-Pun

เมื่อมาถึงคอนโดผมจึงตัวเล็กไปยันห้องทันทีก่อนที่จะติดต่อไปหาเพื่อนของผม

ติ๊ด

ติ๊ด

ครืนน

พอวางสายเสร็จก็มีเสียงมือถือเข้าต่อทันที

.

แก๊ก

อีกฝ่ายเปิดประตูทันที่มาถึง

ผมจึงนำเพื่อนไปยันห้องนอนแล้วแก้วก็เริ่มตรวจดูอาการทันที

แก้วมองหน้าผมนิ่งก่อนที่จะเอ่ยต่อ

สัพักนึงเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นก่อนที่ผมจะเดินไปหาเสียงคนเคาะ

เมื่อเห็นว่าเป็นลูกน้องของผม ผมจึงเอ่ยถามทันที

จงซินเอาหลักฐานทั้งหมดมาให้ผมก่อนที่จะเปิดออกดูว่าเป็นใคร

ผมขบฟันแน่น

แก้วมองอาการผมก่อนที่จะยิ้มชอบใจ

ผมกับแก้วมองหน้ากันอย่างมีเล่สนัย ก่อนที่จงซินจะขอตัวไปทำตามที่ผมสั่ง

เมื่อจงซินออกไป แก้วก็ขอตัวกลับทันที

.

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก

ตอนนี้ผมอยู่ห้องทำงานก่อนที่จะเช็คหุ้นทั้งหมดว่าที่สั่งจงซินไปเป็นยังไงมั่ง

แล้วผลออกมาตามที่ผลคาดไว้

ครืนนน

จู่ๆมือถือก็เข้า แต่ให้เดาก็คงไม่ยากว่าเป็นใคร

อีกฝ่ายตอบรนพร้อมกับพูดติดขัด

ติ๊ด

ผมวางสายอีกฝ่ายก่อนที่จะลุกไปดุอาการคนตัวเล็กทันที

ผมสำรวจหน้าท้องของอีกฝ่ายอีกนิดหน่อยก่อนที่จะเข้าไปอาบน้ำแล้วมาเข้านอน

ผมห่มผ้าให้ร่างบางก่อนที่จะปิดไฟนอน

ตุบ

ทันใดนั้นเองผมก็ตกเตียงเมื่ออีกฝ่ายดิ้นแรงจนเผลอถีบเอวผม

ผมจับเอวตัวเองก่อนที่จะขยับร่าบางให้นอนดีๆ

.

@บริษัท

ผมได้ฝากให้จงซินเฝ้าดูตัวเล็กไว้ก่อนที่ผมจะรีบมาสะสางงานที่บริษัทแต่เช้า

ระหว่างที่ผมทำงานอยู่นั้นจู่ๆเลขาก็มาเรียก

อีกฝ่ายเดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะก่อนที่จะเข้ามานั่งตรงเก้าอี้รับแขก

ผมจึงพยักหน้าให้เลขาก่อนที่เธอจะขอตัวออกไป

อีกฝ่ายทำท่าระงับอารมณ์

อีกฝ่ายลุกก่อนที่จะเดินไปทางประตู

แก๊ก

เธอล็อคกลอนก่อนที่จะเดินมาทางผม

ระหว่างที่เดินมาหาผม เธอก็ค่อยๆแกะเสื้อผ้าของเธอออกทีละนิดจนหมดโดยที่ผมก็ยังคงมองเธออย่างแน่นิ่ง

ผมถามย้ำอีกฝ่าย

เธอนั่งตักก่อนที่จะใช้มือลูบใบหน้าผม

ผมบอกเขาด้วยน้ำเสียงเข้ม

จากฝ่ายเริ่มซุกไซ้ที่ซอกคอผม ก่อนที่ผมจับดึงเธอออก

ผมลุกขึ้นอย่างไวจนอีกคนที่นั่งบนตักผมถึงกับล้มลงไปนอนกับพื้น

อีกฝ่ายยังคงพูดวิงวอน

ผมจึงกดเรียกเลขาเพื่อเข้ามาหาผม

จากนั้นผมจึงไปเปิดประตูที่ถูกล็อกให้เลขาเข้ามา

เลขาถึงกับร้องเมื่อเห็นสภาพของแคนดี้

อีกฝ่ายทำท่าขยะแขยงเมื่อเลขาเข้ามาใกล้

จากนั้นผมจึงเปิดประตูแล้วเรียกลูกน้องผมเข้ามา

เธอจึงรีบใส่เสื้อผ้าในขณะที่ลูกน้องของผมก็พากันหันหลังให้

เธอวิงวรใส่ผมก่อนที่จะรีบเดินออกไป

เมื่อสถานการณ์ปกติผมจึงโทรไปหาจงซินว่าเจ้าตัวเล็กเป็นยังไงมั่ง

ตู๊ดด !

.

-Jennis

ฉันงัวเงียจากที่นอนก่อนจะสังเกตว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของฉัน

จากนั้นฉันจึงลุกออกมาจากเตียงเพื่อที่จะกลับบ้าน แต่ด้วยความที่ยังคงปวดท้องอยู่จึงทำให้เดินทุลักทุเลนัก

แก๊ก

เมื่อฉันเปิดประตูกับเห็นคนที่เคยช่วยฉันเอาไว้

ฉันตอบอีกใ่ายก่อนที่จะพยายามไปที่ประตู

ตึก ตึก ตึก

อีกฝ่ายยืนขวางไว้

ที่แท้คนนี้ก็เป็นคนของปัญนี่เอง

จากนั้นฉันจึงหาทางหนี แต่เขาก็คอยปิดทางไว้

เมื่ออีกฝ่ายพูดทำให้ฉันจับท้องตัวเอง

จากนั้นฉันจึงไปที่โต๊ะอาหาร

ตึก ตึก ตึก

ฉันบ่นอยู่อย่างนั้นก่อนที่จะเอาอาหารเข้าปาก