..........

สองอาทิตย์ผ่านไป

มาร์ค ต้วน

วันนี้วันเสาร์ ผมไม่ได้ไปทำงาน ของเล่นใหม่ของผมก็อยู่บ้านเช่นเดียวกัน

วันนี้ผมจะเล่นของเล่นของผมให้หน่ำใจเลย..

ผมให้คังชุนไปตามเด็กนั่นมาที่ห้องของผม ผมซื้อของเล่นใหม่มาเยอะเลย อยากจะลองเล่นกับเด็กนั่นดูว่าจะสนุกมั้ย

..........

ผมออกจากห้องทำงานมารอเด็กนั่นที่ห้องนอนของผมไม่ได้ไม่นาน เด็กนั่นก็เข้ามาพอดี

ผมถามก่อน เพราะผมไม่ชอบมีอะไรกับสิ่งสกปรกหรอกนะ ถ้าจะมาให้ผมเล่น ต้องอาบน้ำเข้ามาก่อนทุกครั้ง

เด็กนี่ก็คงรู้ เพราะแม่บ้านก็คงจะบอกมาบ้างแล้ว

เด็กนี่นิ่งไปพักนึง ก่อนจะยอมลงมือปลดเปลืองเสื้อผ้าของตัวเอง ส่วนผมก็จัดการของตัใเองเหมือนกัน..

ผลัก!!

ตุบ!!

ผมผลักเด็กนี่ลงไปนอนราบกับเตียง ก่อนเดินไปหยิบอุปกรณ์ที่ผมซื้อมาใหม่ เพื่อใช้ในการเล่นเซ็กส์ครั้งนี้

ผมสั่งเมื่อผมเเกะของเล่นชิ้นใหม่ออกจากกล่องแล้ว

นั่นก็คือ..ดิ้ลโด้ แบบขรุขระ ผมว่ามันน่าลองกับเด็กนี่นะ คงจะถึงใจน่าดู

เด็กนี่ร้องออกมาเสียงหลง เมื่อผมจ่อดิลโด้ไปที่ช่องทางมันอย่างไม่เบามือ

..........

แบมแบม

ผมจุกและเจ็บที่ช่องทางมาก คุณมาร์คมาเอาอะไรไม่รู้ยัดเข้ามาอย่างแรง และเริ่มขยัยสิ่งนั้นเนิบนาบ

ผมเจ็บจนพูดหรือร้องอะไรไม่ได้ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน แต่ตอนนี้ผมรู้แค่ว่า ผมเหมือนจะขาดใจตายอยู่เเล้ว..

และในที่สุดเค้าละเลงบทบทรักอันแสนเจ็บปวดและทรมานมาให้กับผมอย่างไม่ทีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ..

..........

..........

ผมตื่นมาเพราะแสงตะวันจากหน้าต่างแยงตา ผมพยายามลืมตาที่หนักอึ้ง

ผมขยับตัวนิดหน่อยเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรหนักๆมากอดรัดเอวผมไว้แน่น

ผมพยายามหันไปดูก็พบกับร่างสูงของคุณมาร์คที่ยังคงนอนหลับอยู่ข้างผม

คุณมาร์คร้องครางในคำลอนิดหน่อย เมื่อผมจับแขนเค้าออกจากตัว แต่ก็ไม่เป็นผล

นอกจากจะไม่ปล่อยแล้ว คุณมาร์คยังดึงผมเข้าไปกอดไว้แน่นกว่าเดิมอีก

ผมตกใจที่อยู่ๆคุณมาร์คก็เอ่ยถามผมขึ้นมาทั้งทีเค้าก็ยังหลับตาอยู่

พรึ่บบ!!

ผมร้องออกมาอีกครั้งเมื่อคุณมาร์คพยายามพลิกตัวเองขึ้นมาอยู่บนร่างของผมอย่างรวดเร็ว..

คุณมาร์คพูดแค่นั้นแล้วก็เอาตัวตนของคุณมาร์คเสียบเข้ามาในตัวผมทันที..

ร่างสูงค้างตัวตนไว้ในร่างของผมก่อนจะก้มหน้าลงมาดูเม้มลำคอผมลากยาวไปถึงช่วงบริเวณไหปลาร้า

แล้วขึ้นมากูดกัดริมปากของร่างบางอย่างหื่นกระหาย แล้วส่งลิ้นเข้ามาดุลกับลิ้นเล็กของผมอย่างรุนแรง

จนผมแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว..

สิ้นเสียงครางเบาๆจากลำคอของคุณมาร์คแล้ว เค้าก็กดเน้นเจ้าโลกของเค้าเข้ามากระเเทกในตัวผมอีกครั้ง

ตอนนี้ผมทั้งเจ็บที่ทรมาน เพราะบทรักที่คุณมาร์คมอบให้เมื่อก็ยังไม่ทันเจือจาง ไม่มีสัมผัสที่นุ่มนวลเลยเลยสักครั้ง นี่ผมก็ต้องมารับบทหนักบทใหม่อีกแล้วหรอ..?

