ทำกับหนังสือที่สำคัญพวกนี้ได้ยังไง

อ้าว อาจารย์กลับมาแล้วหรอ

ไง มาทำอะไรกันที่นี่

ยาชิโระคงไม่เคยเจอสินะ คนๆนี้คือผู้ดูแลคลังหนังสือ 16 นาฬิกา 'สึจิโกโมริ'

เขาคือสิ่งลี้ลับลำดับที่ 5

รู้จักกันไว้นะ

ฉันเกลียดเด็ก

เขาเป็นอาจารย์ของผมกับอามาเนะด้วยนะ

ตอนนี้ก็ยังเป็นอาจารย์ที่นี่อยู่

ใช่ ฉันคงต้องบอกเรื่องนี้กับยาชิโระแล้วสินะ

ความจริงแล้วมีปีศาจมากพอสมควรที่ปะปนอยู่ในกลุ่มมนุษย์

พวกเราที่เป็นสิ่งลี้ลับก็ต้องปะปนเข้าไปเช่นกัน เพื่อเล่าเรื่องเล่าของตนเอง

บางทีในหมู่เพื่อนของยาชิโระเองอาจมีคนที่ไม่ใช่มนุษย์อยู่ก็ได้

ผมไม่ให้อามาเนะบอกเอง

ผมคิดว่าถ้าเนเนะรู้อาจจะกลัวมากไปกว่าเดิมก็ได้

ว..ว่าแต่ทำไมถึงมีปีศาจที่หน้าตาเหมือนรุ่นพี่ไชเท้ามาโจมตีพวกเราละ

ก็ยัยเด็กนี่ดันไปเปิดอ่านเรื่องของในอนาคตงั้นสินะ

เอาเถอะ..

สิ่งที่เธอจะทำฉันอ่านมันแล้ว

นี่ใช่ไหมที่อยากได้

...

(นี่หรอที่ทำให้เนเนะต้องมาเสี่ยงตายแบบนี้)

ฉันแถมเล่มนี้ให้ด้วย

...

ไม่ได้!!

ไม่ได้!!

เป็นยาชิโระชอบหรอให้คนอื่นมาอ่านเรื่องของตัวเองน่ะ

ใช่ๆ

เห็นไหมละเพราะฉะนั้น

ห้ามดูของพวกฉันด้วย

...?

ทำลายหนังสือของตัวเองแบบไม่ลังเลเลยสินะ

ไม่มีหรอก หนังสือก็แค่เรื่องราวของคนๆหนึ่ง ถึงทำลายไปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่จำเป็นต้องมีหรอก

นี่เนเนะกลับกันเถอะ เดี๋ยวค่ำแล้วจะอันตราย

ไปกันเถอะ

เดี๋ยวสิ...ทิ้งผมงี้เลยหรอ

นายกลับกับฉันก็ได้

แต่ทีหลังห้ามพายาชิโระไปที่อันตรายอีกนะ

มันจะอันตรายต่อตัวนายและยาชิโระ

ผมก็ไม่ได้อยากพามาเท่าไหร่หรอกแต่รุ่นพี่ดูเหมือนจะอยากรู้เรื่องราวของสึคาสะให้ได้

แล้วนายคิดว่ามันดีกับยาชิโระหรอถ้าได้รู้

ผมก็ถามรุ่นพี่ไปแล้ว

แต่รุ่นพี่บอกว่าไม่ว่ายังไงเธอก็จะยอมรับ

บาปที่สึคาสะทำไว้มันหนักนะ

บาปของฉันก็เช่นกัน

นี่สินะเหตุผลที่ทั้งคู่ไม่อยากให้เนเนะอ่านในหนังสือของตัวเอง

ใช่ แต่ลำดับ 5 คิดยังไงถึงจะให้กัน?

ผมก็ไม่ได้คิดจะให้จริงๆนิครับท่านลำดับ 7

แค่อยากจะแกล้งเด็กคนนั้นเฉยๆ

แต่เหลือเชื่อเหมือนกันที่ทั้งสองยอมเผาหนังสือของตัวเอง

ของแบบนั้นมันไม่จำเป็นต้องมีหรอก

อดีตแบบนั้น เผาทิ้งนั้นแหละดีแล้ว....