email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 ดุจดาว กิจพิทักษ์ทรัพย์

ชื่อตอน : บทที่ 1 ดุจดาว กิจพิทักษ์ทรัพย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 132

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2564 08:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ดุจดาว กิจพิทักษ์ทรัพย์
แบบอักษร

ดุจดาว พาร์ท :

ณ.บริษัทStar on Earth. ใจกลางกรุงปารีส

"คุณพิชชี่ช่วยมาพบดาวที่ห้องหน่อยค่ะ.."

ฉันเอ่ยพูดขึ้นหลังจากที่ฉันเอื้อมมือไปกดยังปุ่มอินเตอร์คอมเพื่อที่จะเรียกเลขาอย่างคุณพิชชี่ที่กำลังนั่งทำงานอยู่ให้เข้ามาพบฉันภายในห้องทำงานเพื่อพูดคุยกัน..สวัสดีค่ะ..ฉันมีชื่อว่า ดุจดาว กิจพิทักษ์ทรัพย์หรือว่าจะเรียกแบบง่ายๆสั้นๆ ว่าดาวก็ได้ค่ะ..ตัวฉันนั้นเรียนจบมาได้ 1 ปีแล้วแถมตอนนี้บริษัทผลิตเสื้อผ้าแบรนด์ดังย่าง Star on Earth ที่ฉันสร้างมาเองกับมือตั้งแต่อายุ 20 ก็กำลังไปได้ด้วยดี..ไม่สิ!! มันดีมากและมันก็ช่างดีเกินคาดจริงๆ บอกตามตรงเลยว่ามันเหลือเชื่อมากที่บริษัทผลิดเสื้อผ้าของฉันมันเติบโตแบบรวดเร็วขนาดนี้..มันเติบโตอย่างก้าวกระโดดจนฉันอดตกใจไม่ได้..จากเด็กสาวในวัย 15 ที่ถูกพ่อส่งตัวให้มาเรียนอยู่ที่นี่เพียงลำพังโดยไม่มีใคร..ต้องทำงานหาค่าขนมกินเองตั้งแต่ยังเด็กมันถือว่าเหลือเชื่อแบบสุดๆและใช่ว่าฉันจะไม่มีเงินหรอกนะ..ฉันมีเงิน..แต่ว่าเงินส่วนนั้นเอาไว้เป็นค่าเรียนส่วนเท่านั้น..ค่าขนมค่าที่พักต้องหาเอาเอง..ถึงแม้ว่าจะขอเงินได้แค่เพียงแค่ฉันนั้นเอ่ยปากขอแต่ว่าฉันนั้นก็ไม่ได้อยากที่จะขอ..ก็นะในเมื่อเขาคนนั้นอยากที่จะส่งตัวฉันมาที่นี่แบบเร่งด่วนขนาดนั้นมันก็รู้แล้วไม่ใช่หรอว่าเขาไม่ต้องการ..มีเพียงแค่คุณปู่คุณย่าเท่านั้นล่ะมั้งที่ต้องการฉัน..แถมการมาที่นี่ก็ทำให้ฉันไม่ได้บอกลาใครๆทั้งคุณปู่คุณย่าหรือแม้แต่เพื่อนสนิดเพียงคนเดียวของฉัน..ซึ่งฉันก็จะต้องทำให้เขาเห็นให้ได้ว่า..ฉันนั้นก็สามารถอยู่รอดในประเทศนี้ได้อย่างสบายเมื่อฉันไม่มีคนอย่างเขา!!!!!! หึ!!

ก๊อก!! ก๊อก!! ก๊อก!!!

"เชิญค่ะ..." ฉันเอ่ยอนุญาต

"คุณดาวมีอะไรให้พิชชี่รับใช้คะ..?" เลขาสาวลูกครึ่งไทยปารีสเอ่ยถามฉันขึ้นหลังจากที่เปิดประตูเข้ามาภายในห้องทำงานของฉัน

"คุณพิชชี่ช่วยสรุปผลการะชุมวันนี้ส่งมาให้ดาวหน่อยนะคะ..แล้วก็เรื่องตัวนายของแบบเสื้อผ้าทางนั้นหานายแบบได้รึยังคะคุณพิชชี่..เสื้อผ้าของเราต้องเปิดตัวเดือนหน้านี้แล้วนะคะ.." ฉันเอ่ยขึ้น

"เอ่อ..คือว่าทางฝ่ายจัดหานายแบบนั้นกำลังดำเนินการหาอยู่ค่ะคุณดาว...ส่วนเรื่องสรุปการประชุมบ่ายนี้เสร็จแน่นอนค่ะคุณดาว.." คุณพิชชี่รายงาน

"งั้นหรอกหรอ...แล้ววันนี้มีอะไรที่ดาวจะต้องทำอีกไหมคะคุณพิชชี่..?" ฉันเอ่ยถามขึ้นก่อนที่จะใช้มือของตัวเองปิดแฟ้มเอกสารลงทันทีเมื่อฉันนั้นจัดการเอกสารเสร็จเรียบร้อยแล้ว...

"ไม่มีแล้วค่ะคุณดาว..." ฉันพยักหน้ารับเบาๆ

"โอเคค่ะ..แล้วถ้าเกิดว่ามีอะไรเร่งด่วนหรือผิดพลาดคุณพิชชี่ก็โทรหาดาวได้ตลอดเลยนะคะ...ส่วนเรื่องผลสรุปการประชุมนั้น..ถ้าเกิดว่าคุณพิชชี่ทำเสร็จแล้วก็เอาวางไว้บนโต๊ะได้เลยแล้วกันนะคะ..วันนี้ดาวขอกลับก่อนพอดีว่าวันนี้ดาวรู้สึกไม่ค่อยสบาย..." ฉันเอ่ยขึ้นก่อนที่จะลุกขึ้นยืนจนเต็มความสูงและคว้าเอากระเป๋าสะพายใบหรูขึ้นมาสะพายไว้บนไหร่บางของตัวเองและก้าวเท้าเดินออกจากห้องทำงานในทันที..

