หญิงสาวร่างบางถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ พลางใช้มือลูบที่เเก้มตัวเองเบาๆ..

เธอไม่โกธรคนที่เพิ่งจะตบเธอไปเเม้เเต่น้อย.. อาจเป็นเพราะเธอชินกับการถูกตบไปเเล้วก็ได้

เพราะตั้งเเต่เป็นผู้จัดการมาเธอก็โดนใครต่อใครตบไปไม่รู้กี่รอบ.. ถึงเธอจะเหนื่อยเเละท้อเเท้มาเเล้วหลายครั้ง เเต่เธอก็ต้องบังคับตัวเองให้ทำงานต่อ.. เพราะคัตเตอร์ให้เงินเดือนเธอสูงมาก บวกกับที่เธอยังต้องดูเเลครอบครัวของเธออีก

*****************************

. . .

พรุ่งนี้เช้า☀️

ชายวัยกลางเอื้อมมือไปเขย่าตัวหญิงสาวที่นอนฟุบอยู่กับโต๊ะในสภาพเหนื่อยล้า

ได้ยินอย่างงั้นหญิงร่างบางก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว พลางรีบเอื้อมมือไปปลดผ้ากันเปื้อนออกจากตัวทันที

ถึงเธอจะรีบร้อนเเต่เธอก็ไม่ลืมที่จะบอกลาเจ้าของร้าน

เธอเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงรีบร้อนก่อนจะรีบวิ่งออก นอกร้านเเล้วมุ่งขึ้นวินไปยังบ้านเธอทันที

***************************

. . .

09:03

ณ โรงเรียนเวอร์บีร่า

เธอวิ่งเข้ามาในโรงเรียนก่อนจะมาหยุดยืนตรงหน้าสภานักเรียนในสภาพหอบเหนื่อย

เธอเลือกที่จะไม่บอกว่าเธอเพิ่งกลับมาจากทำงาน เพราะเธอรู้ดีว่าโรงเรียนนี้มีเเต่ลูกคนรวย ขืนเธอบอกตามความจริงไปเธออาจจะถูกกลั่นเเกล้งเเละถูกเหยียดหยาม

เพราะงั้นเวลาเธออยู่ในโรงเรียนนี้เธอต้องวางตัวให้เหมือนผู้ดีเข้าไว้ เพื่อที่จะเข้ากับสังคมได้

. . .

สวนหลังโรเรียน

คัตเตอร์ออกคำสั่งในขณะที่สายตาก็ยังคงมองหน้าสวยๆของเธอ

ใบหน้าของเธอ ทำให้เขาละสายตาไม่ได้เลยจริงๆ

ยิ่งเห็นเธอ เขาก็ยิ่งมีความต้องการที่อยากจะครอบครอง

เธอตอบตกลงเเล้วเดินไปหยิบไม้กวาดมากวาดทันที เพราะเธอรู้ดี ยังไงก็ปฏิเสธไม่ได้อยู่เเล้ว เพราะงั้นรีบๆทำให้มันเสร็จดีกว่า

หญิงร่างบางตอบตกลงก่อนจะลงมือกวาดตามที่คัตเตอร์บอก

คัตเตอร์เอ่ยปากบอกเธอก่อนจะรีบเดินออกมา

เพราะยิ่งมองหน้าสวยๆของเธอก็ทำให้เขายิ่งหลงไหลเธอมากขึ้น

เขาจึงเลือกที่จะเดินออกมาดีกว่า ขืนอยู่เฝ้าเธอเขาคงต้องคุ้มคลั่งเธอมากกว่าเดิมเเน่ๆ

. . .

30นาทีผ่านไป

เธอถอนหายใจออกมาด้วยความโล่ง ก่อนจะเดินไปวางไม้กวาดไว้ตรงที่เดิม เเล้วเตรียมจะเดินขึ้นห้องเรียน

เธอยิ้มตอบก่อนจะเอื้อมมือไปรับของมาจากเค พี่ชายข้างบ้านของซี

. . .

ห้องเรียน

ก้นเธอยังไม่ทันจะเเตะเก้าอี้เลยด้วยซ้ำ เพื่อนสาวของเธอก็เอ่ยทักขึ้นมาก่อน

ซินพูดก่อนจะยื่นถุงกระดาษใบสวยให้ซี

ได้ยินคำตอบเธอก็ยิ้มออกมาจนหน้าบานพร้อมเอื้อมมือรับถุงกระดาษนั่นอย่างถะนุดถนอม

ซินได้เเต่มองคนข้างๆที่รีบเเก้ตัวด้วยท่าทางตื่นตระหนก เธอยิ้มมุมปากพร้อมมองคนตรงหน้าอย่างรู้ทัน

ซีหน่ะ ชอบพี่เคเข้าเเล้ว เเต่ทำท่าปากเเข็งไปอย่างงั้นเเหละ

****************************

. . .

