facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Blood 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 823

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2563 17:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Blood 4
แบบอักษร

ทุกวันเอวาจะต้องได้รับโทรศัพท์จากพี่ชาย ทั้งเช้าและก่อนนอนและเนื่องจากแม่ของเอวาตัดสินใจจะอยู่เที่ยวด้วย ตอนนี้ครอบครัวของเขาเลยไม่มีกำหนดกลับซึ่งตรงนี้เอวาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก และช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ เอวาก็มีคนคอยรับและส่งนั่นก็คือเจคอป ไม่รู้ว่าเพราะตารางตรงกันหรือว่าอะไร แต่เวลาเรียนกับเวลาเลิกเรียนของทั้งสองค่อนข้างเหมือนกัน จนทำให้เอวาได้ติดรถเจคอปอยู่บ่อยครั้ง

 

“นี่เอวา รู้เรื่องข่าวลือของพี่เจคอปปะ เห็นเขาว่าพี่เขากำลังคบกับคนในคณะเราอยู่ด้วยแหละ” แมรี่ที่นั่งก้มเล่นมือถืออยู่ อยู่ๆ เธอก็เงยหน้าขึ้นมาจากจอมือถือก่อนจะพูดกับเอวา

 

“แล้ว?” เอวาถามอย่างไม่ใส่ใจอะไร เพราะไม่ว่าเจคอปจะคบกับใครเอวาก็คิดว่ามันไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

 

“เฮ้อ~~ ก็ไม่แล้วไง แต่ฉันไม่เคยเห็นพี่เจคอปมาคณะเราเลยนะ จะมีเห็นก็แค่ตอนที่นายติดรถพี่เขามากับที่พี่เขาผ่านมาเจอพวกเราเกือบ….ทุกวัน? เฮ้ย!!! หรือเขาจะหมายถึงนายอ่ะ ในเพจนี้ก็บอกว่าไม่เคยจะเห็นรูปคนที่พี่เขารับส่งชัดๆ เลย มีแต่เห็นแค่ข้างหลัง และ….”

 

“เหลวไหล ไปเตรียมตัวไปเรียนได้แล้ว” เอวาปิดหนังสือที่อ่านก่อนจะพูดขัดแมรี่และลุกขึ้นยืนเพื่อเดินไปเรียน แต่ก็มีคนเดินมาหาเอวาเสียก่อน

 

“เอวา! เจอสักที เฮ้อ~”

 

“อาโอเว่น? มีอะไรหรอครับ” เอวามองไปที่อาของตนด้วยความแปลกใจ ก่อนจะถามน้อยๆ

 

“คืองี้ อาจะมาบอกเราว่าพรุ่งนี้อากับอาโคลจะไปต่างประเทศน่ะ พอดีพี่ชายอาโคลเขาจะไปฮันนีมูนรอบที่ล้านแปดเลยจะไปแบบแพ็คคู่ เขาเลยชวนอาโคลกับอาไปด้วย เพราะงั้น…”

 

“เลยไม่มีใครอยู่กับเอวา เฮ้อ~~ ไม่เป็นไรครับเอวาเข้าใจ อาโอเว่นกับอาโคลไปเที่ยวกันเถอะครับไม่ต้องห่วงเอวาหรอกเอวาดูแลตัวเองได้ แล้วก็อย่าบอกพี่อีคอนนะครับ ไม่งั้นมีหวังบินตรงกลับมาแน่ พวกพี่กับแม่และพ่อไปเที่ยวกันอยู่น่ะครับ” เอวาพอจะรู้ว่าโอว่นจะพูดอะไร เขาเลยพูดกับโอเว่นเพื่อนลไม่ให้โอเว่นเป็นห่วงตน

 

“แต่…”

 

“นะครับ เอาแบบที่น้องพูดนะ นะครับน้องสัญญาว่าจะดูแลตัวเองดีๆ” เอวามักจะเรียกแทนตัวเองว่าน้องเวลาที่เขาจะอ้อนคนในครอบครัว

 

“เฮ้อ~~~ โอเคๆ แต่เอวาต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ ไม่งั้นอาจะไม่ปล่อยให้เราได้อยู่ห่างตาอีก” โอเว่นว่าพลางลูบหัวของเอวาน้อยๆ เอวาก็ยิ้มให้โอเว่น

 