อ๋อ..ผมก็พูดอะไรไม่ได้สินะ ผมมันก็แค่ตุ๊กตายาง ที่คุณมาร์คไว้ใช้เป็นเครื่องมือระบายความใคร่ก็เท่านั้น...

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

เมื่อคุณมาร์คเริ่มขยับแก่นกายเสียงเนื้อของเราสองคนก็กระทบกันอย่างดุเดือด

มือสองข้างของคุณมาร์คค้ำยันอยู่กับที่นอน ส่วนมือทั้งสองข้างผม กำและดึงไปที่ผ้าปูที่นอนจนยับเพื่อระบายความเจ็บปวดที่ได้รับ

คุณมาร์คตะคอกออกมาเมื่อมือข้างนึงของผมเผลอเอื้อมไปจับที่ไหล่ของคุณมาร์ค

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

ในขณะที่ได้ยินเสียงครางอย่างพอใจของคุณมาร์ค แต่ผมกลับไม่สามารถร้องหรือแสดงอารมณ์ได้เลย

เพราะถ้าผมร้อง..ไม่ว่าจะร้องคราง หรือร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด คุณมาร์คก็จะยิ่งกระแทกผมแรงมากขึ้นเท่านั้น

ดังนั้น ผมจึงทำได้เพียงเม้มริบฝีปากแน่นแล้วปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดและความทรมานไหลออกมา ผมทำได้แค่นั้นจริงๆ

พรึ่บ!!

พอคุณมาร์คเสร็จในตัวผมแล้วก็ล้มทับตัวผมลงมาก่อนจะพลิกกายกลับไปนอนที่เดิม..

..........

..........

มาร์ค ต้วน

ผมตื่นขึ้นมาก็พบกับร่างบางของแบมแบมนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของผม

เด็กนี่เป็นเด็กผู้ชายก็จริง แต่กลับเด็ดมากทำให้ผมเสร็จได้หลายรอบ ถึงใจผมมาก หน้าตาก็สวยใช่ย่อย หุ่นบางร่างน้อย เอ็กซ์ดี

แบมแบมมาอยู่นี่ได้สองอาทิตย์แล้ว ผมก็เอามันตลอดสองอาทิตย์นั่นแหล่ะ

ตั้งแต่วันที่มาอยู่วันแรกจนถึงวันนี้ ไม่ได้ให้มันหยุดพักเลย แต่วันนี้ผมจะใจดี ให้มันพักหน่อยก็แล้วกัน

..........

ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ออกไปข้างนอก ผมนัดกับไอ้เเจ็คไว้ ว่าจะไปหามัน จนกลับบ้านมาก็เย็นแล้ว ถึงเวลากินข้าวพอดี..

เมือผมมาถึง แม่บ้านก็เดินออกมาถามผมเหมือนทุกครั้ง..

ผมเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเย็นแล้ว แต่แบมแบมยังไม่ลงมาสะที

ผมนั่งรออยู่โต๊ะอาหารสักพักเพื่อนแบมแบมลงมา แต่ก็ไม่เห็นแม่บ้านจึงให้เด็กขึ้นไปตามให้

ผมไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่รอฟังว่าแบมแบมเป็นอะไร

ผมพูดแค่นั้นแล้วเริ่มลงมือกินข้าวทันที

จะแคร์ทำไม ป่วยเองก็หายเองสิ..

..........

ผมกินข้าวเสร็จก็เดินขึ้นมาบนห้อง ก็เจอร่างบางนอนโทรม ร่ายกายไร้เสื้อผ้าอยู่ที่เตียง ผมไม่สนนะ แล้วไงอ่ะ

เป็นแค่ตุ๊กตายางทำไมผมต้องแคร์ด้วย ?

..........

แบมแบม

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

ผมสะลืมสลือตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกถึงแรงกระแทกบนลำตัว และยังได้ยินเสียงครางอ่อนๆของคุณมาร์ค..

ผมได้แต่ปรือตามองคนบนร่าง เพราะผมไม่มีแรงจะทำอะไรเลย แม้แต่แรงจะพูดผมก็ไม่มี

น้ำตาอาบแก้มผมทั้งสองข้าง..

คุณมาร์คใจร้ายเกินไป เค้าทรมานผม ทั้งที่เห็นว่าผมไม่สบาย เค้าก็ยังไม่เว้นให้ผมเลย

ช่องทางของผมน่าจะฉีดขาดแล้วแหล่ะ คงเพราะจากการที่เค้าทำกับผมอย่างไม่ละเว้น ...

ผมไม่ไหวแล้ว..

. . . . . . . . . . . . .

🥀🥀🥀🥀