาก็เริ่มมาหาเขาแค่เวลาเงินที่สามีให้ไม่พอใช้เท่านั้น คำถามที่เคยเกิดขึ้นมันได้วนกลับมาหาเขาอีกครั้ง แม่นักเขาจริงๆ หรือเปล่า แต่ถึงคำตอบของแม่จะเป็นยังไงเขาก็ยังรักแม่ของเขา เพราะแม่เป็นผู้ให้กำเนิดเขา เป็นผู้ให้ชีวิต

 

“พี่เจครับ” เอวาเอ่ยเรียกเจคอปอย่างแผ่วเบา เพราะเจคอปยังคงร้องไห้ไม่หยุด

 

“พี่ขอโทษนะ ที่ทำให้เราเห็นอะไรแบบนี้” เจคอปยอมเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะค่อยๆ ปาดน้ำตาของตัวเองและพูดกับเอวา

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ เราเป็นคู่ชีวิตกันนะ ไม่ว่าพี่จะเจออะไร ผมจะอยู่ข้างๆ พี่เสมอ” เอวาค่อยๆ เช็ดน้ำตาให้กับเจคอปก่อนจะพูดกับเจคอปและส่งยิ้มบางไปให้

 

พรึบ!!

 

“ขอบคุณนะครับ” เจคอปสวมกอดเอวาและเอ่ยขอบคุณ เอวาก็กอดเจคอปตอบ

 

ทั้งสองนั่งกอดกันอยู่สักพักเจคอปก็เริ่มดีขึ้น เอวาเลยลุกขึ้นทำอาหารเช้าให้เจคอปกิน ส่วนเจคอประหว่างรอเขาก็ไม่ลืมที่จะโอนเงินให้แม่ของตน ถึงแม้ว่าแม่ของเขาจะบอกว่าไม่เอา แต่ยังไงเจคอปก็ให้แม่อยู่ดี

 

“พรุ่งนี้กลับหอกันเลยหรือเปล่า” เอวาเอ่ยถามเจคอประหว่างที่ทั้งสองคนนั่งกินข้าวกัน

 

“พี่จะพาเอวาไปหาพ่อพี่ก่อน” เจคอปว่า

 

“จะดีหรอ วันนี้ก็พึ่งทะเลาะกับแม่พี่ไป” เอวาว่า

 

“ไม่เป็นไรหรอก พ่อพี่ต้องเข้าใจ จะพาไปแนะนำให้รู้จักน้องสาวพี่ด้วย”

 

“พี่เจมีน้องสาวด้วยหรอ”

 

“ลูกติดของแฟนพ่อพี่น่ะ เธอน่าจะอ่อนกว่าเอวาหนึ่งปี เพราะเธอพึ่ง year 13”

 

“อ่าครับ ถ่าพี่เจไม่ติดอะไร ผมก็ไม่อะไรครับ” เอวาว่า เจคอปก็พยักหน้าน้อยๆ จากนั้นทั้งสองก็กินข้าวกันต่อ

 

หลังจากกินข้าวเสร็จเจคอปก็รับหน้าที่เอาจานไปล้าง หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จทั้งสองก็มานั่งเล่นกันที่ห้องนั่งเลย ระหว่างนั้นเจคอปก็ตัดสินใจเล่าเรื่องของตัวเองให้เอวาฟัง เอวาก็รับฟังอย่างตั้งใจ ช่วงไหนที่เจคอปเงียบเอวาก็จะคอยลูกแขนของเจคอปเบาๆ

 

พอเจคอปเล่าเรื่องของตัวเองจบ เอวาก็เริ่มเล่าเรื่องของตัวเองและเครื่องตระกูลของตนด้วย พอเจอคอปมีคำถามอะไรเอวาก็จะตอบ เพราะงั้นในวันนี้เลยทำให้ทั้งสองรู้เรื่องของอีกฝ่ายมากขึ้น และมันก็ทำให้ทั้งสองอยากจะรักและดูแลกันและกันมากขึ้นไปอีก…

 

วันถัดมา

 

เช้าวันถัดมาเจคอปก็พาเอวาขับรถมาที่บ้านของเขาที่เขาเคยอยู่เมื่อตอนเด็กๆ ซึ่งเขาได้โทรบอกพ่อแล้วว่าเข้าจะเข้าไปที่บ้าน

 

“ป่ะครับเข้าบ้านกัน” หลังจากที่ทั้งสองจอดรถและลงจากมอเตอร์ไซค์แล้ว เจคอปก็หันมาพูดกับเอวายิ้มๆ

 

“ครับ” เอวาพยักหน้ารับเล็กน้อยจากนั้นทั้งสองก็พากันเดินเข้าไปในบ้าน

 

