EP.11
-
-Pun
-
แก๊ก !
-
เขาปิดประตูลง
-
ปัญใครมันจะลืมได้วะ
-
ปัญแม่งเอ้ย !
-
เขานึกถึงเรื่องคืนก่อนทำให้ถึงกับหัวเสีย
-
.
-
คืนก่อน
-
ผมลุกออกมาจากโซฟาก่อนที่จะวางไวน์แล้วปลดผ้าคลุมออกแล้วไปเปลี่ยนชุดเข้านอน
-
แก๊ก
-
ผมปิดไฟเพื่อเข้านอน
-
ปัญนอนน่ารักชะมัด
-
ผมขึ้นมานอนข้างๆอีกฝ่ายที่ตอนนี้ยังคงหลับปุ๋ย
-
เจนนิษฐ์อืม~
-
อีกฝ่ายยังคงพลิกตัวไปมา
-
จากนั้นผมจึงพลิกตัวนอน
-
เจนนิษฐ์อืม~ร้อน
-
เจนนิษฐ์ร้อนจัง
-
หมับ
-
ทันใดนั้นเองเธอก็ปลดเสื้อผ้าของตังเองออกจนหมด จากนั้นเธอขึ้นคร่อมร่างผมไว้
-
ปัญเห้ย
-
ปัญเองจะทำอะไร
-
เจนนิษฐ์ร้อน
-
ปัญร้อนก็ไม่อาบน้ำสิ
-
ผมว่าพลางจะพยายามเอาตัวเธอออก แต่ดูเหมือนเธอไปเอาแรงมาจากไม่รู้ถึงสามารถจับตัวผมล็อคไว้ได้
-
เจนนิษฐ์อืม~
-
จากนั้นก็เอาหน้าซุกไซ้ที่ซอกคอผม
-
ปัญเอง
-
ปัญกรอด~
-
ผมกัดฟันแน่น ที่ไม่สามารถห้ามอีกฝ่ายได้
-
ปัญกินอะไรเข้าไปวะเนี่ย
-
พรึ่บ
-
จู่ๆอีกฝ่ายก็กางเกงผมออก
-
เจนนิษฐ์ร้อน
-
ปัญเต็น
-
ผมเรียกชื่ออีกฝ่ายเพื่อให้มีสติ
-
แต่ยิ่งเรียกมันกับทำให้อีกฝ่ายครึก
-
เจนนิษฐ์ขาา~
-
เจนนิษฐ์เต็นร้อนนน
-
ทันใดนั้นเองเธอก็จู่โจมผมอย่างต่อเนื่อง
-
ปัญเต็นหยุด
-
ปัญเต็นน
-
.
-
-Candy
-
แคนดี้กรี๊ดดดดดดดด
-
เพล้ง!
-
โครม !
-
เมื่อฉันเห็นคนเอาเรื่องของฉันมาแฉ
-
แคนดี้อร๊ายยยย~
-
แคนดี้ไม่จริง
-
แคนดี้พวกมันจะต้องโดน
-
แคนดี้ไม่ใช่ฉัน
-
เพล้งง
-
แคนดี้แฮ่กๆ
-
ฉันกดโทรหาใครบางคน
-
แคนดี้ไม่มีการตอบรับ -
แคนดี้กล้าไม่รับสายฉันหรอ
-
ครืนนน !
-
ครืนนน
-
ฉันโทรหาอีกฝ่ายอย่างรัวๆ จนอีกคนยอมรับสาย
-
ซิก้าว่าไง
-
แคนดี้ทำไมไม่รับฉัน
-
ซิก้าก็ยุ่ง
-
แคนดี้นายกล้าดียังไงมาเมินฉัน
-
แคนดี้รู้มั้ยว่าเรื่องของเรามันถูกแฉไปแล้ว
-
ซิก้าแล้วยังไง
-
ซิก้าฉันเตือนเธอไปแล้วไง
-
ซิก้าเธอก็ยังจะดึงดันมันอยู่ได้
-
แคนดี้เเล้วนายไปยุ่งอะไรกับเด็กนั่น
-
แคนดี้ก็รู้ๆอยู่ว่าฉันไม่ชอบมัน
-
ซิก้าหึ !
