สถานการณ์​เเบบนี้..

ฟ้ากำลังเบิกทางให้ฉันหนีอยู่รึเปล่านะ..

ใช่เเล้ว..

นี่เเหละ!

โอกาสหนีของฉัน!

ฉันก้มลงมองนาฬิกาบนข้อมือตัวเอง

เพื่อเช็คเวลา..

ว่าฉันพอมีเวลาหนีกี่นาที!

ฉันเบิกตากว้างด้วยความใจหาย

ก่อนจะรีบดีดตัวขึ้นจากเก้าอี้หน้าเค้าท์เตอร์บาร์

เมื่อรู้ว่าอีก5นาที..

บอดี้การ์ด​ของตานั่นจะต้องมารับฉัน!

ขาเล็กๆของเธอรีบก้าวเดินอย่างรวดเร็ว

เพื่อหวังว่าจะได้ออกไปจากสถานที่บ้าๆเเห่งนี้ซักนี้

เธอเหลือบมองซ้ายขวาเมื่อถึงประตูทางออก

ก่อนเธอจะรีบตัดสินใจวิ่งออกมาเมื่อเห็นว่าไม่มีคน!

เเต่ขาเล็กๆของเธอก็ต้องชะงักไปทันที!

เมื่อจู่ๆรถสีดำที่เพิ่งขับเข้ามาก็เเล่นมาจอดตรงหน้าเธออย่างรวดเร็ว!

เอี๊ยดดดดด🚘

ปราบที่เพิ่งเดินออกมาจากรถ

เอ่ยปากถามเธอด้วยน้ำเสียงจับผิด

พลางขยับตัวไปบังร่างเธอไว้

ร่างบางตะคอกใส่หน้าเขา

ก่อนเธอจะรีบวิ่งผ่านตัวเขาไปอย่างไม่ทันตั้งตัว

ปราบรีบตะโกนเรียก

ก่อนเขาจะรีบก้าวขาวิ่งตามเธอไป

เธอที่วิ่งนำตะโกนบอกเขาที่วิ่งตามอยู่ด้านหลัง

ปราบตะโกนตอบ

พร้อมกับเร่งฝีเท้าให้เร็วกว่าเดิม

ร่างบางหอบหายใจด้วยความเหนื่อย..

ก่อนไม่ช้าสายตาเธอจะเลื่อนไปเจอกับคลับหรู..

ที่มีผู้คนมากมายภายในนั้น

เธอกระตุกยิ้มอย่างดีใจ

ก่อนจะรีบวิ่งเลี้ยวเข้าไปในนั้น..

เพื่อเเฝงตัวเข้าไปในสถานที่ที่คนเยอะเเละดูวุ่นวาย..

ปราบที่กำลังวิ่งตามเธอหยุดชะงักไปทันทีเมื่อเห็นว่าเธอเข้าไปในคลับ..

เขาพึมพัมกับตัวเองเบาๆ..

ก่อนจะก้าวขาเดินตามเธอเข้าไปในนั้นอย่างไม่รีบร้อนเหมือนตอนเเรก

**************************

. . .

🌆คลับMC🌆

ฉันหยุดหอบหายใจตรงทางเดิน

เมื่อเห็นว่าบอดี้การ์ด​ของเขาหายไปเเล้ว

ในที่สุด...

ฉันก็เป็นอิสระซักที..

ฉันพึมพัมกับตัวเองอย่างโล่งใจ

ก่อนไม่ช้า..

ฉันจะรีบตั้งตัว

เเล้วเตรียมก้าวขาหนีออกไปข้างนอก..

ตุบบ💢

เเต่มันทำให้ขาฉันหยุดก้าวทันที..

เมื่อจู่ๆฉันก็ชนเข้ากับร่างของใครบางคน..

ที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน

.....

ฉันคงไม่รอดสินะ..

บอดี้การ์ด​ของตานี่ที่เพิ่งเดินเข้ามา..

เหลือบตามองฉันอย่างเหนื่อยใจ

ก่อนเขาจะรีบหันกลับไปขอโทษ​เจ้านายเขา..

