29 [に じゅうきゅう]
-
บ้านของเนเนะ
-
สึคาสะพาวาร์ปกลับมาบ้านของเธอ
-
เนเนะนี่สึคาสะคุง ในเมื่อจะพาฉันวาปกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้แท้ๆทำไมรีบพามาจัง
-
เนเนะฉันยังไม่ได้บอกลาพวกฮานาโกะคุงเลย
-
สึคาสะเพราะผมจะมาเคลียกับเนเนะให้รู้เรื่องไง
-
เนเนะค..คือว่า..
-
เนเนะกำลังจะหาจ้อแก้ตัวแต่มันสายไปแล้ว..
-
สึคาสะเนเนะจะทำให้ผมบ้าตายไปเลยหรือไง!!
-
สึคาสะชอบเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายตลอด ทั้งๆที่อ่อนแอซะขนาดนี้
-
สึคาสะแค่บีบนิดหน่อยก็ตายแล้วแท้ๆ
-
สึคาสะเอื้อมมื้อไปบีบคอเนเนะอย่างเบามือ
-
เขาไม่อยากให้คนตรงหน้ากลัวเขา
-
แต่ถ้าไม่สั่งสอนก็คงไม่จำสักที
-
เนเนะ...
-
สึคาสะเนเนะก็รู้นิว่าถ้าผมโกรธจะเป็นยังไง
-
เนเนะฉ...ฉันขอโทษ
-
เนเนะข..ขอโทษนะ
-
เนเนะพูดด้วยน้ำเสียงสั่น
-
ไม่ใช่แค่น้ำเสียงแต่ตอนนี้ตัวเธอก็สั่นยิ่งกว่าลูกนกในรังเสียอีก
-
สึคาสะขอโทษ?
-
สึคาสะขอโทษแล้วก็กลับไปทำอีกอะหรอ?
-
เนเนะฉ...ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว
-
เนเนะข..ขอโทษนะ
-
สึคาสะแล้วผมจะไปเชื่อใจอะไรเนเนะได้ละ :)
-
สึคาสะเลื่อนมือจากที่คอมาบีบที่ไหล่ทั้งสองข้างแทน
-
เนเนะฉ..ฉันสัญญา
-
เนเนะป..ปล่อยฉันไปเถอะนะ สึคาสะคุง..
-
สึคาสะได้สิ...แต่เนเนะต้องบอกเหตุผลมาก่อนว่าทำไมถึงบุ่มบ่ามเขาไปในคลังหนังสือ 16 นาฬิกาขนาดนั้น
-
เนเนะก...ก็ฉันอยากรู้เรื่องของสึคาสะ..
-
เนเนะมีแต่สึคาสะที่รู้เรื่องของฉัน
-
เนเนะจนบางทีฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสึคาสะคุงเลย
-
สึคาสะทำไมเนเนะถึงอยากรู้เรื่องของผมนักละ
-
สึคาสะทั้งๆที่เนเนะไม่มีความจำเป็นต้องรู้แท้ๆ
-
เนเนะ...
-
เนเนะ(นี่ฉัน...ไม่มีความจำเป็นต้องรู้หรอ?)
-
เนเนะฮึก...ก...
-
จู่ๆน้ำตาของเนเนะก็ไหลออกมา
-
สึคาสะ...
-
เนเนะอ๊ะ...ขอโทษ ฉันไม่ได้เป็นอะไรหรอก
-
เนเนะรีบซับน้ำตาที่ไหลออกมา
-
หมับ!
-
สึคาสะจับข้อมือเนเนะทั้งสองข้างด้วยมือเพียงมือเดียว
-
สึคาสะมานี่ ผมเช็ดให้
-
สึคาสะเอานิ้วของตัวเองค่อยๆเกลี่ยน้ำตาของเนเนะออกช้าๆ
-
สึคาสะผมคงจะมีความลับกับเนเนะมากไปสินะ
-
สึคาสะขอโทษนะ
-
เนเนะ...
-
สึคาสะผมจะเล่าให้ฟังเท่าที่เล่าได้นะ
-
สึคาสะกอดเนเนะอย่างเบามือ
-
สึคาสะผมกับอามาเนะเป็นพี่น้องกัน แต่เราเป็นพี่น้องที่ไม่ค่อยเหมือนพี่น้องคู่อื่นเท่าไหร่
-
สึคาสะผมน่ะ โดนอามาเนะฆ่าด้วยมีดอันนั้นที่อามาเนะใช้อยู่นั่นแหละ
-
เนเนะ...
