ความเย็นชาของพี่เอวา​

ทำให้เธออยากรู้จักเขา

รู้สึกเธอจะโรคจิตขึ้นทุกวัน

ทำไมทุกคนไปหมดเลย

ทิ้งเธออยู่กับพี่เอวาสองคนหรอ

คือเธอนั่งตักเขานานๆ​ ก็เกรงใจ

น้ำหนักตัวเธอก็ไม่ใช่น้อยๆ

เมื่อยขา

แต่ให้เธอนั่งทับขาเขาเนี้ยนะ​ ก็เมื่อยไปใหญ่สิ

เธอหยิบกระเป๋าที่ดูก็รู้

ราคาแพงมาก​ ส่งให้เขา

บ่นเบาๆ​ แต่ก็รับกระเป๋าเขามาวางบนหน้าตักเธอ

เขาทำหน้างงอะไร

เธอรีบปฏิเสธ​จนลิ้นแทบพัน

คือเขาแย่งโทรศัพท์​เธอไปต่อหน้าต่อตา

จะแย่งกลับมาก็ไม่ได้

แม่งเอ้ย!

เธอทำหน้าบึ้ง

อารมณ์ขึ้นของจริง

เขากำลังทำอะไร​

เธอละปวดหัวกับเขาจริงๆ

เธอพยายามแย่งเอาโทรศัพท์​จากมือเขา

ไม่น่าพลาดวาง​โทรศัพท์​ไว้ห่างตัวเลย

แถมไม่ใส่รหัสปลดล็อก​อีก

เธอกับพี่เอวาทะเลาะกันนานพอควร

จนทุกคนกลับมาหมดแล้ว

เธอฟ้องมารีนหน้างอนๆ

เธอบอกหน้าเซ็ง​

ตักเค้กส้มเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ

โอ๊ยยยย

ทุกคนเป็นอะไรเนี้ย

ทำไมต้องทำเป็นตกใจด้วยวะ

คนยิ่งเครียดอยู่

เธอเถียงคอเป็นเอ็น

อีเพื่อนเวร

ช่วยเหลือกูมาก

ไม่อยากเถียงกับมารีน

เธอหันไปขอข้อมูลจากพี่พายุกับพี่เพทายแทน

นัยน์ตามันเจ้าเล่ห์​มาก

ยังไม่เลิกนิสัยจับผู้ชายให้รวยๆ​ เพื่อนนะ

เลวมาก​ เพื่อนกูเนี้ย

แล้วเธอมีทางเลือกอื่นอีกไหม

เอาไงละ

มารีนก็ดันมาเหลี่ยมกับเธอซะได้

แล้วเธอเลือกได้ไหมล่ะ​ นอกจากตอบรับ

ไม่มีเงิน

ก็ไม่ได้เรียน

และทุกคนก็เงียบ

ปล่อยให้เธอเครียดกับเงินห้าหมื่นนี้

T_T