-
ซิก้าไอ้ที่ไม่ชอบเพราะว่ามันมายุ่งกับปัญมากกว่าล่ะสิ
-
แคนดี้แต่มันก็ยุ่งกับนายด้วยไม่ใช่ไง
-
แคนดี้ฉันไม่มีวันให้มันมาแย่งของทุกๆอย่างไปจากฉัน
-
ซิก้าแล้วเธอจะทำยังไง
-
ซิก้าในเมื่อตอนนี้เรื่องมันก็บานปลาย
-
แคนดี้ฉันไม่รู้
-
แคนดี้นายต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
-
ซิก้ารับผิดชอบ..
-
ซิก้ารับผิดชอบอะไร
-
ซิก้าในเมื่อเรามันก็เลวทั้งคู่ไม่ใช่หรือยังไง
-
แคนดี้ฉันไม่ใช่นายนะ
-
แคนดี้ที่มีแฟนอยู่แล้วแต่ก็แอบลอบไปกินกับคนอื่น
-
ซิก้าหึ
-
ซิก้าถ้าคิดว่าฉันเลวเเล้วเธอจะมาถูกให้ฉันลอบกินทำไม
-
แคนดี้ซิก้า !
-
ฉันตะโกนใส่อีกฝ่ายก่อนที่จะกำหมัดแน่น
-
ซิก้าหรือว่ามันไม่จริง
-
ซิก้าตัวเธอเองก็ไม่ได้เลวไปกว่าฉันหรอก
-
ซิก้าฉันว่าเธอเอาเวลาไปจัดการชีวิตของเธอเองดีกว่านะ
-
แคนดี้พูดอย่างงี้หมายความว่าไง
-
ซิก้าฉันเบื่อเธอเต็มทนละ
-
แคนดี้เดี๋ยวนะ
-
ตู๊ดดด ตู๊ด ตู๊ด
-
อีกฝ่ายวางสายใส่ทันที
-
แคนดี้ไอ้เวรเอ้ย
-
ฉันรีบติดต่อสายใหม่
-
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อ ได้ในขณะนี้...
-
แคนดี้มันวันอะไรวะเนี่ยย
-
แคนดี้อร๊ายย~
-
ฉันมองไปยันกระจกที่เห็นสภาพของตัวเองตอนนี้
-
แคนดี้ฉันจะต้องไม่เป็นแบบนี้
-
ติ๊ด
-
แคนดี้เอาตัวมันมาให้ฉัน
-
แคนดี้งานนี้ถ้าพวกนายทำสำเร็จฉันจะตบรางวัลให้อย่างงาม
-
ติ๊ด
-
ฉันวางสายมือถือพลางกับไปมองกระจกอีกครั้ง
-
แคนดี้ในเมื่อชีวิตจะต้องพัง แกจะต้องพังเช่นกัน
-
แคนดี้เจนนิษฐ์
-
.
-
-Jennis
-
เจนนิษฐ์แฮ่กๆ
-
เจนนิษฐ์สายอีกแล้วว
-
ฉันวิ่งสุดแรงเพื่อที่จะเข้าเรียน
-
พอมาถึงห้องเรียนฉันก็รีบไปนั่งที่ประจำทันที
-
พอฉันนั่งที่เขาก็มากระซิบเพื่อให้ฉันได้ยิน
-
ปัญบอกให้มาพร้อมกันก็ไม่เชื่อ
-
เจนนิษฐ์เรื่องของข้า
-
อีกฝ่ายทำท่ายักไหล่ก่อนที่จะหันไปฟังอาจารย์ที่กำลังเตรียมสอน
-
?เอาล่ะนักศึกษาวันนี้อาจารย์จะให้...
-
เวลาผ่านไป
-
ระหว่างที่อาจารย์อยู่นั้นฉันไปเข้าห้องน้ำ
-
ตึก ตึก ตึก
-
.