“งั้นอาไปล่ะ เดี๋ยวอาต้องกลับไปเตรียมตัวก่อนนี่ก็รีบมาสอนจนลืมมือถือเลยต้องเดินหาเรา อาไปนะ” โอเว่นว่ายิ้มๆ

 

“ครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ” เอวาว่ายิ้มๆ แล้วโอเว่นก็เดินกลับไปส่วนเอวาก็ชวนแมรี่ขึ้นห้องเรียน

 

“น้องหรอ? ทำไมเมื่อกี้นายแทนตัวเองว่าน้องล่ะเอวา” ขณะที่เดินไปที่ห้องเรียนแมรี่ก็หันมาถามเอวา เพราะเธออยากรู้ว่าทำไมเอวาถึงแทนตัวเองว่าน้อง

 

“เอาไว้อ้อนคนที่บ้านน่ะ” แมรี่ถามมาเอวาก็ตอบไปตามตรง เพราะเขาคิดว่ามันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ต้องปิดบัง

 

“เอ่อ น่ารักดีอ่ะ” แมรี่พูดยิ้มๆ เอวาก็ส่ายหัวน้อยๆ ทั้งสองเดินคุยกันมาสักพักก็ถึงห้องเรียนของตัวเอง ทั้งสองเดินไปนั่งที่ประจำของตัวเองและรออาจารย์เข้าสอน และไม่นานอาจารย์ของพวกเขาก็เข้ามาสอนทั้งสองเลยหันมาสนใจสิ่งที่อาจารย์สอน

 

 

และแล้วคาบสุดท้ายของวันก็จบลง เอวาและแมรี่ก็เก็บของและลุกขึ้นเดินออกจากห้องทันที ทั้งสองคุยกันว่าวันนี้พวกเขาจะหาอะไรกินกันข้างนอก เพราะวันนี้แมรี่ได้กลับบ้านเองส่วนเอวาก็รู้สึกไม่อยากทำอาหาร ใจจริงเขาก็ไม่ค่อยอยากกินข้างนอกสักเท่าไหร่เพราะคนมันเยอะ

 

“คิดออกยังว่าจะกินอะไร” ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินไปหน้ามอเอวาก็ถามแมรี่ที่ยังคิดไม่ออกสักทีว่าจะกินอะไร

 

“ถ้าบอกว่าอยากกินอาหารไทย จะพาไปกินมั้ย” แมรี่ตอบเอวาเหมือนจะแกล้งๆ แต่จริงๆ แล้วเธอก็อยากกินจริงๆ แต่ถ้าจะกินอาหารไทยต้องเข้าไปในตัวเมืองกว่านี้อีก ซึ่งนั่นเป็นที่ที่เอวาไม่อยากไปเป็นที่สุด ซึ่งข้อนี้แมรี่รู้ดี

 

“ถ้าอย่างงั้นเอาไว้ให้น้องเธอพาไปเถอะแมรี่ เราไม่ไปด้วยหรอก” เอวาว่าพลางส่ายหัวน้อยๆ อาหารไทยเขากินจนเบื่อแล้วด้วยซ้ำ เพราะอะไรน่ะหรอ ก็แม่ของเขาชอบทำไงและแน่นอนเขาเองก็ทำเป็น

 

“ใจร้ายจัง นี่ทำไมนายถึงไม่ชอบสถานที่ที่มีคนเยอะๆ อ่ะ ฉันก็รู้อยู่ว่านายไม่ชอบแต่ฉันก็ไม่รู้สักทีว่าทำไมนายถึงไม่ชอบ" แมรี่ถามอย่างสงสัย

 

“ก็แค่ไม่ชอบคนเยอะ คนเยอะแล้วมันวุ่นวาย” เอวาตอบไปตามความจริง แม้จะไม่ใช่ทั้งหมดก็เถอะ จริงๆ แล้วสาเหตุหลักๆ คือ ยิ่งคนเยอะกลิ่นเลือดก็จะตีกันมั่วไปหมดจนเขาปวดหัว

 

“แต่นายก็ยังมาเรียนได้นี่” แมรี่ว่า

 

“ถึงที่นี่คนจะเยอะในระดับหนึ่ง แต่มันก็ยังน้อยกว่าพวกในตัวเมืองหรือเมืองใหญ่ๆ อีกอย่างคณะเราก็อยู่เกือบในสุด คนเรียนก็ไม่เยอะเท่าคณะอื่นๆ” เอวาว่า

