เขาเข้ามาตอนไหนไม่รู้ ทำให้คุณตกใจโยนรูปทิ้งลงที่นอนไป

คุณถอดเสื้อโค้ชออกแล้วนั่งหาอะไรดูไปเรื่อยๆ จนเริ่มดึก ชานยอลเลยท้วงเรื่องดูดาวขึ้นมา คุณจึงขึ้นมาชั้นดาดฟ้ากับเขา แต่แล้วก็ต้องตกตะลึง เพราะมันสวยมากอย่างไม่น่าเชื่อ

ทั้งคู่มองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างละสายตาไม่ได้ และอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายเก็บไว้เสมือนเป็นของขวัญในการมาญี่ปุ่นในครั้งนี้

คุณตอบออกมาทั้งที่สายตายังคงมองจ้องไปบนท้องฟ้าสลับกับตึกในเมือง มีแค่เพียงเขาที่ละสายตามามองเธอเพียงฝ่ายเดียว

คุณตอบเขาส่งๆ กลับไป ทั้งที่ภายในใจไม่เคยลืมเรื่องคืนนั้นเลย

. . . . .

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นที่เขาตบหน้าคุณ มันก็เลยผ่านมาเดือนกว่า คุณกับเขายังคบกันอยู่ แต่มันกลับไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลย

คุณยังรักเขาเหมือนเดิม มีก็แต่เขาที่ไม่เหมือนเดิมกับคุณ

ตะดิ้ง~

My Prince ❤

19:00

read

ข้อความจากแฟนหนุ่มส่งมาหาคุณตอนหัวค่ำ คุณอ่านมันแล้วยิ้มออกมา เพราะจะได้เจอหน้าเขาครั้งแรกในรอบสัปดาห์ นานๆ ทีจะได้เจอหน้ากัน เหมือนไม่มีเวลาให้กัน แต่จริงๆ แล้วเปล่าเลย คุณรู้ดีว่าเขามีใครใหม่แล้ว

21:00

ตกดึกคุณมาหาเขาที่ดาดฟ้าโรงเรียนตามนัด คุณเห็นเขายืนมองดวงดาวระยิบระยับอยู่ จึงเดินเข้าไปสวมกอดจากด้านหลังด้วยความรัก เหมือนกับรู้ว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้อยู่ด้วยกันแล้ว

เขายกมือขึ้นมาจับมือคุณไว้และเริ่มพูดสิ่งที่ประสงค์ออกมา

คุณรับฟังและได้แต่เงียบ

คำพูดของเขามันยิ่งกัดกินหัวใจของคุณและทำให้เกลียดเขามากขึ้น ทั้งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณยังรักเขามากเช่นกัน

คุณตอบกลับเขาไปเพียงเท่านี้

หยดน้ำใสไหลซึมเปรอะเสื้อของเขาจนสัมผัสได้ เสียงสะอื้นที่เธอพยายามกลั้นไม่ให้มันหลุดออกมา ก็ไม่สามารถกลั้นได้ เพราะบนนี้มันหนาวและเงียบจนเกินไป

เขาค่อยๆ แกะมือคุณออกจากอ้อมกอด แล้วเดินกลับออกไป ทิ้งให้คุณจัดการความรู้สึกเคว้งคว้างเพียงคนเดียวบนดาดฟ้านี้

. . . . .

ดีเท่าไหร่แล้วที่คืนนั้น คุณไม่คิดจะโดดลงไปเพื่อจบเรื่องราวทุกอย่าง ไม่งั้นไม่มีทางได้มาดูดวงดาวที่สวยงามอย่างนี้ที่ญี่ปุ่นนี่หรอก

เขาพยักหน้าตอบรับคุณกลับไปและมองตามหลังคุณที่เดินก้มหน้าปาดน้ำตาออกไปจนสุดสายตา