[แล้วก็ถึงวันเทศกาลขอบคุณพระจันทร์]

[ราล์ฟได้พาฉันออกมายังนอกคฤหาสน์ในตอนดึก ข้างนอกนั้นเงียบสงบ ท้องฟ้าที่มืดมิด เต็มไปด้วยดวงดาวที่กำลังรายล้อมอยู่เคียงข้างพระจันทร์เต็มดวง]

ราล์ฟ

นี่หรอที่บอกว่าจะพามาชมพระจันทร์

แค่ออกมาเดินดูหน้าคฤหาสน์แค่เนี้ยะหรอ

นะ...นาย...ตาบ้า! ><

มะ...ไม่ใช่นะ!!

ฉันไม่ได้อยาก

ก็ทำกิจกรรมบันเทิงไงเล่า

อ่าว

อื้อ ฉันจะคอยดูนะ

ว่าจะเจ๋งจริงอย่างที่นายพูดรึเปล่า

ก็ได้

คนอย่างฉันยิ่งถูกใจอะไรยากๆอยู่

ก็คงต้องพยายามหน่อยหล่ะนะ

[ราล์ฟพาฉันเดินออกมาจนถึงโรงเก็บเครื่องบินขนาดใหญ่ ที่อยู่ลึกเข้าไปด้านในของพื้นที่คฤหาสน์]

ห๊าาาา

อะไรกันหล่ะเนี่ยะ

นี่มัน...

หะ....หาาาา

เราจะ...

โหห

นาย

ลงทุนมากเลยนะเนี่ยะ

อุ้บ! 5555

นายนี่ไม่เข้าใจอะไรเลยนะ

แต่ก็ดีแล้วหล่ะ

ฉันชักอยากเห็นแล้วสิ ว่าพระจันทร์ที่นี่จะสวยเหมือนโลกของฉันรึเปล่า

เอ๋...นายเรียกฉันว่าอะไรนะ!

อ๋าาา >\\<

(ทำไมต้องเขิลด้วยเนี่ยะ บ้าจริง)

บะ...บ้าๆๆๆ

คนบ้า

รับทราบค่ะ นายท่าน

กรี๊ดดดดดดดดด

[สิ้นเสียงราล์ฟ ยานก็พุ่งออกตัวไปด้วยความเร็วสูงมาก มันเร็วและแรงกว่าทุกครั้งที่ฉันเคยนั่งมา จนฉันถึงกับหลุดเสียงกรีดร้องออกมา]

[แต่เมื่อตั้งสติได้บ้าง ฉันก็หันกลับไปดูราล์ฟที่กำลังขับยานสเปซครุยเซอร์]

[เค้าดูไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย ดูขับสบายๆ เป็นหนึ่งเดียวกับยานเลยหล่ะ เท่ชะมัดเลย]

ป่ะ...ป่าว

แค่คิดว่า

นายขับยานได้เก่งขนาดนี้ มันดูเท่มากๆเลยหล่ะ

จ้าๆ

นายท่านของฉันเท่ที่สุดในโลกเลย

ถ้าเป็นรางวัลหื่นๆไม่ต้องให้ก็ได้

อ่าาา -///-

เขิลนะตาบ้า

[ทันที่ๆฉันมองออกไปข้างนอกยาน]

[ฉันก็พบว่าตอนนี้ พวกเราอยู่ท่ามกลางดวงดาวบนท้องฟ้า]

[ท่ามกลางหมู่ดาวรายล้อม พระจันทร์ขนาดใหญ่กำลังเปร่งแสงสว่าง]

[แต่เป็นแสงที่นุ่มนวลและอ่อนโยนที่สุด]

[ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองอยู่ในโลกของนิยายเลย แสงจันทร์และหมู่ดาว มันช่างสวยบาดใจฉันเหลือเกิน]

ราล์ฟ

ฮืออ TT

ป่าว

ฮึก

ฉะ

ฉัน

ฉันมีความสุขมากๆ

ที่ได้ดูพระจันทร์ใกล้มากขนาดนี้

มันสวยกว่าที่โลกของฉันอีกนะ

ไม่ใช่

แต่ฉันตื้นตันใจมากต่างหาก

ไม่เคยมีใครพาฉันทำอะไรแบบนี้มาก่อนเลย

นี่เป็นครั้งแรก ที่มีใครทำอะไรเพื่อฉันแบบนี้

มันวิเศษมากๆเลย สวยที่สุด

ในชีวิตนี้คงหาวิวที่สวยขนาดนี้จากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

[ฉันยังคงพูดต่อด้วยเสียงสะอื้นจากการร้องไห้]

ฮึก

ฉันพยายามอยู่

แต่มันรู้สึกดีมากๆนะสิ

[จู่ๆ ราล์ฟก็เอาฝ่ามือขนาดใหญ่ของเค้า เข้ามาประกบที่ใบหน้าของฉัน พร้อมกับใช้นิ้วโป้งปาดน้ำตาออกไปจากใบหน้าของฉันอย่างแผ่วเบา]

ราล์ฟ

ราล์ฟ

[พอฉันพูดจบ จู่ๆราล์ฟก็ดึงฉันเข้าไปหา]

[พร้อมประทับจูบลงบนริมฝีปากของฉันอย่างแผ่วเบา]

ราล์ฟ เดี๋ยว!