........................................................

ฝุป!! ยวบบบบบ!!!

"เฮ้อออออ!! เหนื่อยจังเลยให้ตายสิ..." ฉันที่กลับมาถึงคอนโดแล้วก็ตรงดิ่งเข้ามาภายในห้องนอนสุดหรูหราสีขาวสะอาดตาของตังเองในทันทีก่อนที่ฉันนั้นจะทิ้งตัวนอนลงบนเตียงหนานุ่มอย่างแรงพร้อมกับที่เปลือกตาบางที่ถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางจะค่อยๆปิดลงอย่างช้าๆและตัวฉันก็ค่อยๆดำลึกสู่ห้วงนิทาไป..

...

.....

.......

วูบบบบบบ~

 

'บ่แต้...อึก!!'

.

.

'บ่ไจ้ป้อแม่นก่อ...บ่ไจ้ป้อเฮาแม่นก่อ!!! ฮึก!'

.

.

'หนอย~สูยังมีหน้าปิ๊กมาแฮ๋มก๋า!!?'

'ฮึก'

'ปิ๊กมาอ่ะยั๋ง!!?'

.

.

.

'บอกปี้ก๋า!! บ่ไจ้ป้อเฮาแม่นก่อ ฮึก!! ฮื่อออ!'

'ใช่ก่อช่อเอื้อง..ฮื่ออออ!! ตอบพี่มาช่อเอื้อง!'

.

.

'รู้ก่อ..ว่าครูเปิ้นน่ะ..รอสูมาเมินเต้าใดแล้ว!!!'

.

.

.

'ฮึก!! ฮึก!! ป้อออออออออออ!!!!!!!!!!'

'ฮึก!! ฮื่อออออออออ!!! ป้ออออ!!!!!!!!!'

.

.

.

.

(ตัดมาตอนรำดาบหน้าไฟ#ยืมรูป)

'ถ้าลูกนั้นผิดคำสาบาน..ขอฮื้อลูกมีอันเป็นไป'

'ขอฮื้อลูกตายโด้ยคมดะ..//ปี้ดาวนิล!!!'

..

..

...

'ฮึก!! ปะ..ป้อเจ้า..ถ้าจาดหน้ามี๋จริ๋ง..ขอฮื้อดาวนิล..ได้เกิดเป็นลูกป้อแฮ๋มนะเจ้า...ฮึก!!!'

..

...

....

'ผมขอร้อง...คุณออกไปจากชีวิตผมสักที!!!'

..

.....

.......

ฉึก!!!!!! พรึ่บบ ตุ้บ!!

'ดาวนิล!!!!!!!! ไม่นะ!!!! ดาวนิล!!!!!!!!!!!'

...................................................

.....................................

"ไม่นะ..ไม่นะ..อย่า!!!!!!!!!!!!"

เฮือก!!!!!! พรึ่บ!!

"แฮ่ก!! แฮ่ก!! อะ..อะ..อีกแล้วหรอเนี่ย..ฝันนี่มัน.."

ฉันที่สะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาจากฝันร้ายก็ถึงกับนั่งหอบหายจนตัวโยน..เหงื่อไหลไปทั่วทั้งตัวไม่ต่างจากใบหน้าทั้งที่ทั้งห้องนั้นเปิดแอร์จนเย็นช่ำไปทั่วทั้งห้อง..มันกลับมาอีกแล้วสินะ..ฝันแบบนี้มันกลับมาอีกแล้ว..ให้ตายสิ!! ฉันคิดว่าฝันแบบนี้มันจะหาหายไปแล้วซะอีก..คิดว่ามันจะหายไปจากฉันแบบไม่มีวันกลับมาอีก..ซึ่งที่จริงแล้วฉันเคยฝันแบบนี้...ฉันฝันถึงผู้หญิงคนหนึ่งเมื่อ 5 ปีก่อน ฉันเอาแต่ฝันถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่มีใบหน้าที่เหมือนกันกับฉันราวกับคนคนเดียวกัน..เพียงแต่คนในฝันนั้นดูท่าจะมีอายุมากกว่าฉันมากอยู่พอควร..ฉันนั้นฝันเห็นชีวิตประจำวันของเธอคนนั้นมาตลอด..รวมไปถึงผู้ชายคนนั้นด้วย..ผู้ชายที่เธอคนนั้นรัก..เพียงแค่ฉันไม่เห็นหน้าเขาเหมือนกับคนอื่นๆเท่านั้นเอง...และฉันนั้นก็มักจะเฝ้าฝันอยู่แบบเดิม..แบบนี้ซ้ำๆ ฝันอยู่แบบนี้มา 2 ปีเต็มๆ ก่อนที่ฝันมันจะหายไปเมื่อฉันขึ้นปี 3 และมันก็กลับมาอีกครั้งในวันนี้...ทำไมกันนะ..ทำไมถึงต้องฝันแบบนี้ด้วย...ว่าแต่ว่า...

"เธอเป็นใครกันแน่นะ..ดาวนิล ปวงคำ.."

......................................................

#ตอนแรกมาแล้วววววว

 

ความคิดเห็น