ที่นี่ที่ไหน

มันเกิดอะไรขึ้นหล่ะเนี่ยะ

ให้ฉันไปด้วยนะ

นั่นก็ยิ่งไม่น่าไว้ใจไม่ใช่หรอ

ฉันเองก็เป็นห่วงนายเหมือนกันนะ

จะปล่อยให้นายไปคนเดียวได้ยังไงกัน

แต่ฉันก็ไม่ยอมให้นายทิ้งฉันไว้หรอกนะ

ถึงมันจะเสี่ยงอันตรายแค่ไหน

ฉันก็จะไป

ฉันไม่มีวันยอมแยกจากนายหรอก

แหมมมม

ตาบ้า ><

เดี๋ยวก่อนน้าาา

นี่พวกเรากำลังติดอยู่ในๆที่เราไม่รู้จักนะ

นายยังมีแก่ใจจะทำเรื่องอย่างว่าอีกหรอ

อึ๋ยยย หื่นตัวพ่อจริงๆ

ป่ะ...ไปแล้วๆๆ

[ฉันเดินออกมาจากยานพร้อมกับราล์ฟ]

[ในเกาะแห่งนี้มีต้นไม้ใบหญ้าที่ขึ้นรกตาแปลกๆ มันดูทึบๆและอับชื้นไปหมด]

[ระหว่างทางเดินในป่า ฉันก็เริ่มรู้สึกถึงความหนาวเหน็บค่อยๆคืบคลานเข้ามา]

ฉันไม่เป็นไร

แค่หนาวนิดหน่อย

อ่ะ...อื้อ

ฉะ...ฉัน....

[ฉันเริ่มจะพูดต่อไปไม่ได้ เพราะปากของฉันสั่น และฟันของฉันเริ่มกระทบกันจากความหนาว]

[ตัวของฉันก็เริ่มสั่นไปมาเพราะความหนาว ฉันทำได้แค่กอดตัวเองเอาไว้]

อ้ะ

[ราล์ฟดึงฉันเข้าไปกอดแนบแน่น หน้าของฉันแนบอยู่ที่หน้าอกของเขา]

[ฉันสัมผัสได้ถึงเสียงหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะที่หนักแน่น แต่ไพเราะเหลือเกิน]

[ฉันอยากจะอยู่แบบนี้ไปนานๆจัง]

อื้ม ดีขึ้นเยอะเลย

แต่ทำไมนายไม่หนาวหล่ะ

ในป่านี้อากาศหนาวจะตายไป

อื้อหือ

ดีจัง

ถ้าฉันทนหนาวแบบนายได้บ้างก็คงจะดี

ราล์ฟ

งื้อออ >\\<

[ฉันเขิลที่ได้ยินเขาพูดอย่างนั้น จนฉันเผลอกอดเขาแน่นขึ้น]

[แล้วฉันก็ซุกหน้าตัวเองอยู่ในอ้อมอกอันอบอุ่นนั้น]

ฉันว่าฉันดีขึ้นเยอะแล้วหล่ะ

แล้วเราจะไปนอนพักที่ไหนได้หล่ะ

นอกจากหางแดง

ถ้าอย่างนั้น เรากลับกันเลยไหม

[รอบนี้ราล์ฟจูงมือฉันไว้แน่น แล้วพาฉันเดินกลับไปที่หางแดง]

[ฉันได้แต่มองตามมือของเค้าที่จูงฉันเอาไว้]

[มันทำให้ฉันรู้สึกเขิลมากจนหน้าแดงไปหมด]

มะ..ไม่ใช่นะ

ฉันไม่ได้ป่วย

คือ...ฉัน...

[ฉันพยายามพูดพลางหลบสายตาของราล์ฟ ที่จ้องมองมาตาไม่กระพริบ]

[ฉันจะให้เค้ารู้ไม่ได้เด็ดขาดว่าตอนนี้ฉันกำลังคิดอะไรอยู่ ><]

ว้ายยยย

[ราล์ฟดึงฉันเข้าไปใกล้ พร้อมกับกระซิบข้างหูฉันด้วยเสียงเซ็กซี่]

งื้ออออ ><

[ฉันได้แต่ครางตอบออกมาแบบไม่สามารถขัดขืนเขาได้]

ว้ายย เดี๋ยวสิ

[พูดจบราล์ฟก็ช้อนตัวฉันขึ้นอุ้มไว้ท่านอนหงาย]

[ฉันกลัวจะตกลงไปจึงต้องเอาแขนทั้งสองข้างเอื้อมไปกอดคอเขาเอาไว้]

อ้ะ...ค่ะ...นายท่าน

[ฉันพูดพลางกอดคอราล์ฟอย่างแน่นที่สุด หน้าของฉันแนบชิดกับหน้าอกกว้างที่มีซิกแพคของเขา]

[ราล์ฟเดินกลับไปยังทางเดิมอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว]

[เป็นความเร็วระดับที่มนุษย์ปกติธรรมดาอย่างฉันเดินตามไม่ทันแน่ๆ]

เย้

ห๊าาา

ใครบอกฉันจะเป็นหนึ่งเดียวกันกับนายมิทราบ

งุ้ยยย >\\\<

คนบ้า

ฉันเขิลนะ

อ่าา

[ทำไมพอได้ยินประโยคนี้แล้ว ฉันถึงต้องรู้สึกผิดหวังด้วยนะ]

[อร๊ายยยย ไม่ได้ๆๆๆๆๆ นี่ฉันกำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่ใช่มั้ยเนี่ยะ บ้าจริงๆเลยตัวฉัน ><*]

อ้ะ เข้าสิ

[ฉันเดินเข้าไปบนยานพร้อมกับราล์ฟ]

[ดูเหมือนว่าคืนนี้ พวกเรา 2 คนคงต้องนอนกันที่นี่จริงๆ]