เวลาผ่านมาจนถึงเวลาต้องกลับบ้าน

ชั้นที่นั่งอยู่ในรถม้าก็หันไปมองทางป่าที่เคยเจอกัน

ส่วนทั้ง3องครักษ์ก็ไปอยู่ที่รถม้าอีกคัน

จูเลียกอดแขนวิลแน่นแล้วก็ขึ้นมาในรถม้าก่อนที่ประตูรถม้าจะออกตัว

จูเลียกอดวิล

ชั้นมองบนใส่พวกเขาแบบพี่กิ๊ก สุวจนี

พวกเราคุยเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ

ชั้นหันไปมองท้องฟ้าที่แปลกๆ

ชั้นมองเห็นบางอย่างกำลังบินตรงมา

เพล้ง!!!!!!!!!!!

โครม!!!!!

จู่ๆก็มีบางอย่างพุ่งเข้ามาในรถม้าจนกระจกแตก

สิ่งที่พุ่งเข้ามาคืออีกาสีดำเลือดท่วมจากกระจก

กา!!!!

จู่ๆฝูงกาก็พุ่งเข้ามาโจมตีรถม้าของเราจนรถม้าค่อยๆร่วงลงสู่พื้น

ชั้นคิดในใจในขณะที่รถม้ากำลังร่วงลง

ตู้ม!!!!!!

รถม้ากระแทกลงกับพื้นอย่างแรง

กา! กา! กา!

ฝูงกาบินวนฟ้าก่อนจะค่อยๆร่อนลงมาตรงรถม้า

พวกเราที่ร่วงลงมาก็ได้รับบาดเจ็บจนพวกเราเลือดออก

วิลและจูเลียดูจะไม่ได้สติเพราะแรงกระแทก

ฝูงกาค่อยๆกลายเป็นควันที่รวมตัวจนกลายเป็นหมอกรูปร่างประหลาด

หมอกค่อยๆพุ่งไปจับตัววิลขึ้นมา

ลูคัสฟาดแส้ลงไปยังหมอกจนมันขาดก่อนที่จาคอบจะพุ่งไปรับตัววิล

รถม้าของทั้ง3ค่อยๆจอดลงก่อนที่พวกเขาจะวิ่งมา

ควันดำพุ่งไปทำร้ายลูคัสก่อนที่จะสู้กัน

จาคอบวางวิลลง

ก่อนที่จาคอบจะเข้าไปช่วยลูคัสสู้อีกแรง

แดเนียลอุ้มจูเลียและวิลที่ไม่ได้สติไปยังรถม้า

กา!!

ควันเบนทิศทางมาที่ชั้นทันที

ฉวัะ!!!

ควันดำถูกบางอย่างตัดจนขาด

ชั้นจ้องไปยังควันดำนั่นก่อนที่ชั้นจะใช้พลังจิตบังคับก้อนหินค่อยๆรวมตัวกันแล้วพุ่งเข้าไปยังกลางควันดำ

กา!!!!

ควันค่อยๆสลายตัวกลับเป็นฝูงกาเช่นเดิมก่อนจะพุ่งมาหาชั้น

ฝูงกาที่กำลังจะเข้ามาทำร้ายชั้นก็ถูกบาเรียบางอย่างกันไว้จนพวกมันกระเด็นไป

เปรี๊ยะ!! เปรี๊ยะ!!

เหล่ากาค่อยๆใช้ปากของมันจิกเข้ามาที่บาเรียของชั้นจนมันใกล้แตก

เพล้ง!!!!

กา!!!!!!!!

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ>^<