20.15​ น.

เธอมาถึงคอนโดพี่เอวาสักพักแล้ว

ก็ได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อบนโซฟา

ไม่รู้จะเอาข้าวของไปไว้ไหน

ที่สำคัญ

เธอจะนอนที่ไหน...

อาการนิ่งของเขา

กำลังทำเธอกลัวนะ

เขาวางแฟ้มเอกสารในมือบนโต๊ะทำงาน

สายตาเขาจ้องมองมาที่เธอ​ แสดงความจริงจังที่ชัดเจน

หมายความว่าไง

ที่ว่าถึงเวลาจะทำ

ถึงเวลาอะไร

เขาลูบหัวเธออีกแล้ว

แพ้ผู้ชายอบอุ่น

คือเขามีห้องน้ำสามห้องนะ

ไม่รู้จะเยอะไปไหน

แต่ห้องนอน​ ห้องเดียว

และเธอก็เดินเลี่ยงมาอาบน้ำก่อน

วันนี้เหนื่อย​มาทั้งวัน​

แอร์ห้องพี่เอวาเย็นจัง

หลังปล่อยให้ฟินไปอาบน้ำ

เขาก็หันมาสนใจกับเอกสารเขาต่อ

แต่โทรศัพท์​ดันขึ้นแจ้งเตือนไม่ได้รับสายโทรเข้าซะก่อน

ไอ้เพทายมันโทรมาทำไมวะ

เขาจึงทักไลน์ไปหามันแทน

เขาพิมพ์ตอบพวกมันไปอย่างเหลืออด

ไอ้พวกเพื่อนเวร

เฮ้อ~~

ถึงเขาจะถูกชะตาฟินฟิน

แต่ก็รู้อะไรควรไม่ควร

ฟินยังเด็ก

ยังต้องใช้เวลาในการปรับความเข้าใจกันอีกนาน

ส่วนเรื่องใต้สะดือที่พวกมันคิด

ถึงเวลาเมื่อไหร่

ฟินไม่มีทางรอดอยู่แล้ว​ เขาไม่จำเป็นต้องรีบ

หลังจากวางมือถือลงบนโต๊ะทำงาน

เขาก็ส่ายหัวให้พวกมันเล็กน้อย

เขาตะโกนถามไป

ขณะเดินไปจับประตู

เงียบแฮะ!

สงสัยจะหลับ

และก็เป็นไปตามนั้น

สายตาคมกวาดมองเด็กน้อยนอนคลุมโปง​ด้วยความเอ็นดู

เขาบ่นให้คนหลับปุ๋ย​เบาๆ

ก่อนจะเดินไปเพิ่มอุณหภูมิ​เครื่องปรับอากาศ

ให้มันอยู่ในระดับปกติ

และเดินไปอาบน้ำ​

ปล่อยให้ฟินได้พักผ่อน

02.43 น.

เขาที่นอนไม่หลับเพราะมีร่างนุ่มนิ่มใต้วงแขนตบตูดกล่อมคนละเมอ​เบาๆ

แม่ง!

เกิดมาทั้งชีวิต

เขาไม่เคยต้องมาทรมานกับเรื่องพวกนี้

อุณหภูมิ​ก็​ยี่สิบสี่องศาแล้วนะ​

ตั้งแต่เธอเด็กคนนี้มา

เขาดูกลายเป็นคนแก่ขี้บ่นไปเลย

อุทานอย่างหัวเสียเบาๆ

เมื่อเกิดศึกแย่งผ้าห่ม

เขาละยอมเลย

มือน้อยๆ​ ดึงผ้าห่มจากตัวเขาไปยังไม่พอ

ยังเถียงจะเอาให้ได้​ ทั้งๆ​ ที่ตาหลับอยู่นะ

พอได้ผ้าห่มสมใจ​

ก็นอนนิ่งไปตามเคย

จุ๊บ!

บอกคนหลับ​ พร้อมจุ๊บที่ขมับน้อยหนึ่งที

ด้วยความหมั่นเขี้ยว​

ก่อนที่หลับเข้าสู่ห้วงนินทราไป