เลิกเรียน

. . .

ร้านอาหารในภัตรคารหรู

**************************

. . .

Line

***************************

. . .

ภัตรคารอาหารฝรั่งเศษหรู

โซนVIP

***************************

. . .

สาววัยกลางเอ่ยปากสั่งเธอก่อนจะเดินถืออาหารไปเสิร์ฟอีกโต๊ะด้วยท่าทางรีบร้อน

ร่างบางเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าจะมาเจอเขาที่นี่

เธอรีบตอบรับทันทีที่โดนรุ่นพี่ตะคอกเสียงใส่ ในใจเธอได้เเต่คิดว่า จะทำยังไงดี เธอไม่อยากเจอเขาในตอนนี้เลย

จู่ๆเธอก็มีความคิดดีๆเเล่นเข้ามาในหัว เธอรีบวางถาดเสิร์ฟไว้เเล้ววิ่งไปยังล็อกเกอร์เก็บของของพนักงาน พลางรีบหยิบเเว่นสายตาที่เธอเอาไว้ใช้เวลาอ่านหนังสือ เเละหยิบหน้ากากอนามันที่มีติดประเป๋าขึ้นมาใส่อย่างรวดเร็ว

. . .

VIP1

เธอพยายามดัดเสียงพูดเเบบสุดๆ พลางรีบเอาอาหารวางเสิร์ฟไว้บนโต๊ะอย่างเร่งรีบ

"ผู้ชายอะไร หยาบคายชะมัด" เธอได้เเต่คิดด่าเขาในใจพร้อมเม้มปากเเน่น

คัตเตอร์หันไปมองเธอเเวบนึงก่อนจะหันหน้ากลับมาเหมือนเดิม โดยไม่สงสัยอะไรสักนิด

ใช่เเล้ว.. ภัตรคารนี่รับเเต่พนักงานหน้าตาดีๆทั้งนั้น เพราะพนักงานเหล่านี้ถือเป็นหน้าเป็นตาของร้านเเละเรียกลูกค้าได้มาก

ร่างบางได้เเต่เม้มปากเเน่นพลางมองชายทั้งสองที่นั่งอยู่บนโต๊ะด้วยความโมโห

ส่วนคัตเตอร์ก็ได้เเต่นั่งอยู่เฉยๆ เขาไม่ห้ามเพื่อนของเขาเลยสักนิด

เพราะเขารู้ดีว่าเพื่อนคนนี้ของเขามีอคติกับผู้หญิงเเว่นๆเฉิ่มๆมาเเต่ไหนเเต่ไรเเล้ว

เสียงพนักงานหน้าสวยอีกคนดังขึ้นท่ามกลางสถานการ์ณตึงเครียด

พนักงานสาวขมวดคิ้วด้วยความมึนงง ก่อนจะหันไปมองซินนี่ที่ยืนก้มหน้าอยู่ข้างๆคุณจัส

สุดท้ายเธอก็ทำอะไรไม่ได้.. ตอนนี้เธอต้องการเงินมาก เธอจะออกจากงานได้ยังไงกัน....

ขอบตาเธอเเดงระรื้น ซินนี่ถอนหายใจก่อนจะจำใจดึงหน้ากากอนามัยเเละเเว่นออก

คัตเตอร์ที่นั่งอยู่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "ทำไมยัยนี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้" เขาได้เเต่คิดในใจ

สวนจัสก็ได้เเต่มองหน้าเธอด้วยความตะลึง.. เขาไม่คิดว่าเธอจะสวยมากขนาดนี้.. เเค่เธอถอดเเว่นเเละหน้ากากออก ออร่าของเธอก็พุ่งออกมาทันที

เธอก้มหัวให้เขาทั้งสองก่อนจะก้าวขาเดินออกมาอย่างหายใจไม่ทั่วท้อง

คัตเตอร์.. รู้เข้าเเล้วว่าเธอเป็นเด็กทุน... เเล้วถ้าเค้าเอาไปเผยเเพร่ที่โรงเรียนล่ะ.. เธอไม่อยากจะคิดเลยว่าเธอจะใช้ชิวิตในโรงเรียนหรูๆนั่นยังไง

END