-
เจนนิษฐ์โอ๊ะ
-
เมื่อฉันมาจากก็ตกใจเมื่อเจอเพื่อนๆทำท่ากอดอกเหมือนกำลังจ้องมองฉันอยู่หน้าห้องน้ำ
-
??เธอเป็นอะไรกับปัญ
-
เจนนิษฐ์ก็...เพื่อน
-
??เพื่อนงั้นหรอ
-
ตึก
-
ตึก
-
ตึก
-
อีกฝ่ายยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับเท้าสะเอว
-
เจนนิษฐ์ใช่
-
??เฮ้อออ
-
??โล่งอก
-
จู่ๆทั้งสามคนนั้นก็ถอนหายใจพร้อมกัน
-
??ในที่สุดฉันก็สามารถทำให้สานฝันของตัวเองเป็นจริงแล้ว
-
ฉันทำหน้ามึนงงเมื่อพวกเขาทำท่าเเปลก
-
เจนนิษฐ์.....
-
??คือฉันมีเรื่องจะให้เธอช่วยอ่าได้มั้ย
-
เจนนิษฐ์หงึก // พยักหน้า
-
??คือพอดีฉันอยากให้เธอฝากถามปัญให้หน่อยน่ะว่าวันศุกร์จะใส่ชุดสีอะไร
-
เจนนิษฐ์ชุด ?
-
??อ่อ แล้วก็ฝากถามเขาด้วยนะว่าชอบผู้หญิงแต่ตัวประมานไหน
-
เจนนิษฐ์อ่อ ได้สิ
-
เจนนิษฐ์ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ
-
เจนนิษฐ์พอดีฉันเข้าห้องน้ำนานแล้วอะ
-
??ได้
-
??เดี๋ยวเลิกคลาสเสร็จฉันจะรอที่นี่นะ
-
เจนนิษฐ์อ่อ..อืม
-
ตึก ตึก
-
ฉันจึงรีบกลับไปยันห้องเรียนของตัวเอง
-
ปัญนึกว่าตกส้วมตายซะและ
-
เจนนิษฐ์ปากหรอน่ะ
-
อีกฝ่ายยิ้มชอบใจ
-
เจนนิษฐ์เออ เองมีคนฝากมาถาม
-
ปัญหืม // เลิกคิ้วขึ้น
-
เจนนิษฐ์เดี๋ยวฉันขอเขียนกระดาษก่อนนะ
-
จากนั้นฉันถามคำถามแรก 1. วันศุกร์ใส่ชุดสีอะไร 2. ชอบ ผญ แต่งตัวแบบไหน
-
พรึ่บ
-
นากนั้นฉันยื่นกระดาษให้อีกฝ่าย
-
ปัญอืม..
-
อีกฝ่ายเหมือนครุ่นคิดก่อนที่จะเขียนใส่ในกระดาษแล้วส่งมาให้ฉัน
-
เจนนิษฐ์หืม
-
เจนนิษฐ์เห้ เอง
-
แต่คำตอบของเขาทำฉันนั้นปวดหัวเลยทีเดียว
-
จากนั้นฉันถามคำถามแรก 1. วันศุกร์ใส่ชุดสีอะไร 2. ชอบ ผญ แต่งตัวแบบไหน คำตอบ ไร้สาระ
-
เจนนิษฐ์จะใจร้ายกับพวกเธอไปแล้วนะ
-
อีกฝ่ายทำเป็นไม่สนใจ
-
กริ๊งง
-
??อย่าลืมนะนักศึกษารายงานวันอาทิตย์นี้
-
.
-
พอหมดคาบเรียนฉันรีบเดินไปส่งคำตอบให้พวกนั้นทันที
-
เจนนิษฐ์ฉันเอาใส่กระดาษไว้นะอยากรู้คำตอบก็เปิดเอา
-
พรึ่บ
-
ฉันยื่นให้ทั้ง3คนนั้นก่อนที่พวกเธอจะรับแล้วรีบออกไปทันที
-
เจนนิษฐ์เอ้า อะไรวะ
-
จากนั้นฉันจึงเข้าห้องน้ำก่อนที่จะรีบกลับบ้าน
-
ตุบ
-
จู่ๆระหว่างที่ฉันเดินนั้นก็เหมือนทีถุงมาครอบหัว
-
พลั่ก
-
ตามหัวด้วยเสียงกระทุ้งท้องจนฉันต้องจับท้องตัวเอง
-
เจนนิษฐ์โอ๊ยย...