 

“ก็จริง” แมรี่ที่ฟังเอวาพูดก็พยักหน้าตาม

 

ปรี๊นๆ ปรี๊นๆ

 

ในขณะที่ทั้งสองเดินคุยกันอยู่ๆ ก็มีเสียงบีบแตร และเอวาก็คิดว่าเขาคงไม่ต้องเดาว่าเป็นใครเพราะกลิ่นเลือดและไอ้นิสัยชอบบีบแตรใส่เขา เอวาคิดว่ามีอยู่แค่คนเดียว เอวาหันไปมองคนที่จอดรถคู่ใจอยู่ข้างๆ เขา และก็เช่นเคยชายหนุ่มไม่ได้มาเพียงคนเดียวแต่มีเพื่อนรักของเขาตามมาด้วย

 

“อ้าวพี่เจ พี่ริค” แมรี่มองคนทั้งสองก่อนจะเอ่ยทักยิ้มๆ

 

“ไงครับน้องแมรี่ นี่กำลังจะกลับบ้านหรอครับ ให้พวกพี่ไปส่งมั้ย” ริคพูดยิ้มๆ

 

“ไม่เป็นไรครับ พอดีเราไม่ได้กำลังจะกลับบ้านน่ะครับ” เอวาเอ่ยปฏิเสธ

 

“อ้าวหรอแล้วกำลังจะไปไหนกันล่ะ” ริคถาม

 

“เอ่อ…”

 

“พอดีแมรี่กับเอวากำลังจะไปหาอะไรกินกันค่ะ พวกพี่ไปด้วยกันมั้ยคะ” แมรี่ตอบริคก่อนจะถามคนทั้งสองยิ้มๆ

 

“บังเอิญจัง พี่กับไอ้เจก็ว่าจะไปหาอะไรกินกันอยู่พอดีเลย แล้วนี่จะไปกินอะไรกันอ่ะ”

 

ริคถามแมรี่แล้วคนทั้งสองก็คุยกันอยู่พักใหญ่โดยมีเอวาและเจคอปเป็นเหมือนตัวประกอบ และในที่สุดทั้งสองก็ตกลงกันเองเสร็จสรรพว่าเปลี่ยนใจจะไปทำอะไรกินกันที่ห้องของเจคอปโดยที่ทั้งสองไม่ได้ถามเจ้าของห้องหรือเอวาเลย

 

“แมรี่เราว่า…”

 

“ไม่เป็นไรหรอก ไม่ชอบคนเยอะๆ ไม่ใช่หรอ ทำกินกันที่ห้องฉันก็ได้ หรือจะไปห้องนาย??” เจคอปที่เห็นว่าเอวาจะปฏิเสธเพื่อนตน เขาจึงพูดดักเอวา

 

“ถ้าให้เลือกผมของเลือกอย่างแรก เพราะผมไม่มีทางให้ใครก้าวก่ายพื้นที่ส่วนตัวของผมแน่ๆ” เอวาว่า ไม่จำเป็นเขาไม่อยากให้ใครเข้าห้องของเขาถึงข้างนอกจะไม่มีอะไรน่าห่วงก็ตาม

 

“รวมถึงฉันด้วยหรอเอวา” แมรี่ว่า

 

“ใช่”

 

“ใจร้ายยยย ชิ!” แมรี่ที่ได้ยินเพื่อนของตนตอบตรงๆ ก็แกล้งทำหน้างออย่างงอนๆ ก็รู้อยู่ว่าเพื่อนตนค่อนข้างรักพื้นที่ส่วนตัว แต่ก็ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ แต่เธอก็พอจะเข้าใจเอวาเลยไม่ได้โกรธอะไรมากนัก

 

“หยุดทำหน้างอ เชื่อเราเถอะว่ามันไม่ได้น่ารัก” เอวาพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

 

“เอวา!! นายมัน หึ๋ย! ใครบอกว่านายกวนไม่เป็นฉันขอเถียงหัวชนเพดานเลย!! ชิ! ไม่พูดด้วยแล้ว! ไปค่ะพี่ริค เราไปดูซื้อของมาทำกินกันดีกว่า” ว่าจบแมรี่ก็เดินไปหาริค ริคที่มองทั้งสองคนอยู่ก็พยักหน้ารับยิ้มๆ เขาเห็นด้วยกับแมรี่ในเรื่องความกวนของเอวา เอวาเป็นคนที่กวนคนอื่นได้หน้าตายสุดๆ