นายไม่ต้องขับยานหรอ

อ้าา

อ่ะ อื้ม

[ราล์ฟเริ่มจูบฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นจูบที่หนักแน่นและดูดดื่มมากกว่าเก่า]

[ริมฝีปากของราล์ฟทั้งนุ่มและหอมหวานกว่าทีฉันคิด]

[นั่นมันทำให้ฉันแทบละลายหายตัวไปอยู่บนดวงจันทร์เลยทีเดียว]

[ราล์ฟเลื่อนปากมากระซิบถามที่ใบหูของฉัน]

อื้ม...

ชอบมากๆเลย

อ้าว...นาย

ฉันหมายถึงฉันชอบดูพระจันทร์แบบนี้ต่างหากเล่า

[ราล์ฟทำเสียงเหมือนสนุกที่ได้แกล้งฉัน พร้อมกับใช้ริมฝีปากขบที่ใบหูฉันเบาๆ]

อ่ะ..อ๊ะ

ราล์ฟ อ้าา

[ฉันร้องเสียงหลง พร้อมกับเรียกชื่อเขาออกมาโดยไม่สามารถห้ามตัวเองไว้ได้]

[วินาทีนี้หัวใจฉันเต้นแรงและเร็วมาก จนเหมือนจะระเบิดออกมาจากอก]

ระ..ราล์ฟ

[พูดจบ ราล์ฟก็โน้มตัวลงมากดฉันให้นอนลงไปบนเบาะของยาน]

[ตอนนี้ตัวของราล์ฟทับร่างของฉันอยู่บนเก้าอี้นั่ง]

[ฉันไม่สามารถขัดขืนเขาได้เลย]

อ่าา

[ราล์ฟกระซิบอย่างแผ่วเบาที่ข้างหู]

[ฉันได้แต่ทำเสียงสั่น แต่ไม่สามารถพูดออกไปได้ เพราะความตื่นเต้นในใจ มันทำให้ฉันหายใจติดขัด จนแทบจะพูดไม่รู้เรื่อง]

ฉะ...ฉัน...

ฉัน

ฉันรัก

[ราล์ฟจับตัวฉันลุกขึ้นไปนั่งบนตักของเค้า]

[พร้อมกับเอามือโอบกอดฉัน และใช้มืออีกข้างนึงกดหัวฉันเบาๆให้ปากของฉันไปจ่ออยู่ใกล้ๆที่ข้างหูของเขา]

ฉันรักนาย

ฉันรักนายท่านราล์ฟค่ะ

[ฉันพูดที่ข้างหูของเค้าด้วยเสียงที่สั่นเครือ]

[เมื่อพูดจบ ฉันก็เผลอกอดราล์ฟแล้วเอาหน้าซุกที่ไหล่ของเค้าด้วยความเขิลสุดขีด]

[อ่าา นี่ฉันเพิ่งสารภาพรักเค้าไปหรอเนี้ยะ บ้าจริงๆเลย บรรยากาศมันโรแมนติกขนาดนี้ ฉันถึงได้พูดอะไรแบบนี้ออกไปรึเปล่านะ ><]

นายดูไม่ดีใจเลยหล่ะ

อ้าว

เอ๋...แต่ว่า

ก็นายน่ะ ชอบแกล้งฉันนี่นา

ฉันก็เลยไม่อยากบอกนะสิ

อ๊าาา นายพูดว่าชอบฉันงั้นหรอ

ตาบ้า >\\<

ขี้โกง

นี่แนะๆๆๆๆๆ

[ฉันตบตีราล์ฟแบบขี้เล่น จากอารมณ์เดือดเลือดพร่านที่มีอยู่ในตัวเมื่อกี้]

[ก็ค่อยๆมลายหายไป กลายเป็นเพียงความสุขในหัวใจ ที่ฉันได้รู้ในวันนี้แล้วว่า ความรักมันหน้าตาเป็นยังไง >\\<]

ทำไมย้ะ

ทีนายหล่ะมาแกล้งฉัน

อีตาบ้าาาา

อื้อ

เฮ้ยย อะไร

เกิดอะไรขึ้น!

ห๊าาา

หมายความว่ายังไง

ราล์ฟ แล้วเราจะทำยังไงกันดีหล่ะ

อื้อ ฉันเชื่อในตัวนาย จัดการเลย

รับทราบค่ะที่รัก

งื้ออ ><

[ราล์ฟค่อยๆนำยานลงจอดยังสถานที่แห่งนึง ซึ่งเป็นหมู่เกาะที่ค่อนข้างแปลกประหลาด]

[ฉันก็ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะเจอกับอะไรบ้าง]

[แต่ยังไงก็มีราล์ฟอยู่ด้วย แค่นี้ฉันก็ไม่ต้องกลัวอะไรอีกแล้ว]