ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 6

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 164

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2563 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6
แบบอักษร

แสงสุริยาส่องลอดเข้ามาบ่งบอกถึงวันใหม่ที่มาเยือน เหล่าสกุณาต่างออกจากรังส่งเสียงร้องเพลงอันไพเราะ ยานนี้ควรแก่การตื่นจากห้วงฝันได้แล้ว

ลุ่นอวี้ค่อย ๆ ลุกขึ้นมาจากตั่งแต่ก็พบว่ามีบางอย่างรัดเอาไว้จากด้านหลัง เมื่อหันไปหาคำตอบก็พบเจ้าหมีจอมขี้เซาจำศีลอยู่ แถมดู ๆ ไปแล้วคงไม่ตื่นเร็ว ๆ นี้แน่ แต่จะแกะออกก็น่าจะไม่สำเร็จเพราะความมือเหนียว

...คงต้องปลุก...ลุ่นอวี้คิด

“เฟิ่งเฟิ่ง ตื่นได้แล้ว” ลุ่นอวี้เขย่าตัวเจ้าหมีเบา ๆ ...ไม่ขยับเลย... “อาเฟิ่ง อาเฟิ่ง” ยังคงไร้การตอบสนอง

...คงต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด...ลุ่นอวี้บีบจมูกซวี้เฟิ่งเอาไว้

ซวี้เฟิ่งที่เริ่มหายใจไม่ออกก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา “โถ่ ลุ่นอวี้อ่า ขอนอนต่อมิได้หรือ” เจ้าหมียักษ์งอแง

“ไม่ได้ วันนี้มีเรื่องสำคัญที่ฝ่าบาทเรียกพบ รีบตื่นไปทานข้าวได้แล้ว” ลุ่นอวี้ลากอีกฝ่ายลงจากตั่งทันทีที่เห็นท่าจะล้มตัวลงนอนทุกเมื่ออย่างสมกับที่เป็นหมีของซวี้เฟิ่ง

ยามซื่อ(09.00-10.59) ณ ท้องพระโรง

ทั้งซวี้เฟิ่งและลุ่นอวี้ที่รีบมาก็พบขุนนางบางส่วนทยอยกันเข้าประจำตำแหน่งแล้ว ขาดแต่เพียงรองเจ้ากรมการคลังที่ได้ข่าวมาว่าจัดการธุระสำคัญให้ฮ่องเต้ก็จะครบองค์ประชุม และเมื่อผู้ปกครองแว่นแคว้นมาถึงก็ได้ฤกษ์เปิดประชุม

“วันนี้เจิ้นมีข่าวดีมาให้ได้ฟัง วันนี้เป็นวันดีเจ้าสี่ของเจิ้นจะมีข่าวดี” เมื่อตรัสเช่นนี้ออกมาเหล่าขุนนางเริ่มเดากันได้รวมถึงซวี้เฟิ่งที่กำมือแน่น พอดีกับที่รองเจ้ากรมการคลังเดินจูงมือดรุณีน้อยนางหนึ่งเข้ามาในท้องพระโรง

 

“ถวายบังคมพะย่ะค่ะ/เพคะ ฝ่าบาท” ทั้งคู่ย่อกายทำความเคารพผู้เป็นใหญ่ แม้ดรุณีน้อยจะแอบชายตามองไปทางองค์ชายทั้งสองแต่ก็หาได้ผิดสังเกตมากมาย

“อ้าว ๆ ลุกขึ้นได้ บุตรสาวของรองเจ้ากรมฟางนั้นงดงามดังที่เล่าลือ มิเสียแรงที่เจิ้นจะให้หมั้นกับเจ้าสี่”

 

“ขอบพระทัยพะย่ะค่ะ/เพคะ ฝ่าบาท”

“เจ้าสี่พาคุณหนูฟางไปเดินเล่นก่อนเถิด กว่าจะประชุมเสร็จคงอีกนาน” เมื่อมีรับสั่งเช่นนั้นแม้ใจจะอยากปฏิเสธเพียงใดแต่ต้องก้มหน้ารับสั่งไป

“พะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ เชิญคุณหนูฟางตามข้ามา” ลุ่นอวี้รีบเก็บสีหน้ารวดเร็ว

“ขอบพระทัยเพคะ องค์ชายสี่” คุณหนูฟางอันฮวาเดินออกจากท้องพระรงตามชายในดวงใจของนางไป โดยที่ไม่อาจรู้ได้เลยว่ามีคนที่คิดกำจัดนางอยู่

ฝ่ายซวี้เฟิ่งมองแผนการนี้ออกแต่แรก แม้จะเร็วกว่าที่คาดไว้มาก เขารู้ว่าไอ่มังกรเฒ่านั่นอยากหาทางควบคุมจวนแม่ทัพบูรพาไว้ จึงจะให้ลุ่นอวี้แต่งงานกับคนของตนเพื่อจับตามอง ส่วนซวี้เฟิ่งมีอาจารย์ที่แม้แต่จักรพรรดิยังต้องเกรงใจเป็นผู้หนุนหลัง ยังไม่รวมถึงมีน้าแท้ ๆ เป็นแม่ทัพทักษิณ กับลุงแท้ ๆ ที่มีอำนาจในวงของการค้าและการเดินเรือส่งออก จึงยังไม่สามารถควบคุมอะไรมากมายได้

 

 

 

 

ความคิดเห็น