-
เจนนิษฐ์ปล่อยยย
-
ฉันพยายามดิ้นหนีแต่ก็ไม่อาจจะทำได้
-
จนฉันรู้สึกร่างกายของตัวเองนั้นโดนลอยตัว
-
?รีบไปดิวะ
-
?เดี๋ยวพวกมันก็เห็นเข้า
-
??เออ มึงก็รีบช่วยกูแบกดิ
-
จงซินเห้ย
-
แต่แล้วฉันก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนมาเพิ่ม
-
ตุบ
-
จากนั้นพวกมันก็ปล่อยตัวฉันลงกับพื้น
-
ตุบ
-
พลั่ก
-
โครม
-
เสียงการปะทะอย่างต่อเนื่องมีทั้งเสียงหมัด ศอก หรอแม้แต่การเตะทั้งสองฝ่ายพากันปะทะกันอย่างไม่ยั้ง
-
.
-
พรึ่บ
-
วินาทีต่อมาเมื่อทุกอย่างสงบจู่ๆก็มีคนเอาผ้าที่ครอบหัวออกจากหัวฉันให้
-
จงซินเป็นอะไรมั้ย
-
ฉันได้แต่กุมหน้าท้องเพราะมันเจ็บมาก
-
จงซินขอโทษนะครับ
-
พรึ่บ
-
จากนั้นอีกฝ่ายก็อุ้มฉันในท่าเจ้าหญิงก่อนที่จะพาฉันไปที่รถ
-
ฉันทำได้เพียงมองดูสถานการณ์เพราะตอนนี้ไม่สามารถที่จะขยับร่างกายได้
-
จงซินครับนาย
-
อีกฝ่ายเมื่อพาฉันมายันเบาะหลังรถเสร็จก่อนจะอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วถือสายกับใครบางคน
-
ติ๊ด
-
เจนนิษฐ์หนะ..นะ..นาย จะพาฉันไปไหน
-
ฉันพยายามเปล่งเสียงถามอีกฝ่ายให้มากที่สุด
-
จงซินถึงที่คุณก็รู้เองครับ
-
.
-
เวลาต่อมา
-
ครืนน
-
-Pun
-
เมื่อรถมาถึงผมจึงรีบไปช้อนร่างคนตัวเล็กทันที
-
ปัญมึงจำหน้ามันได้มั้ย
-
จงซินได้ครับนาย
-
ปัญไปสืบหาว่ามันเป็นใคร
-
ปัญกูอยากได้ภายในชั่วโมงนี้
-
ปัญแล้วมารายงานกู
-
จงซินครับนาย
-
ตึก ตึก ตึก
-
หลังจากที่ผมสั่งลูกน้องเสร็จก่อนที่จะพาร่างตัวเล็กไปยันคอนโดผมทันที
-
ไม่ว่าพวกมันจะเป็นใคร
-
ถ้าพวกมันมายุ่งกับคนของผม แม้จะแค่ปลายเล็บ ผมก็จะไม่มีวันปล่อยให้มันลอยนวลไว้แน่
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง
สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน
ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกนิยายจากนักเขียนมีนามว่า คยอน
ซึ่งเป็นเรื่องราวต่าง ๆ กำลังค่อย ๆ ก่อรูปขึ้น ผ่านจินตนาการ ความตั้งใจ และความรักในการเขียน
หากคุณยังไม่เคยอ่านนิยายของไรด์มาก่อน
ขอเชิญชวนให้ลองเปิดใจสัมผัสกับตัวละคร เรื่องราว และความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวอักษรเหล่านี้
ทุกความคิดเห็นของผู้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นคำชม คำแนะนำ หรือคำติติง
ล้วนเป็นพลังสำคัญที่ช่วยส่งเสริมและผลักดันให้ไรด์พัฒนาผลงานให้ดียิ่งขึ้นในทุก ๆ วัน
ไรด์หวังว่าผลงานที่ตั้งใจสร้างขึ้นนี้จะสามารถเป็นส่วนหนึ่งของช่วงเวลาดี ๆ ของทุกท่านได้นะคะ
ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน และหวังว่าจะได้พบกันในแต่ละบทของนิยายน้า
🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()