อรุณสวัสดิ์อาโออิจัง

ฉันว่าฉันก็มาปกตินะ

อ๊ะ??!

จ..จ..จดหมาย!!

(หรือว่านี่จะเป็น..)

อ..อ..เอ่อ...

นานามิเนะ ซากุระ...

(เห้อ ของรุ่นพี่นานามิเนะเองหรอ)

(ทำไมเราถึงโล่งใจกันนะ)

(ก็ผู้หญิงนั่นแหละ)

อ..อาโออิ คือฉันคิดได้ว่าต้องไปห้องน้ำน่ะ เจอกันที่ห้องนะ

(ถึงยาชิโระ ขอโทษที่ส่งจดหมายมาโดยพลการ แต่นี่ก็ผ่านมา 3 วันแล้วหลังจากที่เราเจอกัน ฉันยังรอให้เธอมาดื่มน้ำชาด้วยกันเสมอหวังว่าเย็นนี้จะได้เจอกันนะ)

(P.S.ฉันจะให้คนของฉันไปรอหน้าห้องเรียนของเธอในตอนเย็น หวังว่าเธอจะมากับเขานะ)

จดหมายเชิงบังคับนี่มันอะไรกันเนี่ย

ว่าแต่...ทำไมรุ่นพี่นานามิเนะถึงอยากดื่มชากับฉันขนาดนั้นกันนะ

มันน่าสงสัยแปลกๆ

แต่ก็ช่างเถอะ เราคงระแวงมากไปเองมั้ง

...

...

ฮ..ฮ่ะ...มีอะไรหรอ

ขอโทษนะ ช่วยพูดใหม่ที

ไปกันหมดเลยหรอ ไปไหน?

อื้มๆ...ไม่ต้องห่วงหรอก

จ้าๆ

พวกนายนี่เป็นห่วงฉันมากไปแล้วนะ

ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วนะ

อื้อ..ฉันสัญญา

อื้ม..กลับกันเถอะ

(ไม่ได้กลับบ้านพร้อมอาโออิหลายวันแล้วเหมือนกัน)

??

คุณเป็นใครคะ??

คุณหนูหรอ??

อ้อ รุ่นพี่นานามิเนะ

(ฉันลืมเรื่องจดหมายเมื่อเช้าไปเลย)

(แย่แล้วสิอุสาสัญญากับสึคาสะคุงว่าจะกลับบ้านเร็วแท้ๆ)

เดี๋ยวฉันมานะทั้งสองคน

คือว่าวันนี้ฉันขอไม่ไปก่อนได้ไหมคะรุ่นพี่

คือฉันสัญญากับคนๆนึ่งไว้ว่าจะรีบกลับน่ะค่ะ

ค่ะ....อื้อ!!!??

แง้ อย่าทำน้องงง

จะเกิดอะไรขึ้นต่อละทีนี้