-
สึคาสะแต่ถ้าคิดดูแล้วอาจจะเป็นเพราะเมื่อก่อนผมทำไว้เยอะด้วยละมั้ง...
-
สึคาสะคงบอกได้แค่นี้แหละนะ
-
เนเนะอื้มม..
-
เนเนะขอบคุณนะที่ยอมเล่าให้ฉันฟัง
-
สึคาสะทีนี้เนเนะก็อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายอีกนะ
-
สึคาสะเนเนะไม่ใช่สิ่งลี้ลับเหมือนผม
-
สึคาสะเนเนะมีแค่ชีวิตเดียวนะ
-
เนเนะแต่ฉันดีใจนะที่ทุกครั้งที่ตกอยู่ในอันตราย สึคาสะคุงก็เข้ามาช่วยฉันตลอด
-
เนเนะขอบคุณนะ
-
สึคาสะอื้ม...นอนเถอะนะเนเนะเดี๋ยวผมก็จะกลับแล้ว
-
เนเนะอื้ม...
-
หลังจากรับคำได้ไม่นานเนเนะก็หลับลงไปจริงๆ
-
สึคาสะคงจะเหนื่อยมากเลยสินะวันนี้
-
สึคาสะอุ้มเนเนะไปที่เตียงนอนในห้องของเธอ
-
สึคาสะไม่อยากให้เธอรู้เรื่องของผมไปมากกว่านี้เลยนะ
-
สึคาสะ(กลัวเธอจะไม่เหมือนเดิม)
-
จุ้บ
-
สึคาสะจูบลงที่หน้าผากของเนเนะ
-
สึคาสะเอาละไปดีกว่า
-
ว่าแล้วสึคาสะก็หายไปจากห้องของเนเนะ
-
.
-
.
-
.
-
ห้องกระจายเสียง
-
สึคาสะกลับมาแล้ววว
-
ซากุระกลับมาแล้วหรอ
-
นัตสึฮิโกะไปไหนมาอีกละ ทำไมมาช้า
-
สึคาสะไปส่งเนเนะมาน่ะ :)
-
ซากุระ...
-
สึคาสะนี่มิสึบะทำไมปล่อยให้เนเนะเข้าไปในคลังหนังสือละ
-
สึคาสะเดินไปหามิสึบะที่นั่งอยู่เฉยๆ
-
มิสึบะผมก็พยายามห้ามแล้วนะ แต่รุ่นพี่ไชเท้าเป็นยังไงสึคาสะก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่หรอ?
-
สึคาสะทีหลังมีอะไรก็ช่วยๆห้ามหน่อย เนเนะไม่ได้เหมือนพวกเรานะ
-
มิสึบะสั่งเก่งจังนะสึคาสะ ยังไงก็ให้โคคุโจวไดติดตามรุ่นพี่เขาไว้ไม่ใช่หรือไง
-
ซากุระ...
-
ซากุระ(ถึงขนาดให้ภูติของตัวเองไปตัวหนึ่งเลยหรอ..?)
-
สึคาสะถึงจะเป็นโคคุโจวไดก็ไม่ได้แปลว่าจะป้องเนเนะได้จากทุกปีศาจนะ
-
สึคาสะนี่ซากุระทำอะไรอยู่หรอ
-
สึคาสะหันไปถามซากุระที่เหมือนจะนั่งเช็ดจานกับแก้วมาสักพักใหญ่แล้ว
-
สึคาสะจะมีแขกมาหรอ?
-
ซากุระนั่นสินะ อาจจะมีมาเร็วๆนี้แหละ
-
ซากุระยิ้นออกมาอย่างมีเลศนัย
-
มิสึบะ...
-
มิสึบะ(ควรบอกสึคาสะดีไหมนะ)
-
สึคาสะแขกคนนั้นจะเป็นใครกันนะ
-
สึคาสะจำไม่ได้เลยว่าเราเคยมีแขกล่าสุดเมื่อไหร่ :)
-
ซากุระเพราะอย่างนั้นฉันถึงเตรียมการต้อนรับเป็นอย่างดียังไงละ
-
.
-
.
-
.
-
.
-
W R I T E Rเอาแล้ววว
-
W R I T E Rเช็ดจานกับแก้วรอแล้วด้วย
-
W R I T E Rเจ๊แกน่าจะเอาจริง
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()