ที่ปล่อยให้ฉันหนีมาได้ขนาดนี้

ใจดีเเล้วงั้นหรอ?!

เเบบนี้มันเรียกว่าใจเลวชัดๆ!

ใครจะไปอยากทำกันล่ะ!

ถ้าอยากทำฉันก็คงไม่หนีหรอกนะ!

ตาบ้านี่ออกคำสั่งไว้

ก่อนเขาจะเดินจากไป..

โดยไม่พูดอะไรต่อ

ให้ตายเถอะ!!!!!!

ฉันเป็นผู้หญิง​นะ!!

ทำไมถึงป่าเถื่อนกับฉันได้ขนาดนี้!!

*************************

. . .

🌆M&B🌆

ตอนนี้ฉันได้เเต่เดินตามหลังเขามายังที่ที่เดิมที่ฉันเพิ่งจะหนีไปอย่างหมดอาลัยตายอยาก​..

ก็นะ..

ฉันเองก็เริ่มชินกับความโชคร้ายนี่เเล้วล่ะ

เขาที่เดินนำหน้า

เอ่ยปากบอกฉัน

พลางใช้มือชี้ไปที่เสายักษ์​กลางห้องโถง..

ที่มีคนเดินผ่านไปผ่านมานับร้อยคน

เสานั่นจริงๆดิ!!

นั่นมันศูนย์​กลางของที่นี่เลยนะ!!!!

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

พร้อมกับเอื้อมมือมาตบบ่าฉัน..

***************************

. . .

ฉันเอ่ยปากถามคนที่กำลังผูกปมเชือกอยู่ด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน..

ท่ามกลางสายตาคนมากมายที่ต่างพากันมองฉัน..

ฉันรีบพูดขึ้น

พร้อมกับรีบเอื้อมมือไปจับข้อมือของคนที่กำลังจะลุกขึ้นไว้

เขาตอบกลับ..

พลางส่งยิ้มอ่อนๆให้ฉัน

ก่อนเขาจะปัดมือฉันออก..

เเล้วลุกขึ้นเดินหนีไปอย่างไม่ใยดี!

ฉันที่ถูกมัดอยู่กับเสา

รีบตะโกนเรียกร่างสูงที่กำลังเดินจากไปเรื่อยๆจนสุดเสียง

ทำเอาคนบริเวณ​รอบที่ยืนอยู่ต่่างพากันมองฉันเป็นตาเดียว!

เขาที่เดินจากไป..

หันกลับมามองฉันอีกครั้ง

พร้อมกับเอ่ยปากลาอีกรอบ!

T^T

โอเค..

อยู่คนเดียวก็ได้...

ฮืออออออ~~~~~ ชีวิตฉัน!!!

ช่างรันทดอะไรขนาดนี้!!!!

***************************

. . .

พรุ่งนี้เช้า☀️

🌆M&B🌆

เลขาที่กำลังเดินตามร่างสูงอยู่ด้านหลัง

อ่านตารางที่เขาจะต้องทำในวันนี้ขึ้น

เพื่อกำชับให้เขารู้ว่าเขามีเวลาอยู่ที่เเหล่งพนันเเห่งนี้ไม่มาก

คนที่เดินนำหน้าตอบกลับไปเพียงไม่กี่ประโยค​

ก่อนไม่ช้าจะเอื้อมมือไปเปิดประตูบานใหญ่ตรงหน้าเมื่อเดินมาถึงเเล้ว

เเอด🚪

ทันทีที่เขาเปิดประตูเข้ามา..

คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันทันที

เมื่อเขาเจอกับกลุ่มคนที่กำลังยืนมุงอะไรบางอย่างอยู่กลางห้องโถง..

ปาร์คออกคำสั่งบอกเลขาที่ยืนอยู่ด้านหลัง..

เพื่อที่เขาจะไม่ต้องบุกเข้าไปเองให้เหนื่อย

เลขาหนุ่มตอบรับ

ก่อนจะเบียดตัวเองเข้าไปดูตามที่เจ้านายเขาสั่ง

END