บ้านของเจคอปไม่ใช่บ้านที่ใหญ่เวอร์วัง แต่ก็ไม่ได้เล็กเมื่อเทียบกับบ้านหลังอื่นๆ ภายในรั้วบ้านนั้นมีที่จอดรถสำหรับสองคัน รอบๆ บ้านก็มีสวนเล็กๆ มีต้นไม้ล้อมรอบอย่างร่มรื่น

 

“อ้าวมากันแล้วหรอเจ” พอมั้งสองเดินเข้าไปในบ้าน ก็เจอกับชายหนุ่มร่างบางส่งยิ้มมาให้

 

“สวัสดีครับน้าลิค นี่เอวาครับแฟนผมเอง” เจคอปเอ่ยทักทายชายหนุ่ตรงหน้าก่อนจะแนะนำให้ลิครู้จักกับเอวา

 

“แฟนเจหรอ น่ารักนะเนี่ย ยินดีที่ได้รู้จักนะครับเรียกน้าว่าน้าลิเหมือนเจเขาก็ได้นะครับ” ลิคว่า

 

“ครับ” เอวาโค้งให้เพียงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพต่อลิค

 

“มาๆ น้าว่ามานั่งกันก่อนมา” ลิคชวนให้รั่งสองนั่งลงเพราะพวกเขายืนคุยกันมาพักนึงแล้ว

 

“น้าลิคครับแล้วพ่อกับลิซล่ะครับ” เจคอปเอ่ยถาม

 

“พ่อเราเขาทำงานอยู่น่ะ เดี๋ยวอีกสักพักก็ลงมา ส่วนลิซเห็นว่าแต่งตัวอยู่” ลิคตอบยิ้มๆ

 

“อ๋อครับ”

 

“พ่อ~~~ อ๊ะ!! พี่เจ~~ น้องคิดถึงงงง”

 

นั่งไปสักพักก็มีเสียงหวานใสดังมาจากทางบันได และตามมาด้วยเจ้าของเสียงที่กำลังวิ่งตรงไปที่พี่ชายต่างสายเลือดอย่างเจคอปด้วยความดีใจและคิดถึง

 

“หึๆ ไงเรา” เจคอปเอ่ยทักลิซพลางยื่นมืไปลูบหัวแบบที่เขาชอบทำ

 

“ดีใจจังที่พี่เจมา พี่เจอ่ะไม่ค่อยว่างมาหาลิซเลย”

 

“ขอโทษนะ พอดีพี่ไม่ค่อยมีเวลาว่างเลยน่ะ เรียนหมอก็งี้แหละ”

 

“อย่าหักโหมมากนะคะ ดูแลตัวเองด้วย เอ๊ะ? นี่ใครคะพี่เจ” ลิซพูดกับเจคอปด้วยความเป็นห่วง แต่พอสายตาไปสบเจ้ากับเอวา ลิซก็หันหลับมาถามพี่ชายตนทันที

 

“นี่เอวาแฟนพี่เอง”

 

“สวัสดี” เอวาทักทายลิซเล็กน้อย

 

“ถามจริงงงง พี่เจนี่คือเคะในอุดมคติของลิซชัดๆ ตัวเล็ก ผิวขาวจัด หน้าหวาน ปากอมชมพู งือออ ลิซขอ!!”

 

“ไม่ได้!!”

 

“ลิซ!!”

 

เสียงของเจคอปดังขึ้นพร้อมกับเสียงของลิค เสียงของเจคอปนั้นแสดงออกอย่างชัดเจนว่ากำลังหวงเอวา ส่วนน้ำเสียงของลิคนั้นมันเป็นน้ำเสียงที่เอาไว้ดุลิซ ส่วนเอวาก็ได้แต่มองทุกคนอย่างมึนงง

 

“เสียงดังอะไรกันหืม?” อยู่ๆ ก็มีอีกเสียงดังขึ้น พอเจคอปหันไปมองก็เห็นว่าเป็นพ่อของตน

 

“พ่อสวัสดีครับ” เจคอปเอ่ยทักทายพ่ของตน

 

“อืม สบายดีนะ แล้วนี่ใครล่ะ” พ่อของเจคอปที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆ เจคอปพูดขึ้นพร้อมกับตบไหล่ลูกชายเบาๆ และไม่ลืมที่จะถามถามถึงเอวา

 

“ผมสบายดีครับ ส่วนนี่เอวาแฟนผมครับ” เจคอปว่า

 

“สวัสดีครับ” เอวาเอ่ยทักทายพ่อของเจคอป และไม่ลืมที่จะยกมือไหว้แบบที่แม่ตนเคยสอน

 

“คนไทยหรอ” พ่อเจคอปเอ่ยถาม

 