 

“งั้นเจอกันที่ซูเปอร์นะ” ว่าจบริคก็ออกรถทันที ส่วนเอวาก็มองไปที่เจคอปที่ตอนนี้กำลังมองเขายิ้มๆ จริงๆ จะว่าขำอยู่ก็ว่าได้

 

“ขำอะไรครับ??” เอวาถามเจคอป

 

“หึๆ ขำที่แมรี่บอก ป่ะขึ้นมาจะได้รีบไปซื้อของและทำกินกัน” เจคอปว่าพลางยื่นหมวกให้เอวา ช่วงนี้เขาจะพกติดมาตลอดแม้ว่าตอนเช้าเอวาจะไม่ได้มาพร้อมกับเขาทุกวัน แต่ในบางวันเขาก็มักจะเจอเอวาตอนกำลังจะกลับหอ

 

เจคอปขับรถพาเอวามายังซูเปอร์ที่นัดกับริคไว้ แล้วทั้งสี่ก็พากันเดินซื้อของสด ทั้งสี่ตัดสินใจที่จะกินสุกี้หรือชาบูกันเพราะแมรี่และคนอื่นๆ อยากลองกินกัน โดยหน้าที่คนเลือกของส่วนใหญ่จะเป็นเอวากับริค เพราะทั้งสองคนนี้ทำอาหารเป็น

 

“โห เอวาตั้งแต่รู้จักกันมาฉันไม่รู้เลยว่านายดูพวกของสดเป็น เลือกของเป็นแบบนี้แสดงว่าก็ต้องทำอาหารอร่อยด้วยดิ!! นายลูกครึ่งไทยใช่มะ ถ้างั้นนายก็ต้องทำอาหารไทยเป็นด้วยฉันพูดถูกปะ” แมรี่ที่เดินตามดูทั้งสองคนเลือกของ อยู่ๆ เธอก็ถามเอวาเรื่องทำอาหาร และไม่ใช่แมรี่ที่อยากรู้แต่สองหนุ่มที่เดินอยู่ด้วยก็อยากรู้คำตอบเช่นกัน

 

“ก็พอทำได้ แต่ทำกินเองนะ ทำให้คนอื่นกินไม่รู้เพราะไม่เคย” เอวาว่า จริงๆ ก็มีคนนึงที่เคยกินอาหารไทยฝีมือเขา นั่นก็คือเจคอปแต่เอวาก็เลือกที่จะไม่พูด

 

“งั้นวันนี้นายทำให้ฉันกินหน่อยสิ นะๆ ฉันว้อนอาหารไทยมาก นะๆ” แมรี่ว่าพลางทำท่าทางอ้อนเอวา

 

“รู้แล้วๆ แล้วก็เลิกทำท่าทางแบบนั้นได้แล้วมัน…”

 

“ทำไม มันน่ารักใช่มั้ยล่ะ นายเลยยอมทำอาหารไทยให้ฉันกิน” แมรี่ว่าพลางยืดอกอย่างภูมิใจและมั่นใจในหน้าตาของตน

 

“น่าเกลียด แล้วอีกอย่างชาบูที่เธออยากลองกินเนี่ยมันก็เป็นอาหารอีกอย่างที่คนไทยส่วนใหญ่ชอบกิน” เอวาพูดจบก็เดินไปดูของอย่างอื่นทันที

 

“หึๆ”

 

“พี่ริค! พี่เจอ่ะ” แมรี่หันมามองสองหนุ่มที่ขำเขาก่อนจะสะบัดหน้าหนีและเดินไปหาเอวาทันที

 

ทั้งสี่เดินดูของจนครบก็ไปจ่ายเงิน ตอนแรกริคกับเจคอปจะช่วยกันออกแค่สองคนแต่เอวากับแมรี่ไม่ยอม ทั้งหมดเลยช่วยกันออก พอจ่ายเงินเสร็จพวกเขาก็ตรงไปที่รถเพื่อกลับหอ

 

“เดี๋ยวผมขอไปเปลี่ยนชุดก่อนแล้วกันยังไงเดี๋ยวมาช่วยทำ” พอถึงหน้าห้องเจคอปเอวาก็หันไปบอกกับเจคอปและก็ริค

 

