ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 221

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2562 14:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่1
แบบอักษร

ณ เวลายามเย็นเกือบค่ำมืด มีเด็กชายคนนาม เฟิ่งหวง ที่พึ่งหนีออกมาจากบ้านหลังจากโดนทำร้ายร่างกายมาได้เป็นเวลาสามชั่วยามจนกระทั่งเริ่มเหนื่อยเหงื่อไหล่ตามตัวรวมถึงบาดแผลที่เจ็บช้ำจากแม่เลี้ยงใจร้าย

แซ่ก แซ่ก

ก็มีเด็กชายอีกคนปรากฏตัวขึ้น เมื่อเห็นคนได้รับบาดเจ็บก็รีบร้อนยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือจากอุปนิสัยอันอ่อนโยนราวกับพระโพธิสัตว์ เขานั้นรีบเดินจากพุ่มไม้เดินไปหาเด็กชายคนนั้น

“เจ้าบาดเจ็บ เป็นอะไรมากรึมั้ยให้ข้าขอดูแผลได้รึมั้ย!!”

“มิใช่เรื่องของเจ้า ไสหัวไปได้แล้วกระมัง” เฟิ่งหวงเอ๋ยบอกกับคุณชายน้อย

...ข้าตอกกลับอย่างไม่ไว้หน้า แน่ล่ะ อีกฝ่ายเป็นใครที่ไหนก็ไม่อาจรู้ได้เลย จะให้ไว้ใจคงใช่เรื่องรีบไล่ไปให้ไกลคงดีกว่า…

“ข้าจะช่วยเจ้าเองอย่าปฏิเสธเลย ข้ามีนามว่าลุ่นอวี้ เจ้าชื่ออะไรรึไม่ต้องกลัวหรอก” ลุ่นอวี้กล่าวพลางรอยยิ้มหวานละมุนให้ เมื่อซวี้เฟิ่งประเมินได้ว่าอีกฝ่ายคงมิได้มีจิตมุ่งร้ายจึงวางใจที่จะเอ่ยนามของตน

“ข้าชื่อ เฟิ่งหวงหรือเรียกว่าซวี้เฟิ่งก็ได้”

“ไปบ้านข้าเถอะเจ้าต้องรักษาตัวอีกเยอะ”พากันกลับบ้านไปรักษาร่างกายตามตัวของอีกฝ่าย

ณ ปัจจุบัน

ซวี้เฟิ่ง หาใช่เด็กน้อยเฉกเช่นวันนั้นไม่ เขาได้เติบใหญ่ขึ้นจากวันนั้น เป็นบุรุษวัยยี่สิบแปดปีที่ใคร ๆ ก็พูดได้เต็มปากว่ารูปงาม แข็งแกร่ง กำยำ ตอนนี้เขากำลังตักน้ำที่ท่าน้ำให้อีกคนซึ่งกำลังเตรียมอาหารเช้าให้คือ ลุ่นอวี้ ลุ่นอวี้เองก็เติบใหญ่กว่าในความทรงจำที่พบกันครั้งแรก บัดนี้อีกฝ่ายวัยสามสิบปี เป็นบุรุษหน้าตางดงาม รูปปร่างหรือก็เบาะบาง มองโดยรวมรูปร่างหน้าตาราวกับเทพสวรรค์บวกกับรอยยิ้มละมุนที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา จึงทำให้ดูงดงามขึ้น

“ข้าตักน้ำมาให้เจ้าแล้วลุ่นอวี้”

“เจ้าวางไว้ตรงนั้นแหละ มาชิมอาหารสิรสชาติเป็นอย่างไรบ้าง”

“อื้ม! ฝีมือของเจ้าตั้งแต่ข้ายังเด็กจนโตรสชาติอาหารของเจ้าอร่อยยิ่งนัก”

“เจ้าชมมากไปแล้วแค่อาหารพื้น ๆ เอง” แก้มของลุ่นอวี้ขึ้นสีชมพูนิด ๆ ด้วยความเขินอาย

“ไม่มากไปหรอก ข้าจะไปเตรียมโต๊ะให้เจ้า ทำให้เสร็จเถอะ” ซวี้เฟิ่งยิ้มแล้วเดินไปเตรียมโต๊ะ

ส่วนลุ่นอวี้รีบจัดเตรียมมื้อเช้าจนเสร็จจึงยกไปที่โต๊ะ เพื่อลงมือทานอาหารเช้าด้วยกันในขณะทานข้าวซวี้เฟิ่งมองลุ่นอวี้อย่างหลงไหลด้วยความงดงามของลุ่นอวี้โดยไม่รู้ตัว

ทานมื้อเช้าเสร็จก็จัดการเรื่องส่วนตัวของตนเองแต่วันนี้มาแปลกเมื่อซวี้เฟิ่งเอ่ยกับลุ่นอวี้ว่า

“ลุ่นอวี้พวกเราไม่ได้อาบน้ำด้วยกันนานแล้ววันนี้อาบด้วยกันดีไหม” ซวี้เฟิ่งเริ่มวางแผนเจ้าเล่ห์ในการที่จะได้เห็นร่างอันงดงามของลุ่นอวี้

“เอาสิตามใจเจ้าเถอะ” ลุ่นอวี้ยิ้มละมุนแล้วตอบด้วยความบริสุทธิ์ แต่หารู้ไม่ว่าซวี้เฟิ่งจอมเจ้าเล่ห์นั้นมีแผนการในหัวมากมายที่จะหลอกล่อคนงาม

…………………………………………………………………………………………………………………………

ทักทายกันหน่อย

ดีค่า เราไรท์เม MagicTime เองค่า อยากจะทำความเข้าใจกันนิดนึงเนอะ นิยายเรื่องนี้มีไรท์เตอร์สองคนนะคะ คือ ไรท์เมกับไรท์หลี่ หรงหลี่ นั่นเองค่า สาเหตุที่นิยายอาจจะอัปช้าเนี่ย หนึ่งเลยน่าจะตีกันเรื่องพล๊อต และสองเลยเราเรียนมหาลัยทั้งคู่เลยค่า ดังนั้นแล้วก็จะมีช่วงยุ่งๆของแต่ละคนทำให้ค่อนข้างช้า แต่สัญญาว่าจะไม่ทิ้งแน่นอนค่า ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยน้า

ความคิดเห็น