ชั้นได้แต่พึมพัมขอโทษที่ไปว่าเขาว่าเป็นคนชั่ว

วินเซนต์จับข้อเท้าชั้นอย่างแผ่วเบา

ก่อนจะใช้สิ่งที่เขาหยิบมาเปิดฝา

เขาพูดพลางบรรจงทาลงที่ข้อเท้าของแผ่วเบา

เขายื่นกระปุกยาให้ชั้น

ชั้นรีบรับพลางตาเป็นประกาย

ชั้นชำเลืองมองเขา

จู่ๆก็มีเสียงหอนของหมาป่าดังขึ้น

จุ๊บ

จู่ๆวินเซนต์ก็ดึงมือชั้นไปจูบหลังมือ

และแล้วเขาก็จากไป

ชั้นได้สติก่อนจะหันไปมองทั้ง3คน

เช้าวันนี้ลูคัสยอมให้ชั้นไปสอนเด็กๆได้ พวกเขาเลยจะมาพาชั้นไป

ทั้งคู่วิ่งมาหาชั้น

ลูคัสวางชั้นบนเก้าอี้ไม้ตัวหนึ่ง

ทั้ง3เดินออกไปก่อนที่วิลจะเริ่มสอนเด็กๆ

ชั้นนั่งดูการสอนของวิลไปเรื่อยๆ

เด็กๆรีบวิ่งไปหยิบข้าวที่ถูกเตรียมไว้มากินทันที บางคนก็ไปวิ่งเล่นกัน

จู่ๆก็มีเด็กคนหนึ่งมาหาชั้น

เขาก้มหน้า

ชั้นยิ้มให้เด็กคนนั้นก่อนที่เด็กน้อยจะวิ่งหายไป

ชั้นเงยหน้าไปบนฟ้า

...จงตามหารักแท้ของเจ้า...

ชั้นยกมือขึ้นมาป้องแสงที่เข้าตา

ชั้นยิ้ม

____________________

อย่าลืมคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ>^<