“เคๆ งั้นฉันรอที่ห้องพี่เจนะ” แมรี่ว่าและทำท่าจะเดินเข้าห้องเจคอป

 

“หยุดและหันมาห้องนี้เดี๋ยวค่อยเข้าไปพร้อมกัน” เอวาพูดกับแมรี่เหมือนแม่สั่งลูก ใครจะบ้าให้เพื่อนตนไปอยู่กับผู้ชายลำพัง เพื่อนเขาก็ไม่ได้ขี้เหร่อีกอย่างเขาก็ไม่ได้สนิทกับสองคนนั้นถึงขั้นไว้ใจปล่อยให้เพื่อนตัวเองไปอยู่ด้วยหรอก

 

“โห ขัดความสุขเพื่อนอ่ะ” แมรี่ว่าพลางทำหน้าหงอย

 

“อย่าเยอะ ไปเข้าห้อง” เอวาว่าจบก็ไขกุญแจและพาแมรี่เข้ามาในห้อง

 

“ห้องกว้างกว่าที่คิดแฮะ ถึงจะเป็นหอแต่คุณภาพนี่ยิ่งกว่าคอนโดบางที่อีกอ่ะ” แมรี่เข้ามาในห้องเอวาได้ก็เดินสำรวจไปรอบๆ

 

“นั่งรออยู่นี่ก่อนนะเดี๋ยวเราเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อน” เอวาว่าจบก็เดินตรงไปยังห้องนอนของตน

 

“เดี๋ยวๆ มีกางเกงขาสั้นให้ยืมปะ ใส่กระโปรงแบบนี้มันทำอะไรไม่ถนัดอ่ะ” แมรี่ว่า

 

“เดี๋ยวดูให้แป๊บนะ” เอวาว่าจบก็เดินเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนชุด

 

เอวาเปลี่ยนมาใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อยืดตัวบาง ถึงแม้ว่าที่นี่จะอากาศหนาวแต่มันก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเขา ที่บ้านเขาหนาวกว่านี้หลายเท่าเพราะอยู่ในป่าและบนเขา เอวาเปลี่ยนชุดเสร็จก็หากางเกงให้เพื่อน

 

“อ่ะ มันเป็นกางเกงนอนอ่ะ แต่เธอน่าจะใส่ได้นะเพราะมันไม่ได้น่าเกลียดมาก” เอวาเดินออกมาจากห้องนอนและยื่นกางเกงให้แมรี่ที่นั่งรออยู่ที่ห้องนั่งเล่น

 

“แต้งมาก แล้วเปลี่ยนไหนอ่ะห้องน้ำในห้องนอน?” แมรี่รับมาก่อนจะมองไปรอบๆ ห้องและมองไปยังประตูห้องนอน

 

“ในห้องนอนไม่มีห้องน้ำ นั่นตรงข้ามห้องครัวห้องน้ำอยู่นั่น” เอวาว่า แมรี่มองไปตามที่เอวาบอกก่อนจะพยักหน้าและเดินไปเปลี่ยนกางเกงที่ห้องน้ำ แล้วสักพักเธอก็เดินออกมาพร้อมถือกับเสื้อกันหนาวตัวบางและกระโปรง

 

“กระโปรงเอาไว้ที่ห้องก่อนจะกลับแล้วค่อยมาเอา” เอวาว่า แมรี่พยักหน้ารับและเดินไปวางชุดของตนตรงที่เอวาให้วาง จากนั้นทั้งสองก็ออกจากห้องของเอวาและไปที่ห้องของเจคอป

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

 

ทั้งสองรอสักพักเจคอปก็มาเปิดประตูให้ทั้งสองเข้าไปในห้อง พอเข้ามาเอวาก็ตรงไปที่ครัวเพื่อช่วยริคเตรียมของ ส่วนแมรี่พอสำรวจห้องของเจคอปจนพอใจก็ไปช่วยเจคอปเตรียมพวกจานชามและช้อน เอวาและริคช่วยกันเตรียมของไม่นานทุกอย่างก็เสร็จพร้อมทาน

 

 

 

 

 

น้องงงงง เอวาเป็นคนห่วงเพื่อนแหละดูออก บอกแล้วเอวาเป็นคนน่ารักไม่อย่างงั้นเจคอปจะมาหลงได้ไงจริงมั้ย อิๆ

 

 

ความคิดเห็น