ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 126

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2563 20:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7
แบบอักษร

ลุ่นอวี้พาว่าที่คู่หมายมาที่อุทยานหลวงในเขตพระราชวังชั้นนอก ทั้งคู่เดินไปด้วยกันเรื่อย ๆ

ฝั่งทางดรุณีน้อยเองก็ส่งสัญญาณให้สาวใช้ที่ตามมาทำตามแผน โดยให้สาวใช้พาขันทีและนางกำนัลไปช่วยยกของว่างที่นางเตรียมมาจากจวนมานั่งดื่มชาที่นี่เพื่อที่นางจะได้อยู่กับบุรุษในดวงใจสองต่อสอง

 

“องค์ชายสี่เพคะ ระหว่างเหมยกุ้ยกับเหมยฮวาทรงชอบดอกไม้ชนิดใดมากกว่าหรือเพคะ” เมื่อบรรยากาศเงียบเกินไปนางจึงจำเป็นต้องเริ่มบทสนทนา

“ดอกไม้ทั้งสองนั้นมีความงามที่แตกต่างกันไป เหมยกุ้ยนั้นงดงามหอมหวาน ส่วนเหมยฮวานั้นงดงามกลางเหมันต์ฤดู” ลุ่นอวี้ตอบเรียบ ๆ

“เป็นเช่นนี้เอง ของว่างยกมาแล้วเราไปหาศาลานั่งเล่นกันเถอะเพคะ” นางได้นำทางไปที่ศาลาใกล้ ๆ

ฝั่งของซวี้เฟิ่งที่รอคอยพี่ชายตนอยู่ที่รถม้าก็รับรู้ข่าวจากเงาที่ตนสั่งให้เฝ้าพี่ชายไว้ เงากล่าวว่าแม่คุณหนูจากจวนรองเจ้ากรมคลังฟางนั้นใจกล้าวางยาพี่ชายเขา โดยยาที่วางนั้นเป็นยานอนหลับ คงหวังที่จะเร่งรุดงานแต่งให้เร็วขึ้น ซวี้เฟิ่งที่ได้ยินดังนั้นก็สั่งให้เงาจัดการสับเปลี่ยนเอายาแก้ใส่ไว้ในชา

เมื่อตกเย็นตนก็รีบออกจากท้องพระโรงโดยอ้างว่าเมื่อคืนนั้นตนสะสางงานจนดึกเลยอยากกลับไปพักผ่อน แต่ความเป็นจริงคือรีบไปรับตัวพี่ชายแล้วกลับจวนแม่ทับบูรพาทันที

ฟางอันฮวานั้นไม่พอใจอย่างมากที่แผนการวางยาเพื่อเร่งงานแต่งไม่ประสบผลจึงไประบายกับสาวใช้ภายในเรือน นอกจากนี้ยังขวางปาข้าวของจนบ่าวไพร่หนีกระเจิง

“กริ๊ดดดดดดดดดด ทำไมไม่ได้ผลนะ ทั้งที่จะได้เร่งการเป็นชายาของข้าให้เร็วขึ้น” แม่นางฟางผู้บ้าคลั่งกรีดร้องราวกับคนเสียสติ “อีกนิดเดียวก็จะได้อยู่กับองค์ชายสี่แล้วแท้ ๆ”

ฟางอันฮวาที่คนในเมืองต่างกล่าวว่าเธอนั้นงดงามสง่าราวกับยอดพธู หากแต่ตอนนี้นางมิได้มีเค้าหญิงงามอยู่เลย เวลานี้นางราวกับคนบ้าเสียสติ ทั้งยังพร่ำเพ้อถึงบุรุษอย่างไร้ยางอายว่าตนนั้นอยากจะร่วมรักกับอีกฝ่ายเพียงใด เพียงแต่ตอนนี้นางก็ได้ชุดคลุมขององค์ชายมาจากการติดสินบนขันทีมาเป็นตัวแทนขององค์ชายในดวงใจ

“อา องค์ชายของหม่อมฉัน” ฟางอันฮวาลูบไปตามเสื้อคลุม ทั้งยังสูดกลิ่นจากเสื้ออย่างโรคจิต

ซวี้เฟิ่งที่พึ่งรู้ว่าเสื้อคลุมตัวโปรดของลุ่นอวี้หายไปก็แอบได้ยินขันทีคนหนึ่งโอ้อวดว่าได้รับงานมาจากคุณหนูฟางให้ขโมยเสื้อคลุมขององค์ชายสี่ไปให้

ขณะที่แอบอยู่บนหลังคาเพื่อรอจังหวะชิงเสื้อกลับมา ซวี้เฟิ่งได้ใช้ยันต์แอบส่องภายในจึงรู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดที่คู่หมายพี่ชายทำลงไปก็อดที่จะแขยงหญิงสาวไม่ได้

ยามดึกสงัดที่ฟางอันฮวาเข้านอน ซวี้เฟิ่งก็ได้แอบย่องเข้ามาชิงเสื้อกลับไป แม้ฟางอันฮวาจะกอดเสื้อไม่ยอมปล่อยแต่ผงยานอนหลับที่ซวี้เฟิ่งเป่าเข้าไปก็ทำให้นางหลับสนิทจนไม่รู้สึกตัวว่ามีใครบางคนแอบเอาเสื้อออกไป

...เอาล่ะ จะแก้ตัวกับลุ่นอวี้อย่างไรดี แถมจะซักทันพรุ่งนี้ไหมหนอ... ซวี้เฟิ่งได้แต่คิดในใจ

 

ความคิดเห็น