ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 200

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2563 08:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5
แบบอักษร

 

 

วันนี้คงเป็นวันที่หยกงามบอบช้ำไปทั้งใจ เรื่องราวมากมายประดังเข้ามาราวกับคลื่นที่สาดซัดเข้ากระทบฝั่ง เพียงแต่มันมากเกินไป ลุ่นอวี้เป็นคนที่อ่อนไหวเรื่องของคนในครอบครัวมาก โดยเฉพาะเรื่องของมารดาผู้ล่วงลับ

ในยามนี้ลุ่นอวี้สะอื้นไห้จนหลับไปแล้ว ซวี้เฟิ่งจึงจัดแจงท่านอนของอีกฝ่ายบนตั่งให้ดี ๆ แล้วสั่งขันทีที่อยู่บริเวณหน้าห้องให้นำผ้าชุบน้ำเย็นมาประคบดวงตาของลุ่นอวี้ มิเช่นนั้นวันรุ่งขึ้นดวงเนตรคู่นี้คงช้ำเป็นแน่

ม่านราตรีปกคลุมฟ้าจนมืดมิด คงจะมีเพียงแสงบุหลันงามลอดผ่านเข้ามาผ่านหน้าต่างที่เปิดอ้าไว้ ยามแสงสลัวสีนวลกระทบใบหน้าของลุ่นอวี้นั้นช่างงามเหลือจะบรรยาย

ชายหนุ่มพินิจใบหน้าสงบนิ่งในหัวหัวพลันขาวโล่ง มิอาจรู้ตนว่ายามนี้ริมฝีปากของตนเองได้ประทับกับเรียวปากนุ่มของอีกฝ่ายเสียแล้ว กว่าจะรู้สึกตนก็รีบถอนริมฝีปากออก ไล่นิ้วไปตามเรียวปากอิ่มอย่างอาวรณ์ ในใจจะเสียดายเพียงใดหากแต่เขาต้องการจุมพิตยามอีกฝ่ายยินยอมและมีสติมากกว่า

พญานกไฟเดินออกมาจากห้องนอนอย่างเงียบงัน ดึกสงัดเช่นนี้มีผู้คนน้อยนัก เหมาะที่จะทำอะไรสะดวกยิ่ง จดหมายน้อยในมือกลายเป็นเหยี่ยวบินออกไปนอกรั้ววัง บินไปเรื่อย ๆ จนกว่าจดหมายจะถึงมือคนผู้นั้น โดยมีใจความว่า

วันเวลาล่วงผ่าน

ตีอสรพิษจนสิ้นแล้ว

หากแต่เสี้ยนหนามยังคงอยู่

รอวันตัดให้สิ้น

อีกมิช้ามินาน

หากไร้จิ้งจอกตัวนั้น

มังกรเฒ่าจักสิ้นฤทธิ์

ยามนั้นมาถึง

พญานกไฟจะผงาด

ประจักษ์แด่ฝูงชน

ปกครองทั่วหล้า

ให้เป็นสุข

หากคนผู้นั้นได้รับจดหมายนี้ คงใกล้ได้เวลาลากจิ้งจอกจอมปลิ้นปล้อนมาชำระความ แลตัดแขนขามังกรเฒ่าจนไร้อำนาจ เวลานั้น...

ดวงตาของคนหนุ่มดำมืดขึ้นหลายส่วน ...ไหน ๆ ก็แก่จนจะลงโลงแล้ว ไปหาท่านเฮยไป๋อู่ฉางเร็วกว่ากำหนดเล็กน้อยจะเป็นไรไป อย่างไรเสียมันก็มิได้มีบุญดีอันใดอยู่แล้ว...

ความคิดเห็น