“เป็นลูกครึ่งครับ”

 

“อ๋อๆ เอาเป็นว่าไว้ค่อยคุยกันนะ ลิคอาหารเสร็จยัง”

 

“น่าจะเสร็จแล้วครับ ก่อนผมออกมาก็เหลือไม่เยอะแล้ว”

 

“โอเค งั่นเราไปกินข้าวกันก่อนดีกว่าเรื่องอื่นค่อยว่ากัน” พ่อของเจคอปว่า

 

จากนั้นทุกคนก็พากันเดินไปยังห้องรับประทานอาหาร ระหว่างที่พวกเขากินข้าวกันพวกเขาไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะคุยหรือไม่มีเรื่องคุย แต่ทุกคนทำเหมือนยึดเป็นหลักของบ้านนี้ว่าจะไม่ค่อยคุยกันระหว่างมื้ออาหารจะมรเพียงถามแค่เรื่องอาหารว่าอร่อยมั้ย หรือถูกใจหรือเปล่ามากกว่า และเมื่อมื้ออาหารจบลงทุกคนก็พากันมานั่งที่ห้องรับแขก

 

“เจอกันได้ยังไง” นั่งเงียบกันสักพักพ่อของเจคอปก็เริ่มพูดขึ้น

 

“เจอกันที่มหาลัยครับ พอดีเธอวาเขาเป็นญาติกับอาจารย์ที่สอนผม เราเลยได้เจอกัน” เจคอปเป็นคนตอบ

 

“หรอ แล้วคบกันนานหรือยัง”

 

“พึ่งคบกันได้ไม่นานครับ” เจคอปตอบไปโดยเอาวันแต่งของพวกเขาเป็นวันคบกัน

 

“ถ้ารักกันฉันก็ไม่ห้ามอะไร ถ้ารักกันก็ดูแลกันดีๆ” พ่อของเจคอปว่า

 

“ขอบคุณครับ” เอวาเอ่ยขอบคุณก่อนจะยกมือไหว้และกราบพ่อของเจคอปตามแบบที่แม่ของตนเคยสอน

 

“ฉันชอบความเป็นไทยก็ตรงนี้แหละ นอบน้อมและมือไม้อ่อน” พ่อของเจคอปว่าพลางส่งยิ้มมาให้เอวา เอวาก็ยิ้มให้พ่อของเจคอปอย่างดีใจเมื่อได้รับคำชม

 

“ขอบคุณนะครับที่เข้าใจพวกเรา” เจคอปว่า

 

“ต้องเข้าใจสิเพราะฉันก็ยืนอยู่จุดเดียวกับแก ฟังนะเจคอป ไม่ว่าจะชายหญิง ชายชาย หญิงหญิง หรือจะเพศไหน รูปร่างหน้าตาแบบไหนมันก็ไม่สำคัญเลย”

 

“สิ่งที่สำคัญคือความรักที่ทั้งสองมีให้กัน การดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน ความเข้าใจกันต่างหาก เพราะสิ่งเหล่านี้จะทำให้เราคบกับคู่ของเรากันยืด”

 

พ่อของเจคอปพูดสอนคนทั้งสอง จากประสบการณ์ของเขาเองส่วนหนึ่ง การที่เขาได้แต่งงานกับแม่ของเจคอปจนกระทั่งเลิกและมาคบกับพ่อของลิซมันทำให้เขาเห็นมุมมองความรักต่างๆ มันทำให้เขาเปิดกว้างในเรื่องของความรัก เขาเลยไม่คิดที่จะบังคับลูก

 

“ครับ ขอบคุณพ่อที่เข้าใจและสอนพวกผมในเรื่องนี้” เจคอปว่า

 

“อืม ตอนนี้คบกันก็ดูแลกันดีๆ” พ่อของเจคอปว่า

 

จากนั้นพวกเขาก็นั่งคุยนั่นนี้กันพักใหญ่ ก่อนที่เจคอปและเอวาจะขอตัวกลับเพราะพรุ่งนี้ทั้งสิงมีเรียน พอพวกเขากับมาถึงห้องพวกเขาก็พักกันสักพักและทำกิจกรรมประจำที่พวกเขาทำเวลาอยู่ด้วยกันจนดึกพวกเขาก็พากันเข้านอน…

 

 

 

มาแล้วน๊า~~~~ ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะ ถ้าคำผิดเยอะอะไรเยอะต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีพิมพ์ในมือถือบางทีมันเด้งคำออโต้และเรามองไม่ทันจนพิมพ์เลยไปแล้ว เอาไว้มีเวลาได้จับคอมจะทยอยแก้นะคะ

 

 

ความคิดเห็น